Blue Crush (2002)

Heerlijk frisse, zij het niet bijster originele surffilm, die het vooral moet hebben van de sympatieke Kate Bosworth en de ronduit briljante fotografie. Het heeft allemaal niet veel om het lijf, maar jongens wat heb ik hiervan genoten

3.5 sterren

Surfen is gewoon cool en het ziet er allemaal geweldig uit, maar een iets interessanter verhaaltje was geen overbodige luxe geweest.

Sluit ik me volledig bij aan. Voor een briljant verhaal moet je niet bij deze film zijn maar wat zijn de beelden daarentegen fantastisch. Voor de rest zeer onderhoudend en vermakelijk.

Daarom 4*

Allemaal wel leuk en aardig die meiden in bikini, maar wel een beetje jammer dat de film naast dat en een paar leuke beelden niks meer te bieden heeft. Echt één groot flutverhaaltje, de ene na de andere stompzinnige dialoog, matige acteerprestaties en veel onnodige scenes. Meng dit met in een enorm voorspelbaar geheel en je krijgt Blue Crush: een erg matige film. Ik ben in een goede bui, dus twee sterren.

Aardig filmpje.

Simpel maar vermakelijk met af en toe z'n momenten. Cast deed het leuk, qua beelden geweldig, en een interessant einde.

Ik vond hem dus wel iets leuker dan gemiddeld, maar hij miste toch iets om dik erboven te zitten, alhoewel ik niet goed kan bevatten wat.

Standaard filmpje dat echt alle platgereden paden volgt die er zijn gelegd in het verleden. Ook zijn de vele dialogen van de mannelijke spelers in de film echt tenenkrommend.

Echter vergoeden de stoere surfbeelden een boel en zijn de chicks in de hoofdrol ook leuk genoeg om het nog enigzins boeiend te houden.

2,5*

Matige film over een paar vriendinnen die leven om te surfen. De kracht van de golven en de vaardigheden van de surfers zijn mooi om te zien en levert dus ook prachtige shots op. Ook mooi om te zien zijn de surfende meiden in bikini onder begeleiding van een stoere soundtrack. Maar op een gegeven moment heb je het wel gezien, en het flinterdunne verhaaltje met flink wat clichés (de verplichte romance en de belangrijke eindwedstrijd) helpt dan ook niet verder.

Het regent buiten, dus een mooi moment om een leuk vrolijk filmpje uit een warm land met strakblauwe hemels op te zetten. Op het strand met Kate Bosworth, niks mis mee.

Dan is het niet zo erg dat het verhaal niets voorstelt, het geheel nogal gemakzuchtig de uitgetreden paden bewandelt en niets nieuws te brengen heeft. Je moet niet altijd iets nieuws willen.

“These waves are for the big boys.”

Blue Crush is voorspelbaar en clichématig maar wel vermakelijk. Hawaï, Bosworth, Rodriguez en de surfscènes maken het aangenaam om naar te kijken. Het meisje dat een groot surftalent is maar door een trauma niet meer aan wedstrijden durft mee te doen is natuurlijk niet heel erg nieuw en de film heeft ook moeite om echt op gang te komen.

Het begin is wat langdradig en alhoewel Hawaï en de surfscènes er schitterend uitzien blijven de personages bordkarton dun. Niet heel erg als de film op andere vlakken excelleert maar de regisseur kleurt te keurig binnen de lijntjes. De mannelijke tegenspelers zijn niet erg interessant en ik had eigenlijk wat meer achtergrond informatie over het trauma van Bosworth en haar relatie met haar vriendinnen (waaronder Rodriguez) willen hebben. Die meidengroep had op zich wel potentie maar zodra de football spelers zich aandienen wordt het meer een liefdesverhaal en niet van het originele soort. Maar nogmaals, Hawaï, surfen en mooie vrouwen… Het leven is zo slecht nog niet.

Blijft een mooi filmpje hoor ?

En die lekkere blonde speelt verdraaid goed!

Ze is nog lekker ook ?

(EDIT moderator: signature verwijderd)

Een film dat gaat over vriendschap, familie, liefde en surfen. Het gaat over familie die je hebt en de familie waar je zelf voor hebt gekozen. De vriendschap waar je ooit ruzie meer hebt maar er altijd voor elkaar bent.

Kijk hier mijn volledige beoordeling: review Blue crush