Aguirre, der Zorn Gottes (1972)

Fascinerend, beklemmend, waanzinnig, zomaar wat woorden die bij me opkomen na het zien van deze film. Net als Fitzcarraldo is dit een film die je gewoon moet ervaren, ondergaan. Wát een regisseur die Herzog en wát een acteur die Kinski. Als je de kans krijgt: niet twijfelen, maar kijken!

Wat een pure film! Moet een hel geweest zijn om het te filmen.

Opmerkelijk is dat ook ik ondanks alle minpunten die al zijn beschreven zijn werd meegezogen in de apocalyptische reis van Kinski.

Een film die het niet moet hebben van de acteerprestaties, montage,dialogen (vrij slecht zelfs), enz. en die ik toch 4* geef vanwege de al genoemde puurheid en de achterliggende gedachte is nog niet eerder gebeurd en betwijfel of dat nog ooit zal komen.

Opmerkelijke film!

Ik weet niet hoor, vind het toch erg moeilijk om hier een meesterwerk in te zien.

Sfeer is best aardig bij vlagen, maar wordt door de taal toch redelijk onderuit gehaald. Einde is inderdaad vrij mooi.

Maar verhaaltechnisch is het toch niet al te boeiend. Integendeel.

Overigens vind ik het gegeven wel fascinerend. Weet niet precies hoe het echt gegaan is, maar dat die Spanjaarden zomaar eventjes die jungle induiken aan de andere kant van de wereld met allerlei onhandig materieel als kanonnen en stoelen om de adel te dragen is natuurlijk wel fantastisch.

Koop je een mooie, vrij dure, box met de films van Herzog die hij met Kinski maakte, blijken de films doodleuk gedubd te zijn in het Engels. En nu is het altijd leuk om een Duitse film over Spaanse conquistadores in Zuid Amerika, in het Engels te zien, maar dit maakte het voor mij toch wat lastig om positief naar deze film te kijken. Zelfs getwijfeld om hem uit te zetten.

Toen ik me uiteindelijk over dit storende feit heen had gezet, voor zover mogelijk, heb ik toch nog een fantastische film gezien. Een gitzwart avontuur over verraad, een onzichtbare vijand, een nieuwe wereld, honger, ziektes etc. Alles zit er in, de ene na de andere indrukwekkende scène slaat je om de oren. Het geweldige eind met Aguirre als laatste overgeblevene die toch nog heel Zuid Amerika wil veroveren, met een door doodshoofdapen en lijken overspoelt vlot blijft me zeker bij.

Maar verder is de film eigenlijk een groot hoogtepunt. Het druipt van de film af dat dit een van de meest indrukwekkende (film)ondernemingen ooit moet zijn geweest. En dat voor een low budget film. Geweldig.

Indrukwekkende film die me benieuwd maakt naar Herzog's verdere werk. 4,5 sterren.

Whehe, Spanjaarden die slecht nagesynchroniseerd Duits praten, tis weer eens wat anders. Maar als je je erover heen kunt zetten, houd je een beklemmende film over, waar langzamerhand iedereen gek gemaakt wordt. Een soort Apocalypse Now, maar dan in Zuid-Amerika dus.

Wat een berewerk moet het maken van deze film zijn geweest zeg!

Schitterende beelden, al bij de openingsscène! Kinski speelt briljant de waanzinnige, maar toch nog uitgekiende Aguirre.

Ik snap de kritiek op de rest van de cast niet helemaal. Wat hadden jullie willen zien? Barbie en Ken acteurs? Ze hebben nu juist allemaal schitterende authentieke rauwe koppen!

Gaaf slot ook met die aapjes!!!

De film lijdt wat onder bijzonder slechte dubbing (en de Duitse taal heeft ook niet bepaald de juiste exotische klank voor het verhaal), niet al te sterke dialogen, matig acteerwerk van de bijrollen en soms wat goedkoop ogens camerawerk. Het is vreemd dat een film ondanks al deze minpunten nog zo sterk overeind blijft staan.

