Sunshine (2007)

deze film bestaat uit:

-gemiddeld tot slechte acteer prestaties

-beetje spanning

-falende natuurkunde(ja SF ik snap dat ik het maar moet slikken

maar toch vond ik het te ver van de realiteit afstaan om het leuk te

vinden)

-EYECANDY (ik keek deze in full HD en vond de beelden wel mooi)

-buitengewoon irritante persoonlijkheden

Had een interessante film kunnen worden. Helaas.

Begint goed. De Zon dooft uit, een speciale missie wordt er opuitgestuurd om een bom in de zon te schieten om ze terug op gang te brengen. Zeer interessant uitgangspunt, zeker als je weet dat een kleine groep mensen een heel lange tijd in een beperkte ruimte met elkaar moet samenleven, wonen en werken. Dit zorgt altijd voor de nodige spanningen, conflicten en intriges, en da's als kijker natuurlijk altijd leuk om te zien.

Zo gebeurt het aanvankelijk ook hier. Problemen beginnen als ze Icarus I ontdekken en moeten afwegen of ze doorgaan met de missie of op zoek gaan naar de Icarus I. Alle daaropvolgende gebeurtenissen houden rechtstreeks verband met de keuze (de Icarus I opzoeken) die gemaakt wordt. Tot op dat moment kon de film me wel bekoren. Je voelde de onderhuidse spanningen, niet iedereen is het eens met de beslissing.

Helaas wordt het dan een stuk minder. Eerst en vooral die geschifte kapitein Pinbacker...Dat die man na ettelijke jaren alleen in de ruimte nog steeds in leven is..mèh. Dat hij dan ook nog eens de helft van de crew van Icarus II afmaakt...dubbel mèh.

Maar het ergste vond ik nog de chaotische beeldenstroom die je als kijker over je gegoten krijgt. Hoe verder de film vordert des te chaotischer de beelden. Ik wist op het einde eigenlijk niet meer waar ik naar het kijken was. Ik wist enkel nog dat we in de ruimte zaten. Warrige, wazige, helverlichte beelden wisselen elkaar af...maar ze komen de coherentie van het verhaal niet ten goede.

Beetje een gemiste kans toch.

2.5*

Na ongeveer anderhalf jaar uitstel, EINDELIJK gezien.

Vooral toen Icarus I in beeld verscheen, begon ik béhoorlijk aan Event Horizon te denken. Verder kan ik nog wel wat films noemen waar constant crewleden wegvallen, neemt echter niet weg dat deze film zeker te genieten is.

Pluspunten zijn vooral camerawerk, de sfeer, het visuele en deels de muziek. Toch niet echt overtuigt, dat heeft vooral met de originaliteit van het verhaal te maken denk ik.

3.5*

Bij vlagen een intelligente SF film maar haalt zichzelf uiteindelijk neer door te flitsende actie en een idiote clichématige plotwending.

Gelukkig past de film in mijn geliefde genre van de dystopische SF, dus het was sowieso een geslaagde avond.

Echter, De opkomst van Pinackel, of zoiets, leek eerst een interessant idee, maar de aansluitende stompzinnige actie die daaropvolgende, en de overdreven flitsende montage wat op mijn zenuwen werkte, is gewoon absurd. Ik ben van mening als ze dit er uit hadden gehaald en verder alles het zelfde hadden gelaten, was de film op alle fronten sterker.

Maar gelukkig de mooie special effects, spanning en enkele interessante karakters en ideeën, maakt deze film zeker de moeite waard voor een gemiddelde vermakelijke SF avond.

Een team astronauten/wetenschappers moet een bom afleveren in de zon, omdat deze op het punt staat uit te doven. Door die bom wordt de zon weer tot leven gewekt. Tijdens de reis overkomt het team allerlei problemen die overwonnen moeten worden. Een echte diehard-SF-film dus met veel technologisch geneuzel. Dat soort dingen staan me toch wel wat tegen in dit genre, zeker als daar heel serieus over gedaan wordt. Desalniettemin kon me deze film wel bekoren. De beelden waren ook mooi, al had ik soms wel het gevoel: 'eeh, waar kijk ik nu naar?'

