The Holiday (2006)

Amerikaanse, romantische komedie van degelijke makelij. Amerikanen moet ge trouwens niet leren dit genre op het doek te zetten. Bovendien is deze keer de casting verbluffend met een hoofdactrice geknipt voor de frivole, terzelfdertijd gecomplikeerde en oppervlakkiige rol en een hoofdactrice perfect als eerder naïeve maar als doorsnee-menselijk aanvaardbaarder personage. Beiden hunkeren echter naar liefde en genegenheid en daar zal geen enkele kijker om hebben gerouwd.

Prettig, bijna emotioneel weerzien met good, old Eli Wallach.

Hartverwarmend?... Hardly. Goeie acteurs, en Jude Law never disappoints. Maar een geforceerde verhaallijn. Leuk hoor, onverwacht zoenen (want da's een spontane vakantie) na een paar minuten beppen met de broer van Iris. Maar zo plat als een dubbeltje allemaal. Dat aanstellerige, geforceerde luchtgitaar spelen van Iris (Kate Winslet) in Amanda's bed. Typisch een regie aanwijzing of ingeving. Ook niet echt romantisch, niet echt feel good. En zeker niet in de orde van bijv. een Four Weddings, of zelfs de eerste Bridget Jones. Waar je ook de minder mooie dingen ziet. Hier rijdt book editor Jude Law, ook in Engeland een niet bijster goed betaalde baan, in een late model Range Rover V8. Yeah, right. Cameron Diaz is een fantastische actrice, maar lijkt out of place in deze film. Kleine kut achtergrond verhaaltjes die de acteurs elkaar vertellen, zoals "nooit meer gehuild sinds m'n 15de"... bla-bla-bla. Oninteressante personen. Maar vooral dus een slecht script, opgeleukt door geplengel op een piano op de juiste momenten. Niet bepaald een Nora Ephron. En ach wat empatisch, de insert van het geriatrische element. En ach, Law heeft schattige dochtertjes en is weduwnaar. How sentimentally convenient. "Eli Wallach in een glansrol" (commentaar hierboven)... Pff, dan heb je 'm nog niet gezien in the G the B & the U. Jack Black is een leuke acteur die tot zijn recht komt in films als School Of Rock en The Cable Guy. Maar niet als romantische tegenhanger van een Kate Winslet, die op zich te interessant en te mooi is om als desperate single door te kunnen gaan... Waste of talent deze film. Amerika kent prima vrouwelijke regisseurs, zoals Mimi Leder en Kathryn Bigelow. Nancy Meyers is er niet eentje van. Kortom, terecht indertijd matige kritieken.

The Holiday een typische romcom. Het is nooit mijn favoriete genre geweest en zal dat ook nooit worden. Hoewel dit geen slechte film is, gebeurt er eigenlijk niet zoveel. Als er iets gebeurt is het vaak niet zo heel interessant. Daarbij vind ik Cameron Diaz een van de minst interessante actrices van dit moment. In tegenstelling tot Jack Black, die vaak heel grappig uit de hoek kan komen. Het leukste gebeurde ook inderdaad met de personages in Amerika, in plaats van die in Engeland.

Jaren geleden was ik eens aan deze film begonnen, maar heb 'm voortijdig afgezet. Nu snap ik weer waarom, want het is gewoon helemaal niks. Met name Cameron Diaz is echt next level irritant, en haar hele arc met Jude Law is niet te harden. Ongemakkelijke, oninteressante scenes die maar aanslepen, zwak geschreven, met gedrag van Diaz dat gewoon te ergerlijk is. Ze mocht dan in haar dagen een populaire actrice zijn, mij is het eigenlijk altijd een raadsel waarom. Jude Law doet het goed als eyecandy, maar is als extreem perfecte en zielige huisvader natuurlijk eigenlijk ook te saai en te gezapig voor woorden. Die scene met die meisjes in die tent, wat een ellende.