Dit komt omdat de film een sterke mix van gevoelens van waanzin en wanhoop oproept. Al vanaf de openingsscène begrijp je dat die Spanjaarden niets te zoeken hebben in deze jungle, of dat ze de zaak in ieder geval verkeerd aanpakken. Kanonnen, sedanstoelen, mariabeelden, kippen in een hok: alles moet mee terwijl de smalle junglepaden (als die er al zijn) afgelopen worden. En dit is pas een voorproefje. Ondanks dat het camerawerk soms wat amateuristisch op me overkwam waren er ook weer beelden te vinden die heel sterk zijn, met als hoogtepunt het laatste shot, waarin Aguirre op zijn vlot verder blijft zoeken naar El Dorado en zich nauwelijks bewust lijkt dat zijn bemanning nog alleen maar uit doodshoofdapen bestaat. Een film als deze kun je moeilijk beter afsluiten.

Verder wil ik de muziek hier speciaal vermelden. Die zorgt echt voor een schitterende sfeer. Het heeft iets spookachtig, maar tevens iets mythisch. Ook leuk is die fluit waarop die Indiaanse slaaf regelmatig speelt. Klaus Kinski is geen groots acteur te oordelen op deze film, maar zijn uitstraling kon niet beter.

De film is gemaakt onder lastige omstandigheden, met een crew van 8 man, met slechts één camera, met nauwelijks een script en zonder scènes te repeteren. Dit verklaart de minpunten en het is eigenlijk te danken aan de genialiteit van Herzog dat er nog zo'n sterke film uit gekomen is. Dit is zeker een must-see. Misschien wat imperfecter, maar naar mijn mening wel beter en krachtiger dan het ietwat vergelijkbare Apocalypse Now.
4*

Zoals wel meer Herzog films. Interessant gegeven, niet zo bijster goed uitgewerkt.

Wél opvallend mooi de soundtrack. Vooral het openingsnummer geeft de film al veel sfeer mee, daar waar de beelden regelmatig tekort schieten. Beetje jammer dat de muziek iets teveel herhaald wordt, maar mooi ambientwerk in ieder geval.

Camerawerk is wisselend. Vaak wel mooie bewegingen, kadrering en kleurgebruik is wat ondermaats. Ook het formaat helpt niet bepaald mee om een sterk beeld van de jungle neer te zetten.

Meest irritante is de Duitse dub (het waren toch Spanjaarden ) en de erg hoekige acteerstijl. Kinski vond ik niet te pruimen, buiten dat hij een basisuitstraling heeft die bij zijn personage past breekt hij het verder alleen maar af. Erg pover.

Daar faalt de film dan ook, want waar de rest van het verhaal de personages in geslaagde waanzin brengt, werken de acteurs en de regie daar niet bepaald erg goed aan mee. Het komt vaak erg random en oninteressant over.

Film doet inderdaad wat denken aan Apocalypse Now, in recentere tijden is waarschijnlijk Vinyan niet eens zo'n slechte referentie.

Waarschijnlijk ook een film waarvan reeds een making-off docu van bestaat, waar stoere verhaaltjes over het maken van de film opgehangen kunnen worden en filmliefhebbers schuimbekkend alle avonturen kunnen aanhoren. Het klinkt mij iets teveel als kroegpraat.

Maar fijn uitgangspunt, interessant idee, makke uitwerking. Tijdsduur werkt gelukkig goed mee, zodat het nooit echt saai of vervelend wordt.

2*

Zeer vreemde gewaarwording deze film. Het verhaal is het verfilmen meer dan waard maar de uitvoering is niet altijd even sterk. Wel erg sterk is de soundtrack. Het begint al met het lange openingsshot onder begeleiding van een prachtig regelmatig terugkerend nummer. Daarna blijkt Herzog sowieso een fan van lang uitgesmeerde shots en er zijn zeker situaties waarin dit ontzettend goed werkt. Regelmatig slaat hij ook de plank mis en voegen ze weinig dan saaiheid toe. Het acteerwerk is bijzonder wisselend. Sommige acteurs zijn bijzonder overtuigend terwijl andere zonder pardon een gouden framboos op hadden mogen halen. Het is vooral dit contrast dat er voor zorgt dat het storend werkt. Buiten al deze minpunten blijft de film echter wel overeind. Waaraan dat precies ligt vind ik moeilijk te bepalen maar de film weet toch bijna voortdurend te interesseren en intrigeren. De verdienste daarvoor zit hem denk ik vooral in de sfeerschepping in samenwerking met het personage Aguirre. Klaus Kinski is echt enorm goed op dreef en weet fantastisch een gevoel van waanzin en logica te combineren. Uiteindelijk blijft de film dan ook ondanks al zijn minpunten bijzonder goed te doen en na het geweldige eindshot wordt je zelfs eventjes zo meegesleept dat je de mankementen dreigt te vergeten. Helaas voor Aguirre zijn dat er toch te veel zodat ik niet verder kom dan een dikke voldoende.