Onlangs weer gezien dus vond het wel weer tijd voor een nieuw stukje.

Laat ik dan maar beginnen bij hetgeen waar half moviemeter bij deze film over lijkt te vallen: de plotwending. Vind deze juist erg sterk aangezien de film zonder deze plotwending veel te pretentieus, serieus en onzinnig zou worden. De plotwending zelf is absoluut niet realistisch maar waarom dit nastreven in een film waarin haast niets realistisch is? Bovendien zorgt het religieuze karakter van Pinbacker ervoor dat een 'tegenstelling' als wetenschap (en nieuwsgierigheid) vs. religie in de film verwerkt kan worden zonder hierover door te mekkeren. Grappig ook dat de montage verandert tijdens de scènes met Pinbacker, alsof religie verwarrend kan zijn en je zicht kan vertroebelen. Tuurlijk heel diepgaand is dit niet maar daar is de hele plotwending ook niet voor. Deze is er vooral omdat Boyle op deze manier de meest intense ervaring uit de film kan halen.

Want dat is Sunshine vooral, een ervaringsfilm. Visueel sowieso een van de mooiste films die ik ken. Niet zozeer qua camerabewegingen maar wel qua kadreringen, standpunten, kleurgebruik en SE. Vind Boyle ook erg goed in het creëren van een intense climax. Prachtig vormgeven en fantastisch getimed. Muziek voegt hier ook veel toe, sowieso erg mooie score van John Murphy en Underworld.

Kan nog wel wat schrijven over het eerste deel van het script (waar de nieuwsgierigheid van de mens een belangrijke rol speelt) of de personages en het acteerwerk maar vind dit eigenlijk vooral ondergeschikt aan het bovenstaande.

Halfje erbij nog maar, 5*.

Herzien op blu-ray. Schitterende belevenis. Op audiovisueel vlak één van de meest indrukwekkende films die ik in lange tijd zag. Werd regelmatig van de bank afgeblazen door de prachtige beelden die perfect samensmelten met de werkelijk bril-jan-te score van John Murphy. Machtig! Verhoging voor deze Sunshine. Heb érg genoten.

Vond het allemaal niet zo bijzonder.

Wat niet zegt dat ik me niet heb vermaakt, want het was wel een aardige film. Het uitgangspunt is redelijk origineel en dat langzame opbouwtje ind e film vond ik ook wel aardig. De set designs zijn prachtig en de makers hebben een aantal leuke ideetjes over ruimtereizen uitgewerkt in de film. Verbaasde me eigenlijk wel over de pracht van deze film, het ziet er allemaal bijzonder mooi uit. Raar dat ik tot gisteren nog nooit had gehoord van Sunshine.

Echter duurt het op een gegeven moment allemaal te lang, er gebeuren weinig verheffende dingen en de paar spannende momenten houden helaas niet lang stand.

Ik was op het laatst ook blij met een fysieke vijand, iets wat ik wel spannender vind in dit soort films. Helaas wordt er te weinig uitgehaald en vond ik dat speciale camerawerk voor Strong op het einde behoorlijk vervelend worden. Net zoals het gehele einde, het werd een beetje te gezapig en te sentimenteel, gelukkig nog wel ondersteund door een sterke score.

Geen hoogvlieger,

3*

Prachtige film!

Ik heb Armageddon nooit gezien (klinkt wellicht heel vreemd) en Apollo 13 kon mij eigenlijk maar matig bekoren, dus ik begon toch met enige twijfel aan deze film. Maar wat ben ik blij dat ik hem uiteindelijk toch heb gezien!

De scène waarin Kaneda en Capa het schild redden en die waarin Capa de bom ontsteekt zijn echt een staaltje van magistrale cinema: adembenemend mooie beelden, heerlijke soundtrack!

Wat ik verder erg geslaagd vond, zijn de beelden van de monitor die vakkundig worden verweven in de beelden van de omgeving (bv. bij de berekening van de kans op slagen).

