Sunshine (2007)

Deze ooit gezien bij release en nu nog eens op Disney+. Verhaal vrij simpel: zon gaat dood en reddingsteam moet deze herstarten. Geen voorgeschiedenis. Start direct op ruimteschip op weg naar zon. Dit concept en einde herinnerde ik mij nog wel, maar niet meer details. Grafisch alles mooi in beeld gebracht met name beelden van zon en ruimteschip, maar bemanning wordt weinig uitgediept. Had alleen wat problemen met visuele effecten op einde… Dat vind ik wat minder geslaagd. Verder een onderhoudende SF, maar ook niet meer. 3,5 * dankzij grafische aspect…

Goed.

Redelijk sterke film van Danny Boyle. Visueel zeer aangenaam, simpele doch ijzersterke soundtrack ook (Adagio in D minor!) en een hoop acteurs van allerlei allooi die oerdegelijk acteren. Het eerste uur is eigenlijk perfect. Volwassen drama en, hoewel verhalend redelijk duidelijk, spannend genoeg.

Het is de ommezwaai naar een meer actiegerichte finale die mij niet erg bevallen is. Dat is er nogal bij de haren gesleurd. De film had dat totaal niet nodig en hoewel Boyle zich ook qua actie staande houdt, heeft het eigenlijk geen meerwaarde. Sunshine wordt dan een zoveelste Alien - ook omdat Mark Strong's personage niet sterk geschreven is.

Behoorlijk zonde, want met de ontknoping - Aarde is gered, maar de bemanning bekoopt dat met de dood -, is niets mis. Zonder de actie in het tweede deel had de film wellicht sterker geweest, zo is mijn aanvoelen. Ik zou zelfs durven zeggen dat dit met een logischer tweede gedeelte mijn favoriete film van Boyle had kunnen zijn.

3,5

Degelijk begin van de film, maar de ommezwaai in genre halverwege hoefde voor mij niet. Zitten interessante stukken en die muziek is bij momenten prachtig, maar het einde is een sof door de onduidelijke, vage cameravoering.

De film begint aardig, hoewel de film me nooit echt wist te raken. Visueel wel oké, maar de personages boeiden niet heel erg en het temo is wat traag. Enkele losse momenten springen er wel uit en al met al is dat nog wel oké. Jammer alleen dat er soms domme dingen worden gedaan om de plot maar vooruit te helpen (al was ik blij dat men om zakelijke redenen en niet gevoelsredenen naar dat andere schp ging). Het laatste halfuur, daar kon ik echt niets mee. De film verandert van toon en inhoudelijk wilde ik hier niet in meegaan. Visueel ook enorm onduidelijk. De slotscène was nog wel mooi. 2,5*.

Mijn negende Boyle intussen en voor mij persoonlijk zijn minste van allemaal. Sowieso al een absurd plot, maar daar wou ik nog even in meegaan. Los daarvan blijft het een film die nergens de middelmaat overstijgt. Visueel misschien een tikkeltje met de mooie beelden van de zon, maar erg uitzonderlijk zou ik dit ook niet noemen.

Verder saaie oppervlakkige personages waarbij door het plot enkele morele knopen doorgehakt moeten worden. Van een uitverkoren crew die tot in de details zijn opgeleid om hun missie te voltooien, is na verloop van tijd nog weinig over.

Naar het einde toe neemt de film dan ook nog een geheel andere wending, vreemde insteek alvast. Ik kon er bijzonder weinig mee. Jammer.

Mooi vormgegeven film die zich aan het einde een beetje vergaloppeerd.

Sunshine is een degelijke psychologische sci-fi thriller, dat tegen het einde redelijk zijn identiteit verliest.

De film moet het zeker niet hebben, van de personages want die zijn vrij vlak. Niemand interesseerde mij echt. Het zijn opgeleide astronauten, die er met een missie zitten en thats it. Daardoor deden alle gebeurtenissen in de film mij eigenlijk helemaal niks. Deze sterke cast had net zo goed vervangen kunnen worden, door een laag niveau aan acteurs, want dat is in deze film weinig van pas gekomen.

