Bobby (2006)

Prima film die jammer genoeg wat onevenwichtig is, maar ondanks wat tekortkomingen (oa. Kutcher) wist de film me een paar keer echt aan te grijpen. dikke 3,5*

Niet onaardig, maar helaas weten de verhalen niet verder te komen dan enkele oppervlakkige verhalen, die soms, zoalsal eerder genoemd, nogal eens terugvallen in soap-achtige clichès. Qua acteerprestaties uiteraard wel erg sterk en leuk gemonteerd aan het einde; werkte uitstekend, die combinatie van found footage en film beelden.

3,5*

Estevez gaat hier een beetje op de Robert Altman toer, wat natuurlijk gewaagd is en niet echt helemaal onverdienstelijk.

Al is het geheel bepaald niet meer dan de som der delen, het zijn vooral losse scenes die het beste zijn, vooral die met (natuurlijk) Hopkins, maar ook Sharon Stone en Demi Moore.

Redelijk sterke film. De film draait ondanks de titel eigenlijk nauwelijks om Kennedy wat ik wel jammer vond. Door deze zijplotjes de hele tijd zater er scene's in die zo ontzettend slecht waren dat het bijna niet te geloven was. Toch was het over het algemeen allemaal goed te doen en de laatste 10 minuten leveren dan nog eens een halfje extra op. (mede namens Simon en Garfunkel)

kleine 3,5 * dus

Een film die enorm volgens het boekje gedaan is. Kon genieten van de goede cast, die helaas soms flink teleurstelt. Enkele soapachtige scenes zijn om te huilen zo slecht. Ook gaat de film voor effectbejag (truukjes zolang als bestaan als de weg naar Rome), vooral op het einde. Terplaatse greep het mij, na de film was dat gevoel alweer weg. Voordeel dat de film erg luchtig en snel vermaak was. 3 sterren

Soms zie je van die films waar je niks van verwacht, maar die toch helemaal geweldig blijken te zijn. Dit had ik ook bij deze film, echt prachtig. Zo'n grote cast als in deze film zie je maar zelden en het feit dat ook alle acteurs het goed doen maakt het alleen maar beter. Van de oude rotten in het vak - Anthony Hopkins, William H. Macy en Sharon Stone - tot de jonge talenten - Shia Labeouf, Ashton Kutcher en Mary Elizabeth Winstead - in het wereldje. Ze doen het allemaal prima.

Daarnaast is het verhaal natuurlijk behoorlijk interessant. Wat mij betreft levert regisseur Estevez een behoorlijk eerbetoon af aan Kennedy. Hij mag trots zijn op deze film die dankzij een prachtige opbouw van het verhaal, goede montage en prima camerawerk gewoon boven het gemiddelde uitsteekt. Daarnaast is de sfeer onbetaalbaar. De muziek uit de late 60's is wederom geweldig. The Sounds of Silence van Simon & Garfunkel blijft mooi om te horen, maar is in deze film dan ook prima toegepast in de scénes. We mogen zelfs nog genieten van Hurdy Gurdy Man van Donovan wanneer Labeouf en zijn maatje drugs gaan scoren bij Kutcher. Geweldige tripscéne volgt daarna trouwens.

Over het algemeen een erg goede film die me behoorlijk heeft verrast. De film kijkt lekker weg en word naar het einde toe nog aardig indrukwekkend. Echt zware kost word het nooit, want daar gebruikt Estevez teveel luchtige scénes voor, die bij mij in ieder geval erg goed in de smaak vielen.

