Easy Rider (1969)

CANOE -- JAM! Movies: Report: Hopper losing battle with cancer - jam.canoe.ca

Je moet deze film een tweede of een derde keer kijken. Ten eerste ga je de muziek dan herkennen en die is best goed, ook als je wat jonger bent. De eerste keer dat ik de film zag dacht ik ook: Ja, wel aardig, is dit alles. De tweede keer werd het al beter. Daarna heb ik mijn haar laten groeien en sindsdien heb ik lang haar.

Tevens kun je je wat meer in de film verdiepen door de making of en documentaires over deze film te zien.

Dan kom je er achter dat de film is gemaakt van een heel klein budget, dat bevriende kennissen met hun eigen camera's stukken van de film hebben gefilmd. Je komt achter het hachelijke verhaal van de laatste scene met de neergeschoten motor waarbij een gammel helikoptertje nauwelijks de lucht in kwam om dit te filmen.

Ook zie je dan alle meningsverschillen en ruzies tussen de hoofdrolspelers, en hoe deze film tot stand kwam. Hopper en Fonda hebben veel getwist, en het was duidelijk dat Peter Fonda ontdekte dat ze de vrijheid niet hadden gevonden "we blew it".

Verder is deze film een eye-opener geweest voor miljoenen mensen, zeker in het bekrompen Amerika. Tientallen keren zagen sommige mensen deze film, en wisten ze niet wat ze meemaakten. Twee (drie) mannen die ontsnapten aan het keurslijf, op een dubieuze manier. In een tijd zonder mobieltjes en zonder internet, zelfs nog zo ongeveer zonder tv, gingen ze de weg op, op zoek naar de vrijheid en het avontuur. Als vroege dertigers wisten ze minder van de wereld dan de jeugd van 13 van nu.

Zo kwam deze film ook volgens een heel los script tot stand. Ze deden maar wat, ze experimenteerden met cameratechnieken, met drugs en met van alles. Deze film was ook de eerste film die (hit)muziek en beeld met elkaar combineerde. Tot een prachtige roadmovie. Ook tot een film die tevens een soort documentaire is over het toenmalige Amerika.

Voor de scene in het eetcafé hebben ze allerlei lokale personen opgetrommeld, die ook tamelijk vrij spel hadden in wat ze gingen zeggen over deze hippies op hun Harleys. Dat moest ook vuile taal zijn, en die taal kwam uit hun hart.

De soundtrack van de film is ook absoluut de moeite waard, The Birds, The Band, Bob Dylan, Jimi Hendrix, Steppenwolf enzovoorts

Het heeft meer dan een jaar geduurd voor de vele uren filmmateriaal tot een 90 minuten durende film werden teruggebracht. Het had veel geruzie opgeleverd, maar Dennis Hopper was toen toch wel erg tevreden.

Mooi in de documentaire is ook het verhaal over het bekijken van de filmbeelden. Vele uren van de rijdende motoren werden bekeken, waarbij iedereen stoned was, en iedereen vond het prachtig. Brachten ze die beelden nog uit op dvd, dan reserveer ik die dvd meteen nu.

Er is veel veranderd in de wereld, deze mannen gingen op zoek naar sex, drugs, rock & roll en vrijheid. Tegenwoordig kunnen we allemaal uit ons dak gaan op een popconcert. Toch blijft de groep mensen die zich afwendt van de samenleving, die zijn eigen ding gaat doen, een kleine groep die maar weinig geaccepteerd wordt. Want het draait nog altijd om status en om je aan te passen aan de normen en waarden van deze maatschappij. Deze mannen hadden niets kwaads in de zin, al verdienden ze hun kapitaal voor de reis op een dubieuze manier.

De scenes in de politiecel, de scene daar net buiten, de scene in het bordeel, de scene tijdens Mardi Gras, de scene op de begraafplaats waar ze onder invloed ook echt persoonlijke dingen zeggen.... Echt top.

Ja, deze film heeft echt meer te bieden dan je zo op het eerste gezicht zou vermoeden. Voor mij een blijvende notering in mijn persoonlijke top 10.

