Bobby (2006)

Teveel nutteloze personages.

Uitstekende film dat aan de hand van de medewerkers en gasten van een hotel de tijdsgeest oproept van het roerige jaar 1968 met toen de moord op Bobby Kennedy en Martin Luther King, Praagse lente, studentenopstand in Parijs, demonstaties tegen Vietnamoorlog en de hippies

Er zijn een arsenaal aan bekende acteurs en stemmige sixties muziek.

Maar de meeste indruk maakt Bobby Kennedy op archiefbeelden en voice-over.

De levens van gewone mensen ten tijde van een historische gebeurtenis, namelijk de moord op Robert F. Kennedy. Met een prettig subtiele toon van vertellen wordt er een tijdsbeeld geschetst van eind jaren zestig en hoe Robert F. Kennedy daarin past. Regisseur Emilio Estevez heeft duidelijk bewondering voor de man en steekt dat niet onder stoelen of banken. Is dat erg? Tsja, het moet kunnen, want oprechte bewondering zien is ook wel eens fris tegenover het cynisme wat we normaal krijgen. Niet op alle punten is het even geslaagd- zo had Ashton Kutscher als standaard hippie niet gehoeven- maar op zoveel andere momenten is het magistraal uitgewerkt. De kracht zit hem in de vele verhaaltjes die, ook al staan ze in de context van een groter geheel, aan blijven voelen als subtiel en intiem. Zelden heb ik zoveel talentvolle Hollywood-grootheden in hetzelfde ensemblewerk gezien waarbij de chemie van het scherm knettert alsof het zo altijd heeft moeten zijn.

Vond de film indrukwekkend, zeker naar het einde toe en de momenten waarop je RFK op archief beeld zag. Dat raakte mij.

De verhaallijnen waren mooi gedaan, al waren sommige overbodig misschien. Qua acteerwerk staken de 'oude rotten' erboven uit, al heb ik me niet geërgerd aan de jongere garde.

Het einde is pakkend en emotioneel, zeker de archiefbeelden van Kennedy die bloedend op de grond ligt.

Een boeiende film.

3.5*

Ik vond het niet zo geweldig, zoveel personages in het hotel en op het einde de schietpartij was zo slecht in beeld gebracht dat ik niet goed begreep wat er nu juist gebeurde en waarom er zo veel gekwetsten waren. Was er nu 1 dader ?

Jammer genoeg te laat ingeschakeld, want van wat ik ervan zag, bleek het een voor het biopic-genre erg aparte, aangename stijl te hebben.

Een zeer degelijke film. Alleen doet degelijk het voor mij niet zo. Het idee is interessant alleen de uitwerking iets minder. Er zijn teveel personages en te weinig tijd om allen aan het woord te laten waardoor de film redelijk oppervlakkig blijft. De meesten acteren niet meer dan redelijk, want toch wel een teleurstelling is gezien de namen. Hopkins steekt er met kop en schouders boven uit terwijl Kutcher de grote miscast is.

Deze moralistische film, want dat is het zeer zeker, werkt in een rustig tempo naar het einde toe. Een moralistische einde welke valt in de categorie 'brok in je keel' einde; alleen jammer dat het weer zo lang uitgesponnen moet zijn.

Weer een erg geslaagde film dat van personage naar personage vliegt. Bobby heeft ook een behoorlijke verzameling beroemde acteurs die het allemaal met hun kleine rolletjes goed deden. Bobby lijkt een beetje te beginnen als een comedy/anti-film en zo lijkt het ook de hele film door te gaan. Vooral die 2 highe gasten die zo nu en dan opduiken vond ik geweldig en dan Ashton Kutcher als LSD dealer. Die zorgen toch ook wel voor een komische sfeer. Verder ook Laurence Fishburne, Antony Hopkins, Sharon Stone en ga zo maar door. De aap komt pas uit de mouw als Bobby Kennedy in het publiek word neergeschoten en dan lijkt de film ook in een klap serieus en realistisch te worden.