De levens van gewone mensen ten tijde van een historische gebeurtenis, namelijk de moord op Robert F. Kennedy. Met een prettig subtiele toon van vertellen wordt er een tijdsbeeld geschetst van eind jaren zestig en hoe Robert F. Kennedy daarin past. Regisseur Emilio Estevez heeft duidelijk bewondering voor de man en steekt dat niet onder stoelen of banken. Is dat erg? Tsja, het moet kunnen, want oprechte bewondering zien is ook wel eens fris tegenover het cynisme wat we normaal krijgen. Niet op alle punten is het even geslaagd- zo had Ashton Kutscher als standaard hippie niet gehoeven- maar op zoveel andere momenten is het magistraal uitgewerkt. De kracht zit hem in de vele verhaaltjes die, ook al staan ze in de context van een groter geheel, aan blijven voelen als subtiel en intiem. Zelden heb ik zoveel talentvolle Hollywood-grootheden in hetzelfde ensemblewerk gezien waarbij de chemie van het scherm knettert alsof het zo altijd heeft moeten zijn.

Weer een erg geslaagde film dat van personage naar personage vliegt. Bobby heeft ook een behoorlijke verzameling beroemde acteurs die het allemaal met hun kleine rolletjes goed deden. Bobby lijkt een beetje te beginnen als een comedy/anti-film en zo lijkt het ook de hele film door te gaan. Vooral die 2 highe gasten die zo nu en dan opduiken vond ik geweldig en dan Ashton Kutcher als LSD dealer. Die zorgen toch ook wel voor een komische sfeer. Verder ook Laurence Fishburne, Antony Hopkins, Sharon Stone en ga zo maar door. De aap komt pas uit de mouw als Bobby Kennedy in het publiek word neergeschoten en dan lijkt de film ook in een klap serieus en realistisch te worden.

Nee, toch wel een bijzondere film. Misschien dat het niet echt als een komedie is bedoelt maar toch komt het wel zo over. Met daarnaast ook een gigantisch verzameling acteurs, goede sfeer en doch een perfecte verhaallijn geven je toch al heel veel voor 1 euro uit de Bart Smit bak.

4,0*

Bobby komt qua constructie veel dichter in de buurt van een seventies B-rampenfilm dan bij de mozaïekfilm die het wil zijn. We volgen een aantal betrokkenen en aan het eind zit de ramp. Alleen is het dit keer geen aardbeving of een neerstortend vliegtuig, maar de moord op Bobby Kennedy. Dat ik dat zo ervoer is omdat de film maar niet weet te overtuigen als kaleidiscopisch beeld van eind jaren '60. Juist omdat de film zo graag wil. Het lijkt alsof er een soort puntenlijstje is afgevinkt. Raciale spanningen, check, Vietnam, check, hippies en drugs, check. De verhaallijnen die juist wat losser staan van dat geforceerde tijdsbeeld steken er direct positief uit (met name Hopkins en Belafonte). Een groter probleem is dat de film alleen de moord van Kennedy als conclusie en samenhang heeft. Er is te weinig wat de film boven die bedachte constructie uit laat stijgen.

De verhalen an sich zijn ook nog erg wisselend van niveau, met als treurig dieptepunt het LSD -verhaal. Met Ashton Kutcher in een rol die lijkt thuis te horen in een onleuke flauwe komedie en niet in een ensemblefilm die wat serieuze zaken kwijtwil.

Het nogal overdramatisch getoonzette einde maakte daarbij bovendien nog geen fractie van de indruk die de echte beelden van de moord op Bobby maakte toen ik ze een paar jaar terug op Youtube zag. Soms is minder echt veel meer.

Ondanks een aantal mooie scenes en zeer sterke rollen is deze film toch vooral mislukt.

2.0*

Top bezetting en een aantal briljante scene's maar het zou me ook wat zijn wanneer je dat niet eens zou kunnen brengen met een dergelijke cast. Over het geheel te traag en de film heeft dus moeite om de aandacht vast te houden. Wat ook opvalt is dat het niveau van de scenes echt wisseld tussen erg goed en tamelijk nietszeggend.

Melig sterrenvehikel.

Het reilen en zeilen in het Ambassador hotel vorm geven was geen slecht idee, het was alleen af en toe te uitgebreid.

