The Last King of Scotland (2006)

Ga niet zo mee in de hoge beoordelingen op imdb. Hoor nu al weken niets anders dan de indrukwekkende acteerprestatie van Whitaker en toegegeven; het is een indrukwekkende rol. Daar houdt het wel een beetje mee op. Hierboven staat als genre drama. Het was idd. een goede keuze geweest als ze er een politiekdrama van hadden gemaakt. I.p.d.v. is er gekozen om het vanuit het oogpunt van James McAvoy te laten zien (wat dan ook de eigenlijke hoofdrolspeler is). Op zich niets mis mee, maar mede hierdoor wordt het een vrij clichématige thriller en dat is eigenlijk een gemiste kans, wanneer het over zo'n interessant iemand gaat.
Verder is het begin veel te rommelig. Er wordt even vooruit gespoeld om zo snel mogelijk te komen tot het interessante karakter van Amin. Op zich niet gek, maar kies dan niet voor zo'n rare opzet. Er is een zijlijntje met een getrouwde vrouw dat verder nergens op slaat en binnen de kortste keren is McAvoy de privé arts van Whitaker. Tegen het eind wordt het beter en zijn er een aantal indrukwekkende momenten, die de film redden. Tegelijk kunnen de makers het net niet helemaal lekker afmaken. Het eind is een beetje afgeraffeld het thriller gedeelte is weliswaar ten einde, maar het politieke deel niet en heeft een te grote waarde om met een paar zinnetjes te worden afgedaan. Het kijken waard, maar verre van perfect en op veel gebieden een gemiste kans. 3 sterren.

Vreest niet, ik snap ook niet waarom Withaker als hoofdpersoon wordt geroemd. Geroemd worden mag hij wel, de rol was immers goed, maar dan wel voor beste mannelijke bijrol.

Vreselijk alleen dat Pathé Groningen de film draait in een mensonwaardige zaal, alwaar de beenruimte krapper is dan de achterbank van een Fiat 500. Het aantal passagiers dat die auto maximaal kan vervoeren komt overigens dicht in de buurt van de betreffende zaalcapaciteit. Verdwaasde eenlingen moesten moeite doen om nog plaats te vinden in de schemering van de trailers. Pathé: schaamt u!

Gelukkig was The Last King of Scotland ondanks de fysieke ontbering goed te doen. Hier en daar licht voorspelbaar, maar desalniettemin zaten er spannende momenten in. En aan het begin zelfs grappige. Bovendien erg fijn dat er vanuit McAvoys standpunt werd verteld, zodat de focus van de film niet zozeer een moralistische aanklacht tegen Amins daden werd, maar een thriller over een dokter die uit de grote knuisten van Amin wil blijven.

3,5* lijkt me een mooie score.

Whitaker is koning

Kevin McDonald maakt de intelligente keuze om van 'The Last King of Scotland' niet het zoveelste politiek pamflet te maken, maar wel een boeiend en intrigerend portret van een labiel man.

Bovendien wordt het geheel verteld vanuit het perspectief van een Schotse arts, die aanvankelijk geen voeling heeft met de buitenwereld. Wanneer hij echter kennis maakt met de mens en dictator Idi Amin, krijgt zijn geest heel wat te verwerken.

Simpel, maar ô zo effectief is de tweedeling van de film, die het voor de kijker mogelijk maakt op een grappige doch wrangende wijze kennis te maken met beide personages.
Wanneer de samenwerking tussen 'gigant' Whitaker en opkomend talent McAvoy vlekkeloze proporties aanneemt, springen de 'vonken' dan ook meermaals van het scherm. De oscar voor Whitaker was met andere woorden oververdiend, al was een beetje meer eer voor McAvoy toepasselijk geweest.

Visueel doet 'The Last King of Scotland' vooral denken aan het recente 'The Constant Gardener', al wist laatstgenoemde op dat vlak een meer globale indruk te maken. Toch registreert de camera in 'The Last King of Scotland' op knappe wijze verscheidene details, waardoor de film visueel enigszins nog een meerwaarde kan bieden.

Echt memorable cinema heeft McDonald ons niet kunnen geven, al blijft de martelscene voor eeuwig in het geheugen gegrift.

3.5*

Ik vind het vreemd dat veel mensen hier het zo slap vinden dat Amin niet angstaanjagend is in deze film.