Ook voor het overige kon de film mij wel bekoren. Het verhaal - hoewel niks nieuws onder de zon - boeide me en was redelijk spannend. Het camerawerk (helmcam, close-ups,...) droegen ook aardig bij aan de sfeer in de film.

Audiovisueel veel moois dus. Spijtig dat ik dit niet in de cinema heb mogen aanschouwen!

Absoluut aanradertje.

4.5/5.0*

Erg leuke sci-fi, vooral omdat het er visueel allemaal zo prachtig uitziet en het vlot verteld is. Bijna klassiek hoe er een theologisch randje bijgehaald wordt. Wat mij betreft hadden ze daar zelfs nog wat meer mee gedaan.

Helaas ontkomt Sunshine niet aan de cliché's van de crewmembers van een ruimtemissie die één voor één omkomen, zich opofferen, en dat soort noble causes, maar ik denk dat het bijna niet anders op te vangen valt binnen de setting om de film de gehele speelduur iets te kunnen bieden. Wat ik wel echt jammer vind is dat het laatste halfuur niet wat subtieler kon, best een mooie climax hoor, maar wel ontzettend bombastisch en overdadig en bijna van een compleet andere orde dan het veel subtielere eerste gedeelte. De soundtrack vond ik in eerste instantie ook wel een stuk sterker dan tegen het einde.

Voorbij voordat je het weet, jammer genoeg niet op een groot scherm kunnen kijken, had voor de kijkervaring waarschijnlijk een stuk overweldigender geweest. 3.5*

Prachtig.

Meesterwerk van Boyle, dat werd wel eens tijd want na het steeds slechter wordende overhypte Slumdog is dit toch weer op het niveau van een trainspotting. Snap daarom echt totaal de rating hier niet.

Deze dvd van een medeMMer gekocht en hij lag hier maar stof te happen totdat Obervator me eraan herrinerde. En achteraf gezien gelukkig maar.

Dit is toch wel een van de beste Science-Fiction films van dit decennium. De cinematografie is wonderschoon, kan niet wachten om naast deze dvd ook de BR aan te schaffen. De sfeer is echt weerzinwekkend, z'n soort sfeer kom ik vaak alleen maar tegen in SF films. Such as Blade Runner, The Thing en de Escape Froms van Carpenter en dan laat ik er nog heel veel weg.

De cast vond ik ook erg sterk. Alhoewel een "echte" Hollywood ster ontbreekt is de cast toch wel voorzien van een aantal bekende namen en onbekenden. Deze presteren allemaal erg goed.

Om nog even terug te komen op Boyle. In veel Science Fiction zien we terugkerende elementen. Normaal zie ik niet altijd meteen die details maar dit keer vielen me er toch wel een paar op. Zo zijn er uit 2001 Alien en Armageddon toch wel wat dingen overgenomen.

2001:
- In 2001 hebben we Hal-9000 de interactieve pratende computer. In Sunshine hebben we Icarus.
- Wanneer in 2001 Keir Dullea HAL uitschakelt horen we stem vervagen tot uiteindelijk stilte. In deze prent gebeurt precies hetzelfde wanneer Pinbacker het mainframe uitschakelt.
- Ook krijgen we tweemaal een voorbeeld te zien van de Explosive Bolts uit 2001. Keir Dullea lanceert zichzelf op een manier die we 2 keer terug zien komen in Sunshine.

In Alien zien we een ongewenste passagier aan boord waarvan ze eerst het bestaan niet afwisten. In Sunshine hebben ze een soort zelfde verhaallijn erin gedumpt namelijk Pinbacker. De introductie was erg gaaf maar toch vind ik deze plotlijn een minpuntje.
Buiten de vorige films is het hele principe van deze film bijna hetzelfde als Armageddon Een missie into space om de wereld te redden. Waarin veel mensen zichzelf opofferen.

Dit was het wel z'n beetje, ook al zijn er nog wel veel meer connecties te vinden. Maar zoals ze zeggen: Waarom iets nieuws uitvinden als iets anders al werkt.