Veel scènes kunnen ingekort of gewoon verwijderd worden.

Overall werd er niet onaardig geacteerd. Het zou er nog aan mankeren, wanneer je half Hollywood inschakeld.

Maar er is overdreven. Het koppel Hunt - Hopper? heeft weinig of geen toegevoegde waarde en kan derhalve ook makkelijk in de prullenbak verdwijnen.

Het reconstrueren van het bezoek en dood van Kennedy zal waarschijnlijk door veel Amerikanen als een schitterend eerbetoon aanzien worden. Maar ik vind het tonen van dergelijke plaatjes onder flauwe vioolmuziek te makkelijk.

De regisseur wist dat hij hiermee Amerikaanse tranen zou doen rollen. Spijtig dat hij niet iets van het spoor durfde afwijken.

In het laatste tekstje, vlak voor de aftiteling, was er te lezen dat de andere slachtoffers het stuk voor stuk overleefd hebben.

Maar had het personage van Elijah Wood geen kogel door z'n kop gekregen? Bizar.

***

Magnolia in de herhaling. Bobby bevat teveel personages, waarvan er teveel te oninteressant zijn om te volgen; iedereen kraamt maar wat pseudodiepzinnige onzin uit in de hoop een of andere goedkope boodschap over te kunnen brengen; de film is tot de nok toe gevuld met melodramatische muziek die elk moment tot in het belachelijke weet te trekken. De film is saai en inspiratieloos, een weinig subtiel propagandafilmpje voor Amerikaanse waarden. Een cinematografische drol.

1,0*

Viel me niet tegen van Estevez. Ik moet ook bekennen dat ik niet veel wist van de wat onbekendere Robert Kennedy en zijn denkbeelden, waardoor ik deze film ook toch nog wel het bekijken waard vond.

Ik ben het deels met de comentaren eens dat sommige personages niet zo relevant leken (Belafonte & Hopkins? Fishburn?). Alsof Estevez alle Hollywood sterren het volgende briefje heeft gestuurd: "Hee! Ik ga een film maken! Doe je ook mee?"

Waarna er iets teveel sterren hadden gereageerd....

Positief opvallend vond ik toch wel Sharon Stone!

Eerst begreep ik niet dat ik (en meer mensen met mij, gezien het minimale aantal berichten) deze film helemaal niet kende, ondanks de stortvloed aan talrijke bekende filmsterren.

Maar nu weet ik waarom, deze film is gewoon hartstikke slecht. Een klucht van de eerste orde met een hoog Zeg 's Aaa-gehalte.

Niks ten nadele van Zeg 's Aaa maar dat hier nou zo'n lint aan bekende (en waarschijnlijk hele dure) acteurs aan mee doet is toch vragen om een bepaald verwachtingspatroon.

En ik wil niet zeggen dat de acteurs niet hun best doen, maar het verhaal sloeg kant nog wal. Intriges, relaties, potje schaken, kaartjes voor een baseball wedstrijd, nagels in de lak.....pffffff, het niveau deed zo mogelijk nog onder voor een gemiddelde aflevering van GTST.

Geen enkele verhaallijn wist mij te boeien of had een enkele spanningsboog. Het LSD-tripje van onze Transformers-held was al helemaal van een bedenkelijk niveau en past totaal niet in zo'n zelfbenoemd 'historisch drama'. Ik dacht even dat ik naar American Pie deel 6 zat te kijken.

Sorry maar dit was echt verspilde tijd. Een film om snel te vergeten. En dan te bedenken dat je met zo'n mooie cast een schitterend epos á la Magnolia of Crash kunt maken. Maar dit is echt zonde van de tijd en moeite van iedereen. Alleen Lindsay Lohan is een poepie

Pfff, wat kunnen 2 uur lang duren zeg..

Heb me echt gruwelijk verveeld, teveel personages, teveel onzinverhalen, maak

dan een documentaire ofzo, maar misbruik deze geweldige cast niet.