3,5*

Mijn 1ste Herzog en toch wel aangenaam verrast. Laten we al toch maar beginnen met de minpunten: sommige acteurs waren echt wel toe aan een aantal bijscholingen. Het script kabbelt ook soms wat voort op een reeks nutteloze scenes, die werkelijk niets bijdragen aan de film zelf. Waar blinkt de film dan wel in uit? Zijn prachtig cameragebruik (Zouden de filmstudio's deze gewaagde onderneming nog toelaten?) en zijn ontroerend Shakespeariaans thema van de hoogmoed die voor de val komt. De speciale vermelding gaat natuurlijik naar Klaus Kinski. Naast de rivier, de ster van de film.

3.5*, met grote kans op verhoging.

Zeer bijzondere en mysterieuze film. Die Aguirre schijnt ook werkelijk bestaan te hebben, hoewel het verhaal zoals Herzog het verfilmde heel sterk van de historische feiten afwijkt. Als we de Wiki mogen geloven schijnt Aguirre zijn eigen dochter Elvira vermoord te hebben, omdat hij hiermee wilde voorkomen dat zij in de handen van zijn vijanden zou vallen, die meedogenloos jacht op hem maakten.

Niettemin vond ik dit een zeer goede film, die mij bleef boeien. Ook omdat je nooit wist wat voor onheil je uit het oerwoud kon verwachten. De score droeg ook extra bij aan de bijzonder sfeer in deze voor de mens vijandige natuur.

Verder goed acteerwerk trouwens van Klaus Kinski als de wrede en machtswellustige Aguire.

4,0*

Razend benieuwd was ik naar deze film, daar hij de stijl van Apocalypse Now zo beïnvloed heeft, volgens Francis Ford Coppola zelf. Dat was aan de film ook wel te zien; Aguirre, der Zorn Gottes heeft qua verhaal ook wel veel gemeen met het Vietnamdrama en Heart of Darkness, de novelle van Joseph Conrad die deze inspireerde. OK, in deze film zit dan weer geen Mr./Col. Kurtz, maar misschien moet je El Dorado dan als zodanig beschouwen.

De film stelde me echter zwaar teleur. De openingsshots van de mistige bergen, de karavaan die deze bewandelen en het subtiele muziekje stemden me hoopvol, maar Aguirre, der Zorn Gottes heeft héél veel gemeen met de rivier waarop de hoofdpersoon en zijn mannen moeten varen; hij kabbelt hemeltergend langzaam voort. Sterker nog, deze prent had wel een half uur á drie kwartier korter gekund! Er zaten zulke lange shots in die minstens in tweeën gehakt hadden kunnen worden, stiltes die veel eerder doorbroken hadden kunnen zijn. Waarschijnlijk wilde Herzog de kijker zich laten identificeren met de manschappen op het water, maar daarin is hij niet geslaagd. Een belangrijke reden kan zijn dat de overdub me heel erg stoorde; dat de dialogen nogmaals zijn ingesproken in een dergelijk gebied, OK, dat kan ik me voorstellen. Dat men in 1971/72 (film)technisch nog niet zo ver was als nu, daar kan ik ook inkomen. Maar er zaten zo weinig achtergrondgeluiden in de film, dat ze de consistentie doorbraken, dat stoorde me nogal en haalde me telkens uit de film.

