La Môme (2007)

PERSBERICHT

12 januari 2006

‘La Vie en Rose in wereldpremière als openingsfilm filmfestival Berlijn’

De Franse film La Vie en Rose zal 8 februari zijn wereldpremière beleven als openingsfilm van het 57e Internationale Filmfestival van Berlijn. Het drama over het veelbewogen leven van Edith Piaf gaat tijdens deze grootse première in competitie voor een Gouden of Zilveren Beer. Vanaf 8 maart draait de film in de Nederlandse filmtheaters.

Ze werd nauwelijks opgevoed, groeide op in de achterbuurten van Parijs en schopte het tot de grootste concertzalen ter wereld. La Vie en Rose vertelt het bijzonder bewogen en gepassioneerde levensverhaal van Edith Piaf.

Schrijver en regisseur Olivier Dahan brengt hiermee, veertig jaar na haar dood, een filmische ode aan de onvergetelijke zangeres. Chansons als ‘La Vie en Rose’, ‘Milord’ en ‘Non, je ne regrette rien’ zijn na al die tijd nog steeds wereldwijd bekend en plaatsen ‘La Mome Piaf’ tussen haar even beroemde vrienden Jean Cocteau, Charles Aznavour en Marlene Dietrich. Haar magische stemgeluid en unieke presentatie maakten Piaf al tijdens haar leven een mythe. De film volgt haar van de toppen van het succes tot in de duistere tijden van schandalen en tragedie.

Hoofdrollen in de film zijn weggelegd voor Franse toptalenten Marion Cotillard als Edith Piaf, Gérard Depardieu, Sylvie Testud, Pascal Greggory, Jean-Paul Rouve en Emmanuelle Seigner.

bron: persbericht RCV

Ik voorspel nu al prijzenregens in 2007 (en waarom ook niet een Oscar voor beste buitenlandse film in 2008, dit ligt de jury wel). En een internationale doorbraak voor Cotillard (die ongetwijfeld het Amelie-syndroom te verwerken krijgt).

Zeker na het zien van de teaser trailer. Ik kan niet wachten.

Dit is echt een must-see! De sfeer in de teaser is geweldig, Cotillard lijkt echt op Piaf en vele bijrollen van geweldige acteurs.

Deze film wil ik zeker gaan bekijken in de bioscoop. Zoals Catweasel al zei, de sfeer van de teaser is geweldig. Daarnaast speelt mijn grote held Gérard Depardieu mee in deze film.

Ik ben overigens heel erg blij dat moviemeter de originele titel gebruikt, La Môme, en niet die verschrikkelijke alternatieve titel, ook al staat deze wel vermeld, maar dan wel als alternatieve titel.

Bekijk ook de trailer klik hier!

Enfin, wordt vervolgd!

Ah ik heb er Echt zin in. Edith Piaf, wow, zijn wel grote schoenen om in te acteren zeg. De tralier ziet er erg veelbelovend uit!!

Zou het prachtige nummer La Foule ook nog ik de film voorkomen?

Hoogstwaarschijnlijk. La Foule wordt trouwens op fantastische wijze verwerkt in deze film.

Weet iemand in welke bioscopen La Môme zal worden gedraaid? Ik woon in Tilburg en ben bang dat de bioscopen hier geen interesse hebben voor een Franse film; dus ik zal misschien moeten uitwijken naar een andere stad. Is er wellicht een site waar ik zoiets kan checken of moet ik gewoon alle bioscopen in de buurt nagaan?

Oh ik heb verkeerd gekeken, ik heb gezien dat deze film in Tilburg bij Cinecitta draait.

2de Franse film in 3 dagen, deze lijnrecht tegenover de eerdere. Ondanks dat ik niks met Piaf of haar muziek heb/had voelde alles aan als een prachtige film. Marion Cotillard speelt fantastisch goed en de sfeer is zeer goed getroffen mede door door de uitstapjes naar oud-Parijs en oud-New York waar ze in haar hoogtijdagen het publiek veroverde. Erg knappe regie ook.

Film wordt in Nederland uitgebracht als 'La Vie en Rose' trouwens, maar hier zal imdb wel weer aangehouden worden

Muziek ligt me nu ik de achtergrond weet wat beter, lijkt me vooral heerlijk op een warme lenteavond met een biére en wat stokbrood

vive la france

4 sterren

Ik ben erg benieuwd, maar moet waarschijnlijk nog een tijdje wachten voordat ik hem hier kan zien in Spanje...

Amen. Zelfs zo goed verwerkt dat ik, ondanks dat ik vrij weinig van Edith Piaf weet, door My summer of Love best geinteresseerd ben in deze film.

Wel vreemd dat hij zo buiten de boot is gevallen bij de Cesar-uitreiking.

