The Devil Wears Prada (2006)

leuke film 3,5 *** het leek een beetje op working girl met Melanie Griffith, Harrison Ford uit 1988.

erg overtuigende rol van meryl streep.. CHAPEAU!!!

deze film moet echt zien

voor de homo's onders al helemaal

Ik heb hem in de sneak preview gezien, echt een heerlijke meiden film... beetje romantiek, mode etc.

Verder, goed leuk verhaal. Had het boek zelf niet gelezen, misschien een idee om te doen. Nogmaals: kijken!!

Leuke, vermakelijke film met een uitstekende Meryl Streep. Ze heeft de laatste paar jaren bewezen dat ze ook goed is in de komedie, maar het wordt tijd dat ze de lat weer eens wat hoger legt. Leuk ook eindelijk eens een preview te zien. Ik heb, als jongen, niks met mode, dus dat kon me totaal niet boeien. Toch was het verder een vermakelijk standaard komediefilmpje met een standaard opbouw. Naast Meryl Streep dus niks speciaals. Een tijdje geloofde ik echt dat ze Melanie, de bitch, was. Hathaway deed het opzich ook erg goed!

Over het plot: Ik snap een paar dingen niet. Ik snap dat Melanie aan een andere assistente toe was na een paar domme, toch modebewuste, achter de rug te hebben. Toch snap ik niet dat ze bij zo'n belangrijke tijdschrift zomaar de gok waagt en een ongetalenteerde mode onbewuste vrouw aanneemt, die openlijk heeft toegegeven dat dit neit haar droombaan is...

Verder goede film. Kijkt lekker weg . Jammer van die overdosis mode. Oja, op het einde Streep zonder make-up te zien is hoop ik niet voor herhaling vatbaar. Maarja, het was natuurlijk wel te verwachten bij dit soort films dat ze uiteindelijk haar hart opent bij Andrea .

*2,5 voor nu. Misschien zal ik hem ooit nog eens verhogen naar een 3 vanwege Streep.

Deze film lijkt me vreselijk over the top. Heb al verschillende Spots gezien etc al die Mode etc. Nee mij trekt het niet...

Vermakelijke film. Een verhaal van niks en het onderwerp trok mij ook niet, maar het spel van Anne en Meryl is erg goed. Vandaar mijn 3.

leuke film in de bioscoop gezien krijgt 4* van mij

Niet dat het een ruk uitmaakt, maar Prada is toch Spaans?

Zaterdag deze film gezien in de bioscoop. Ik vind het een leuke film. Mooie shoots van New York City ondersteund met leuke hippe muziek (Madonna's "Jump"en "Vogue" en Seal "Grazy") Meryl Streep speelt de rol van ijskoningin Miranda Priestly suberb en Anne Hatheway doet het ook erg goed als Andy. De eerste helft van de film loopt aardig synchroon met het boek maar de tweede helft is gewoon zelf verzonnen door de filmmakers. Ik moest erg denken aan de fantastische serie "Absolutely Fabelous" tijdens de film. Ik hoorde Edina Monsoon al zeggen: .."Sweety darling, bloody couture...Lacroix, Dior, Valentino, Lagerfeld, Versace, Donatella, Donna Karen, DKNY, Prada....Fashion, Fashion, Fashion!"......

Ik geef deze film: *** en een half.

Geweldige film die ik na het zien, de volgende dag weer een keer gekeken heb.

Allereerst is het acteerwerk van Meryl Streep werkelijk klasse. Het lijkt alsof de actrice zonder enige moeite haar rol vol geloofwaardigheid neerzet. Miranda Priestley is dan wel geen keiharde bitch à la 'The Weakest Link' maar het "That's/will be all" komt er aardig in de buurt. Eigenlijk alles aan de rol is formidabel. Van het nooit veranderende haar, tot aan de zachte, maar kille stem die geen moeite doet om verstaanbaar te zijn omdat mensen toch wel luisteren.

Hathaway lijkt met haar rol echter weer een stapje terug te doen. Na haar rol in 'Brokeback Mountain' leek ze het 'Princess Diaries'-imago van zich af te hebben geschopt, maar met een andere make-over rol is ze weer terug bij af.

Het verhaal is op zich niets bijzonders, maar de uitwerking is toch goed. Het gehaast op kantoor, de meedogeloosheid van de mode-wereld (ookal valt dat in de film nog best mee) en het opkomen voor jezelf zijn allemaal prima. En zelf het hele vriendjes-gebeuren kan je verdragen. En dat maakt deze film zo heerlijk om naar te kijken: het einde is cliché, maar bevredigend.

