Easy Rider (1969)

Valt wel mee hoor. Verder nogal grote spoiler in je laatste alinea...

ik bedoelde voornamelijk van mijn generatie als je dus ergens in de 20 bent

Vrijheid blijheid, zowel in wat er achter de film schuil gaat als wat het weergeeft. Ronkende motoren, een dikke soundtrack en Amerikaanse vergezichten gecombineerd met een zweem van vrijblijvendheid en geestverruimende rookpluimen. Beeldende symboliek en filosofisch gemompelde beeldspraak schetsen het gedachtengoed van toen. De muffe geur van de sixties komt bijna uit je speakers waaien. Een vrijheidsdrang die wel nooit verloren zal gaan, maar als het op impact aankomt, moet het inmiddels toch wel wat terrein prijsgeven.

De aanpak uit de losse pols brengt met zich mee dat het sowieso al lastig om in de huid van de film te kruipen, maar de eerste drie kwartier maken het er wat dat betreft niet bepaald gemakkelijker op. Zeker het gedeelte in de commune laat zich moeizaam verteren. Pas vanaf Nicholsen begint de roadtrip te ontbolsteren. De intrede van George brengt de nodige flair met zich mee en de betere scènes (bijv. het restaurantje) en interessantere dialogen (We blew it, man) stapelen zich op. Nog eens gevolgd door een ijzersterk slot. Al met al in ieder geval waardevol.

Huil

ik heb er geen woorden voor..

wat een impact.

Correctie..

Ik heb er natuurlijk wel woorden voor.. maar het zou zonde zijn om de WAUW met woorden te besmoezelen.. Als je niet begrijpt waar het over gaat, dan zal je er waarschijnlijk weinig aan vinden..

It's grass.
Bijzondere film over twee jongemannen die hun manier van vrijheid leven, als een inspiratie bron van vele roadmovies, dank ik hierbij Dennis Hopper door deze grens te hebben overtrokken, want dit genre is zo geweldig, en Easy Rider is als het ware de mama... nee papa van dit ''soort'' films. Afgezien van de ontzettend sfeervolle beelden, Muziek (ja met een hoofdletter) en de overtuigende rollen, met als cadeau voor de kijker: Jack Nicholson. Ik had zeker het deel voor dat Jack aanwezig was, moeite met de film. Het liep niet ergens heen en ook de karakters vond ik niet zo sterk naar voren komen. Mede dankzij Jack komt er wat conversatie in de film, en er gebeuren situaties die een soort statement zetten: waar het uiteindelijk om draait. Hoogtepunt van de film was dan wel de bijna ''disturbing'' trip op het kerkhof en de muziek. Het einde deed me niet echt veel, ik weet niet of het normaal was in die tijd dat ''hippies'' dood worden geschoten, of tenminste ''op word geschoten''? maar ik zag het meer als een reden om de film te stoppen. Zag er niet echt een maatschappelijke betekenis achter, terwijl dat juist de rest van de film draagt. 4 sterren voor een audiovisueel pareltje, met werkende montage en de toon die op een sfeervolle wijze word gezet. Zeer tevreden.

Pfff, waardeloos dit. Bijna net zo saai en slecht als Fear and Loathing in Las Vegas. Heb het niet zo op films zonder een duidelijke verhaallijn. Teveel niets zeggende scenes. Gewoon niet mijn ding.

Sfeer is ook iets waar je een bepaalde filmopvoeding voor moet doorstaan. Niet alles is een banaal plat verhaaltje met kop en staart (zelfs niet in het echte leven).

Dit was gewoon te saai. Er gebeurd gewoon te weinig. Iedereen zit maar een beetje stoned te zijn en dan die te lang durende LSD trip scene op het einde. Gewoon een hele vermoeiende film.

Is ook meer de essentie van het standpunt van de hoofdpersonages, sex, drugs en rock 'n roll, onbezorgd leven, alles rustig aan doen op gevoel.

Je moet er van houden natuurlijk

Waar, maar daarmee hoef je het niet te bestempelen als saai.

Waarom niet? Als ik het rete saai vind dan vind ik het saai. Ik zeg niet dat jij dat dan ook moet vinden.

Maar ''saai zijn'' vind ik relatief en objectief. Je kan niet iets saai vinden, het is het wel of niet. De punten die jij aankaart, zoals dat het te lang duurt en gebeurt weinig, zullen vast niet in al jouw films als saai bestempelt worden en vind ik daarom een beetje makkelijk neergelegd. Er is zoveel meer dan verhaal.

