Jindabyne (2006)

Bijzonder broeierig drama, dat gretig gebruikt maakt van de Australische outbacks om de psychologie van zijn personages een extra dimensie te geven. Vanuit het centrale thema, schuld en boete (hiermee is de vergelijking met 'Deliverance' inderdaad gemaakt), maakt Lawrence vervolgens ook een grimmige observatie over de normen en waarden van twee geheel uiteenlopende culturen. En hoewel al deze elementen naar iets toe werken én bijgestaan worden door intense acteerprestaties, weet Lawrence geen emotionele catharsis te bereiken. 'Jindabyne' behoeft geen gesloten einde, dat zou de intentie van de makers alleen maar onderuit halen, maar de manier waarop de prent wordt afgerond is mijns inziens iets te simplistisch.

3*

Het gegeven van deze film, gebaseerd op een kort verhaal van Raymond Carver, is eerder gebruikt als onderdeel van Robert Altman's Short Cuts. Het is een interessant maar wat karig idee voor een hele film, al is het hier zorgvuldig uitgewerkt en sfeervol in beeld gebracht. Het akteerwerk is prima, vooral Laura Linney en Gabriel Byrne zijn erg goed. Hun problematische relatie en de manier waarop ze verder uit elkaar groeien nadat Byrne's personage de dode vrouw in de rivier vindt, is het sterktste punt van de film. Helaas is de film nogal statisch en aan de saaie kant, mede door het ontbreken van een meeslepend script. Hier en daar mysterieus en net als Lawrence's vorige film, het uitstekende Lantana, soms subtiel spannend, maar het geheel kabbelt maar een beetje door en de goede bedoelingen komen er niet echt helemaal uit.

Vond dit een zeer goede film. Prachtig geacteerd door de twee hoofdacteurs, mooi verhaal, zware sfeer, maar zeker niet te zwaar.

4*

Vond het maar een saaie bedoeling die nergens weet te boeien en die ook niet echt kan emotioneren. Leuk om eens gezien te hebben maar nadat je hem gezien hebt ben je hem weer snel vergeten. Gabriel Byrne speelde nog wel aardig maar Laura Linney kan me niet bekoren met haar overdreven gedoe om in gratie te vallen bij de familie van het slachtoffer.

Geen gemakkelijke film.

Het verhaal en het uitgangspunt zijn helaas niet zo interessant en het drama is een beetje eenzijdig gefocust op de verbolgen en halsstarrige Linney.

Helaas neemt het plot een nogal lange en niet altijd even interessante aanloop om te komen tot een climax. In die climax zijn de spanningen en verwikkelingen erg goed weergegeven en erg goed geacteerd.

Wel erg mooie locaties en goed acteerwerk van Linney en Byrne.

'k vond hem ook wel goed. De film begint veelbelovend, met het meisje die dan wordt vermoordt. Vervolgens werd de film veel meer drama en wordt er vooral gefocust op de vier mannen en hun gezinsproblemen en niet op de moordenaar.

Van mij mocht de film wel wat korter geweest zijn. Niet dat de film saai is, maar hij mocht misschien wat meer tempo hebben.

Het einde was wel wat onverwacht en vreemd. Ofwel hadden ze beter die laatste scène er niet meer ingestopt of het verhaal nog wat laten doorlopen, maar nu was het zo net niet.

'k heb hem eens gezien en me het niet beklaagd, maar 'k hoef hem niet meer terug te zien.

Toch wel een mooi drama, wat mij bleef boeien doordat het zo gewoon was en er veel herkenbare dagelijkse zaken in het drama verwerkt waren, gewone huisgezinnen en hun bezigheden.
Het is dus een film met elementen als: familie, gezin, relaties, leefgemeenschap, culturele waarden, etc.

De film behandelt verder o.a. de houding ten opzichte van Aboriginals en de, zo te zien, nog wat racistische gedachten in Australië (een soort Apartheid eigenlijk).
De Aboriginal begrafenis aan het eind is mooi om te zien.
Qua uitvoering vond ik het prima gedaan, niet bijzonder, van een gemiddelde tv-flim kwaliteit.

Goeie film over een vriendengroep die ontwricht raakt nadat ze een lijk in de rivier vinden. En ook al is dit de hoofdlijn van het verhaal, er zijn ontzettend veel zij-wegen waarbij veel verschillende thema's worden aangesneden. Hierdoor verliest de film wel een duidelijke richting. Traag en sfeervol in beeld gebracht en uitstekend acteerwerk.

Beetje irritante film. Hoe de nadruk wordt gelegd op 4 mannen die een vistripje wilden maken en een "fout" maken door een lijk iets later door te geven vond ik echt over the top. Ze waren er eigenlijk veel te eerlijk over. Had gewoon gezegd dat ze haar op die laatste dag van hun trip hadden gevonden en haar toen in het water vast hebben gemaakt, zodat ze niet zou afdrijven. Ik vond dat ze er nu wel extreem op werden aangekeken. Ik had het toch normaler gevonden dat de familie dankbaar zou zijn dat ze hun dierbare gevonden hebben. Dit was anders misschien helemaal nooit meer gebeurd. De film had zich veel meer op de moordenaar moeten richten. Ze geven wel met wat kleine stukjes aan dat de oude man waarschijnlijk de moordenaar is, maar de politie had zich toch vooral hier op moeten richten net als de familie. Dat is uiteindelijk toch veel belangrijker. Ik vond het dus allemaal wat overdreven hoe iedereen reageert. Vooral de vrouw van Kane is obsessief bezig om respect aan de familie te tonen. Ze valt haar man behoorlijk af en dit tot het ziekelijke af. Alsof ze zelf zo heilig is door haar kind zomaar voor anderhalf jaar te verlaten.

Het acteerwerk heb ik weinig op aan te merken. Wel vond ik het steeds saaier worden. Ze proberen op je gevoel in te spelen, maar dit lukt ze naar mijn inziens niet. De jacht op de moordenaar had ik veel interessanter gevonden. Nu is het het allemaal net niet.