Personal Shopper (2016)

DiCaprio was altijd al subliem, helemaal in Titanic, dus je punt weet je tegen mij niet te maken

Ik weet het niet, mag Stewart niet zo met die chagrijnige kop en die irritante Twilight films. Of zo'n rol als in Snow White and the huntsman. Maar ik zal toegeven, laatste 2, 3 jaar nauwelijks nog iets van haar gezien dus wie weet hebben jullie een punt. Kan me alleen niet voorstellen dat zo'n gemiddelde actrice plots bovengemiddeld goed zou zijn, laat staan 1 van de beste van haar generatie. Al overdrijft Zwolle84 wel vaker een beetje.

Ik weet dat je meer het type 'met twee gestrekte benen erin' bent, maar draai het anders eens om? Wie zijn volgens jou dan wél de beste actrices van deze generatie en waarop schiet Stewart tekort om zich daaraan te kunnen meten?

Hehehe. Show White and the huntsman, ja dat was een heel vergeetbaar filmpje en ik kan me inderdaad niet herinneren dat ik haar daarin goed vond. Maar ik verwacht anderzijds ook niet Portman heel indrukwekkend te vinden in Your Highness (2011). Zegt dat veel over haar kwaliteiten?

Ik moet zeggen dat ik haar wel vooral in die inderdaad wat introverte rollen kan waarderen, al was Sils Maria dat op zich helemaal niet. Certain Women wel. Bovengemiddeld is ze volgens de consensus zeker, en als je wat selectiever zoekt dan vind je karrevrachten critici die (inmiddels) zeer van haar acteerwerk gecharmeerd zijn. Soms zijn de titels van de artikelen veelzeggend: It's time to admit that Kristen Stewart is a good actress - The Washington Post. Of Sorry, Kristen Stewart Is Great - Vice. Je merkt in de titels al de auteur voelt dat hij tegen een (nog) aanwezige gedachte ingaat. Vulture formuleert het al een stuk zekerder: Kristen Stewart Has Always Been a Great Actress - vulture.com. Grappig genoeg verwoorden ze precies die ene gedachte die jou zo verbaasde. 'One of the most superb actresses of her generation'. Op zijn minst even interessant om te bekijken, zelfs als je het daarna proestend van de pret of vol ongenoegen opzij schuift.

Maar goed. Dat alles betekent natuurlijk niet dat jij haar leuk/goed hoeft te vinden, of het er zelfs mee eens moet zijn. Enige wat ik wil benadrukken is dat er zeker een stuk meer inzit, dan je gebaseerd op Twilight en prutfilmpjes als Snow White and the Huntsman zou kunnen vermoeden.

En ja, DiCaprio was altijd al goed, maar de massa vond dat zeker niet altijd. DiCaprio heeft jaren en jaren geworsteld met zijn Titanic imago, waarbij met name mannen hem afschreven als 'die gast uit die zeikfilm'. Die stonden echt niet te wachten om Gilbert Grape etc te gaan kijken en evt toe te moeten geven dat dat meidenidool een begenadigd acteur was. Velen hadden ook over hem lang een idee, dat gewoon niet helemaal klopte. Dat was mijn punt

Nouja, om 1 van je favorieten te noemen; Emma Watson bijvoorbeeld. Of Alica Vikander. En als ik er goed over ga denken zijn er vast nog meer. Vrouwen met uitstraling, met flair, met overtuigende rollen, die oprechte emoties kunnen acteren, ver weg van vampieren. Maar nogmaals, heb de afgelopen titels van Stewart niet gezien, komt misschien nog. Ik vond haar altijd maar chagrijnig ogen en eentonig spelen. Wat maakt van Stewart dan een bovengemiddelde actrice, zelfs absolute top van deze generatie volgens jou? Ik vind haar overigens niet slecht hoor, maar om haar nu echt goed te noemen...

Alicia Vikander, Elizabeth Olsen, Emma Stone, Evan Rachel Wood, Scarlett Johansson, Saoirse Ronan om er maar een paar te noemen. Vooral Vikander, Wood en Johansson hebben al wat meer laten zien dan Stewart. Maar is dit niet gewoon een kwestie van smaak? Stewart is een aparte actrice die haar gehele carrière positive en negatieve reacties zal krijgen. Het is geen 'allemansvriend' zoals Stone, Vikander of Johansson.

Daar heb je ook gelijk twee van de andere te pakken die ik in mijn hoofd heb, dus waarschijnlijk staan we niet zo ver uit elkaar als het lijkt. Qua kwaliteiten komen Stewart en die andere twee ook sterk overeen.