Ik vind 'saai' gevoelsmatig. Ik verveelde me tijdens het kijken van de film. Vervelen = saai, en dus is de film saai

Ik vind mijn buurvrouw overigens ook saai, maar mijn buurman vind dat niet !?! Ik begrijp het allemaal niet meer hoor!

Wat een saaie discussie...

Doel er alleen maar op dat als iets saai wordt gevonden, het vaak van twee kanten komt. Het is nogal een snelle en gemakkelijke uitspraak tegenover het medium waarover zoveel te vertellen en ook te kritiseren valt. Dat jij je verveelt tijdens een film, vraagt meer aan jouw inzet van je kijkbeurt, dan dat we over de film op zich praten. Verder snap ik het buurvrouw-gedoe niet echt, dit is precies wat ik probeer te vertellen, saai is relatief.

Ik vind het allemaal best joh

Wat een saaie bout film zeg. Ik snap dat het een wat oudere film is. Maar dat eindeloos rijden waar niks gebeurt is nu niet bepaald iets om een uur lang naar te kijken. Maja kan ik me nog inkomen dat het in die tijd een relaxte rustige hippie film moest voorstellen.

Echter toen het einde naderede "avond" en het laatste stuk. Vraag ik me echt af, waar slaat dit nu weer op? Vooral het allerlaatste 1-2 minuten. Kom op zeg. wat een bende.

Een enorm trage en saaie film, een 2 voor de moeite ( b kwaliteit )

Oh dus wacht eventjes, als hij het saai vindt en jij niet. dan licht dat aan hem "zijn inzet van zijn kijkbeurt".

Het lijkt er meer op dat je het zelf niet bepaald snapt.

Je zegt eerst dat saai alleen op jou mening gebaseerd is "quote: jouw inzet van je kijkbeurt" en vervolgens begin je dom te lullen dan saai relatief is?

Snap je het zelf wel.

Hij vindt het saai, omdat het zijn mening is. Net zoals ik het saai vindt.

Dat jij het een diep waardige gerespecteerde time frame film vindt ( lol) , moet jezelf weten. maar ga mensen niet zitten quote met dom gelul over niks.

Een 4 geven voor zo'n film. Je snap wel dat het niet 1-10 stemmen is he?

aangezien je niet zo heel snugger overkomt namelijk.

Dan zet jij je ook onvoldoende in. Lees eens wat achtergrond info,verdiep je in de tijd. Zowel het hippie gebeuren als Hollywood rond die tijd. Ik weet zeker dat nadat je die inspanning gedaan hebt, de film beter zult waarderen. Kortom, meer je best doen.

Dat is het toch ook? Daarnaast zijn die twee uitspraken niet tegenstrijdig, of horen dat niet dat te zijn, het was meer een argument. Je kan i.p.v. met je kop in het zand, ook gaan nagaan waarom andere mensen dit wel interessant vinden, dan verbreedt je de wereld en kom je misschien tot nieuwe inzichten: aldus jouw inzet van je kijkbeurt.

Deze moet je nog een keer uitleggen, geen idee wat je hiermee bedoelt. Voor de rest laat ik maar me mond houden, er is geen rede om zo aan te vallen lijkt mij.

Raadselachtige film die mij met veel vragen liet zitten, eigenlijk weinig verhaal had, soms vreemd camerawerk, maar ook heel goed acteerwerk, sommige shots/scenes die ronduit geniaal zijn en een soundtrack om van te smullen. (Al worden sommige liedjes soms wat abrupt afgebroken.)

Vooral de symboliek in de scene met het paard en de motor vond ik écht geniaal!!

Ik weet dat dit een cult klassieker is, maar vind er geen bal aan. Er zit totaal geen spanning of iets interessants in om naar uit te kijken. Hooguit de laatste scene, maar is een beetje een cru einde van de levensgenietende hippies van het verhaal. De sfeer is echter wel goed, maar door het saaie en totaal niet boeiende verhaal heb ik er gewoon moeite mee om hem uit te kijken. Meestal lukt dat vaak niet eens. Dikverdiende 1.5* voor de sfeer.