Nee, toch wel een bijzondere film. Misschien dat het niet echt als een komedie is bedoelt maar toch komt het wel zo over. Met daarnaast ook een gigantisch verzameling acteurs, goede sfeer en doch een perfecte verhaallijn geven je toch al heel veel voor 1 euro uit de Bart Smit bak.

4,0*

Redelijk saai drama, met een hele lading aan bekende namen. Het einde is aangrijpend, maar maakt de vervelende eerste anderhalf uur lang niet goed.

Geweldige film! Verbluffende mix tussen authenticiteit en (ongetwijfeld geromantiseerde) fictie. Ik dacht tot het zien van deze film dat Clint Eastwood één van de weinige acteurs was die ook kan regisseren, maar Emilio Estevez hoort hier zeker bij, ook al omdat hij tevens het scenario schreef. Lijkt mij wel vreemd trouwens, om o.a. je eigen vader te regisseren, maar hulde dat hij (en waarschijnlijk ook anderen) half Hollywood bij elkaar kreeg voor dit historisch drama. Ik was zelf 11 in '68, maar kan mij de sympathie van mijn ouders voor Robert Kennedy nog goed herinneren. Ondanks de moord op JFK in '63 waren zij toen, als zovelen, hoopvol op een betere toekomst. Dit komt zeker door het bijna ongebreidelde optimisme van de jaren zestig, dat ook in deze film goed tot uiting komt en daardoor de sfeer raak tekent.

Ook lof voor de technici, omdat de overgang van originele beelden uit '68 naar de opnamen uit '06 bijna niet opvalt.

Ik ben heel blij dat deze film gemaakt is, zodat generaties die de jaren '60 niet hebben meegemaakt een idee krijgen dat wanneer RK niet vermoord was de wereld er totaal anders had kunnen uitzien.

Ik ben geen Fortuynist, maar door het zien van deze film herinner ik mij wel weer de formule idealen + macht = moord.

Bobby.

Ik wou de film heel erg graag zien vooral omdat zo'n goeie cast was.

En Lindsay Lohan speelt mee en dat is altijd wel leuk.

Het verhaal intresseerde me niet zo maar ik kwam er wel in. Niet zo moeilijk. Maar de film was gewoon saai. Er gebeurde niks leuks of spannends dat de film echt staande hield. Alleen maar beetje suf gepraat. Verder heb ik daar niks op tegen. Maar bij deze film werd het saai omdat er verder niks gebeurde.

Maar ik vond het wel een leuke film voor een keer gezien te hebben. En een film hoeft niet altijd goed te zijn ook al heeft het een geweldige cast.

3*

Heel anders als je in eerste instantie verwacht. Dat maakt de film verassend en verfrissend. De LSD trip was echt te super!

Het moie aan deze film zijn de tegenstrijdigheden in de mens, die allemaal toch kiezen voor dezelfde man met hetzelfde bewind.

saaie film!!! einde is leuk maar wat er zich voor afspeelt gaat nergens over!

3 woorden : saai, saai, saai

Bobby komt qua constructie veel dichter in de buurt van een seventies B-rampenfilm dan bij de mozaïekfilm die het wil zijn. We volgen een aantal betrokkenen en aan het eind zit de ramp. Alleen is het dit keer geen aardbeving of een neerstortend vliegtuig, maar de moord op Bobby Kennedy. Dat ik dat zo ervoer is omdat de film maar niet weet te overtuigen als kaleidiscopisch beeld van eind jaren '60. Juist omdat de film zo graag wil. Het lijkt alsof er een soort puntenlijstje is afgevinkt. Raciale spanningen, check, Vietnam, check, hippies en drugs, check. De verhaallijnen die juist wat losser staan van dat geforceerde tijdsbeeld steken er direct positief uit (met name Hopkins en Belafonte). Een groter probleem is dat de film alleen de moord van Kennedy als conclusie en samenhang heeft. Er is te weinig wat de film boven die bedachte constructie uit laat stijgen.