De verhaallijn van Winslet is dan iets beter te doen- zij kan weinig fout doen- maar ook dat verdient allemaal geen schoonheidsprijs. Het verhaallijntje met de oude baas Arthur is dan ergens nog wel amusant, maar is als je erover nadenkt nauwelijks van belang en dient slechts als een soort filler. Het is me trouwens een raadsel waarom Jack Black gecast is in deze ubergezapige rol. Als je hem cast, gebruik hem dan ook. Slechts 2 korte scenes waarin hij eventjes kort wat gek doet en zingt, maar laten we eerlijk zijn, dat had iedereen wel gekund.

En dan dat einde. One big happy end, en hoe ze het gaan doen met de long distance relaties? Ach, aan die vraag wagen ze zich maar niet, roll the credits maar.

Man man man. Zonde van je tijd dit.

2*

Ik heb zelden zo'n duffe romantische film gezien als The Holiday. Het talent van uitstekende acteurs en actrices worden misbruikt om een geforceerd en zoetsappig liefdesverhaal te vertellen.

Films als Love Actually en The Notebook mogen dan ook zoetsappig uit de hoek komen, maar die hebben nog leuke, relatable personages en humor om het op te leuken.

Cameron Diaz is vanaf het eerste moment al niet te harden; haar personage is ronduit irritant en kluchterig geschreven. Jude Law wordt gemakzuchtig neergezet als de perfecte vader en gentleman (en ach, nog weduwnaar ook, dan moét ie wel perfect zijn), maar Cameron Diaz heeft werkelijk geen één kwaliteit die haar sympathiek maakt. De ontmoeting met Jude Law is niet alleen ongeloofwaardig maar ook nog eens tenenkrommend slecht geschreven. Waar de meeste romantische films nog een beetje pit en humor gebruiken om de zoetsappigheid te doorbreken, is het hier alleen maar een hoop gezapigheid.

Kate Winslet is een stuk beter te pruimen en wordt in haar verhaallijn wordt nog bijgestaan door een prima Eli Wallach. Maar er wordt zo weinig leuks mee gedaan. Zelfs Jack Black (in zijn meeste rollen humoristisch en uitbundig op zijn 'eigen' manier) werd in deze film gereduceerd tot een saaie, humorloze daap.

Als kijker zit je dan ruim twee uur te kijken naar een film over mensen die not the least bit interesting zijn. Wat een drama.

Als romantische komedie is The Holiday op zich best geslaagd. De clichématige verwikkelingen werken best aardig en de acteurs zijn prima op hun plek.

De toevoeging van een een karakter die een film componist speelt was daarentegen wel een fijne toevoeging. Voor het resultaat van de film maakt het weinig uit, maar een reeks duidelijke en enkele minder duidelijk referenties naar filmmuziek zijn wel bijzonder aangenaam. Ook in de score van Hans Zimmer zitten enkele zeer duidelijke odes aan Morricone, wat hij trouwens wel vaker heeft gedaan.

De beste grap van de film is vrees ik geen grap. Bij de introductie van Jack Black (de componist) legt hij uit dat de muziek (Nuovo Cinema Paradiso) die hij draait van Ennio Morricone is. Hij was inderdaad de (hoofd)componist,maar zijn zoon Andrea verantwoordelijk voor het liefdesthema. Dat thema is juist in die scene duidelijk te horen, waardoor het eigenlijk niet kan om Andrea onvermeld te laten. Normaal zou dat enkel incorrect zijn, maar met een Morricone liefhebber als Zimmer aan boord eerder pijnlijk.

Als ik The holiday zie moet ik altijd denken aan wat de Amerikaanse filmcriticus Marvin Kitman zei toen hij vertelde dat hij van zijn dokter niet naar films met Doris Day mocht kijken: "I have a family history of diabetes." Zelden heb ik zó'n mierzoete film gezien waarin bijna iedereen aardig is en het beste met de ander voorheeft, mensen hun deur opendoen voor totaal onbekenden om hen van hun toilet gebruik te laten maken, kleine meisjes potentiële nieuwe moeders meteen aardig vinden in plaats van ze te benaderen als de stiefmoeder van Sneeuwwitje, en een 90-jarige kluizenaar weer leert lopen. En dan heb het er nog niet eens over gehad dat in het script dat aan Jack Black werd gezonden kennelijk de pagina met zijn karaktertekening ontbrak, want zijn personage is werkelijk totaal leeg en gewichtloos.