Verdict:
Fantastische Science Fiction film die je eens moet gezien hebben als je een liefhebber van het genre bent.

Goed geacteerd dat wel ja , maar zooooooooooo slecht dom verhaal en slecht uitgewerkt , bijvoorbeeld een computer die je met je voornaam aanspreekt maar geen alarm geeft als er brand is aan boord ???
Er moest eerst gevraagt worden "why this " en " why that " dan gaf de computer pas het antwoordt ;"because there is a fire on board"??? hahahaha .... belachelijk !! Geen brand alarm in een ruimteschip ??? Maar oke , ik heb best wel wat fantasie .. Dus er wordt een brand geconstateerd en wat gebeurd er ? Ze gaan die brand blussen / doven met zuurstof !!!!????
Nou heb ik nog geen universiteit maar iedereen weet toch als je zuurstof aan brand toevoegt dat de brand nog groter wordt ??? En in een gesloten ruimte er zelfs een explosie plaats kan vinden als er zuurstof wordt toegevoegd ??!! Allejezus !! Wat stom zeg !!!!
Ten eerste hebben ze die zuurstof nodig om zelf te overleven in combinate met stikstof .En .is er geen brandblus installatie aan boord van een ruimteschip dat de toekomst van de mensheid moet redden ­­ ??? Halloooo ???!!!! Maar in een ruimteship is brand eigenlijk heel simpel te doven d.m.v. een klep open te zetten zodat de zuurstof in het vacuum van de ruimte gezogen wordt en de brand dus dooft ! Hallo !?? Zo moeilijk is dat toch niet in de ruimte !? Hebben jullie de film "Alien" of de film "The Red Planet" niet gezien ??

Ja sorry hoor , maar dit is echt belachelijk stom !!

Wel erg goed geacteerd , dat vind ik wel , en mooie special effects ja , maar dat belachelijke stomme achtellijke verhaal verziekt de hele film ondanks het goede acteren van de acteurs . Dat vond ik erg jammer ..

Mischien wel leuke Science Fiction film voor mensen met een extreem laag intellegentie gehalte .....

Onderhoudende SF-film (met nadruk op SF), ik heb mij prima vermaakt.

Zeer mooie shots van de zon en ruimte, ook het ruimteschip was stijlvol vorm gegeven. Goede score, wat zeker bijdraagt aan de grimmige en spannende sfeer op een aantal momenten.

Zo'n beetje de hele spacecrew acteert aardig tot goed. Het is mooi om te zien hoe de 'space madness' op een gegeven moment toe slaat en hoe zich dat vertaalt naar het menselijk handelen.

Het script was echter niet op alle momenten even sterk. Ook werd ik bijna duizelig bij een van de laatste scenes van het camerawerk, had van mij wel iets minder draaiend gemogen.

Ik geef deze rolprent 3,5*.

Al jaren bezoek ik deze website om te controleren of ik een film moet kijken. Of niet natuurlijk. Normaal zit de waardering wel redelijk in de buurt, maar door deze film heb ik me speciaal moeten inschrijven om in te grijpen. Waar de ruime drie sterren vandaan komen is me totaal onduidelijk.

Het verhaal is oud (inderdaad: Armageddon meets Alien) en heeft geen enkel verrassend element. Bovendien is het verhaal niet meeslepend. Ik kan me niet voorstellen dat iemand met zijn handen in het zweet heeft gezeten met de vraag of ze het wel of niet zouden redden.

Hetzelfde geldt voor de acteerprestaties. Als je het al prestaties mag noemen. Niemand hoeft een rol of emotie te spelen. Het blijft allemaal even vlak als inwisselbaar. Het ene personage had je even makkelijk voor de andere kunnen inruilen. De mannen vechten (om de macht) en de vrouwen snikken wat en verzorgen de plantjes...

Het camerawerk en de keuze van locaties waren tegen het einde slordig en voor een normaal mens niet te volgen.

