menu

Personal Shopper (2016)

mijn stem
2,91 (208)
208 stemmen

Frankrijk / Duitsland / Tsjechië / België
Drama / Thriller
105 minuten

geregisseerd door Olivier Assayas
met Kristen Stewart, Lars Eidinger en Sigrid Bouaziz

De 25-jarige Maureen heeft een baan die ze haat: ze bekommert zich om de garderobe van een mediafiguur. Iets beters vond ze echter niet om haar verblijf in Parijs te kunnen betalen, en te wachten. Wachten tot de geest van haar tweelingbroer opduikt. Deze is enkele maanden eerder verdwenen. Tot dan blijft de pauzetoets van haar leven ingedrukt.

zoeken in:
avatar van FlorisV
1,0
Leukste meme over de sterk wisselende emoties die Kristen Stewart in haar films uit!

avatar van IH88
3,5
Mooi dat je soms bij herziening een klik kan krijgen met een film. Geen liefde op het eerste gezicht, maar een slow burner. Hetzelfde geldt een beetje voor Kristen Stewart...

avatar van umbra
3,5
Kristen Stewart

avatar van scorsese
2,5
Matige film over een vrouw en tevens medium die wacht tot ze een teken ontvang van haar overleden tweelingbroer. Een redelijk mysterieus verhaal waarbij niet alle puzzelstukjes aangereikt worden. Traag en ook eentonig. Echt vervelend wordt het niet, en dit is vooral te danken aan Kristen Stewart die de film met gemak draagt. Net geen 3.0 sterren.

avatar van Nicholas
3,5
Bij vlagen ietwat schizofrene film waarin niet altijd succesvol 2 concept-verhalen door elkaar worden gehusseld, maar dat wél in de kern een mooi verhaal vertelt over een jonge vrouw, gespeeld door Stewart, die het overlijden van haar tweelingbroer nog niet heeft verwerkt en zich door allerlei bochten wringt om haarzelf er maar van te overtuigen dat ze zó dichtbij het loslaten is dat het op te lossen valt door een simpele tik of twee (of het ridicule morse-code/seance verhaal).

Ondanks de enigszins oninteressante (thrillerachtige) verhaallijn rond de moord op Kyra en de appende stalker, verveelt de film geen moment, hoewel het duiden van geesten en verschijningen voor mij persoonlijk iets meer aan de verbeelding over had mogen gelaten. Ironisch, aangezien de filmmaker een begrip als abstract(e kunst) zo centraal stelt en dit in principe een uitgelezen kans is om gebruik te maken van een dergelijk begrip in een film over de dood en wat er al dan niet op volgt.

avatar van sinterklaas
3,5
Arthouse geestenfilm. Net niet gemaakt door de makers van Insidious, Paranormal Activity en The Conjuring en co.

Kristen Stewart deed in ieder geval goed haar rol als garderobe in Parijs die sinds kort wordt geplaagd door de geest van haar dode broer. De film lijkt in eerste instantie vrij saai en niet boeiend te willen worden en het desbetreffende WhatsApp gesprek met een.... ja met wie of wat eigenlijk? wordt op den duur ook een beetje lachwekkend.... Echter neemt de beklemmende sfeer in het laatste kwartaal wel steeds meer toe en wordt de film ook ietwat interessanter.

Alleen werkt het toch grotendeels niet... Een arthouse drama vermengen met een geestenhorror. Een te lange aanloop... zoals ik al zei... Niet echt een duidelijk en rakende twist... Maar evengoed wel doorspekt met een kleine dosis spanning en vele mooie beelden...

Voldoende.

3,5*

avatar van Nicholas
3,5
sinterklaas schreef:

De film lijkt in eerste instantie vrij saai en niet boeiend te willen worden en het desbetreffende WhatsApp gesprek met een.... ja met wie of wat eigenlijk? wordt op den duur ook een beetje lachwekkend....


De minnaar van Kyra (de vrouw waar Stewart's persoon voor shopt).

avatar van Madhyminas
3,0
Om te beginnen: ik ben geen fan van Kristen Stewart (en dat allemaal dankzij de Twilight-series), maar ik moet eerlijk toegeven dat zij met deze rol toch iets in mijn nederige waardering is gestegen.
Over het verhaal kan ik eigenlijk niet veel vertellen, buiten dat het een relatief flauw drama (ja, ik zie het meer als een drama) is met hier en daar wat thriller-elementen in verwerkt.
Het gehele spook-gedoe is naar mijn mening erin verweven omwille van het rouwproces dat het hoofdpersonage doormaakt en is zo goed als overbodig. Waarom overbodig? Omdat het de film er niet meer spannend door maakt.
De chattende stalker was overduidelijk het liefje van Kyra (wie anders?) en de scène waarin dit aan het licht komt, is uiterst vreemde keuze van editen.
Maar goed: dikke pluim voor Kristen die deze film helemaal overtuigend naar zich toetrekt (lijkt me wel de bedoeling van de regisseur).

avatar van ikkegoemikke
1,5
geplaatst:
“For me, Lewis was someone deeply intuitive of others.
He understood things that went unspoken.
Maybe because he knew he was going to die.”