Nee, 2 sterretjes voor de cast, 0 voor het verhaal.

Zonde, zonde van mn tijd..

Wat een waardeloze film.
Begrijp totaal niet waar zoon sterrencast bij een film als dit goed voor moet zijn en laat het dan ook nog eens de meest vervelende sterrencast allertijden zijn.
Stuk voor stuk oninteressante en tenenkrommende scenes waarbij het Koning Arthur verhaal van fishbourne er bovenuit sprong
Eigenlijk wist ik op voorhand ook wel dat het niets zou worden aangezien dit soort werkjes over oude amerikaanse 'helden' mij eigenlijk alleen maar irriteren.

1*

22 personages!!! verdeeld over 120 minuten levert dat op iets meer dan 5 minuten per personage en dan moet Bobby Kennedy er ook nog bij!!

En dan ligt natuurlijk de oppervlakkigheid op de loer en krijgen we allemaal van die standaard Love Boat-perikelen.

Hoogtepunt is de speech van Bobby Kennedy zelf aan het eind van de film (n.a.v. de moord op Martin Luther King vermoed ik).

Bobby Kennedy verdient een betere film dan dit (en volgens mij bestaat er ook nog geen goede film over Martin Luther King by the way).

Bobby is veel belovend. 5 jaar na z'n broer werd ook Robert Kennedy vermoord in een Amerikaanse omgeving die al op hete kolen loopt. Oorlog in Vietnam, rassendiscriminatie, strijd tegen communisme, ... De moorden op bekende figuren als Martin Luther King en JFK doen daar ook geen goed aan. Voeg daarbij een sterrencast aan toe om U tegen te zeggen en het zou een goede film moeten opleveren.

Niet dus! 22 personages en de moord op Kennedy zelf geeft een hele hoop verhalen die verteld moeten worden. Dit is geen Crash, Traffic of Babel, maar een mozaïek van losse steentjes die enkel met elkaar verweven zijn door het hotel en hun toevallige aanwezigheid bij de moord op Kennedy. De verhalen zijn dan ook zeer kort, omdat alles wel aan bod moet komen. En daardoor is er ook geen tijd voor uitbouw van de verhalen of diepgang bij de personages. Op zich niet erg als het de bedoeling is om sfeer te creëren, maar dat is ook niet het geval. Dit is gewoon een veredelde aflevering van Man bij hond met de gebeurtenissen van de dag dat Kennedy stierf. Met zeer doorsnee verhalen van de gewone mens: experimenteren met drugs, ouderdom, vreemdgaan, dienstplicht, huwelijk, ... Maar wel te braaf om op te vallen. Enkel via de muziek en de kledij merk je dat het eind jaren '60 is.

Bobby is waarschijnlijk een film die ze in Amerika moreel verplicht waren om te maken, maar als film levert dit geen toegevoegde waarde. Documentaires over de gebeurtenis zijn interessanter en als je de bekende namen wegdenkt heb je enkel een lege doos over. Jammer...

Dit was nog eens een aangename verrassing. 'k had eigenlijk gedacht dat Bobby de hoofdrol ging spelen, maar eigenlijk was hij maar bijzaak. De film focust vooral op 22 personen die die dag iets beleven.

Het meest opvallend was de cast. Wat een cast!!! De meeste kwamen wel straf uit de hoek, al was 'k erg aangenaam verrast door Laurence Fishburne en Lindsay Lohan. Ashton Kutcher viel eerder tegen.

Voor de rest boeide het verhaal, omdat er zoveel verschillende verhalen waren, zit er zeker een tussen die je wel interesseert. De film vond 'k absoluut niet saai. Het LSD lied was trouwens nog een leuk liedje.

Eindelijk eens gezien en 'k heb het me absoluut niet beklaagd, een aanrader

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Wel leuk allemaal bekende acteurs:

Emilio Estevez (hij is zelf regisseur), Laurence Fishburne, Anthony Hopkins,

Shia LaBeouf, William H. Macy en Martin Sheen...