        Is er dan niets goed aan deze film? Jawel : het is een eer om de oude Eli Wallach nog aan het werk te mogen zien, er zitten wat aardige bijrollen (van de ex-minnaars) in alsmede een grappige cameo (in de videotheek), en ondanks mezelf werd ik toch ontroerd door de relatie tussen Diaz en Law. Ach, ik ben en blijf een sentimentele snotteraar – die scène waarin Diaz ontdekt wie er schuilgaan achter de namen van de meisjes door wie Law steeds wordt gebeld... Zo ongeveer the most guilty pleasure in mijn videokast.

        Overigens is Cameron Diaz niet alleen een uitstekende comedienne, maar ken ik ook niemand die zo elegant en toch overtuigend kan rennen als zij – op een gegeven moment rent ze op enorme hakken met hoge snelheid over een besneeuwde akker, en het ziet er nog stééds gracieus uit. Ze is nooit een favoriete actrice van mij geworden, maar ik begin haar toch wel steeds meer te waarderen (en nee, niet alleen vanwege haar loopvermogen).

Een leuke komedie/romantiek film...

Leuk verhaal...

Gezellig kerstdagen...

Komedie is mijn ding niet, toch af en toe romantisch...

Bekende actrices Cameron Diaz en Kate Winslet ...

Ook een bekende acteurs Jude Law en Rufus Sewell ...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Eenvoudige feelgood.

En daar is de film niet eens zo heel slecht in. Weinig drama, het beetje dat erin zit wordt meestal snel opgelost. Als in: dezelfde scene nog, zodat de dramatiek nooit echt lang kan doorwerken. Moet ook niet, want deze film wil vooral opbeuren.

Plotje is nog gekunsteld, met twee tegengestelde vrouwen die aan houseswapping doen en zo in een geheel andere omgeving terechtkomen. Al snel weten ze er toch te aarden en kunnen ze eindelijk gaan genieten van hun leventje. Dat ze er beiden ook nog eens de mannen van hun leven tegengekomen is uiteraard ook aardig meegenomen.

Qua sfeertje is het soms iets te dik aangezet, vooral qua muziek dan. Visueel is het nog wel aardig, maar niet erg bijzonder. Acteerwerk was wel oké, maar vooral Black die positief opviel. Van Winslet en Law ben ik niet bepaald fan, maar irriteren doen ze ook niet. Diaz is eigenlijk vooral weer gewoon zichzelf.

Voor een keertje geen ramp, maar uiteindelijk werd ik er toch niet erg warm van. Daarvoor was het allemaal wat te nadrukkelijk gezocht.

2.0*

Tis dat Diaz een leuk smoelwerkje heeft anders had ik de film na 5 min afgezet. Verder was Jack black niet op zijn plek en draaide Kate op de automatische piloot. Wat speelde er nou tussen Kate en Jack ?? Op het einde nog steeds onduideijk. Alleen Jude law had meerwaarde in de film, als je het mij vraagt iig. Film was nergens echt bijzonder, ook niet slecht. 2,5*

“I need some peace and quiet... or whatever it is people go away for.”

Prima romcom/kerstfilm. The Holiday is een film die het moet hebben van de zoetsappige romantiek en de chemie tussen de acteurs. En gelukkig werkt de film op beide punten. Het enige minpunt is dat je drie sterke hoofdrolspelers hebt en één zwakke schakel. Want Winslet en Black zijn aandoenlijk samen en Law is ook goed, maar Diaz is matig. Dat ligt ook aan haar bloedirritante personage. Eli Wallach heeft wel een prachtrol, en zijn grote scene op het laatst is geweldig.

Kate Winslet op automatische piloot, en de wanhoop en hysterie die ze zo in haar blik wist te leggen, deed me bijwijlen denken aan de manier waarop Michel Houellebecq stilaan ouder wordende vrouwen die de ware nog niet gevonden hebben e.d. pleegt te beschrijven. Op zich paste dat wel.

