Jindabyne (2006)

Iemand enig idee hoe het met deze film zit voor B/NL ? Als je ziet dat Ray Lawrence het schitterende 'Lantana' op z'n naam heeft staan, wil ik deze hoe dan ook ontdekken.

Her en der om dezelfde redenen bejubeld als 'Lantana' en de trailer laat merken dat het geen onzin is. Ik ben onder de indruk.

Ik ben de film gisteren gaan zien en mij kon het niet bekoren.

Geen enkel moment greep het verhaal me echt aan ... spijtig. 2*

Te veel verschillende verhaallijnen door elkaar, waardoor ik niet echt kon meeleven met de personages. De vergelijking met Deliverance is gemaakt, maar de psychologie die daar zo belangrijk was is hier niet van toepassing omdat de personages absoluut geen schuldgevoel hebben.

Voor mij was het een teleurstelling dus geef ik 2.5*, alleen maar voor het acteerwerk.

Bijzonder broeierig drama, dat gretig gebruikt maakt van de Australische outbacks om de psychologie van zijn personages een extra dimensie te geven. Vanuit het centrale thema, schuld en boete (hiermee is de vergelijking met 'Deliverance' inderdaad gemaakt), maakt Lawrence vervolgens ook een grimmige observatie over de normen en waarden van twee geheel uiteenlopende culturen. En hoewel al deze elementen naar iets toe werken én bijgestaan worden door intense acteerprestaties, weet Lawrence geen emotionele catharsis te bereiken. 'Jindabyne' behoeft geen gesloten einde, dat zou de intentie van de makers alleen maar onderuit halen, maar de manier waarop de prent wordt afgerond is mijns inziens iets te simplistisch.

3*

Het gegeven van deze film, gebaseerd op een kort verhaal van Raymond Carver, is eerder gebruikt als onderdeel van Robert Altman's Short Cuts. Het is een interessant maar wat karig idee voor een hele film, al is het hier zorgvuldig uitgewerkt en sfeervol in beeld gebracht. Het akteerwerk is prima, vooral Laura Linney en Gabriel Byrne zijn erg goed. Hun problematische relatie en de manier waarop ze verder uit elkaar groeien nadat Byrne's personage de dode vrouw in de rivier vindt, is het sterktste punt van de film. Helaas is de film nogal statisch en aan de saaie kant, mede door het ontbreken van een meeslepend script. Hier en daar mysterieus en net als Lawrence's vorige film, het uitstekende Lantana, soms subtiel spannend, maar het geheel kabbelt maar een beetje door en de goede bedoelingen komen er niet echt helemaal uit.

Lantana heb ik ook gezien en die was duidelijk een stuk interessanter.

gebruik liever nooit termen als leuk, mooi of saai.

Saai is over de gehele linie genomen wel het juiste woord...

Laura Linney is groots maar kan deze film ook niet redden , mooi thema en goede cast weten niet alles uit deze film te halen , een kleine zes dus 3*

Vond dit een zeer goede film. Prachtig geacteerd door de twee hoofdacteurs, mooi verhaal, zware sfeer, maar zeker niet te zwaar.

4*

Goede film maar geen topfilm. Mooi geacteerd en een mooie sfeer neergezet. Helaas lopen er soms wat al te veel thema's door elkaar die niet allemaal even goed uitgewerkt worden en het einde vond ik wat zwak. Daarom een 3,5.

Saaie film die niet op gang komt.

Het acteerwerk en de naargeestige sfeer zijn pluspunten aan de film. Ook de mooie beelden van de natuur zijn erg mooi. Al het andere is waardeloos. De film heeft geen vaart en begint na een tijdje erg te vervelen. De personages zijn dus goed vertolkt alleen doen ze zulke domme dingen. Laura Linney doet het goed maar aan dat personage ergerde ik me mateloos. Al helemaal als ze naar die Aboriginal mensen gaat.

Afrader, 2*.

Was best te pruimen deze film.

Vond het maar een saaie bedoeling die nergens weet te boeien en die ook niet echt kan emotioneren. Leuk om eens gezien te hebben maar nadat je hem gezien hebt ben je hem weer snel vergeten. Gabriel Byrne speelde nog wel aardig maar Laura Linney kan me niet bekoren met haar overdreven gedoe om in gratie te vallen bij de familie van het slachtoffer.