Zeker, er zitten ook mooie thema's in. De machtswellust van de mens, de eeuwige eentonigheid, het nergens op gebaseerde optimisme om de Gouden Stad te vinden, de verpletterende verveling en het gevaar vanaf beide oevers. Mede vanwege dit laatste kon ik een link leggen naar The Lord of the Rings: the Fellowship of the Ring, als the Fellowship over the Great River Anduin varen. Bovendien is Gothmog met z'n opvliegend karakter en manke poot volgens mij op Aguirre gebaseerd.

Jammer genoeg duurde de film mij veel te lang en verloor ik snel mijn interesse. De geluidsband stoorde mij nog het meeste; als deze een beetje consistenter was, kon ik gemakkelijker naar de film kijken.

P.S.: De film bevat de eerste filmrol van Natassja Kinski, Klaus' dochter. Kom ik net achter. Ze staat op de hierboven afgebeelde poster.

P.P.S.: Die Indiaan met dat panfluitgeval blies soms zo schel dat het geluid meer weg had van een tune van 'n Super Mario-achtig computerspelletje.Vond ik nog wel lollig .

P.P.P.S.: Wat ik wel een meesterlijke sequentie vond, was van die man die door Aguirre onthoofd werd, die zip-pan naar dat hoofd dat z'n laatste woord sprak, fenomenaal!

Een fascinerende begin van de reeks samenwerkingen tussen Werner Herzog enKlaus Kinski. Aguirre is een fascinerende, haast onaardse film. Zoveel gebeurt er op zich geen eens... Goed iedereen sterft, de hebzucht en onderhuidse spanning is om te snijden, maar het is heel kalm in beeld gebracht. Kinski is indrukwekkend als knettergekke Aguirre.

De sfeer doet, zoals zovelen vinden, denken aan Apocalypse Now, maar doet het mij persoonlijk aan The Thin Red Line denken.

Best wel boeiende film van Werner Herzog, die van een boottocht op de rivier een spannende onderneming weet te maken. De openingsscene met bijpassende muziek geeft meteen de sterke sfeer van de film weer. Klaus Kinsky speelt overtuigend de rotzak, voor wie je weinig sympathie voelt en die zichzelf ook steeds meer tot waanzin lijkt te drijven. De rest van de cast was soms wel erg matig. De film is verder redelijk oppervlakkig en zakt op sommige momenten een paar keer wat in.
Toch slaagt Herzog erin het tot het einde redelijk spannend, mysterieus en zelfs beangstigend te houden, want ze kunnen immers niet van de boot af en je weet zelf als kijker ook niet wat er zich allemaal in het oerwoud schuil houdt.
Aangenaam kijkvermaak al met al!

3,5*

Prachtige film, rustig kabbelend en tegelijk hallucinant. Ik geef toe dat ik ook op meer spektakel had gehoopt, maar achteraf bekeken zou dat helemaal niet juist geweest zijn: welk spektakel moet je verwachten op een vlot dat op de amazone (of een andere rivier, geen idee) dobbert met een snelheid 2 km/u... Als halve documentairemaker kiest Herzog voor een realistische benadering, waarin mensen sterven zonder dat iemand het gezien heeft en waarin vooral verveling een rol speelt. De kleine totaal absurde momenten kan hij niet laten en storen misschien zelfs een beetje (de domme humor af en toe is eigenlijk niet nodig), hoewel ze wel voor wat afwisseling zorgen, en tonen dat de film met plezier is gemaakt, ondanks de helletocht die ervoor is afgelegd. Een verademing vond ik het dus eigenlijk, deze conceptuele avonturenfilm zonder veel avontuur (zonder grote waterslangen, vleesetende vissen, woeste watervallen of razernij-aanvallen...) Kinski is zijn waanzinnige zelf, de andere acteurs staan er, niet meer. Het landschap, de beelden, de spaarzame muziek: die zijn meesterlijk.

Duitse conquistadores raken letterlijk en figuurlijk de weg kwijt, het kon me niet boeien. Film verloopt traag, het tijdsbeeld is niet bijster interessant en de dub is lachwekkend. Eén van de favoriete films van Roger Ebert en in menig toplijstje prominent aanwezig, maar mijn eerste kennismaking met Herzog was een nogal teleurstellende. Aardige muziek, dat wel.