Mooie opmerking hier boven mij. Dit is ook zoals een film voor mij moet zijn. Vooral in het begin mag je genieten van de mooie plaatjes op de prachtige motors, geimproviseerde dialogen en de lekkere 60's muziek.
Ik vond de 3 heren perfect in hun rol zitten, iets waar ik me totaal niet aan gestoord had, als ik toch een puntje van kritiek moet geven vind ik het jammer dat de 3 zo knullig/onverwacht aan hun einde komen. Dit was best een schok voor mij, aa de andere kant heeft het ook effect als je het zo bekijkt.

Gewoon een zeer sfeervolle klassieker, die misschien net ietsjes te lang duurt wegens het gebrek aan een echt plot(iets wat je de makers eigenlijk ook niet kwalijk kan nemen).
En nu even de extra's bekijken

3,5*

Dat er geen echt plot in zit kun je hen niet kwalijk nemen, nee, dat 'ie te lang duurt daarentegen wel

Mwoah ik vond de lengte eigenlijk niet storend, precies goed(90minuten). Het had wat mij betreft niet langer moeten duren als het zo door ging nee.

vond het erg jammer dat ie zo plots afgelopen was en dat ze zo prompt aan hun einde komen terwijl ik echt nog het gevoel had van er moet nog wat komen,dus een zeer onvoldaan gevoel na deze film,jammer!!

Deze film weer eens bekeken, dit n.a.v. het overlijden van Dennis Hopper. Hoewel het er aanvankelijk niet op zou lijken ervaarde ik deze film na afloop als zeer triest, waarvan het einde mij een behoorlijke brok in mijn keel bezorgde. Hij deed mij enigszins denken aan die anderen twee films uit dezelfde tijd die het einde van het sixties tijdperk inluidden; "Zabriskie Point" en "Midnight Cowboy". Ook deze laatstgenoemde film had een zeer trieste afloop. Behalve het goede acteerwerk van de hoofdrolspelers, vooral ook dat van Jack Nicholson bevatte deze films ook enkele zeer mooie scènes, zoals de "If you wanna be a biiiird scène" met Jack Nicholsen en de psychedelische trip op het kerkhof met twee hoertjes. Niet onvermeld mag natuurlijk blijven de geweldige soundtrack met muziek van o.a. "The Byrds" en "Steppenwolf". En wat Dennis Hopper betreft; hoewel hij hier prima acteerwerk afleverde zal ik hem toch altijd blijven herinneren als de compleet gestoorde sadist Frank Booth in "Blue Velvet", waarin hij naar mijn mening nog altijd zijn beste rol uit zijn filmcarrière vertolkte.

4,0*

Toen ik de blu-ray versie in de winkel zag, kon ik deze als fan niet laten liggen. Het beeld is net nog een ietsje mooier, en het geluid ook. Meer gedetailleerd dan ooit zag ik de film voor de zoveelste keer.

Een paar dagen later overleed onze held Billy, Dennis Hopper, en dat liet me niet onberoerd.

Ik wil nog even terugkomen op het (plotselinge) slot van Easy Rider. Nadat het einddoel van de reis bereikt was, constateerde Wyatt al dat ze het verpest hadden. Billy snapte dat allemaal niet zo goed, die was nog steeds bezig met sex, drugs en rock'n roll. Wyatt bleek eigenlijk tijdens de film al aan te geven dat je ook een goed leven kon hebben als boer (die met het kunstgebit): You do your own thing in your own time, you should be proud. En ook de hippy commune zou je kunnen zien als iets waar Wyatt het wel mee eens was, maar hun eigen trip, gefinancierd met drugsgeld, op zoek naar vrijheid en eigen geluk, lijkt Wyatt eigenlijk niet te kunnen bekoren.

Het slot is dus eigenlijk het meest logisch, want alle doelen waren bereikt. Ook het budget was op. Na "we blew it" volgen nog slechts enkele scenes rechtstreeks naar het einde. Denk ook niet dat de film er beter van was geworden als de heren vervolgens in een soort van Harley Davidson & the Marlboro man verhaal hadden geacteerd. De intolerantie van de lokale bevolking, die niet om kan gaan met de onaangepaste figuren, en die daarom onze helden maar gewoon bruut van hun motoren schieten, is uiteindelijk het einde met de meeste impact.