Ik vond hem juist super onberekenbaar overkomen, met zo'n lachje dat zo om kan slaan in iets gewelddadigs, zeer goed gespeeld. Buiten dat vergeten die mensen dat de film natuurlijk veel vanuit het oogpunt van die arts is verteld, die Amin wel een toffe kerel vond en niets wist van wat er gaande was.

Als je als kijker wel iets weet van Amin maakt dat het alleen maar schrijnender natuurlijk.

Wat een formidabele acteerprestatie van Whitaker zeg. Hij weet je aan het scherm gekluisterd te krijgen en te houden. Hij oogt bijna de hele film erg relaxed. Nergens heb je het idee, dat je met een dictator te maken hebt, eerder met een dorpsgek. Zijn vrolijke gedrag maakt wel, dat je constant in spanning zit wanneer hij nou eens uit z`n bol gaat. Dat glimlachen enzo, is misschien wel gewetenlozer dan constante woedeaanvallen. Hij is voor geen gat te vangen. Goede dosering tussen humoristische scènes en wrede scènes. Verder bijzonder fijn in beeld gebracht. Het is allemaal niet zo statisch als in Hotel Rwanda. Hier wat snelle, aaneengeschakelde beelden en een camera die lekker meebeweegt.

Nou, had ik voordat ik deze film nog nooit een film gezien die alle gebeurtenissen in het continent Afrika zo luchtig in beeld bracht. Een hippieachtige Schot reist door Uganda en verovert wat Afrikaanse vrouwen terwijl hij vrolijk kraait: ik ben een man over de zee. Hij gebruikt zelfs geen condooms en dat in een land waar zo `n 20% van de bevolking HIV heeft. Mij is overigens niet duidelijk waarom hij niet voor Canada koos, toen hij eens aan z`n wereldbol draaide.

Voor drama liefhebbers die zich in willen leven in een persoon is de film waarschijnlijk te luchtig. Deze kunnen zich beter wagen aan Hotel Rwanda. In deze film echter geen schrijnende armoede en gelukkig geen oversentimentele scènes waarbij de muziek eventjes extra dik wordt aangezet.

Verder ook geen echte memorabele scènes, maar prima acteerwerk en soms grappig. Afrika zoals je het niet van tv kent. 3,5*

Erg goede film, al werd hij op het eind wel wat smerig. Maar aan de andere kant, als je die twee smerige dingen uit de film haalt, komt Amin nog veel te lief over. Dus in die zin is het wel functioneel.

De tweede helft van de film is ook nog eens erg spannend, omdat Garrigan een fictief personage is, heb je geen idee hoe het met hem af zal lopen.

4 sterren

Van het rijtje Constant Gardener, Blood Diamond, Hotel Rwanda en The Last King of Scotland toch wel de beste film over 'recente' Afrikaanse toestanden.
Ook hier weel veel militairen met geweren en dreigende gezichten. ook hier continu nieuw gevaar op de loer.
Forest Whitaker is fenomenaal. Het luie oog maakt hem enger. Zijn onberekenbaarheid maakt hem erg gevaarlijk.Erg treffend ook de manier waarop hij mensenmassa's weet op te zwepen met zijn betogen.
Leuke rol van de jeugdige James McAvoy. Zijn scenes met Whitaker zijn het best.
Naar het einde toe wordt de film helaas steeds Hollywoodser. Met als toetje het geforceerde happy end.
3,5 sterren

Forest Whitaker heeft deze rol geweldig gespeeld. Naarmate de film vordert kun je zien dat hij net als alle voorgaande presidenten prachtige beloftes doet, maar dat daarvan niets terecht komt. Hij is aardig, sympathiek en grappig in het eerste deel, maar zijn ware aard komt steeds meer naar boven drijven en er komen een paar behoorlijk gruwelijke beelden om dit te benadrukken.

De film wordt vanuit het oogpunt van een Schotse dokter verteld en daarom lijkt het meer om zijn verhaal in Uganda te gaan dan om de president. Eigenlijk toch jammer, want dit zorgt ervoor dat het allemaal toch iets luchtiger wordt, terwijl het op zich een zwaar onderwerp is.

Geen meesterwerk maar zeker wel een behoorlijke film. Het sterke punt uit de film is inderdaad de rol van Whitaker, die een zeer labiele Amin neerzet. Een naar buiten toe charismatische man maar van binnen een totaal verknipte psychopaat. Geweldig ook zoals hij tegen zijn lijfarts te keer gaat. Het ene moment is hij nog de enige persoon die hij kan vertrouwen, zijn belangrijkste raadgever. Het volgende moment is hij niemand, slechts een simpel doktertje maar net hoe het Amin uitkomt. Die onvoorspelbaarheid maakt hem levensgevaarlijk en die spanning voel je wel erg goed door de film heen.