Ik vind haar ontzettend sterk in het acteren zonder woorden. In Equals bijvoorbeeld spreekt ze weinig, maar zegt ze heel veel door de vertwijfeling die zich in haar ogen en gelaatsuitdrukkingen afspeelt. Je ziet daar hoe heel langzaam en subtiel steeds meer menselijkheid in haar personage druipt.

Dat subtiele maakt haar zo sterk. Ze is geen actrice van de grote gebaren, zo'n powerhouse als Emma Stone die de Oscars naar zich toe schreeuwt (op een goede manier hoor). Ze speelt altijd in dienst van haar rollen, zonder daarbij haar meerwaarde uit het oog te verliezen.

Eens Zwolle84, alhoewel ik Stewart wel graag eens een hele andere rol zie spelen. Iets uitbundiger. Net zoals ik Stone best wel eens in een drama zou willen zien.

Zou ik ook wel interessant vinden. Uit je comfort zone gehaald worden is nooit verkeerd, vooral omdat zij privé ook zo ingetogen is.

Daarom vind ik Vikander zo goed. Die kan ingetogen spelen (Pure, the Light between Oceans), maar ook een flamboyante persoonlijkheid neerzetten (the Danish Girl). En dan gaat ze ook nog Lara Croft spelen .

Jawel, maar dan wel elke variant met een kilo pijnstillers achter de kiezen. Die dopy ogen halen de verschillende rollen toch allemaal wel weer dicht naar elkaar toe. Geweldige actrice desalniettemin.

Overdag zijn ze er ook gewoon op hoor haha.

Fack zeg, na 30 min afgezet, kon het evengoed na 5 min al afzetten, geeuw zeg.

Wat was me dat?

Nee, niks voor mij.

JM blijft kalm, en schenkt een Ur-hopje in. Het is tenslotte zaterdag.

Nou dit was toch een fijn filmpje zeg. Maar ik weet niet of ik het helemaal goed begrepen heb. Hieronder een wilde theorie:
Is ze nou op de hotelkamer vermoord door die 'vriend' van Kyra? Je zag toen iemand als geest via de lift het gebouw uitgaan. Daarna volgde die 'vriend' hetzelfde spoor naar buiten. Misschien was alles wat erna gebeurde niet echt?

Een bovennatuurlijke thriller met een traag verhaal. Het komt allemaal vrij kil over, maar toch heeft het wel wat. Het wordt langzaamaan wat mysterieuzer en eindigt ook mysterieus. Je kunt er zelf invulling aan geven, en het zet je ook aan het denken, maar ik had toch liever iets meer duidelijkheid gezien. Stewart doet het prima, een fijne actrice vind ik.

Merkwaardig filmpje, zal bepaald niet bij iedereen goed vallen. Eerste half uur vroeg ik me af waar ik toch nu weer naar zat te kijken, daarna wordt het, als de twee verhaallijntjes samen gaan vallen(medium Stewart en shopper Stewart) een stuk beter en intenser. Geen hapklare brokken hier, na afloop zit je nog wel met een paar vragen over de afwikkeling en de intenties van Assayas. Lijkt me interessant om een keer te lezen/achterhalen waarom deze regisseur bepaalde keuzes maakt: Steeds dat veelvuldig gebruik van de moderne communicatiemiddelen bijvoorbeeld waardoor de personages in Personal Shopper zo eenzaam en vervreemd(maar op hun manier toch zelfverzekerd) lijken, heeft hij dat bewust zo bedoeld?.

De wat nonchalante en introverte acteerstijl van Stewart is normaal niet zo mijn ding, maar past hier wonderwel goed bij. Ze is toch wel de drijvende kracht van deze film, en het pleit voor haar dat ze durft te kiezen voor dit soort eigenzinnige projecten.

Al met al een film die meer oogt als een speelse vingeroefening dan als een volwaardig, geslaagd project maar intrigerend vond ik het bij vlagen wel.

Personal Shopper

Een film met een aantal erg sterke scènes en een mooie naargeestige sfeer. Toch overtuigde de film me niet helemaal. De film focust zich op het persoonlijke leven van Maureen (Stewart) en is eigenlijk geen thriller. Personal Shopper is een persoonlijk drama over het verwerken van het verlies van een broer en het verdergaan met je leven. En of dat in alle gevallen mogelijk is.

