Easy Rider (1969)

Wat een geweldige film, met een schijt-aan-Hollywood-stijltje, zeker bijzonder voor die tijd. Beste acteur is hier toch wel Jack Nicholson, hoewel hij hier toch een buitenbeentje is die zich niet echt wil toegeven aan het hippiegevoel.

Muziek en de landschappen die voorbij trekken zijn ook nu nog schitterend. Het verhaaltje stelt niet veel voor, maar de droevige boodschap komt goed naar voren. Niet de vrolijke hippiefilm die ik had verwacht, maar ben wel onder de indruk.

mooie muziek en mooie landschappen!

apart verhaal en leuk om al die verschillende amerikaanse debiele typetjes te zien.

3.5*

Dat klassiekers niet goede films hoeven te zijn bewijst deze film. Verhaal slaar natuurlijk nergens op. Ik vond Dennis Hopper irritant acteren. De befaamde tripscène vond ik maar niets en met de dialogen kan ik ook niets. Deze film heeft echter 2 sterke kanten: Prachtige Muziek en Prachtige Beelden van de V.S. Ook Jack Nickelson is een aanwinst voor deze film.

3 Sterren.

Heel moeilijk om deze film te beoordelen. Het verhaal is een zin uit te leggen en spanning komt in deze film ook niet voor en als er dan een beetje spanning komt dan is het binnen 3 sec weer weg. Ook de special effects, die knipperbeelden, zien er een beetje comisch uit als je die nu weer ziet. Ook die laatste scene, alsof iedere redneck die een moterrijder met lang haar ziet hem dan maar uit het niets gelijk afknald, kwam ook een beetje vreemd over. De dialogen en de acteerprestaties waren het ook niet wat de film naar een hoger niveau deed brengen. Wat er dan nog overblijfd zijn de mooie beelden van het amerikaans landschap en de geweldige muziek. Dat waren dan ook de momenten waar ik het van moest hebben in deze film en waar ik ook van genoten heb. Daarom:
3*

"neeeeeeek! eeeeeeeck! indians!"

Vergeet Pulp fiction! Easy rider heeft zoveel betere dialogen.

heheheh wat een gruwelijke film! wie wil er nou niet op zn dooie gemakkie een beetje rondrijden? Geweldige dialogen, een mooie korrel, en fijne muziek. enige nadeel is dat hij zo kort is... Er werd flink wat af geexperimenteerd in deze film. denk hierbij aan de montage, vooral tijdens de acid scene.

Het resultaat mag er wezen! een hele generatie/lifestyle in een film gepropt. inclusief de illusie den uiteindelijk hun ondergang zou worden...

naar het schijnt werd er tijdens elke blowscene echte wiet gerookt. Dat kun je wel afzien aan de "alien dialoog" waarin Jack Nicholson daadwerkelijk een lachbui krijgt tijdens zijn slappe gezwets.



Voor de liefhebbers:
zoek ook eens naar " the trip" uit 1967 van Roger Corman. Ook met Peter Fonda en Dennis Hopper. Geschreven door Jack Nicholson

Filmisch eigenlijk zeker niet echt sterk. Vooral goed vanwege een sfeerbeeld van de sixties, de vrijheid en de sfeer, en de muziek. 3.5 maar zeker niet meer*

behoord tot de meest over gewaardeerde films.

Met grote verwachtingen de film gaan bekijken omdat het een klassieker schijnt te zijn. Het verhaal stelt niets voor. Er is even snel een einde aan gebreien. (Over de top einde).

94 minuten zit je eigenlijk te kijken naar niets. Te slaapverwekkend voor woorden.

Voor de landschappen enzo nog 1*

Voor een uur viel hij wel te pruimen, maar daarna had ik er echt genoeg van, wat een lange onnodige zit! Hopper kon ik in het begin nog waarderen, maar naderhand hing hij me echt de keel uit met zijn overacterende gelach!

En het einde vond ik echt belachelijk, daar hoef ik denk ik verder niks over uit te leggen.met moeite een 2.

Ik snap niet dat mensen het einde niets vinden. ik zou geen ander en beter einde weten. Heb sterk het gevoel dat men te weinig idee heeft waar het over gaat.

Eens met Reinbo. Het einde is perfect zoals het is.

De American Dream die geheel plotsklaps in elkaar stort. Mooier kan die film niet eindigen toch?

Geweldig einde idd.

BORN TO BE WILD

zo gaaf he.

Dit is toch wel de slechste film die ik ook heb gezien.

Aleen een beetje rondrijder op een moter OMFG.