Misschien wil de heer 'Humor' zich hier melden voor wat toelichting voor die ene ster bij dit prachtige werkje?

Kan er iig niet om lachen

Ik had kippeveld toen ik buiten kwam!

Edith Piaf is een legende en iedereen kent wel één of meerdere liedjes uit haar repertoire. Maar bij het zien van deze film begrijp je ook de achtergrond van deze dame de la chanson française. De hoofdrolspeelster van deze film, Marion Cotillard, speelt een voortreffelijke rol en nam zelf een zangleraar om de playback zo getrouw mogelijk mee te geven. Een aanrader en je zult merken dat voor Edith Piaf het niet la vie rose was... maar een leven vol miserie, drankverbruik en verslaving...

een 4,5* waard !

Net als bij Millesime, was het kippenvel wat ik kreeg toen de chanson Non, je ne regrette rien afsloot. Het was ineens doodstil, sowieso had niemand gesproken, maar het beeld stond ineens op zwart en witte statige letters vertelden ons dat Édith slechts 47 jaar is geworden.

De film heeft me laten zien wat voor leven Édith heeft gehad. Een leven vol met ups en downs. Soms had ik het echt met haar te doen en een paar keer kon ik de gedachte, 'eigen schuld, dikke bult' niet onderdrukken. Alhoewel haar verdriet om Marcel (de bokser), haar enige echte grote liefde, me wel heel erg aangreep. De emotionele pijn die zij heeft geleden toen was enorm en ik voelde met haar mee.

Marion Cotillard zet met deze rol een goede Édith Piaf neer, precies zoals ik me haar had voorgesteld aan de hand van oude videobeelden en geluidsopnames. Zij zat zo goed in haar rol, de kleding en de visagie waren zo goed! Ik heb Marion Cotillard niet gezien, ik heb Édith Piaf gezien! De beste Édith Piaf zou natuurlijk Édith zelf zijn geweest, maar Marion Cotillard heeft hier een knap staaltje acteerwerk geleverd, waarmee ook zeker Édith tevreden zou zijn geweest.

Is het dan alleen maar positief wat ik te melden heb over deze film? Neen! Ik ben niet alleen maar positief, ik heb ook een puntje van kritiek, dat is mede de reden waarom ik 4,5* geef. Ik was minder te spreken over de manier van vertellen. Van de hak op de tak en flashbacks op haar leven. Mede het feit dat de film in medias res begint. Vond ik persoonlijk wat minder. Verder had ik graag gezien dat ook de chansons zouden zijn ondertiteld, maar enkel de chanson 'Je ne regrette rien' is ondertiteld. Mijn kritiek heeft dus vooral betrekking op het script en de regie, want op het acteerwerk of het camerawerk heb ik absoluut niks aan te merken!

Maar ondanks mijn puntje van kritiek, denk ik zeker dat deze film een absolute aanrader is voor hen, die geïnteresseerd zijn in deze fabuleuze chansonnière.

Zeer indrukwekkende film en acteerprestatie van Marion Cotillard!!!! Deze film heeft me erg aangegrepen!

Het mag dan niet de echte Edith Piaf zijn in de film, maar toch heeft ze mijn hart gestolen.

Ik kon het niet laten om meteen na de film op zoek te gaan naar een goede cd van Edith!

Mij staat deze film, in tegenstelling tot vele anderen, ontzettend tegen... Het is natuurlijk ook erg moeilijk om iemands hele leven in een 2 uur durende film te krijgen, zeker als diegene zo'n veelbewogen leven heeft geleid. Daar gaat het wat mij betreft al mis, want veel belangrijke gebeurtenissen uit haar leven worden "vergeten" of afgeraffeld verteld, waardoor je al geen eerlijk beeld krijgt van de echte Piaf. Op het einde als ze op sterven ligt, komt bijvoorbeeld de herinnering aan haar gestorven dochtertje voorbij. Iets wat in Edith's leven toch een belangrijke rol heeft gespeeld wordt in een paar seconden afgehaspeld. En zo zijn er nog veel meer voorbeelden te noemen. Terwijl haar drank en drugsgebruik wel diverse keren belicht wordt, maar de reden waarom dan weer niet echt. Dat vind ik haar geen recht aandoen.

Daar komt nog eens bij dat ik Marion Cotillard totaal niet vind lijken op de echte Piaf. Haar personage in de film mist de charme en innemendheid, en ook de energie die Piaf uitstraalde. Bijvoorbeeld als Piaf stond te zingen, dan "beleefde" ze haar liedjes elke keer opnieuw en stond ze niet stil achter de microfoon. Iets wat ik in de film totaal niet terug zag.