Want Maureen lijkt toch wel gevangen te zitten in haar eigen belevingswereld en uitzichtloze baan. En het einde biedt geen zonnige uitkomst. Niet erg, maar als personage blijft Maureen wel erg vlak en je krijgt moeilijk hoogte van haar. Het thrillerelement zorgt wel voor de beste scènes als Maureen wordt gestalkt via telefoon tijdens haar trip van Parijs naar Londen en terug. Erg sterk gedaan. Al met al is Personal Shopper zeker geen slechte film met een mooie sfeer, een fantastische Stewart en een aantal sterke scènes. Maar als geheel overtuigde het niet helemaal.

Als de theorie van crise hierboven echt waar is dan komt er nog een half puntje bij. Dat zou echt een geweldige twist zijn die ik zelf nog niet doorhad. Een snelle herziening dan maar

Heerlijk hoe regisseur Assayas spiritualisme van begin vorige eeuw aan ons hedendaags turen naar een beeldscherm koppelt in een poging een verbinding te leggen met een afwezige geliefde. Dat rust voor het grootste gedeelte op de schouders van actrice Kristen Stewart. Een actrice die ik voorheen nog nooit van had gehoord, al had ik wel Snow White and the Huntsman gezien. Echter zet zij hier een fantastische rol neer! Als Maureen werkt ze als personal shopper voor Kyra, rijk en beroemd om redenen die er niet toe doen. Ze crost op haar scootertje door Parijs om te shoppen bij luxueuze zaken, een glamoureuze droombaan, maar voor Maureen een verschrikking. Echter kan ze nog niet weg uit Parijs, omdat haar tweelingbroer Lewis een paar maanden geleden plotseling is overleden. En er moet nog iets afgesloten worden. Wat we zien is wel een spookverhaal, compleet met zijn krakende vloeren, klemmende deuren en zwevende glazen. Maar de film is er niet om de kijker te laten schrikken of griezelen, alhoewel die momenten er zeker zijn. Nee het verhaal is veel meer in onze hedendaagse realiteit geplaatst, zodat de vragen die de film oproept veel ongemakkelijker worden. En dit alles is dan zeer mooi vormgegeven, met uitstekend gekozen kleding, niet onbelangrijk in een film over mode en shoppen. Maar wat het meest opvalt, is hoe dicht de camera bovenop Stewart blijft. Prachtig! Bijkomend effect hiervan is dat Maureens toch al eenzame personage weinig mogelijkheid biedt tot het kweken van een band met de kijker; ze blijft zo een ongrijpbaar, mysterieus wezen. Uiteindelijk laat de film je achter met nog een hoop onbeantwoorde vragen. Iets wat me een beetje deed denken aan de film Enemy. Personal Shopper is een heerlijke film geworden die geen eenduidige antwoord heeft op alle vragen.

Stewart is allang niet meer de actrice van Twilight inderdaad. In die tijd keek ik ook niet positief tegen haar aan, maar ze heeft zich sindsdien ook ontwikkeld als actrice en eigenlijk lag het ook wel aan de films, of beter gezegd het bronmateriaal. Ze moest een lege huls spelen. Op dit moment is ze al een van de beste jonge actrices. Het lijkt me een kwestie van tijd voor ze voor een grote prijs wordt genomineerd, en met de juiste rol (en juiste film) kan ze dan ook winnen.

Ook in deze film is ze weer erg goed. Wel met wat duidelijkere pieken en dalen in haar spel dan normaal. Misschien komt dat ook wel omdat het zo'n lastig te duiden film is. Bij vlagen zelfs een onevenwichtige. Een opvallende mix van genres eigenlijk. Een film over rouw en isolatie had misschien volstaan, maar Assayas steekt zijn nek een stuk meer uit en maakt er ook een paranormale, haast zweverige film van, en ook nog eens een soms erg spannende thriller.

Wat de film nou wil zeggen is mij niet helemaal duidelijk, maar dat is ook wel een groot deel van de aantrekkingskracht van de film voor mij. Het is wel echt een film die weet te verrassen, vooral als je van tevoren nog weinig over de film weet. Geen fan overigens van de meeste acteurs en ook sommige van de dialogen die ze hebben. En al die fades vond ik maar lelijk. 3.0*.