Humoristisch, een tikkeltje dramatisch, maar vooral goed gekleed,

4.5

Erg leuke film voor je het weet is hij afgelopen. Het zal er best zo aan toe gaan in de modewereld en tja van je baas moet je hebben hahahaha 4*

Kom net uit de bios! Vond het een erg leuke film. Wat ik jammer vond is dat het allemaal zo snel verloopt. Heb het boek gelezen en er worden best veel dingen weggelaten. Maar dat is meestal zo.

Ga de film zeker vaker kijken!!!

Het verhaaltje was flinterdun. En de Product Placement!

Ik heb nog nooit zoveel reclame in een film gezien. Waarom moest ik er eigenlijk voor betalen!

Maar ik vind mode steeds interessanter worden. En vooral vrouwenkleding...om naar te kijken...2*

Kijk, dat gebeurt in een film waar het draait om MODE!

Niet alleen mode... Ook starbucks kwam geregeld in beeld. En nog een of ander merk dean&... Waar Nate aardbeien had gekocht.

Brandcameo wordt het ook wel genoemd. Omdat de omzet in de filmindustrie daalt door de illegale verspreiding krijgen films steeds meer product placements. Om zo de productie te kunnen bekostigen.

Maar volgens mij betekent dit, dat sommige films in de toekomst slechter gefinancieerd zullen worden omdat ze minder aantrekkelijk zijn voor brands.

Even 2 opmerkingen vooraf:

De wimpers van een vrouw interesseren mij niet, niet qua textuur, lengte, dikte, epilatieniveau of kleur, noch ken ik 1 heterosexuele jongeman die daar wel langer dan 1 nanoseconde naar kijkt.

Elke vrouw, ongeacht leeftijd en postuur, ziet er het mooist uit in een fris zomerjurkje met bloemenmotief uit de Hema, a 12,95 (of 5 euro uit de uitverkoopbakken).

Door het naleven van deze 2 regels is het kijken naar The Devil Wears Prada een soort persoonlijke hel. Regisseur Frankel, niet voor niets in het verleden ook werkend aan enkele Sex & the City afleveringen, heeft namelijk een film gemaakt die het opgeklopte modewereldje, met een hoog gebakken lucht gehalte, weliswaar zo nu en dan zeer mildjes een miniem steekje onder water geeft, maar ondertussen toch vooral gelooft in haar onderwerp, en haar zelfs omarmt. De (wederom uitstekend spelende) modenicht Tucci geeft een uitgebreide hommage aan de slobby trui van (de wederom wat kleurloze) Hathaway: 'ook die trui is ontstaan in deze ruimte!', pocht hij. Streep (die haar bitchy karakter wel erg vlakjes speelt) claimt dat de grootste hedendaagse kunstenaars in de modewereld werkzaam zijn; en ze kijken erbij alsof ze het geloven en het voor 94,6% uit jonge vrouwen bestaande publiek in de werkelijk afgeladen bioscoopzaal gelooft het, ben ik bang, eveneens... het verklaart allicht mijn tenen, die ook na een nachtje woelen nog altijd een krommende houding hebben.

Dieptepunt van de film, en aansluitend op hierboven, zijn de fysieke maten van Hathaway. Als deze in de dop aantrekkelijke meid de redactie van het modeblad betreedt wordt zij uitgelachen om haar 'maatje meer', dat er natuurlijk niet is. Je zou het een klein sneertje richting de modewereld kunnen noemen, waarin dunner immer beter is. Maar dan, later in de film, blijkt dat Hathaway inderdaad is afgevallen en nu een '34' aan kan. Dit feit zorgt voor zoveel blijdschap en vrolijkheid bij Hathaway; ze gelooft derhalve toch dat ze moest afvallen. En zo bevestigd The Devil Wears Prada het (belang van) het modewereldje eerder dan dat het met zelfspot en relativering om zichzelf kan lachen.