Geen gemakkelijke film.

Het verhaal en het uitgangspunt zijn helaas niet zo interessant en het drama is een beetje eenzijdig gefocust op de verbolgen en halsstarrige Linney.

Helaas neemt het plot een nogal lange en niet altijd even interessante aanloop om te komen tot een climax. In die climax zijn de spanningen en verwikkelingen erg goed weergegeven en erg goed geacteerd.

Wel erg mooie locaties en goed acteerwerk van Linney en Byrne.

Het was dat kappeuter mij in zijn recensie een goede climax 'belooft' had anders ik er na anderhalf definitief de brui aangegeven (bij de echtelijke ruzie van Byrne en Linney). Wat een vreselijk naargeestige en vervelende film.

Hinkt op velerlei gedachten (veel toon wordt gezet met onheilspellende muziek en mystiek drama met wolkenluchten etc), maar vooral onaangename verwikkelingen die maar worden opgestapeld: raciale kwesties, moord, ongewenste zwangerschappen, vervelende schoonmoeders, vervelende kinderen die bijna verdrinken en beesten dood maken, slechte huwelijken, lesbische verledens etc etc. Ja niet te geloven wat je in een film kunt stoppen om maar zoveel mogelijk onuitgesproken drama te laten escaleren door de vondst van een lijk.

En allemaal loodzwaar dus, met vervelende karakters waar van je hoopt dat ze zich allemaal in minuut één al van een klif hadden geworpen, maar daar blijft het leed nog beperkt tot het stappen in een vishaakje (ja aan alles wordt gedacht). Ray Lawrence is er blijkbaar niet op uit om de Australiërs in een gezellig daglicht te stellen en een uitnodigende reclame voor het mooie land te maken (het ziet er prachtig uit daar). Het is wel duidelijk wat er van de voormalige strafkolonie geworden is: achterbaksheid, incest en opgekropte woede en geweld.

Je zou iets nuttigers met die twee uur van je leven kunnen doen dan hiernaar kijken. En o ja die climax, die was net als de scene waarin Byrne zijn neus breekt of eigenlijk wordt gebroken een hoogtepunt in zuiverheid en kaalheid. Onopgesmukt en zoals meer dingen in de film hadden gekund. Meer puur dan gekunsteld. Gauw vergeten.

We beginnen al met twee kinderen die besluiten de klasse-cavia te offeren en daarvoor medicijnen en een mes mee naar school te brengen....en het moge duidelijk zijn dat we niet een gezellige familiefilm voorgeschoteld gaan krijgen.
Relationele crisis en confrontatie met dorpsgenoten en nabestaanden als vier mannen tijdens een vistochtje een lijk vinden maar dit maar even niet melden om hun vistochtje niet te vergallen.
Mooi kabbelend drama met af en toe een uitbarsting, doomy dorpssfeer en mooi camerawerk.

'k vond hem ook wel goed. De film begint veelbelovend, met het meisje die dan wordt vermoordt. Vervolgens werd de film veel meer drama en wordt er vooral gefocust op de vier mannen en hun gezinsproblemen en niet op de moordenaar.

Van mij mocht de film wel wat korter geweest zijn. Niet dat de film saai is, maar hij mocht misschien wat meer tempo hebben.

Het einde was wel wat onverwacht en vreemd. Ofwel hadden ze beter die laatste scène er niet meer ingestopt of het verhaal nog wat laten doorlopen, maar nu was het zo net niet.

'k heb hem eens gezien en me het niet beklaagd, maar 'k hoef hem niet meer terug te zien.

Thx, ik dacht al'tiens, is hier geen remake van gemaakt?'. Nu het is geen remake, maar ik had het toch al ergens gezien.

Gisteren dus op Canvas.

Het script (meer bepaald de dialogen) ademt een zeker volwassenheid uit en Byrne speelt erg goed maar alleen die creepy oude man met z'n enge 4x4 auto kon me echt boeien. Inderdaad, het meest sensationele aspect van de film, ik geeft het toe. Voor de rest is dit een film waar de drama te nadrukkelijk aanwezig is. Het is zoals een mooi, fotogeniek meisje fotograferen. Mensen zullen gemakkelijk zeggen, "O, wat mooi, zeg", maar dat betekent niet dat het daarom ook een uitzonderlijke foto is. De drama moest alles doen. Uit vrees dat dit toch niet voldoende zou zijn legt de regisseur er de nadruk op door het extra zwaarwichtig voor te stellen zodat je er echt niet meer naast kan kijken.