Zo is Dennis Hopper 40 jaar na Easy Rider dan toch echt aan zijn einde gekomen. R.I.P Dennis.

Naar aanleiding van het overlijden van Dennis Hopper heb ik deze film ook maar eens bekeken. Het nummer Born to be Wild is onherroepelijk met deze film verbonden en de scène waarin dit nummer wordt gespeeld is ook wel erg mooi om te zien. De film zelf is dat niet altijd. Het verhaal stelt niet zo heel veel voor, maar gelukkig wordt dat goed gecompenseerd door de sterke sfeer die de film uitstraalt en het puike acteerwerk van vooral (een erg jonge) Jack Nicholson.

Verder is het een typische road-movie, waarin de hoofdrolspelers in ieder geval genoeg meemaken, er af en toe best mooie plaatjes voorbijkomen en het einde van de film voor de hoofdrolspelers keihard inslaat. Ik kan het einde in ieder geval wel waarderen. De hele film zelf vind ik minder speciaal en op sommige momenten ook wat minder boeiend, maar ik kan best begrijpen dat dit voor sommige mensen een zeer genietbare film is.

3,0*

Vermakelijke film maar niet zo indrukwekkend als ik vantevoren had gedacht.

De rol van Peter Fonda en de rol van Jack Nicholson waren het sterkst, Dennis Hopper lijkt hier als acteur een beetje buiten de boot te vallen, hij was verre van slecht in zijn rol maar Peter Fonda en Jack Nicholson overschaduwde hem.

Heb het idee dat Dennis Hopper pas later een betere acteur werd? zijn rol in bijvoorbeeld Blue Velvet was geweldig namelijk.

Het einde is indrukwekkend maar de lange zit er naar toe is soms wat langdradig, ik blijf persoonlijk de scenes met Jack Nicholson de leukste vinden.

3 sterren.

Misschien omdat hij hier de helft van de tijd stijf staat van de verdovende middelen.

Ja, zou ook nog kunnen inderdaad, maar vond zijn personage dan ook niet echt boeiend

Zijn rol in Blue Velvet was ook wel íetsjes uitgesprokener dan hier.

Tja, zij wilden vast ook niet worden afgeschoten, maar dat is waar intolerantie toe kan lijden. Erg actueel weer, helaas..... Wat mij ook voorla opvalt is dat de partijen die intolerantie preken het meeste aanhang vinden in gebieden waar nauwelijks allochtonen (of hippies) voorkomen.

Zelf ben ik een Harley rijder maar deze film kon ik met moeite uitkijken.

Saai, weing actie en vooral dat psychedelische gedoe bij die camperhippes kon mij weinig bekoren.

De dvd heb ik dan ook gebruikt als onderzetter.

Niet iedereen die op een Harley zit is een Easy Rider.

Zeer goede film. Erg mooie beelden, gecombineerd met mooie muziek. Goed geacteerd, de rol van Jack Nicholson was echt hilarisch. Nadat ze werden beknuppeld vond ik de film toch minder, maar nog steeds mooi. Het einde was onverwacht, alleen niet helemaal naar mijn smaak. Het verhaal hield bijna niets in, maar hij was toch erg vermakelijk.

Een film die ik niet echt wou zien, maar via het top tipper topic (what's in a name) toch gaan lenen in de bib en de film bekeken. Jammer genoeg was men gevoel juist. De film mikt op sfeer, maar mist net alle gevoel om er een aangename film van te maken. Bovendien is de montage zo lelijk en irritant (dat flitsend overgaan van scènes) dat het de weinige sfeer helemaal onderuit haalt. Positief is nog wel de muziek natuurlijk en de zeldzame beelden als de easy riders gewoon langs het landschap rijden. Maar dat is te zwak om een hele film mee te vullen. Nicholson valt nog wel mee, al blijft het loos filosoferen in z'n teksten. Dennis Hopper heeft het geluk gehad om in grote films mee te spelen als Giant, Apocalypse Now, Rumble fish, ... (en later vooral als slechterik in actiefilms) maar buiten Apocalypse now heeft hij ook niet echt iets memorabel gespeelt. Ook hier stelt hij teleur. Peter Fonda doet het uiteindelijk nog niet zo slecht als coole motorrijder.