Goeie film over twee vrouwen die elkaar niet kennen en voor twee weken van huis met elkaar ruilen. Een prima opzet voor deze romcom die misschien wat aan de lange kant is, maar meer dan genoeg mooie en vermakelijke scenes bevat. Fijne personages ingevuld door een heerlijke cast die de film grotendeels maken. Mooie muziek ook van Hans Zimmer. Een dik verdiende 3.5 sterren.

Helaas, tegenvallend. Zeker gezien de kwaliteit van de cast. De eerste helft is dramatisch. Ongelooflijk over de top / overacted. Een klucht. Ongeloofwaardig. Beide personages weten mij niet te raken. De 2e helft is iets beter. Cameron heeft helaas geen sterke rol neergezet. Ze is ronduit irritant. Kate Winslet doet het net ietsje beter zeker in de 2e helft. Sommige scenes duren echt te lang zonder iets toe te voegen. Aan de andere kant: als je zin hebt in een kerstfilm kun je het slechter treffen (de meeste Kerstfilms zijn niet bepaald hoge kwaliteit ) en als je dat verwachtingspatroon hebt en je weet je door de eerste helft heen te worstelen, dan kun je best een aangename kerstfilm avond hebben.

The Holiday schijnt een bekende Kerstfilm te zijn, maar ik had er eerlijk gezegd tot dit jaar nog nooit van gehoord. Ik zag hem op Netflix voorbij komen en dacht ik pak hem mee in mijn jaarlijkse Kerstfilm periode. Gezien de cast met klinkende namen had ik een soort Love Actually of Notting Hill verwacht, maar dat niveau weet deze film in geen velden of wegen te bereiken.

Een echt Kerstgevoel weet deze film ook niet op te wekken. De film speelt zich af rond de Kerstdagen, maar daarmee is ook alles gezegd. Verder is het vooral een romantische komedie, geregisseerd door Nancy Meyers, die met name bekend is van de Mel Gibson-hit What Women Want.

Wat The Holiday mist, zijn de leuke bijrollen. Dat is wat films als Love Actually en Notting Hill zo leuk maakte. The Holiday wil helaas nergens echt grappig worden. Ook het script is vrij mager en vanaf de eerste minuut voorspelbaar. Ware het niet vanwege de bekende cast, dan was deze Kerstfilm gedoemd te mislukken. Maar gelukkig weten Kate Winslet en vooral Cameron Diaz er nog het beste van te maken. Jack Black houdt zich voor zijn doen behoorlijk rustig en Jude Law is voor vrouwen de perfecte metro-man.

Niet echt een topper voor de feestdagen, maar nog wel vermakelijk voor zolang ze duurt.

Na dik 15 jaar nog eens weer opnieuw bekeken en wederom best van dit warme verhaal genoten. We volgen twee vrouwen die ongelukkig met hun leven zijn, vooral in de liefde is het niks. Ze wisselen van woning in de kerstperiode waardoor een extraverte trailer-componist uit Los Angeles in een sfeervol rustig dorpje in Engeland komt te wonen en een schuchtere schrijfster uit dat gehucht in het excentrieke LA. Uiteraard is dit een hele voorspelbare film waarbij de dames aan de andere kant van de wereld hun liefde vinden en vooral zichzelf opnieuw uitvinden, maar dat geeft niks. Ik vind het een mooi verhaal en zowel Kate Winslet als Cameron Diaz doet het erg leuk. Wederom ook de bevestiging hoe ontzettend sexy Diaz in haar topjaren toch was zeg

Jude Law is wat saai, maar voldoet en Jack Black is gewoon altijd prima. Ik vind die gozer al zijn hele loopbaan grappig en sympathiek. Je moet wel tegen een mierzoet verhaal kunnen, maar scènes als Diaz die met de twee kleine meisjes in hun tent ligt vind ik gewoon lief. Jammer dat de film wel veel en veel te lang duurt, toch idioot dat niemand snapt dat een simpel verhaaltje als deze gewoon in 90 minuten verteld had moeten worden. Het middenstuk kent nu best wel een stel langdradige en niet boeiende momenten. Doet afbreuk aan de film, anders had ik er nog een halfje bij gegeven maar nu niet. Maar het is zeker een aanrader als je even een romcom wil kijken.