Redelijk mooi HD kwaliteit, soms zit oude opname van Robert F. Kennedy

met geruis opname...

Te snel beweging camera...

Goed gemaakt en door sommige erg goed geacteerd (vooral dat joch van Transformers), film kent dan ook een geweldige cast. Maar het was allemaal wel ontzettend moralistisch. En ook al hou ik van dit soort mozaïkfilms kom ik niet hoger dan een 3,5*je

Heb de film nog eens opnieuw bekeken en hij is me wel beter bevallen dan de eerste keer.

Maar toch blijf ik grotendeels bij mijn eerste mening, een duidelijker beeld over leven en werk van Robert Kennedy was beter geweest.

Ondanks de titel, draait deze film niet specifiek (het is geen biografie film) om senator Robert F. Kennedy, maar om 22 verschillende mensen (die al dan niet met elkaar een bepaalde connectie hebben) die op 6 juni 1968 in het luxueuze hotel "Ambassador" bevinden (werkgever, werknemers en gasten) waar Robert F. Kennedy wordt vermoord (het is overigens niet één van de 22 personen). In deze film zijn wel echte beelden met toespraken verwerkt van Robert F. Kennedy, die naadloos overlopen in het verhaal.

Opzicht is dit bet een goed en mooi drama welke ook wel weet te boeien en waar het met de uitvoering ook wel goed zit. Het hele verhaal speelt zich overigens af in het "Ambassador" hotel (o.a. in de keuken en pedicure/kapsalon). Dat het met de uitvoering ook wel goed zit komt met name op het conto van de indrukwekkende sterrencast die het vrijwel allemaal leuk en goed doen (vooral Christian Slater en Sharon Stone) en ook nodige goede en interessante dialogen/discussies opleverden. Daaronder zitten ook een aantal schoonheden zoals Mary Elizabeth Winstead, Lindsay Lohan, Heather Graham (altijd een favoriet van me geweest) en zelfs de rijpe Demi Moore. Hier en daar is de film wat langdradig en ook niet alle 22 personen zijn even interessant (zoals de rol van Ashton Kutcher als een hippie drugsdealer. Het praten van hem tegen een sinaasappel was wel geinig).

Ondanks dat je weet hoe de film zal eindigen (namelijk de moord op Robert F. Kennedy) was het laatste gedeelte van het verhaal wel tragisch en heftig. Het wordt eveneens mooi ingeleid met het mooie nummer "Sound of Silence" van Simon & Garfunkel. Vooral de wanhoop en paniek van de aangeslagen 22 personen (sommigen worden ook geraakt door kogels) in het hotel direct na de moord is mooi inbeeld gebracht. Daarbij wordt ook niet gepraat en hoor je alleen een mooie lange speech van Robert F. Kennedy de beelden begeleiden. Tijdens de aftiteling krijg je nog foto's te zien van Robert F. Kennedy, maar ook van John F. Kennedy.

Al met al een mooi en goed drama die je tevens laat afvragen hoe het met Amerika zou zijn verlopen als Robert F. Kennedy niet zou zijn vermoord en president van Amerika zou zijn geworden !

Gentlemen, have you ever heard of Lysergic Acid Diethylamide?

Om de een of andere reden blijf ik een zekere fascinatie behouden voor de Amerikaanse presidenten of presidentskandidaten. Ten tijde van de recente verkiezingen had ik me eens gewaagd aan The Next Kennedy: A Woman's View of Robert F. Kennedy as a Prospective President - Margaret Laing (1968) - BoekMeter.nl en ik was eigenlijk vergeten dat ik deze film nog in bezit had. Lag al een geruime tijd te verstoffen dus, maar ben er gisteravond eindelijk eens voor gaan zitten. Het was een film met een aantal verrassingen in ieder geval.