Finale dooddoener is wel het einde dat gelukkig zo snel richting eindgeneriek ging zodat het de kijker voor is om de afstandsbediening te grijpen. Wat daar de makers bezielde begrijp ik ook niet. Conclusie is gewoon dat dit niet echt mijn film is.

Dat eind is juist een ijzersterk statement over tolerantie. Tijdloos statement

Volgens mij nog steeds de beste motor film aller tijden. Het is best een tijd geleden dat ik hem voor het laatst zag en in mijn herinnering duurde hij best lang. Maar ik zie hier dat hij maar iets van 90 minuten duurt. Het verhaal is goed en eigenlijk ook redelijk grof, vooral de manier waarop Jack Nicholson aan zijn einde komt is erg grof. De cast vond ik ijzersterk en dankzij Jack Nicholson valt er hier en daar ook wat te lachen. Vond het geweldig de scene waar ze de bar ingingen en waar iedereen met afgunst aan het staren was naar hun. Het einde was best goed (ook grof) maar tevens ook wel tragisch. Maar tijdens het kijken van de film zat het er wel dik in dat het ging gebeuren. De beelden zagen er ook best fraai uit.
Wordt tijd dat ik hem weer eens zie zodat ik hem misschien nog met een halfje kan verhogen.

Dat zal inderdaad wel de verklaring zijn, maar het kwam meer over als 'ok jongens, film is gedaan, inpakken en wegwezen'. Kort en bondig de boeken toe zonder er nog enige aandacht te schenken aan de laatste minuten.

Het kwam mij bij de eerste kijkbeurt ook erg abrupt over. Maar dit is ook een typische 'groeifilm'. Door de, vaak hoge en verkeerde, verwachtingen en de losse regiestijl en verhaalstruktuur valt de film vaak niet goed bij de eerste kijkbeurt. Bij herziening en met het verkrijgen van wat meer achtergrond info wordt de film dan steeds sterker.

De impact die de film bij release had was enorm. De filmindustrie was nog stevig in handen van de studio's die enkel brave verhalende films maakten. En ineens was er dit. Een half docu achtig mood filmpje over twee hippies op een motor die zich losmaakten van de statis quo. Het jonge progressieve publiek ging er massaal op af. De film werd een enorm kassucces en kreeg voor altijd een iconische status, die tegenwoordig vaak niet direct begrepen wordt. Maar het kondigde het begin aan van de periode van de auteurscinema van de jaren 70 in Hollywood.

Zie: Easy Riders, Raging Bulls: How the Sex, Drugs and Rock 'n' Roll Generation Saved Hollywood (2003) (Maar het boek is beter. )

Maar het kan natuurlijk nog steeds je ding niet zijn.

Wie weet, kan het inderdaad bij een herziening binnen enkele jaren wel beter meevallen. En ik kan me goed voorstellen dat het voor die tijd een zeer opvallende film was. Momenteel vind ik er niet veel aan, maar wie weet wat de toekomst zegt.

Niet mijn genre van film moet ik zeggen want vind dat er toch weinig in deze film gebeurd persoonlijk.

Naar het einde toe verbetert het wel en het einde is dan wel weer goed.

Toch mindere film voor mij

2 sterren

"Parading without a permit, man"

Is één van de vele fantastische oneliners van Dennis Hopper, die samen met Nicholson vele nutteloze maar komische dialogen voert.

Een simplistisch verhaal over twee dudes, Billy (Dennis Hopper) en Mr America (Peter Fonda) die een roadtrip maken met hun luidruchtige motoren. Veel road (natuur) shots met een relaxed achtergrond muziekje vrolijken mij wat op. Met dit als de vierde film van vandaag hoopte ik op zijn minst één te zien van degelijke kwaliteit. Met z'n tweeën maken ze van alles mee, katholieke mimespelers, een koppige geit, wat knappe dames en een gigantische parade. Waar de jongens dan ook brutaal aan deel nemen, dit lijdt tot een avontuurtje cel waar ze de bijdehante Nicholson ontmoeten.