Dan de visuele aspecten. Persoonlijk heb ik daar niet veel mee (Avatar vond ik ook een waardeloze film), maar voor echt mooie shots en creaties in combinatie met acteren (The Fall) kan ik nog wel waardering opbrengen. Ik heb deze film op mijn 50-inch-plasma scherm gekeken, via digitale tv. Misschien dat ik iets mis (geen blue ray), maar wat was nu eigenlijk de pracht? Ik heb vooral heel veel zon gezien. Heel veel geel. Maar niets waar ik vannacht wakker van ga liggen.

Conclusie: 1 ster. Puur omdat ik mijn leven ook wel eens slechtere films heb gezien. Al moet ik diep graven om er op eentje te komen.

Ik weet niet hoe groot jou intelligentie gehalte is maar schrijven kan je zelf ook niet, en de film is niet voor niks sciencefiction.

Over de film zelf, was allemaal best aardig met mooie scenes en goed geacteerd.

Verhaal is best leuk maar soms mist het wat extra spanning.

3,5 ster

Ik vind de ontknoping wat tegenvallen. Het is allemaal zo slecht te zien wat er gebeurd door de trillende / donkere beelden. Het is in ieder geval een einde wat je niet verwacht. In de eerste helft van de film denk je nog: dit wordt een voorspelbare film, maar het einde verwacht je niet.

De 2de helft vind ik dus wat minder, maar een voldoende moet deze film wel krijgen.

Pure Gouden Klasse!

Danny Boyle speelt met de zon. De scenes waarin de bemanningsleden in een speciale ruimte vertoeven om te genieten van een aanblik van de zon en hem met behulp van een computer helderder kunnen doen laten schijnen, hebben niets met een verhaal vertellen van doen. Tevens vergt deze scene dat je een brede fantasie hebt, maar als je door deze scene gegrepen wordt zit je bij Sunshine absoluut geramd!

Zo `n scene illustreert perfect wat Boyle beoogt met deze film, hij wil je laten verwonderen over iets waar wij allemaal niet zomaar bij geraken. Bepaalde verhaalelementen doen misschien denken aan andere Science Fiction films, echter dankzij de timing, de oogverblindende special effects en de stemmige muziek stijgt Sunshine moeiteloos boven zijn concurrenten uit. Daarbij weet Boyle je de hele film te vermaken en is er zelfs plaats voor vraagstukken over leven en dood op een lichtfilosofische manier i.p.v. louter dramatisch te doen over een naderende dood.

Zo heb ik zelden zo `n overdonderende climax gezien als in Sunshine. Onstuimige nachtmerries van de crew, waarin ze in een noodvaart afstevenen op de zon, worden uiteindelijk bewaarheid en bezien door de ogen van Cillian Murphy. Kaneda `s sterfscene was al een symfonische samensmelting van beelden en muziek, maar de eindscene waarin Cillian Murphy strijdvaardig de zon probeert te redden om vervolgens vredig te berusten in zijn eigen lot is ook ongelofelijk mooi!

Niet in de laatste plaats door de adrenaline genererende muziek, die zich eerst probeert te verzetten tegen het onvermijdelijke dat er aan zit te komen om je vervolgens toch te doen laten verwonderen door Underworld `s To Heal in te zetten om dan toch vooral te genieten van het vuurwerk dat komen gaat! Ultiem bevredigend de pijp uit gaan.

Net zoals bij Kaneda `s sterfscene voel je het imposante machtsvertoon van de zon, die verwondering oproept bij de personages èn angst inboezemt omdat een mensenleven nou eenmaal fragiel en tijdig is. De scene waarin de zon uiteindelijk een injectie krijgt toegediend is weergaloos gaaf en spectaculair weergegeven, het is net alsof je naar duizenden supernova `s kijkt, je weet niet waar je het moet zoeken. Gelukkig maar!

John Murphy en Underworld leveren geweldig werk af door de soundtrack voor hun rekening te nemen, terwijl Boyle materiaal levert om op ontdekkingsreis te gaan. Sunshine straalt inmiddels al 2 weken als nooit tevoren in mijn Top 10 terwijl ik vooraf nooit verwacht had dat een herziening tot een Top 10 notering zou gaan leiden. Danny Boyle is een groots regisseur! 4,5* > 5*.