1,5*.

Ik was al een tijdje benieuwd naar Aguirre, het was een erg aardige film. Vond de gekheid en het sfeertje van de film erg goed, acteerwerk van Kinski was dik in orde en muziek was ook erg prettig. Camerawerk was ook dik in orde.

Daar tegenover mistte de film voor mij wel echt een hoop structuur. Ik miste een echt duidelijk verhaal, de film was namelijk af en toe erg vaag. Er werd te veel geconcentreed op het gekheid waardoor af en toe andere dingetjes werden vergeten. Ook vond ik de overgangen ik af en toe ernstig vaag (de ene keer is iemand aan het eten en dan ineens ligt hij in het water). De film had van mij ook wel iets langer mogen duren zodat er aan sommige dingen wat meer aandacht gegeven konden worden.

Kom toch neer op een dikke 3*

Fitzcarraldo liet mij warmlopen voor die andere avonturenfilm van Herzog!

Aguirre, Der Zorn Gottes is voor mij lange tijd vooral die ene film geweest met zowat de lelijkste poster op MM. Na nog geen 5 minuten bleek mijn vrees, die na Fitzcarraldo toch al in volle sterkte was afgenomen, compleet ongegrond te zijn.

Een prachtige film, het moet een helse onderneming geweest zijn om alles zo te draaien op locatie. Een avonturenfilm in de pure zin van het woord, men is op zoek naar een fictieve locatie, waarvan men denkt dat hij echt bestaat. Men raakt echter steeds meer verblindt door jaloezie, hebzucht en grootheidswaan. Wie anders dan Klaus Kinski zou zo `n rol voor zijn rekening moeten nemen? Wat heeft die man een perfecte uitstraling èn kop voor de rol die hij speelt, namelijk een vrij gewetensloze, rauwe conquistador.

Op visueel vlak vaak prachtig geschoten, alhoewel hij niet meer kan tippen aan bv. Valhalla Rising. Deze film is anno 2010 nog steeds zo krachtig, vanwege zijn hypnotiserende sfeer ( geen contact met de buitenwereld ) vermengd met vleugjes poëzie ( het paard en de Spaanse koningin die haar mooiste kleren aandoet en haar dood tegemoet loopt ) en uitzichtloosheid ( of het nou een sterke stroming van de rivier of onzichtbare vijanden betreft ).

Het is belachelijk mooi en fascinerend om te zien hoe men met al hun materiaal, een voor hen onbekende wereld intrekt, waarvan niemand weet waartoe het allemaal gaat leiden. Als kijker ben je getuige van een onderhuids, zinderend spektakel waarbij de aftakeling van de personages bevreemdend mooi in beeld wordt gebracht.

Het einde is ook fenomenaal in beeld gebracht! Een film als Apocalypse Now kan daar nog vele puntjes aan zuigen. Zo breng je vervreemding in beeld.

Oh, ja...Tot slot wil ik nog even vermelden dat de dubbing bij Herzog `s films die ik tot nog toe gezien heb, absoluut geen schoonheidsprijs verdient, maar gezien de omstandigheden en de ultieme fixatie op psychedelisch zaken komt hij er bij mij zowat zonder schrammen vanaf omdat ik er gewoon niet zoveel acht op sla.

Normaliter zou ik na 2 x 4* vrolijk doorgaan met het doorspitten van het oeuvre van een regisseur, maar bij Herzog heb ik sterk mijn bedenkingen omdat ik het idee heb dat ik zijn 2 beste films nu gezien heb. Ik ben er wat bang voor dat zijn dramaflms mij onvoldoende kunnen boeien na zijn schitterende avonturenfilms.

Een bijzondere regisseur, die Werner Herzog! Zijn avonturenfilms liggen helemaal in mijn straatje, geweldige belevenissen! Een dikke 4*

Ik heb de omgekeerde weg bewandeld..

Wel een mooie Herzog, maar vooralsnog weet hij mij nog niet echt te pakken. Op de een of andere manier werkt de film wel, maar echt overweldigend vond ik het toch niet, en dat had ik bij Valhalla Rising tot op zekere hoogte wel.