Visueel is het vrij sterk en het narratief is in het begin ook vrij interessant, maar verliest tegen het einde toch het mystieke, door ineens compleet van toon te wisselen.

Tof uitgangspunt levert helaas een erg matige film op.

Best een aardige cast, maar de personages weten weinig te boeien. Sowieso is het allemaal redelijk saai en oninteressant. Ik hoopte bij dat de ijzersterke scène waarbij ze van het ene schip naar het andere schip geblazen moeten worden er een ommekeer zou komen, maar helaas vervalt het daarna weer in het oude patroon. Het laatste halfuur is bijzonder chaotisch.

Herziening maakt nog altijd indruk en bevestigt de kwaliteiten van regisseur Danny Boyle, die met allerlei genres consistent goede films weet te maken. Sunshine is vooral een mengelmoes van ideeën die met elkaar worden afgewisseld, aangezien het project begint als een sciencefictiondrama en uiteindelijk meer de vormen van een griezelfilm aanneemt. Het acteerwerk van met name Chris Evans en Cillian Murphy is uitstekend, maar uiteindelijk zijn het vooral de soundtrack en de visuele kwaliteit die de film optimaal over de streep trekken. Jammerlijk dat de aanloop van het geheel ietwat lang is uitgesponnen en niet altijd even interessant weet te zijn, maar uiteindelijk schroeft Boyle het tempo op en ontpopt Sunshine zich tot een uitstekende en indrukwekkende genremix.

Ik heb de film niet gezien, ga hem ook niet bekijken en geef daarom geen waardering. Wat ik erover kwijt wil is dat het uitgangspunt uitermate stupide is. Een rampenfilm met een uit koers geraakte meteoriet die het leven op aarde dreigt te vernietigen trek ik nog wel. Dat scenario ligt alleen niet in de lijn der verwachting voor de komende tig-duizend jaar. Maar de zon 'raakt op' over ruim 20 jaar? Hoezo dat? Onze zon heeft nog brandstof voor de komende 5.000.000.000 jaar. Kijk, een rampenfilm kan best wel spannend zijn en fraaie cgi-beelden opleveren. Maar de ramp moet wel geloofwaardig zijn. Een 10.0 aardbeving, een wereldwijde tsunami, permafrost over de gehele aarde, een meteorietinslag á la Yucatan van 65 miljoen jaar geleden, een pandemie die 7,5 miljard mensen doodt, een plotselinge stijging van de zeespiegel van drie meter. Een film over de zon die over twintig jaar dood en koud is is dermate infantiel dat er wat mij betreft geen spanning in kan zitten. Wat toch de eerste vereiste is voor een rampenfilm.

Tja, de laatste jaren staat SF eigenlijk gelijk aan een grote dosis special effects en vooral veel actie, waarschijnlijk ook gericht op een vrij jong publiek.
Sunshine probeert het aanvankelijk filosofisch rondom een idioot uitgangspunt (de zon even een 'boost' geven om haar weer tot leven te wekken) en een buitengewoon onprofessionele en ongedisciplineerde crew moet dit vervolgens gaan regelen. Dus geen verzameling John Glenn-types, maar uiteraard weer die frisse, multi-raciale M/V mix, want zo moet dat tegenwoordig.
Nadat Freddy Krueger II opdook werd de actie, tussen de explosies door, steeds moeilijker te volgen en vond ik het eigenlijk het aanzien niet meer waard.
Na de sterke, wat oudere SF-producties als THX-1138, 2001, 2010 en Soljaris rolt er de laatste tijd sowieso zelden iets uit wat de moeite waard is. Uitzonderingen voor mij zijn Ex Machina, Europa Report en Under the skin. Er zal meer zijn, ik blijf zoeken.