De naam is groter dan de film zelf vind ik. Het vrijheidsgevoel in de jaren 70 komt wel prima naar voren en hoe kun je dat beter laten zien dan een stel motorrijders die langs de mooiste plekken rijden op hun flitsende motoren. De muziek vult de boel ook prima aan. Wat apart is dat bijna iedereen onderweg naar ze zwaait, maar dat er hier in het plot staat dat ze niet door de "normale" mensen worden geaccepteerd. De weirdo's die hier wel erg ver gingen in hun haat jegens hippies die hun vrijheidsdroom leven, zijn zwaar in de minderheid, maar gaan wel extreem ver in hun haat. Maar goed, Nicholson legt dat op een bepaald moment allemaal goed uit bij het kampvuur. Weer veruit de beste acteur van deze film. Fonda's rol blijft maar vaag, beetje saai karakter eigenlijk. Hopper doet het wel redelijk. Ik vind het alleen beiden geen echte badass-motorrijders. Ze laten zich vrij makkelijk wegjagen en komen niet voor zichzelf op. Die trip op het kerkhof was na 10 seconden al irritant, maar dat ging maar door en door. Begreep daar ook helemaal niks van. Ook hoe makkelijk ze eigenlijk afscheid namen van Nicholson was ook maar vreemd. Aardige roadmovie, maar verdient wat mij betreft niet de toebedeelde cultstatus.

Ik ben het wel eens met moviemafketel. Ik heb wel nog een vraag hadden die flitsen in de overgang een betekenis of was de reggiseur stoned?

Tegenvallende 'stream-of-consciousness' roadmovie waarin we Hopper en Fonda volgen op een trip door Amerika. Mooie beelden van Arizona, aardige muziek van Dylan, Hendrix en Steppenwolf en een prima bijrol van Jack Nicholson verhullen nauwelijks het feit dat Easy Rider verder weinig voorstelt.

Dat het qua plot erg mager is kan makkelijk door de vingers worden gezien, maar er wordt geen enkele verbondenheid met de (saaie) personages gecreëerd, waardoor de plotse, uit het niets opduikende dramatische gebeurtenissen geen enkele impact geven. 'Heftig' wordt deze tamme film dan ook nergens, wat best opvallend is voor een prent met zo'n rebels imago uit de wilde periode van Hopper.

Oké, het gebrek aan enige inhoud of focus, maar wel dat melancholische karakter duiden op de constante highness van de schrijver en regisseur, en ook de bad-trip in de laatste akte is wat tegendraads, maar verder stelt het allemaal niet veel voor. De sfeer, duidelijk kenmerkend voor zijn tijd, is wel lekker. Maar daar moet Easy Rider het dan ook wel van hebben.

Ach, te tijden zijn veranderd.......toentertijd had de film wel behoorlijk veel impact. Ik begrijp de kritiek wel. Maar ik heb me wel vermaakt. Met de rol van Nicholson, de adembenemende natuur beelden en de geweldige soundtrack.

Als je naar films uit "andere tijden" kijkt moet je een knop omdraaien. Ik kan ook genieten van de "stomme film". Of 40/50-er jaren films. Deze film is historisch. Leuk dat de VPRO het EYE Jack Nicholson retrospetive ondersteunt en een paar zeer goeie films uitzendt die ik allemaal ga zien.

Wat was die filmjournalist irritant overigens. Toen hij de tweede keer nogmaals ging zeggen dat hij "filmjournalist" is en ook nog een van de leukste scenes uit Five Easy Pieces liet zien heb ik m'n off-button van m'n Sennheiser headphones uit gezet. Voor "filmjournalist" hoef je geen graad te halen, in de goede jaren kon iedereen die geluk had en goed schrijven dat worden! Just saying!!

Wat een teleurstelling zeg.

Ik had echt verwacht dat Easy Rider de ultieme road-movie zou zijn, maar alles behalve.

Verhaal gaat nergens over en de scenes met al die stoned gasten en hoerige vrouwen deden mij totaal niets. Die laatste trip-scene was helemaal dieptepunt.

2,0 sterren voor de road-scenes, muziek en camerawerk (wel bijzonder voor die tijd).

Blijft jammer dat deze film als geen ander te lijden heeft onder verkeerde verwachtingen.

Het is een low budget filmpje over twee man die besluiten uit de rat race te stappen, dus erg veel gebeurd er logischerwijs niet. Wel geeft het een mooi tijdsbeeld en laat het zien dat vreemdelingenhaat van alle tijden en van alle culturen is. Dus wie hier een spannende meeslepende roadmovie in zoekt, komt bedrogen uit. Het is veeleer een stukje meditatieve zen cinema. Effe lekker helemaal niks. Beetje cruisen, beetje blowen, muziekje luisteren.... Gewoon relaxen. En als je wilt weten wat de film zo bijzonder maakt. Ach, het was de eerste film die dat relaxen zo promootte en luidde het tijdperk van de onafhankelijke filmmaker in. In de jaren 70 kregen de regisseurs zelfs in Hollywood de vrije hand.