Crónica de una Fuga (2006)

matig. eigenlijk ook meer een drama dan het genoemde thriller.
ondanks de duidelijk heftige situatie waarmee we te maken krijgen, pakt de film geen moment. er is maar zeer sumiere spanning en echt pakkend zijn de karakters ook niet, daarvoor blijft het veel te oppervlakkig. dat geldt eigenlijk ook voor het verhaal zelf, want het mist diepgang en detail. daarbij komt dat ik ook niet zo warm wordt van een halve film kijken naar naakte mannen, wel respect voor de acteurs daarvoor. het is wachten op de ontsnapping -gezien de titel- en als dat gebeurd is het weinig opwindend. zelfs beetje ongeloofwaardig (al die mensen horen in dat houten huis niet dat er over de vloer gelopen wordt?)
voor een waargebeurd verhaal was er zeker veel meer mogelijk qua verfilming. nu haalt het wat mij betreft niet eens als tussendoortje.

Vannacht te zien op TV > ARD > 02:10 uur

Wat deze film vooral zo goed maakt is dat contrast op het einde. Straatscenes van het gewone dagelijkse leven en 4 geestelijk getraumatiseerde mensen. Die scheidslijnen die zo dun zijn.

Erg goede film, een van de beste in zijn soort. Hier kan Hwood hoop van leren...

Een film over de Argentijnse dictatuur, waarbij o.a. een keeper uit ik meen de tweede divisie door het regime ontvoerd, opgesloten en gemarteld werd. Deze film vertelt zijn waargebeurde verhaal, welke hij kon vertellen door de ontsnapping waar deze film zijn titel aan te danken heeft. Geweld wordt in deze film niet geschuwd. De werking van de dictatuur was simpel en wordt hier duidelijk getoond, iemand wordt gemarteld (schuldig of onschuldig maakt niet uit) net zolang totdat hij iemand anders verraadt (die evengoed ook onschuldig is), dan pas stopt de marteling en wordt die persoon opgepakt en ondergaat ie hetzelfde lot tot ie een andere naam noemt, en ga zo maar door.

Zelf prefereer ik over dit onderwerp de film La Noche de los Lápices (1986), die gaat over de begindagen van die dictatuur, wanneer honderden scholieren en studenten werden opgepakt en hetzelfde ondergingen, het volledige verhaal krijgt in die film meer de aandacht terwijl in deze film de focus vooral op de opsluiting en marteling ligt. Toch krijgt ook deze 3,5* van mij.

Pijnlijk drama over willekeurige mensen, die ten tijde van het Videla-regiem gemarteld worden om hen dwingen andere burgers te verlinken. Een schrijnend verhaal met een wonderbaarlijk einde.

Er zijn betere film gemaakt over de toenmalige terreur in Argentinië, zoals o.a. La Noche de los Lápices (1986) en Garage Olimpo (1999), maar deze film mag er ook zijn.