Wauw! Danny Boyle begint zo langzamerhand toch wel één van mijn favoriete regisseurs te worden. Want een regisseur die een zombiefilm maakt die ik kan waarderen en een science fiction film die ik zo goed vind, is een hele grote. In Sunshine overdondert Boyle weer als vanouds met visuele pracht en praal (wat had ik deze film graag in de bioscoop gezien) maar ook de onderlinge spanningen en de problemen die de reis naar de zon met zich meebrengen worden grandioos uitgewerkt. Om nog maar niet te spreken over de fenomenale soundtrack. Mocht Boyle richting einde niet een wel heel vreemde en mislukte wending hebben bedacht dan had deze film zomaar in het rijtje van 9+ films kunnen belanden.

Normaal niet mij gerne maar zeker leuk genoeg om af te kijken Wel hadden sommigen dingen weggelaten kunnen worden, zoals Kapitain Pinback, en stukjes uit de film die geen meerwaarde gaven aan het verhaal en me bovenal ook nog een stoorde.
3,0 *

Knappe Sciencefiction die slaagt in het creëren van een gemoedelijk sfeertje en faalt door overdreven elementen uit een B-horror productie in te voeren.

Ik hou wel van al die interessante details zoals het perfecte ecosysteem zo ver van Moeder Aarde en de invloed van de almachtige Zon op het menselijk gedrag. Helaas zijn er een aantal negatieve punten aanwezig. De half verbrande kapitein van de eerste Icarus, die normaal zou moeten kronkelen van de pijn, loopt en slacht er op los. Waarom was er in hemelsnaam zo'n dwaas zijspoor nodig? De meerwaarde ontgaat me volledig. Af en toe worden er tevens vreemde beslissingen gemaakt die vraagtekens oproepen. Was er werkelijk geen andere optie voor Mace om de koeling te herstellen? Blijven over de incidentele, onduidelijke beelden, waarop niets valt op te maken. Let wel, ik doel niet op scènes met Pinbacker, integendeel. Zijn wazige voorkomen is juist zijn enige pluspunt. Alsof je te lang in de zon hebt gekeken. Nee, even voor het einde wist ik niet wat er gaande was en waar ze zich precies bevonden ten opzichte van de zon. Heel warrig moment.

Fijne soundtrack verder. Heerlijke ambient tijdens de ontmoeting met Mercurius bijvoorbeeld. Weinig bombastisch over het algemeen, op een paar uitzonderingen na. Eerder ingetogen en rustig. Prima vertolkingen en uitstekende SFX sluiten de rij af.

Sunshine kon een bescheiden meesterwerk geworden zijn, doch verknoeide het door overbodige opschudding te willen veroorzaken. Voelt aan als een soort dubbele verzekering, voor de mensen die een levensgevaarlijke reis naar de Zon nog niet spannend genoeg vinden.

3,50 (3,25)

Ik was niet van alles onder de indruk. Sommige dingen waren leuk bedacht maar bijvoorbeeld Kapitain Pinback hadden ze wel weg mogen laten of iets overtuigender over laten komen.

Camerawerk, special-effects en settings zijn in orde.

Jammer vind ik dat clichématige verloop met die groep. Er gaat steeds iemand dood, allemaal afzonderlijk en Cillian Murphy blijft natuurlijk over met Cassie.

Er zaten zeker wat spannende momenten in.

Brand in die plantenbak
Capa krijgt te horen dat er nog een 5e persoon aan boord is.
De sprong van Icuras I naar Icarus II
Mace in het koude water
Capa laat die deur eraf schieten

Verder tref ik vaak dezelfde soort sfeer aan bij dit soort films, een beetje kil en leeg. Al is dat natuurlijk vanzelfsprekend in een ruimteschip, maar van mij hadden ze iets meer rust mogen bewaren, ook tijdens dialogen. Het is een beetje rommelig en haastig gemonteerd en ik vond dat er soms te snel werd geswitched tussen verschillende shots.