Zo wist ik niet dat dit geschreven en geregisseerd was door Emilio Estevez. Een acteur die voor mij voor eeuwig aan nostalgie verbonden zal zijn dankzij zijn rol in The Mighty Ducks, maar het mag gezegd worden dat hij dit ook wel goed doet. Bobby is, in tegenstelling tot wat je zou verwachten bij een film met deze titel, geen film over Bobby Kennedy zelf. Hij heeft natuurlijk zijn functie in het verhaal, maar de focus ligt toch meer op een aantal randpersonages. Goede zet als je het mij vraagt en bovendien zorgt het ervoor dat er voldoende afwisseling in het verhaal zit. Hier en daar ogen sommige scènes wat onderbelicht (vind heel het segment van John Casey, de rol van Anthony Hopkins, wat nutteloos en dat kan helemaal gezegd worden van Fisher, de rol van Ashton Kutcher) maar verder is dit een erg interessante mozaïek. Tenslotte ook een film die vooral naar het einde toe beklijvend wordt. Je weet wat er zit aan te komen en toch weet Estevez de spanning heerlijk op te bouwen.

Estevez neemt ook een kleine rol voor zijn rekening en dat had hij misschien wel aan iemand anders moeten overlaten. Hij komt nogal fake over en sowieso valt het op dat de acteurs die rechtstreeks iets met de productie hebben te maken (Hopkins bijvoorbeeld die ook als producer optrad) de mindere schakel in het geheel zijn. Zo'n Laurence Fishburn echter trekt zijn segment compleet naar zich toe, maar ook de rollen van onder andere Lindsey Lohan, Harry Belafonte en Joshua Jackson zijn de moeite waard. In de loop der tijd ben ik wel wat allergisch geworden aan dit soort van wall of text eindes waarbij nog wat extra informatie wordt gegeven, maar Bobby geraakt er mee weg. Waarschijnlijk vooral omdat ik toch wel onder de indruk was van het einde dat wordt ingeleid met het altijd geweldige Sound of Silence van Simon & Garfunkel.

Aangenaam verrast, zoveel is zeker. Estevez schuwt de clichés niet en toch klikt het allemaal netjes in elkaar. Veel bekende koppen om te spotten, de ene al wat beter dan de andere, maar ik blijf het boeiend vinden als dit soort films een interessant geheel wordt. Ik verwachtte een film over een Amerikaans senator, maar ik kreeg een doorsnede van het Amerikaanse volk. Kan ik zeker en vast mee leven

4*

Oninteressant.

22 mensen, telkens maar korte verhaaltjes. Weinig tijd om deze mensen te leren kennen, en daarmee wordt de impact van het einde enorm beperkt. Overigens zijn de verhaaltjes ook nog eens enorm saai, waardoor de eerste 75 minuten enorm lang aanvoelen.

Het enige positieve zijn de stukken met Kennedy. Leuk gedaan hoe ze echte opnames ertussen hebben geplakt. Wanneer dan Sound of Silence gespeeld wordt, voelde ik even een enorme sfeer vanuit de film. Dat is eigenlijk het enige waar ik punten voor toeken, want de rest was verder totaal niet interessant.

1,5*

Goede film, niets mis mee. Veel bekende acteurs en prima acteerprestaties. Ik snap de kritieken van sommige mensen dat de aanloop te lang duurt, Kennedy komt pas op het einde in beeld. Ik heb me juist even ingelezen in dergelijke kritieken, en waar mij de film waarschijnlijk erg tegen gevallen was zonder deze info, had ik nu oog voor al de maatschappelijke problemen, zoals de Vietnam-oorlog en racisme, die al die karakters en verschillende verhaal lijnen laten zien, en wat Kennedy eventueel had kunnen veranderen en de hoop die doorsijpelt in het hele verhaal. Die lange aanloop vind ik in die zin dan ook niet storend maar juist intelligent. Prima film, je moet alleen in dit geval even weten waar jet voor gaat zitten.