Aguirre bruist van de geweldige personages, met name Klinski, maar ik moest me toch keer op keer over dat Duits heenzetten, vreemde keuze van Herzog, al weet ik ook niet in hoeverre hij aan de taalkeuze vast zat.

De film is erg mooi geschoten, waar vooral de scenes in het begin opvallen met het wassende water, en de reflecties van de rivier later in de film. Erg knappe soundtrack ook.

Mooi ook hoe de bemanning werkelijk alle moraal overboord gooit naar verloop van tijd, en Herzog speelt daar qua regie mooi op in.

Ik merk wel dat ik de film na afloop al beter vond dan tijdens het kijken, maar het echte briljante zie ik er nog niet in, misschien voor de volgende keer.

3.5*

Helaas als weinig bijzonders ervaren, deze Aguirre, der Zorn Gottes. Het begon allemaal zo goed, met dat prachtige shot van die stijle bergen en de mensen.

Helaas houdt de film dat niveau niet (constant) vol. Er zitten nog een aantal érg mooi geschoten plaatjes tussen, alleen wist Aguirre z'n ''avontuur'' me niet echt mee te voeren. De reis over de rivier (leuk vlot) en de momenten in de bossen zijn aardig, maar het verloop is te traag en oninteressant om constant boeiend te blijven.

De muziek is bij vlagen best mooi, op dat domme fluitje van die Indiaan na. Kinski is aardig, net als de sfeer. Helaas is het geheel minder fascinerend dan verwacht.

Minpunten zijn in het topic hier al vaak genoemd. Acteerwerk laat wat afweten, camerawerk is vrij saai, en is soms net even wat te traag op bepaalde momenten. Maar wat een geweldige sfeer weten Herzog en zijn team over te brengen. Bij vlagen erg mooie beelden, en mooie muziek. Heerlijk om met Kinski op deze reis te zijn geweest.

Merkwaardige film, waarin de primitieve omstandigheden en beperkte middelen bij het maken ervan zeer doelbewust en effectief zijn ingezet, waardoor haast als vanzelf de surrealistische sfeer van toenemende waanzin ontstaat. De weinige filmische kunstgrepen (die boot in de boom, bijvoorbeeld) vallen daardoor als zodanig nauwelijks op en passen naadloos in het geheel.

Wonderlijk hoe mooi de rauwe vorm en de onthutsende inhoud hier samenvallen, en dat de door de enkele camera geschapen documentaire sfeer van onopgesmukt realisme nog versterkt lijkt te worden door enkele momenten van bizarre humor, en het somtijds matige acteren. Dat is een schijnbaar vreemde constatering, maar in de onwerkelijkheid van de sfeer, en van de onderneming als geheel, heeft dat kennelijk dat effect.

De film is opvallend in zijn haast laconieke, ondramatische terloopsheid in het tonen van steeds meer eh.. dramatische en soms gruwelijke gebeurtenissen, en het is misschien vooral die matter-of-fact stijl die die genoemde surrealistische sfeer tot in haar waanzinnige details zo ongeëvenaard oproept.

Zoals de rivier niet of nauwelijks begrensd wordt door haar oevers, zo wordt deze film ook nauwelijks ingekaderd door een 'verhaal' of een dramatische ontwikkeling of opgebouwde spanning (het is van meet af aan duidelijk dat dit een waanzinnige, gedoemde onderneming is).

En het is misschien juist het ontbreken van die ballast van een 'verhaal' die deze film een des te diepere zeggingskracht geeft, over de futiliteit van een beschaving tegenover een onverschillige natuur.

Een beschaving die alleen binnen haar zelfgeschapen kaders zin heeft, maar daarbuiten, in confrontatie met een oeverloze natuur, in haar aanspraken en ambities fantastisch, belachelijk en grotesk wordt, en roemloos, niet eens een rimpeling veroorzakend, langzaam rondtollend, als een nachtkaars uitgaat.