De visagie vond ik ronduit verschrikkelijk eigenlijk. Het enige wat er een beetje op leek was de kleur van de make-up en de haardracht. En met het ouder worden van Piaf, vond ik ook de gelijkenis minder en minder treffend worden. Om over het lopen en dergelijke nog maar te zwijgen. Ten slotte vind ik de vertelstructuur met de flashbacks erg verwarrend. Er is geen touw aan vast te knopen en het werkt ontzettend storend.

Het enige prachtige aan deze film vind ik dan ook de muziek van Edith Piaf zelf...

Prachtige hommage 4*

Hm..ik was er zo niet voor te vinden. Ok, hij was niet slecht, had mooie acteerprestaties en de muziek was (natuurlijk) prima.. Toch vond ik het veel te lang duren (ik hoopte een bepaald ogenblik dat ze nu eens eindelijk sterven zou).

Inderdaad, de film is wat aan de lange kant en een enkel fragment was nou ook weer niet zo belangrijk. Niettemin een zeer goede prestatie van Marion Cotillard.

De film kent meerdere "huilmomenten". Zoals de ontmoeting met een andere bekende zangeres uit die tijd. Een prachtig moment. Iemand een idee door wie deze zangeres gespeeld wordt?

Bedoel je als ze Marlène Dietrich ontmoet? Die wordt gespeeld door Caroline Sihol

Ik gaf deze film drie sterren, omdat het prachtig verfilmd is. Dat alleen al moet een reden zijn om deze film over het leven van Edith Piaf te gaan zien.

Inderdaad. Ik wilde alleen de naam nog niet verklappen voor de mensen die de film nog niet gezien hebben...

De ideale film om je grootmoeder een plezier mee te doen bleek wel. Gelukkig kwam er al snel een surrogaat grootmoeder naast me zitten zodat ik niet geheel uit de toon viel in de filmzaal...

Dat grootmoeders ook de doelgroep zijn van deze biopic werd helaas ook duidelijk. Veel dramatiek, veel personages die wel erg losjes geintroduceerd worden en snel weer verdwijnen, de nummers van Piaf die voor een kwart geplaybackt worden waarna de muziek op de achtergrond verdwijnt en we nog meer dramatiek voor de kiezen krijgen.

Hoe prachtig de uitstraling van de film wel niet is, hoe briljant Cotillard Piaf wel niet portretteert, het script is een potpourri van te veel willen maar weinig bereiken. Volgens mij zijn de tientallen echtgenoten en aanbidders heel wat belangrijker geweest dan een ontmoeting met Marlene Diettrich, en wordt er bij andere belangrijke gebeurtenissen een race tegen de klok gehouden waardoor je al snel vergeet wat er ook alweer 2 minuten geleden precies gebeurd is. De vele tijd jumps beginnen ook op de zenuwen te werken.

Toch valt er genoeg te genieten, maar La Môme zal niet leiden tot een verjongde interesse van Piafs muziek wat we wel zagen bij Johnny Cash. De vraag is of dit bewust of onbewust is gedaan... Magere 3 sterren. En tegen mijn surrogaat grootmoeder natuurlijk netjes gezegd dat ik het ook een schitterende en knappe film vond. Ze zal me nog wel herinneren als een jonge Milord of zo.

Mee eens. Visueel en qua acteren verzorgd, maar het scenario is een rommeltje dat uiteindelijk nergens verdiept. Je wordt continu geconfronteerd met nieuwe gebeurtenissen (veelal cliches), maar maakt het nergens mee, je hobbelt er achteraan, zodat het ook al weinig drama meebrengt.

En waarom eigenlijk al die tijdsprongen?

Het leven van Edith Piaf wordt als een ongeregeld zooitje voorgeschoteld omdat haar leven daadwerkelijk een ongeregeld zooitje was. Wie terugkijkt op een turbulent leven zal geen chronologisch en strak georganiseerd verloop aanschouwen. Dit is eerder de weg die standaard biopics inslaan. Er zal eerder sprake zijn van een warrige greep van gebeurtenissen die een zeker gevoel aanwakkeren. Dat is exact wat Dahan heeft gedaan. Een helder script had bij mij niet hetzelfde overweldigende gevoel achtergelaten als het script waar Dahan voor heeft gekozen. La Mome is op alle punten een geslaagde film en heeft me tot op de dag van vandaag niet los kunnen laten. 5 sterren!

De film schetst een goed tijdsbeeld en licht de kunst wat meer toe. Echter werd ik gene moment meegesleept door de tragiek van haar leven. Op één of andere manier raakte/greep het me niet. Dit terwijl haar liederen me enorm grijpen door de emoties (zoals eenzaamheid) die ze het meegeeft en die ze ook daadwerkelijk zelf heeft. Had veel beter uitgewerkt moeten worden.

3.0*

Wel heel veel heen en weerschommelingen in de tijd heen en terug. Verder erg langdradig, maar een geweldig mooie film en goed geacteerd en veel lekkere muziek.