Ze besluiten naar een hoerenhuis in New Orleans te gaan, maar onderweg wacht hen een onverwacht obstakel. Alhoewel tegen het einde aan het e.e.a. word afgeraffelt is deze film een prima invulling van een zaterdag avond.

Met als doel ultieme vrijheid, sluiten de twee met alle risico's van dien(zo graag willen ze die vrijheid) een grote drugsdeal, dit is het begin van een film over vrijheid en wat daar tussen staat(afgunst en jaloezie).

Ik vind hem prachtig! De acteurs en hun acteerprestaties, de manier van filmen, het onderwerp en de soundtrack maken hem zo prachtig. Een film met veel duidelijke en soms verborgen boodschappen waardoor ik hem al vaak heb gekeken en hij toch steengoed blijft.

Goede film die nergens over gaat!

Goede film die over zoveel dingen gaat!

Tuurlijk, ik bedoelde alleen het achterliggende verhaal. Nee, de film heeft zeer zeker genoeg kritische thema's en een zeer sterke sfeer. Ik ben niet echt een grote fan van de "roadmovie", maar ik kan zulke film wel degelijk goed waarderen. Een paar dagen terug gekocht, zal hem binnenkort nog eens herzien.

MAARTEN!! >> YOU SAID IT ALL!!

ben normaal geen slijmbal maar vind deze recensie over de film Easy Rider fantastisch omschreven. Zeker mensen van mijn generatie (ik ben 27) kunnen vaak niet naar deze film kijken en zich een inleven dit fantastische tijdperk wat de jaren 60 was.

Niemand die naar deze film kijkt lijkt zich in te kunnen leven in de tijdsgeest die deze fantastisch in beeld laat zien en ook werkelijk uitstraalt.

Niemand die naar deze film kijkt lijkt zich in te kunnen leven op de kritiek die deze film indirect heeft op onze materialistische en kapitalistische maatschappij waarin iedereen voornamelijk aan zich zelf denkt en waarin aan bekrompen, kortzichtig en conservatief America een groot voorbeeld van is, zeker in deze film.

Ik zeg dat de jaren 60 een fantastische tijdperk was omdat iedereen ineens in opstand kwam tegen tegen de huidige manier van leven waarin iedereen wel heel erg een gevangene was van de normen en waarden die er toen heersten en waarin je maar dat hoefde te doen, en je al als buitenstaander werd beschouwd, of anders dat je je leven lang erg moest schamen. Een samenleving waarin het geloof opgedrongen werd van jongs af aan en waarin je dus letterlijk in normen waarden werd geïndoctrineerd.

In de jaren 60 waarin iedereen ineens in opstand kwam tegen die manier van samenleven, leek iedereen ineens buiten en boven de wet te staan. Deden mensen voor het eerst eens echt alleen waar ze zelf zin in hadden. Mensen trokken weg van de steden en vormden overal hun communes en subculturen om zo in vrede liefde en vrijheid in harmonie samen te leven en niet meer beheerbaar en controleerbaar door de staat te zijn. mensen zochten contact met andere bevolkingen (b.v indianen) om hun manier van leven te ervaren en te leren. Mensen gingen experimenteren met allerlei soorten drugs om los te komen van de bekrompen kortzichtige normen en waarden waarmee zij jarenlang waren geïndoctrineerd en om zo weer een zekere vrijheid van denken te krijgen

En het mooie is het besef dat alle kracht en alle macht ook daadwerkelijk bij het volk ligt. wanneer iedereen, zoals in de jaren 60 dit doet, er geen angst meer hoeft te zijn voor autoriteit en iedereen er me wegkomt zoals destijds is gebeurt.

Helaas worden de hoofdrolspelers op het einde film vermoord. Dit geeft de generatie kloof weer tussen de mensen die de vrijheid zochten en de oudere generatie die zo hopeloos afhankelijk waren van hun huidige manier van leven en zich in angst zich daar zo sterk aan vast hielden, omdat ze niet anders wisten, en alles dat anders was als duivels werd beschouwd. Dat zij zelfs hun eigen opstaande jeugd tegenwerkten, zoals de hoofdrol spelers die werden vermoord.

De wereld zal nooit meer hetzelfde zijn dankzij de jaren 60