Toch wel een mooi drama, wat mij bleef boeien doordat het zo gewoon was en er veel herkenbare dagelijkse zaken in het drama verwerkt waren, gewone huisgezinnen en hun bezigheden.
Het is dus een film met elementen als: familie, gezin, relaties, leefgemeenschap, culturele waarden, etc.

De film behandelt verder o.a. de houding ten opzichte van Aboriginals en de, zo te zien, nog wat racistische gedachten in Australië (een soort Apartheid eigenlijk).
De Aboriginal begrafenis aan het eind is mooi om te zien.
Qua uitvoering vond ik het prima gedaan, niet bijzonder, van een gemiddelde tv-flim kwaliteit.

Goeie film over een vriendengroep die ontwricht raakt nadat ze een lijk in de rivier vinden. En ook al is dit de hoofdlijn van het verhaal, er zijn ontzettend veel zij-wegen waarbij veel verschillende thema's worden aangesneden. Hierdoor verliest de film wel een duidelijke richting. Traag en sfeervol in beeld gebracht en uitstekend acteerwerk.

Wat een saaie film is dit, na 3 kwartier ontdekt men het meisje, en dan ben je benieuwd wat er met de dader gaat gebeuren.

Maar niets dus... saai en traag meer kan ik er niet over kwijt...

Beetje irritante film. Hoe de nadruk wordt gelegd op 4 mannen die een vistripje wilden maken en een "fout" maken door een lijk iets later door te geven vond ik echt over the top. Ze waren er eigenlijk veel te eerlijk over. Had gewoon gezegd dat ze haar op die laatste dag van hun trip hadden gevonden en haar toen in het water vast hebben gemaakt, zodat ze niet zou afdrijven. Ik vond dat ze er nu wel extreem op werden aangekeken. Ik had het toch normaler gevonden dat de familie dankbaar zou zijn dat ze hun dierbare gevonden hebben. Dit was anders misschien helemaal nooit meer gebeurd. De film had zich veel meer op de moordenaar moeten richten. Ze geven wel met wat kleine stukjes aan dat de oude man waarschijnlijk de moordenaar is, maar de politie had zich toch vooral hier op moeten richten net als de familie. Dat is uiteindelijk toch veel belangrijker. Ik vond het dus allemaal wat overdreven hoe iedereen reageert. Vooral de vrouw van Kane is obsessief bezig om respect aan de familie te tonen. Ze valt haar man behoorlijk af en dit tot het ziekelijke af. Alsof ze zelf zo heilig is door haar kind zomaar voor anderhalf jaar te verlaten.

Het acteerwerk heb ik weinig op aan te merken. Wel vond ik het steeds saaier worden. Ze proberen op je gevoel in te spelen, maar dit lukt ze naar mijn inziens niet. De jacht op de moordenaar had ik veel interessanter gevonden. Nu is het het allemaal net niet.

Wel raar: het is een broodje aap verhaal uit de film Short Cuts alleen dan uitgerekt.

Jindabyne, ben daar ooit nog eens doorheen gekomen op weg naar Thredbo. Binnenkort maar eens kijken.

'Drama/misdaad' lees ik bij genre'.

Ik zou die 'misdaad' schrappen, het gaat niet om de moord of de dader. Het gaat om waarden, om besef, en om respect. En hoe de ene mens daar anders naar kijkt dan de andere.

Met mooie beelden en een avontuurlijke inslag, maar in se is dit toch gewoon een psychologisch drama. Allicht een tegenvaller voor wie naar een whodunnit wil kijken (Tarkus ?); als drama daarentegen zit deze Jindabyne imho boven de middelmaat.

Goeie acteurs, kleurige landschappen en een donkere sfeer trokken me twee uren mee in het verhaal.

En...?

Haha, goh ja. Dat was wel in de tijd dat ik via de meer oneigenlijke manieren aan films kwam. Al een hele lange tijd niet meer en dan is het soms lastig ergens aan komen. En niet kunnen vinden daarna en ook niet meer echt gezocht.