Heb je de laatste tijd last van slaapstoornissen zodanig dat je telkens opstaat met reusachtige wallen onder de ogen? Of ben je hyperkinetisch dankzij een overdosis cola tijdens een nachtje “binge watchen”? Geen probleem. Gewoonweg de film “Personal shopper” opstarten en je bent zonder enige twijfel verlost van dit euvel. Zou er een categorie bestaan voor de Oscaruitreiking van “Meest saaie film van het jaar”, dan had deze film het op modebewuste sokken gehaald. Kort samengevat : Maureen (Kristen Stewart) zie je de gehele film shoppen voor high-society madam Kyra (Nora von Waldstätten), rondscheuren op haar brommertje, sigaretten rokend mediteren en een hele reeks berichtjes versturen op haar iPhone. En vervolgens wacht ze op een teken van leven (hoe dubbelzinnig) van haar onlangs gestorven broer Lewis. Buiten wat ectoplasma en knetterende lichtverschijnselen, is er niets spookachtigs te bekennen. Een slaapverwekkende vertoning dus. En daar kunnen zelfs de paar scenes waarin Stewart halfnaakt rondhuppelt en zichzelf bevredigt niks aan verhelpen. Haar cupmaatje is van hetzelfde kaliber als deze film. Pover.

Misschien ben ik bevooroordeeld, want ik erger me mateloos aan de persoon Kristen Stewart. Nu als je een filmpersonage nodig hebt die zich niet zo goed in haar vel voelt en constant in een melancholische, droefgeestige stemming rondloopt, dan is ze wel de geschikte kandidaat. Als er één actrice is die zonder verpinken halsstarrig een volledige film kan rondlopen zonder één oprechte glimlach en een tronie die wel in stijfsel ondergedompeld lijkt, dan is ze hiervoor de geschikte kandidaat. Deze quote is me bijgebleven : “Kristen Stewart is like my refrigerator, no matter what I put in it (milk, soda, eggs, vegetables, meat), it is and it will always be a refrigerator. And so is she.”. Ik begrijp echt niet waarom zij zo wordt opgehemeld en telkens ik over haar lees worden superlatieven als “echtheid” en “uitstraling” bovengehaald. Tja, dat kan je ook over de Scarlett Johanssons, Saoirse Ronans, Dakota Fanningsen en zelfs de Jennifer Lawrences uit Hollywood zeggen. Alleen dat deze actrices wat afwisseling tonen in hun gelaatsuitdrukkingen.

Personal Shopper” is weer zo’n arthouse creatie waar de artificiële modewereld uitermate goed bij past. Zowel de film als die modewereld hebben hetzelfde irriterende effect op me. Beide creëren een kunstmatig product dat redelijk pretentieus overkomt en als doelgroep de happy few voor ogen heeft. De arthouse filmliefhebbers zijn die happy few die in staat zijn het abstracte en symbolische achter zo’n intellectuele film te zien. In de modewereld zijn het die happy few die zich kunnen permitteren om een exclusief, in elkaar gefrutseld stuk confectie aan te schaffen, om dan na een bepaalde periode luid te verkondigen dat het al uit de mode is. Wie kan me overigens uitleggen wat het nut is van zo’n draadvormig korset dat Maureen op een bepaald moment uitprobeert? De kenners zullen hoogstwaarschijnlijk moord en brand schreeuwen en me afschilderen als één of andere debiel die geen verstand heeft van mode. Ik hoop voor mezelf dat dat zo blijft.

Het uiteindelijk aangesneden thema in deze film is niet zo eenvoudig te duiden. Enerzijds is er de spirituele kwestie en de connectie van de levenden met de ronddolende zielen. Anderzijds is er het materialistisch denken en de onpersoonlijke leefwereld waarin we leven. De oersaaie conversatie tussen Maureen en de onbekende (de opspringende bolletjes en ploepgeluiden begonnen me na een tijd echt op de zenuwen te werken) is ook een verwijzing naar het hedendaags onpersoonlijk converseren. En dan is er de interpretatie die men kan geven aan deze film. Daar kan je ook weer alle kanten mee uit en moet je zelf maar invullen na het bekijken ervan. Hou dan wel rekening met Maureen die op de onbekende wacht in een hotelkamer en vlak daarna zie je liftdeuren en schuifdeuren kennelijk vanzelf opengaan. Dat zet het geheel in een heel ander perspectief. Of niet? Indien niet, dan vind ik dat die allerlaatste bons wel een duidelijke verklaring is. Maar daar moest je dan ook wel je gehele uithoudingsvermogen voor inschakelen, om deze lange rit uit te kunnen zitten. Eindigend met Maureen starend in de camera. Emotieloos. Nee, ik en Kirsten Stewart. Dat komt nooit goed !

1.5*

Gast
geplaatst: vandaag om 21:40 uur

geplaatst: vandaag om 21:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.