De verhalen an sich zijn ook nog erg wisselend van niveau, met als treurig dieptepunt het LSD -verhaal. Met Ashton Kutcher in een rol die lijkt thuis te horen in een onleuke flauwe komedie en niet in een ensemblefilm die wat serieuze zaken kwijtwil.

Het nogal overdramatisch getoonzette einde maakte daarbij bovendien nog geen fractie van de indruk die de echte beelden van de moord op Bobby maakte toen ik ze een paar jaar terug op Youtube zag. Soms is minder echt veel meer.

Ondanks een aantal mooie scenes en zeer sterke rollen is deze film toch vooral mislukt.

2.0*

Leuke film, een paar personages hadden ze wel buitenwegen mogen laten zoals die van elijah samen met lindsay.

Over het algemeen een goede leuke film, 4*

Wat is Elijah Wood toch een schatje..

Ben nooit echt heel geïntresseerd geweest in Kennedy, maar ik ben na het zien van deze film nu toch wel geprikkeld..

Top bezetting en een aantal briljante scene's maar het zou me ook wat zijn wanneer je dat niet eens zou kunnen brengen met een dergelijke cast. Over het geheel te traag en de film heeft dus moeite om de aandacht vast te houden. Wat ook opvalt is dat het niveau van de scenes echt wisseld tussen erg goed en tamelijk nietszeggend.

Misschien ontbreekt het je aan informatie, maar als je het wel goed begrepen hebt dan zie je dat alle caracters een zeer duidelijk doel in de film hebben. O.a betrokkenen bij de schietpartij of enigsinds invloed erop hebben.

Een bijzondere film, in meerdere opzichten: 3.00 (3.00)

Een apart stukje filmlectuur waarin Estevez zijn eigen plan trekt om de moord op presidentskandidaat Robert Kennedy te reconstrueren. Soms lukt hem dat aardig, soms helaas ook wat minder. Zo worden de verhaallijnen van de betrokkenen tijdens de moord redelijk boeiend neergezet (het enigszins misplaatste drugsverhaal daargelaten), maar voelt het op een gegeven moment toch wat hulpeloos aan als de fatale gebeurtenis zich na ruim anderhalfuur aan beeldmateriaal nog steeds niet heeft voltrokken. Als het moment daar is voel je de paniek, maar toch kan ik niet zeggen dat het echt fantastisch is uitgepakt. De mengeling tussen de originele beelden van destijds en de recente sets met alle sterren is op zich aardig gedaan, zeker in een serieuze film als dit waar je zoiets niet zo snel verwacht. De cast bestaande uit talloze (top)sterren doet het overwegend goed en als gevolg daarvan geef ik Estevez en zijn Bobby het voordeel van de twijfel; een voldoende.

Voor maar 1 euro gekocht, die kon ik niet laten liggen. Hij viel me mee, ik vond hem bijzonder. Goede acteurs (de meeste dan) en een aparte, leuke manier van terugschakelen naar de toentertijdse beelden in combinatie met de 'gewone' beelden.

Niet slecht maar wel saai en lang. Aan het eind de climax waarbij alles weer heel gedetailleerd maar ook chaotisch in beeld wordt gebracht. Dat had voor mij weer niet gehoeven aangezien dit stukje geschiedenis op zich al schokkend genoeg is. Wel aantrekkelijk om te zien zo'n verzamelfilm met allerlei bekende acteurs en actrices.

Melig sterrenvehikel.

Het reilen en zeilen in het Ambassador hotel vorm geven was geen slecht idee, het was alleen af en toe te uitgebreid.

Veel scènes kunnen ingekort of gewoon verwijderd worden.

Overall werd er niet onaardig geacteerd. Het zou er nog aan mankeren, wanneer je half Hollywood inschakeld.