Interessant werkje van Herzog, dat zeker. Associaties met Apocalypse Now zijn bijna onvermijdelijk en de sfeer in de film is uitstekend. De spanningsopbouw is uitmuntend, vooral door de nogal primitieve omstandigheden. Kinski is natuurlijk ideaal gecast door zijn vrij opmerkelijke voorkomen. Het is toch vooral het gegeven (totaal los te zien van de uitwerking) die het werk doet, daarnaast is het aardig maar ook niet meer dan dat. De sublieme soundtrack maakt overigens veel goed.

Slechte dialogen, ook qua filmmaken erg weinig fijns gezien, cinematografie, montage. Toch belangrijke elementen binnen film, het oogt nu toch al vrij snel naar slordige filmmakerij. Toegegeven de omstandigheden waren er ook niet naar bij het maken van de film maar daar heb ik persoonlijk geen boodschap aan. Laatste half uur is dan wel weer erg mooi en beklemmend met een mooi slot, neemt niet weg dat Aguirre voor het leeuwendeel nogal sleept.

Wat een ramp van een film.

Traag, traag, traag.

Wat gebeurt is lachwekkend. Er valt simpelweg niets te beleven aan deze film. Moest (uiteraard) continu denken aan Apocalypse Now. Kijk, dàt is een film! Die is geweldig. Geniale acteurs, oneliners, een hallucinant einde, Brando op z'n creapiest, the Doors...

En dan dit. Aan het einde van Aguirre: "O. Ben blij dat ie geen 3 uur duurde." Herzog en Kinski hebben elkaar voor niets naar het leven gestaan. Halve ster voor Kinski's mooie kop en ogen.

Toch een tegenvaller deze film. Acteerwerk, tempo en sfeer vielen me flink tegen. De 90 minuten vlogen zeker niet voorbij. Deze film scoort relatief hoog en het ontgaat me een beetje waarom. Het geniet het hoog aanzien, maar voor mij maakt het dat imago niet waar. De beelden zijn aardig (ook te vinden in een doorsnee natuurdocumentaire), en het verhaal is interessant (maar wordt niet op een boeiende manier gebracht), en daar houdt het toch een beetje mee op. Veel te afstandig voor mijn smaak, beetje amateuristisch zelfs, waardoor het vrij slome tempo nog trager aanvoelt. 2* van mij.

De beste film ooit gemaakt. Technisch imperfect op het randje van amateuristisch, traag als een lepel stroop in de winter. Maar och wat een Kinski, och wat een muziek en bovenal: g*dverd*mme wat een beelden. Een hallucinante scène volgt op een akelige, volgt op een bloedstollend mooie volgt op een hilarische....en álles is inspirerend.

Op DVD al geniaal, op het grote scherm in het filmmuseum van Brussel alsof je pure filmspeed in je oogbollen krijgt geïnjecteerd. GOUD.

5 *

Prachtige beelden en een misterieuze sfeer en vooral een onnavolgbaar schitterende Klaus Kinski die deze film, soms als een bijna-documentaire overkomend, op een hoger niveau tilt.

"Ich, der Zorn Gottes, werde meine eigene Tochter heiraten und mit Ihr die reinste Dynastie gründen, die je die Erde gesehen hat. Zusammen werden wir über diesen ganzen Kontinent herrschen. Wir halten durch. Ich bin der Zorn Gottes. Wer sonst ist mit mir... "

Aparte film van Werner Herzog. Het beperkte budget en de nogal moeizame productie op de afgelegen locaties in Zuid Amerika zijn aan de film wel een beetje af te zien. Maar dit doet de film juist ten goede.

Een expeditie van conquistadores is op zoek naar de legendarische stad El Dorado, een fabel gecreëerd door de Indianen. Onder hen is de monnik Gaspar de Carvajal die verslag doet. Op de revier de amazone breekt uiteindelijk machtsstrijd uit onder de soldaten. Een van hen, de ambitieuze Aguirre, heeft alle touwtjes in handen...

De cast bestaat uit zowel Duitsers, Spaanstalige, Indianen en Engelsen. Tijdens de opnames werd voornamelijk Engels gesproken, later werd de film in Duitsland gedubd in het Duits en nog later werd er ook een Engelse versie gemaakt. Er werd veel ter plekke geïmproviseerd en tijdens de hele productie bleef iedereen in zijn rol. Kinski doet het weer erg goed in een rol die perfect bij hem past. Ook hier had hij weer eens last van zijn gebruikelijke woedeaanvallen, zo sloeg hij iemand met een zwaard (wat diegene door zijn helm net heeft overleeft) en schoot hij de vinger van een Indiaan eraf met een pistool.