3,5* blijven staan

Een echte feel good kerst film.

Van hoge kwaliteit en met een fantastisch spelende cast.

Deze film is zeer sfeervol en ook de film muziek van Hans Zimmer is ontzettend mooi.

Een schitterende film en met enige milde ontroering en vooral een ontzettend leuke film.

The Holiday is een film die overgoten is met karakters die je in het dagelijkse leven nergens zult vinden. Omdat het zo onnatuurlijk overkomt is het ook gewoon helemaal niet aangenaam om naar te kijken.

"I'm looking for corny in my life.”

Op derde kerstdag moest ik verplicht naar deze draak van een film kijken. De schoonfamilie bestaat eigenlijk voor tachtig procent uit vrouwen, dus ik kwam er niet meer onderuit, en het lukte me dit jaar ook niet om gewoon een actiefilm te kijken, zoals mij vorig jaar wel was gelukt met ‘Black Adam’. De dames hebben gekozen voor deze film, ik denk dat de meesten die mij een beetje kennen wel weten dat ik hier niks mee kan. Toch stel ik me graag wel open voor vernieuwingen buiten mijn standaard genres om. Een goedpakkende en meeslepende dramafilm daar kun en mag je mij nog echt wel voor wakker maken, en die films kan ik ook heel goed hebben. Maar dit soort simplistische en vooral vrij irritante romantische blockbuster films, laat mij dan lekker met rust.

Ik kan niet ontkennen dat ik tussen de film door misschien een klein powernapje heb gehouden op de bank, met zijn ruim twee uur duurt deze film wel echt héél lang, en na een uurtje was ik er eigenlijk ook wel klaar mee. Die rol van Diaz vond ik echt bloedirritant, haar acteerwerk is nog oké maar haar personage kwam echt mijn strot uit. Winslet vond ik nog prima spelen, al zie je die de helft van de tijd geeneens, duidelijk mag zijn dat vrijwel alle aandacht opgaat naar Amanda (Diaz). Of ik had dat gevoel, want voor mijn gevoel keek het meeste naar haar namelijk.

Tja voor de rest, standaard romantisch verhaal lijkt me. Hun hartjes worden gebroken (echt op de meest simpele manieren) en daarna vinden ze binnen no-time weer hun nieuwe liefdes. Ik mag wel gewoon zeggen; dit is niks voor mij. Hier kan ik echt helemaal niks mee, het is dat de dames blij waren na het zien van deze film en dat ik daarna mijn eigen gang mocht gaan maar, als het aan mij ligt zet ik volgend jaar weer gewoon een knal film op.

17de film van de Cameron Diaz marathon!

Al vaker gezien, maar blijft leuk! Het concept is wel geinig en wat we eigenlijk nog niet eerder hadden gezien in een romcom 'de huizenruil'. Hierdoor komen beide dames in een andere wereld terecht. Al moet ik zeggen dat ik het achtergrondverhaal van Winslet (de onbeantwoorde liefde) wel een stuk aangrijpender vind dan die van Diaz en de afloop die het uiteindelijk krijgt vind ik het algemene verhaal die Diaz samen met Law (wat een lekkertje) in Engeland heeft veel leuker om naar te kijken. Winslet met die oude man en Jack Black trekt me weinig, vrij saai. Jammer dat Diaz en Winslet (alleen de laatste minuut) verder geen scenes met elkaar hebben.

Dus ondanks dat er wat dingen verbetert hadden kunnen worden omtrent Winslet haar tijd in Los Angeles vind ik het nog steeds erg leuk om de hele film te zien. Het heeft alles romantiek, drama en humor.

Beoordeling blijft staan op 4,0* en ik durf best te zeggen dat dit één van de beste films is van Cameron Diaz.