ERG ZWAKKE FILM HOOR 0,5

Kun je dan ook totaal geen waardering opbrengen voor de muziek, het tijdsbeeld, de acteerprestaties, de sfeer, de dialogen, de personages etc? Verder is het kenmerk van een roadmovie dat er rondgereden wordt, in dit geval op een motor. Uiteraard gebeurt er daar omheen nog veel meer.

iemand die zulk kortzichtig commentaar geeft neem ik sowieso niet serieus. denk dat hij de film met oogkleppen op heeft gezien

Geweldige muziek en prachtige locaties... Maar qua verhaal vond ik het echt dodelijk saai. Ook de veelgeprezen dialogen konden mij niet boeien. Ik vind hem overgewaardeerd. 2 sterren.

Zijn de dialogen veel geprezen? OK, de scene met Nickolsen is hilarisch, maar voor mij gaat het vooral om de stijl, de sfeer en de 'boodschap' en niet te vergeten de muziek die deze film zo goed maakt. Daarnast was het indertijd baanbrekend in die zin dat het het oude Hollywood (grote studioproducties) op z'n kop zette.

Ongeacht mijn persoonlijke mening (...kan me perfect vinden in de mening van JJ_D...), maar denk je dat die baanbrekendheid zich vandaag de dag nog steeds manifesteert? Tijdloos en aldus actueel kan je deze film toch niet meer noemen, aangezien dit in de eerste plaats toch een tijdsgebonden 'product' (in zijn puurste vorm?) is.

Nee die baanbrekendheid manifesteerd zich nu natuurlijk niet meer, dat geldt voor elke kunstuiting of technologie die in zijn tijd baanbrekend was. Ik gaf alleen aan dat ik niet begreep waarom Che de dialogen roemde. Is nu niet bepaald wat de film zo geprezen maakt. De zaken die ik opsomde zijn dat bij mijn weten wel.

Ik zou zo tekenen om een soortgelijke roadtrip te kunnen ervaren mits het een andere afloop zou kennen....

Wat mij betreft 1 van de beste road-movies ooit gemaakt!

Maar niet elke kunstuiting of technologie verliest aan kracht. En aangezien 'Easy Rider' een typisch tijds- en generatieproduct is (meer als andere films, vanwege zijn thematiek), begrijp ik gewoonweg niet waarom hij vandaag de dag nog zoveel aanzien verdient, de positieve elementen die jij opnoemt terzijde gelaten.

Wil dit zeggen dat ik al dit soort films hierop afreken? Absoluut niet, omdat ik van mening ben dat 'Easy Rider', meer als een ander, weinig inspeelt op de huidige generatie. Vandaar dat mijn voeling met deze prent haast nihil is.

Ik denk dat het van alle generaties is.

Uiteraard.

Easy Rider verliest ook niets aan kracht, ik en vele met mij vinden het nog steeds een geweldige film, meer dan alleen het tijdsbeeld is het verhaal van alle tijden, "vrijbuiten, er op uittrekken en in conflict komen met mensen die verandering/andere mensen schuwen..."

Je zou het verhaal makkelijk nu kunnen laten afspelen met twee Arabische jongens die door Amerika trekken (op weg naar Mekka...), hen zou hetzelfde kunnen overkomen...

mijlpaal in de filmgeschiedenis. Verder een uitermate sterke film die ze nog geedit hebben nadat ze Hopper op vakantie hadden gestuurd omdat hij volgens hun al 6 maanden zich zat af te trekken in de editingroom

Hopper had op dat moment nog 4 uur materiaal. Verder heeft deze film echt nog niks aan kracht ingeboet. Thema's die in deze film aan bod komen zijn nog steeds actueel(alhoewel misschien in een andere context).

4.5*

Meesterlijke film, het begin van de film is geweldig... goede muziek en mooi camerawerk ...het einde vind ik persoonlijk iets minder, maar toch 4 sterren waard

Gisteren met enige tegenzin toch maar eens een tweede keer bekeken. Dit maal op groot scherm. Ergens hoopte ik dat mijn smaak zodanig verandert was dat ik dit nu meer kan waarderen. Ik waardeer de film nu inderdaad meer dan bij de eerste kijkbeurt, maar het blijft nog steeds op 1,5* steken. Ik had niet meer echt moeite om wakker te blijven, maar het blijft over het algemeen gezien een onnoemelijk saaie bende. Mooie beelden in de paar shots dat we de twee hoofdfiguren ook daadwerkelijk zien rijden, maar de rest van de film voelt soms amateuristisch geschoten aan. Fonda mist enig charisma en Hopper vind ik eigenlijk altijd irritant. Alleen de soundtrack en de korte rol van Nicholson zijn echt goed. Verder is er niets te beleven.

Ik blijf helaas grotendeels bij mijn oude oordeel: een hopeloos verouderde film met een hippie-gehalte dat hoger is dan ik kan verdragen.

Juist dat vind ik nu een van de charmes van Easy Rider, dat het zo'n prachtig tijdsbeeld geeft.