gaat

Een "eigentijdse" film waar ik tegenwoordig wel teveel van gezien heb. Het is zo'n film die zich voor een deel middels youtube-video's, smartphone chats en skype-videocalls afspeelt. Eerlijk gezegd ga ik niet naar de bioscoop om vervolgens naar het scherm van een smartphone te staren. Het eigentijdse valt ook te zien aan het beroep van de hoofdrolspeler: personal shopper, maar het had evengoed influencer o.i.d. kunnen zijn geweest. De film probeert teveel nadruk te leggen op elementen die deze tijd (zogenaamd) weergeven maar verliest zich in het brengen van het verhaal. Het duurt een hele tijd voor de film op gang komt en de neergeestige sfeer maakt het er niet leuker op. Ook is het lastig om deze moderne tijd te rijmen met het bovennatuurlijke, en dat is iets wat de film wel probeert. Het verhaal, over een kwetsbaar meisje die op zoek naar haar overleden broer gestalkt wordt door... is op zich interessant maar dat het voor een behoorlijk deel met skype, youtube en chats wordt gebracht doet de film geen goed. Gemiste kans. 2*

Hoe ben je erin geslaagd om Twilight (2008) en vervolgfilms te ontwijken???

Twilight (deel 1) laat zich overigens best bekijken .

De Twilight-films zijn mij wel bekent. Echter nog nooit bekeken en zodoende had ik geen idee wie daarin meespeelde. Als enige in huis die film-gek is, komen er maar weinig films langs. De kinderen kijken veelal kinder/tekenfilms. Alhoewel ze nu dan wel Pitrates of the Cariben kijken. Ik denk dat het beter is om geen poging te wagen. Ik ben nu Te bevooroordeeld betreffende deze film.

Personal Shopper? Kleren van de keizer!

Begon echt veelbelovend maar weet gedurende de rit geen duidelijke weg in te slaan en mij met een bevredigend gevoel achter te laten.

Een beetje hap snap drama thriller en mystiek, kortom een samengeraapt zooitje. Als voorbeeld noem ik het aanhalen van Hilma Af Klimt en het verder niet uitwerken of toewerken naar een nuttige functie in de film. Wel altijd leuk om Parijs in films te zien maar voor de rest zal ik deze film snel vergeten .

Van de vier films van Olivier Assayas die ik tot nu toe gezien heb, heeft alleen Clouds of Sils Maria mij enigszins kunnen bekoren. Ook over deze duistere film over een jonge vrouw, die op zoek is naar zichzelf, kan ik niet enthousiast worden. Het hoofdpersonage van deze feitelijk plotloze film komt bij gebrek aan mimiek zo afstandelijk over, dat je op geen enkele moment uitgenodigd wordt een band met haar te krijgen. Dat een iPhone in feite de voornaamste bijrol voor zijn rekening neemt, zegt meer dan genoeg.

Ik heb de film op een regenachtige avond gezien tijdens mijn vakantie in New York in een nagenoeg verlaten bioscoopzaal op 6th Avenue. Achteraf gezien verwondert het gebrek aan belangstelling voor deze film mij niet.

De strontverwende Maureen is medium maar het lukt haar maar zelden om een geest te ontwaren en helaas vooral niet die van haar overleden broer, terwijl die nog beloofd had iets door te geven van gene zijde. Ze is ontevreden ondanks haar luie baantje als Personal Shopper, loopt een groot deel van de tijd met een verveeld smoelwerk rond en vindt dan wat afleiding in vele mysterieuze berichtjes op haar smartphone, die maar blijven komen, tot vervelens van vooral de kijker toe.

De tietjes van Kristen Stewart (die zich ook nog eventjes vingert) maken weinig goed. Ergens in het begin leek het nog interessant te worden, een serieuze behandeling van spiritualisme, maar de uitwerking is vooral saai en oninteressant.

Flutfilm.

Nog zo een.

Assayas had hiervoor met Sils Maria wel een behoorlijk mooi ding afgeleverd, maar deze lijkt er dan wel wat erg veel op. Niet qua inhoud misschien, maar wel qua stijl - en dat het alweer Stewart is die er in rond loopt helpt ook niet heel erg. Het zou haast een tweede deel kunnen zijn, een hoe het verder ging met Valentine uit die film.

Qua sfeer is het wel best sterk, maar het gedoe met de telefoon ging me wel vrij snel de keel uithangen. En de personages zijn misschien wel raak getroffen, maar ook vrij onsympathiek en leeg. Daar komt het ook niet van dus, en ik merkte dat ondanks dat ik best geinteresseerd wilde kijken, ik toch moeite had om mijn aandacht er behoorlijk bij te houden.

Voorlopig dus ietwat een tegenvaller. In vergelijking dan.

Een goede drama/horror/mysterie/thriller film...

Goed verhaal...

Goed acteerwerk...

Bekende actrice Kristen Stewart speelt goed...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Geen top, gewoon goed...

Goed dat ik deze film gevonden en toegevoegd...