De boodschap ligt er bovenop en de cast vond ik redelijk saai. Maar de beelden zien er verzorgd uit en ik heb geboeid zitten kijken.

Danny Boyle is een regisseur die van alles wel iets speciaals weet te maken. Dat doet hij ook met Sunshine. Een beetje een doodgewaand genre weet hij op unieke wijze weer tot leven te wekken.

Het gegeven van een bemanning op een ruimteschip die compleet opzichzelf zijn aangewezen spreekt mij altijd wel aan. Ze komen meestal in de meest uitzichtsloze situaties terecht en moeten zich daar dan uit redden. Nu gaan ze richting de zon. Dat brengt op de eerste plaats al veel spanning met zich mee, want als er iets misgaat worden ze direct verbrand. Dat gegeven zorgt op de een of andere manier ook voor een erg claustrofobische sfeer. Verhaal is best interessant, en je blijft geboeid kijken hoe het geheel zich gaat ontwikkelen. Je krijgt erg veel over je heen, daar de film toch best eeen hoog tempo heeft in de situaties. Daarnaast bevat de film ook erg veel mooie rustige momenten.

Vooral audio/visueel is dit een pareltje. Boyle laat ons veel moois zien. Erg mooie plaatjes en shots vliegen je om de oren. Het is soms moeilijk te beslissen waar je op het scherm naar wilt kijken./ Alles ziet er prachtig uit. Veel details aan het ruimteschip, maar ook in de dialoogscènes is veel te zien. De effecten zien er fantastisch uit. Vooral de ruimtewandeling waarin ze de panelen moeten maken is werkelijk verbluffend, en samen met de muziek is dit een van de beste scènes uit de film. Ook erg claustrofobisch weer waarbij Boyle je in het pak zet met de camera. Geweldig gedaan. Maar de film heeft erg veel mooie scénes. Ook het geluid is schitterend vormgegeven. De mzuiek is briljant te noemen en nemen je helemaal mee de wereld van Sunshine in.

De multi-culti cast is een leuke toevoeging en hun vriendschap komt er geloofwaardig over. Murphy begint een van mijn favorieten te worden, en versterk dat allen maar met zijn prestatie in deze film. Evans doet het ook erg goed. Eigenlijk ben ik over de gehele cast wel te spreken. Geen een miscast zit er tussen.

Geweldige film, waarin veel elementen fantastisch bij elkaar komen. Alles lijkt te kloppen. Audio/visueel een geweldige ervaring.

Visueel overdonderend spektakelstuk, waarin de vastgeroeste clichés uit de sciencefiction in een nieuwe vorm worden gegoten en zo opnieuw verfrissend gaan werken. Ogen en oren worden flink verwend onder de zinnenprikkelende beeldtaal van Danny Boyle's typische stijl van werken. Ik ben minder te spreken over de wat krampachtige wijze waarop ze een filosofische beschouwing over God verbeelden door er een haast apocalyptisch karakter erin te schrijven De film was beter geweest als het bij de realistische strijd van mens tegen de elementen was gebleven, gelukkig heeft Boyle er lering uit getrokken en is zijn 127 hours veel meer down-to-earth (en wat mij betreft dus ook stukken beter!)

Rustgevende, claustrofobische film.. Maar het werd me iets te vaag en 'onrealistisch' (oke, het is sowieso onrealistisch, maar het werd voor deze film ook onrealistisch.. je weet wat ik bedoel als je de film hebt gezien)...

Die oude captain kon tegen 100% zonlicht...Zo nep had voor deze film niet nodig geweest.

Indrukwekkende science fiction met een aantal interessante thema’s. De zon is hier tegelijkertijd van levensbelang en levensgevaarlijk, zoals de film zowel een sterk gevoel van hoop als wanhoop bevat. Daarbij bevindt de bemanning zich in een geweldig vijandige ruimte (die een beetje de claustrofobische sfeer van een onderzeebootfilm oproept), waarin zij offers moeten brengen die aanzetten tot denken. Als de film ook nog eens rijk is vormgegeven met uitbundige beelden en een mooie soundtrack, is het extra jammer dat de tweede helft gebukt gaat onder een volledig overbodig (slasher)subplot. Goed de aandacht blijven richten op het al het andere, dus.