Het minieme verhaaltje dat tussen de Gucci's, Gabanna's (nee, ik wist ook niet hoe je dat schrijft) en Versace's doorschrijdt mag haast geen naam hebben; Hathaway leert dat ze zichzelf moet zijn, Streep is ook maar een mens en geluk komt voor alles (jaja, zelfs voor kleren, al durven ze het bijna niet toe te geven)... een niemendalletje dat met de ogen dicht nog valt te volgen, en omdat de cast (met uitzondering van genoemde Tucci) slechts een overdosis vlakheid uitstraalt valt er weinig te genieten. Vooral ook omdat enkele kunstzinnige shots (met mooie close-ups en fraaie camerabewegingen) de film openen, maar vanaf het moment dat Hathaway de redactie binnenloopt verdwijnen als sneeuw voor de zon, en dan is het definitief uit met de pret, die dan precies 2 minuten en 14 seconden heeft geduurd.

The Devil Wears Prada; gemakzuchtig, vlak, slechts bij vlaagjes humoristisch en vooral veel te serieus voor haar onderwerp: 1*.

wat - een - balle - film. Geldverspilling. 1*

uhum...

Prada is een italiaans mode huis wat orspronkelijk is opgericht door Mario Prada in 1913.

En JA ik ben hetro haha. Maar wel een beetje een mode slet!

Dat maakte het dan ook dat ik wél heb kunnen genieten van de couture mode, de druk die wordt uitgeoefend op 'fashion victims' als Anne in het begin van de film.

De rol van Meryl was briljant en gebaseerd op een legende in de wereld namelijk de hoofredactrice van de Amerikaanse vogue Anna Wintour.

voor mij 3,5*

Ik heb genoten van alle aspecten van de film en met name de zorg waarmee de styling van de personages verzorgd waren.

Van kleding en sierraden tot haar en make-up.

En JA ook de wimpers

De volgende episode in het sex in the city - desperate housewifes tijdperk. Van een film die vantevoren al aangeeft totaal op een bitch en prachtige stylistische vormgeving te draaien hoef ik natuurlijk geen wereldbrekende conclusies te verwachten. En die zijn er ook zeker niet, jonge jonge, alles waar de hoofdpersoon (en de film) in het begin voor staat wordt zo overboord gegooid zodra de moralistische Andy in de gucci's gehesen wordt. Nu helpt het natuurlijk niet dat ik niet bepaald warm draai voor alle stompzinnige praat en wetenswaardigheidjes, dat begrijp ik, maar het zou fijn zijn als een film ook wat anders te bieden had dan deze ongein.

Nee, ook dit is niet aan mij besteed,

2,0

Saaie voorspelbare film. *gaap* Totaal NIET origineel.

2.0* voor Meryl Streep, maar that's about it..

Absoluut mijn genre niet maar toch een aardige film om tussendoor te kijken!

Voorspelbare film maar wel orgineel verhaal,ook acteerwerk vond ik erg goed!

3,5 sterren

Ik ben gister naar de bios geweest. ik had een echte vrouwen film verwacht en daar ben ik toch niet echt van maar ik vond hem echt onwijs leuk! het acteerwerk was super goed en er zat echt leuke humor in. Het verhaal is idd wel wat voorspelbaar maar dat stoort absoluut niet.

gewoon een goeie feel good movie. 4*

Best wel foute titel.

Mij trekt ie zo niet, maar ik zou niet meer zoveel op titels gaan letten

tja,

aardige film, geen topper hoewel Streep een prachtig 'bitch'neerzet.

toch zit er een aardig tempo in dat de film aan de gang houdt en daarom is het een aardig 1 1/2 uurtje.

Gezien in de bioscoop met mijn vriendin, redelijke film maar toch echt wel een vrouwen film. Volgens mij krijg je als vrouw zijnde ook nog een trauma van deze film want Andrea de assistente van de hoofredactrice Miranda Priestley (nog geen 55 kilo volgens mij) word al dik en lelijk genoemd. Dit kan ook vrouwen humor zijn ...

Leuke film! Anne Hathaway is trouwens te lekker voor woorden!

Wel een aardige film, had er wel wat meer van verwacht. Meer humor in ieder geval. Anna Hathaway kwam niet altijd even overtuigend over, wat wel jammer was. Het was een leuke film ook een keer gezien te hebben, but that's it..

En ik moet eerlijk zijn, hier kon ik wel erg om lachen.

Het wordt 2.5 sterren. Het was het gewoon af en toe nét niet.. Jammer.

heb hem deze week in de bios gezien. vind het een super leuke film, echt een meiden film!

weet iemand misschien hoe die jongen (Nate) in het echt heet, dat kon ik niet vinden.

Zoek maar op Adrian Grenier...