Das Leben der Anderen (2006)

Dit is een van die zeldzame werken die alles goed doet. Ik kan er nog steeds niet over uit. Dit is zo een knappe film! Die geen stereotypen maakt van zijn karakters, die een uiterst moeilijk onderwerp toch op een enigszins luchtige manier weet te vangen. Een film die de "harde" realiteit zachter maakt zonder flauw of ongeloofwaardig te worden. Amerikanen zouden nooit zo een subtiele film kunnen maken die tegelijkertijd spijkerhard aangeeft hoe elk individu in de DDR een onderwerp kon zijn van een zware censuur.

Ik zou er een boek over vol kunnen schrijven. Maar dat moet juist niet, alles aan deze film klopt gewoon en als je deze film niet op waarde kunt inschatten kan je beter stoppen met film kijken. Een meesterwerk ik kan niet anders zeggen. Doe jezelf een plezier en kijk deze film.

Een goed opgebouwd, boeiend, meeslepend verhaal met sterke acteerprestaties. Het verhaal schetst een beangstigend beeld van het leven in de voormalige DDR. Niemand is te vertrouwen ! 8/10

Het eerste halfuur van Das Leben der Anderen is uiterst sterk en origineel, waardoor het vooral een misleidende indruk achterlaat voor wat komen gaat. Daarna besluit de boomlange regisseur Florian Henckel von Donnersmarck namelijk dat zijn film te origineel was en begint daarom aan een eindeloze wisselwerking van oninteressant gezever, romantische ontwikkelingen, karikaturale acteerprestaties en gemiste kansen. Het is uiterst bijzonder om te zien hoe een film die zich afspeelt gedurende de eindfase van de Koude Oorlog er op geen enkele wijze in slaagt om gewoon normale mensen naar het witte doek te dirigeren, waardoor het voor mij als kijker uiterst moeilijk was om enige sympathie voor ze op te bouwen. Ulrich Mühe speelt uitzonderlijk sterk als Wiesler, maar wordt niet geholpen door een kleurloze Sebastian Koch en schrikbarend belabberde Martina Gedeck. De keuze voor een redelijk deprimerende toonzetting op visueel vlak is begrijpelijk, niettemin laat Von Donnersmarck zijn acteurs al het werk doen en lijkt zichzelf als regisseur vooral in het zijvak te plaatsen. Ik kan persoonlijk weinig aanvangen met een film waarvan ik denk dat de personages gewoon op het toneel horen te staan en niet voor een filmcamera. Enige binding met deze figuren (laat staan de ernst van de situatie/tijdsperiode) voel ik simpelweg niet en heb dan ook met moeite de overige 107 minuten uit kunnen zitten. Alle pluspunten gaan daarom uit naar de eerste 30 minuten.

Zeer boeiend drama. Over liefde, trouw, wanhoop in een repressief systeem. Waarin de worsteling fantastisch wordt weergegeven in het leven van een Stasiofficier. Die gaandeweg leert dat zijn tunnelvisiel, of beter gezegd die van de machthebbers, die zelf van alle geneugten des levens genoten, toch tot een zeer knellend en grijs bestaan leidde. Waarin je in angst en argwaan leefde en niemand te vertrouwen was. Dus in weerwil van wat men vanaf je geboorte probeerde in te prenten, dus toch niet tot het arbeidersparadijs was, met een zorgeloze toekomst.

Een meesterwerk, voor mij absoluut 5 sterren.

Mijn eerste kennismaking met Das Leber der Anderen dateert van zo'n 15 jaar geleden tijdens de lessen Duits. Ik vermoed dat deze film nog steeds als lesmateriaal gebruikt wordt, want het is een uiterst vakkundig gemaakte film over de werking van de Stasi. Deze film heeft me altijd al aangesproken, omdat het op een vrij eenvoudige, maar tevens emotionele en spannende manier een blik werpt op het systeem in de DDR.

De kille manier waarop Grubitz reageert op de zelfmoord van Sieland, maar ook de man die een mop maakt in de kantine en op het einde van de film terug te zien is in de kelder of de kritische student die een kruisje achter zijn naam krijgt, zijn van die sterke voorbeelden hoe het hele systeem in elkaar stak.

Florian Henckel von Donnersmarck weet het allemaal nog eens op een erg spannende manier te brengen. Vanaf het moment dat Wiesler partij koos voor Dreyman en tegen het systeem, schoof ik toch erg vaak naar het puntje van mijn stoel (vooral dan bij de inval in het appartement op zoek naar het typemachine).

Knap gemaakte film die bij herziening makkelijk overeind blijft.

4*