Maar er is overdreven. Het koppel Hunt - Hopper? heeft weinig of geen toegevoegde waarde en kan derhalve ook makkelijk in de prullenbak verdwijnen.

Het reconstrueren van het bezoek en dood van Kennedy zal waarschijnlijk door veel Amerikanen als een schitterend eerbetoon aanzien worden. Maar ik vind het tonen van dergelijke plaatjes onder flauwe vioolmuziek te makkelijk.

De regisseur wist dat hij hiermee Amerikaanse tranen zou doen rollen. Spijtig dat hij niet iets van het spoor durfde afwijken.

In het laatste tekstje, vlak voor de aftiteling, was er te lezen dat de andere slachtoffers het stuk voor stuk overleefd hebben.

Maar had het personage van Elijah Wood geen kogel door z'n kop gekregen? Bizar.

***

Magnolia in de herhaling. Bobby bevat teveel personages, waarvan er teveel te oninteressant zijn om te volgen; iedereen kraamt maar wat pseudodiepzinnige onzin uit in de hoop een of andere goedkope boodschap over te kunnen brengen; de film is tot de nok toe gevuld met melodramatische muziek die elk moment tot in het belachelijke weet te trekken. De film is saai en inspiratieloos, een weinig subtiel propagandafilmpje voor Amerikaanse waarden. Een cinematografische drol.

1,0*

toch wel leerzaam voor mij geweest. goed tijdsverdrijf op koud middagje. niet heel spectaculair verder. Maar zeker niet slecht qua kwaliteit. Goed acteerwerk mn Hopkins en Hunt! Ik vond hem verder niet saai en lang (wel in twee keer gekeken)

Viel me niet tegen van Estevez. Ik moet ook bekennen dat ik niet veel wist van de wat onbekendere Robert Kennedy en zijn denkbeelden, waardoor ik deze film ook toch nog wel het bekijken waard vond.

Ik ben het deels met de comentaren eens dat sommige personages niet zo relevant leken (Belafonte & Hopkins? Fishburn?). Alsof Estevez alle Hollywood sterren het volgende briefje heeft gestuurd: "Hee! Ik ga een film maken! Doe je ook mee?"

Waarna er iets teveel sterren hadden gereageerd....

Positief opvallend vond ik toch wel Sharon Stone!

Helen Hunt was met Martin Sheen, niet met Dennis Hopper..

Eerst begreep ik niet dat ik (en meer mensen met mij, gezien het minimale aantal berichten) deze film helemaal niet kende, ondanks de stortvloed aan talrijke bekende filmsterren.

Maar nu weet ik waarom, deze film is gewoon hartstikke slecht. Een klucht van de eerste orde met een hoog Zeg 's Aaa-gehalte.

Niks ten nadele van Zeg 's Aaa maar dat hier nou zo'n lint aan bekende (en waarschijnlijk hele dure) acteurs aan mee doet is toch vragen om een bepaald verwachtingspatroon.

En ik wil niet zeggen dat de acteurs niet hun best doen, maar het verhaal sloeg kant nog wal. Intriges, relaties, potje schaken, kaartjes voor een baseball wedstrijd, nagels in de lak.....pffffff, het niveau deed zo mogelijk nog onder voor een gemiddelde aflevering van GTST.

Geen enkele verhaallijn wist mij te boeien of had een enkele spanningsboog. Het LSD-tripje van onze Transformers-held was al helemaal van een bedenkelijk niveau en past totaal niet in zo'n zelfbenoemd 'historisch drama'. Ik dacht even dat ik naar American Pie deel 6 zat te kijken.

Sorry maar dit was echt verspilde tijd. Een film om snel te vergeten. En dan te bedenken dat je met zo'n mooie cast een schitterend epos á la Magnolia of Crash kunt maken. Maar dit is echt zonde van de tijd en moeite van iedereen. Alleen Lindsay Lohan is een poepie