3,5*

Hm vond dit niet zo'n geweldige film. Op het laatste werd het wel spannend, maar de film liet me vooral een rommelige indruk na. De speciale effecten waren ruimschoots aanwezig (allemaal heel mooi gedaan), maar 'k vond het soms wat verwarrend (het kan ook zijn dat 'k al wat moe was).

Niet slecht maar ook niet waw.

Toch een half puntje erbij. Heb deze een aantal jaar geleden gezien en kon me nog goed herinneren dat ik het een toffe film vond, maar met een zwart randje. En nu weet ik weer waarom. Na de introductie van ons 'vijfde' bemanningslid ging het niveau van de film drastisch naar beneden, en zelfs de redelijke climax maakte niet veel meer goed.

Maar buiten dat is het toch een hele bijzondere film. Danny Boyle haalt wat structuren uit z'n andere films (met name The Beach zit hier sterk in - qua communicatie, groepsverbanden, ietwat ontspoorde scenes tegen het eind en vooral muzikaal), maar hij maakt wel wat extra's van deze film. Erg knap.

Daarom van een 3 naar 3,5*

Visueel een pracht van een film met zeer imponerende beelden en dat met een soundtrack die je echt raakt.

Had naar mijn mening wel bij de menselijke elementen kunnen blijven en hun problemen, want na de introductie van het vijfde lid werd het naar mijn mening toch iets minder.

3,5 Sterren.

Herzien na een jaar of vijf. Nog steeds een solide, goedgemaakte sci-fi thriller. Boyle laat zien ook dit genre met gemak te beheersen, al is zijn film niet echt vernieuwend. Elementen van oa 2001:A Space Odyssey, Alien en Event Horizon steken regelmatig de kop op, maar dat mag de pret niet drukken. Visueel is de film een lust voor het oog, en het verhaal is intrigerend en spannend. Goede cast ook. Het laatste half uur is helaas wel wat minder boeiend, vooral door de introductie van een soort bovennatuurlijke schurk, wiens aanwezigheid meer storend is dan eng.

Deze film stond al bijna een jaar op de kijklijst omdat het een onneembare horde leek te zijn voor Avalon in de laddercompetitie, en enkele smaakgenoten (met name Observator!) deze ook erg lijken te waarderen.

Hoge verwachtingen dus, en de film is zeker niet tegen gevallen! De visuals zijn werkelijk bijzonder overweldigend, ik krijg echt het idee dat de regisseur alle mogelijkheden van de zon compleet heeft uitgebuit. Echt geweldig! Daarentegen had ik bij de soundtrack wel het gevoel dat daar een potentieel lag dat niet volledig benut is. Ik kan niet helemaal de vinger erop leggen, ik werd er gewoon niet zo door meegevoerd, al moet ik zeggen dat het ook weer niet slecht is en dat de soundtrack wel degelijk flink piekte tijdens de visueel heftigere scenes.

Verhaal was degelijk en ook boeiend, al had ik wel het gevoel dat ik het allemaal wel eens eerder heb gezien. Armageddon komt op, maar ik moet met name denken aan Alien. Ook daar een ruimteschip dat een signaal uitzendt, waarna alles door een indringer misgaat en de bemanningsleden één voor één omkomen. Ik vind het ook vreemd dat de bemanning van de Icarus II voor vertrek geen instructies heeft meegekregen wat te doen als ze de Icarus I tegenkomen, en nu zelf tot een beslissing moesten komen.

Doet allemaal wel wat af van de impact die de film heeft, maar niet veel! Zoals gezegd, het verhaal was nog steeds boeiend, en de genoemde overeenkomsten maken zeker niet dat ik Sunshine een kloon van Alien vind. De film heeft genoeg eigen gezicht. En uiteindelijk beklijft vooral het gevoel van bewondering voor wat de regisseur visueel uit de kast heeft getrokken. Een dikke 4*.