Ik heb de Duitse dub gekeken met Engelse ondertiteling, ik kon namelijk geen Nederlandse vinden en de Engelse dub was een beetje slecht. Klaus Kinski heeft trouwens niet zijn eigen stem gedubd, daar had hij geen zin meer in, je hoort Gerd Martienzen.

De film is schitterend opgenomen. Ter plekken geïmproviseerd op prachtige locaties. Gefilmd met een gestolen 35mm camera door een crew bestaande uit slechts 8 personen. Herzog is een man met een visie, het beeld dat hij in zijn hoofd heeft moet en zal op film komen.

Het enige dat ik toch een zichtbaar nadeel vond aan het lage budget was dat het bloed heel duidelijk slechts rode verf was. Verder vind ik dat er uitstekend is omgegaan met de beperktheden.

De film voelt nogal dromerig/nachtmerrieachtig aan, als het ware als een grote koortsdroom. Vooral aan het einde is het een en al ellende en hopeloosheid. In het middenstuk weet de film niet echt goed waar die precies heen wilt en eigenlijk word het nergens bijzonder spectaculair. Toch is de film een meesterwerk en is aan het einde helemaal duidelijk wat Herzog voor ogen had. De verveelde acteurs, de half zinkende vlotten, minimale effecten en schitterende atmosferische muziek dragen allemaal bij aan die prachtige troosteloosheid.

Erg goede cult-film met een aantal zeer sterke scenes.

Ik zit al meer dan tien jaar op MM en al meermaals kruiste mijn weg de film Aguirre. In de kwisjes, vaak getipt, vaak in de tops. Het bewijst dat deze nochtans vrij bescheiden film een solide fanbasis heeft. Herzog is een gepassioneerd cineast, en ter plekke in Peru een lowbudget gaan filmen was een vrij avontuurlijke onderneming. Toch vond ik het geen hoogvlieger.

Het verhaal heeft niet zoveel om het lijf en was me welbekend: het zoeken naar het Eldorado terwijl de Spanjaarden alleen maar horror en wanhoop vinden in het woud is niet nieuw. En meer vertelt de film ook niet. Aguirre vindt uiteindelijk zijn eldorado : macht en glorie. Een recurrent motief in alle vertelsels over de conquistadores. Ook Conrad's "Heart of Darkness" kwam bij me op maar het kan best dat Conrad zijn inspiratie daarvoor zelf heeft opgedaan bij de Spanjaarden. Maar Herzog heeft lak aan de historische feiten. Waar het hem om draait is de algehele sfeer.

Indrukwekkender dan het verhaal vond ik het visuele. Met zijn minibudget wist Herzog alles groots in beeld te brengen: of het nu bossen zijn, de tocht op de rivier of het enorme vlot, het gaat imponeren. Voeg er nog de rauwe kop van Kinski bij en het plaatje is volledig. Voor mij soms te minimalistisch om er echt een topper van te maken.

Na Rossellini (en eerder al Peckinpah, Truffaut, Sirk, Wilder enz.) is Herzog het volgende onderwerp van een regisseurscyclus uit mijn grote stapel nog te bekijken DVD's en Blu Rays. Ik had 7 Herzogs gezien, dat gaat naar een kleine 20 als ik klaar ben.

Gelijk maar met een film begonnen die zo legendarisch is dat er al wat meer van wist dan de meeste films die ik niet zag. Ik kan zo wel 25 films opnoemen die zwaar door deze film beïnvloed, zeker nu ik 'm eindelijk gezien heb. Het aardse en het ruwe en eigenlijk ook het compacte (de film was over voordat ik er erg in had) contrasteren zo heerlijk met het grote verhaal. De aanblik van dat grote vlot waarop alles waar de conquistadores waarde aan hechten. De schitterende openings en eindscene. Een film om vaak naar terug te keren ook.