Helaas vind ik het gedeelte met de Schotse arts (de eigenlijke hoofdpersoon) toch wat minder sterk.Niet dat McAvoy het slecht doet maar ik verbaas me wel wat over sommige zaken.
In het begin zwalkt de film een beetje en bewandelt paadjes die er ogenschijnlijk niet zo toedoen (de flirt met de vrouw van z'n collega) maar misschien is dit om het avontuurlijke, onbesuisde maar ook zeer naïeve karakter aan te geven van deze man. Echter gedurende de film wordt het er niet veel beter op. Ik vind dat hij wel erg naïef en onwetend blijft, veel te veel zelfs. Hij heeft echt zo'n "Ich habbe est nicht gewust" houding de hele film door. Kom op zeg... Hij had voor mij daar wel harder op afgerekend mogen worden (nu is het alleen die engelse (spion?) die er wat over zegt), de blanke man wordt toch een beetje het handje boven het hoofd gehouden, zo voelt het.
Ook is dat zijplotje met de affaire met de vrouw van Amin ongeloofwaardig of anders gewoon oerdom. Een relatie aan te knopen met de vrouw van een dictator die 300.000 doden op zijn geweten heeft, jaja. Jammer ook dat de kijker dan pas met de echte gruwelijkheden geconfronteerd wordt en dat terwijl de straten toen al vol lijken lagen van onschuldige burgers.

Nu klinkt dit nogal als zware kritiek maar de film is uiteindelijk best goed en spannend. Ik had alleen liever gezien dat het politieke gedeelte wat beter uit de verf was gekomen en dat die arts niet zo ongeloofwaardig goedgelovig en simpel blijft de hele film door.

3.5*

Viel met absoluut mee. Ik had een film verwacht die voor 100% aan de acteerprestatie van Amin was opgevangen. Dit bleek gelukkig niet het geval te zijn. MacDonald heeft een scherp oog, weet enkele mooie scenes te schieten en maakt bovendien optimaal gebruik van de look en vooral sfeer van Uganda. Whitaker is goed, vooral de wispelturigheid van zijn karakter is angstaanjagend. McAvoy is ook wel ok. Helaas maakt het verhaal een aantal rare kwinkslagen, ik bedoel: hoe stom moet je zijn om de vrouw van Idi Amin zwanger te maken? Maar dat zijn slecht wat smetjes. Dikke 3,5*

Forest Whitaker speelt de rol van Idi Amin perfect. Voor de rest vond ik de film weinig boeiend want het verhaal ging vooral over de arts.

Goede en paranoïde thriller over de beruchte dictator. Stijlvol en grimmig met uitstekend acteerwerk.

Tegenvallende film. Ik had graag veel meer van Idi Amin zelf gezien , Forrest Whitaker speelt hem goed in een bijrol, enkel jammer dat hij zo weinig moet doen buiten zijn tekst opzeggen, op geen enkel moment zie je de gruwelijke dictator Iddi Amin maar enkel een vrolijke man Enkel zijn vrouw waarvan de armen en benen van plaats wisselden was er wel over maar toch mist die scène ook iets omdat ik de film moest pauzeren om nu te zien wat er net gebeurd was . Geen hoofdrol dus voor Idi Amin, die is weggelegd voor James McAvoy die me helemaal niet wist te overtuigen, wat een zwakke acteur. Het leven van de dokter in Oeganda (waar deze film dus over gaat) is slecht verteld, enkel op het einde komt er wat spanning in als hij daar wordt opgehangen met zijn huid aan die haken. Konden ze veel meer mee doen, hopelijk maken er ze nog een meer duidelijke film over.


***

Een film over de afrikaanse dictator, Amin.

Forest Whitaker zet een sterke prestatie neer.

Wat James McAvoy betreft zullen de meningen wel verschillen. Als gemotiveerde dokter die kiest voor een moeilijke opdracht laat hij helemaal geen indruk, maar vergeet niet dat hij de rol speelt van een jonge man, eerder oppervlakkig en vooral belust op avontuur, en dat doet hij behoorlijk goed.

Goede film met enkele zeer goed gebrachte scènes.

Nogal saaie verfilming over stukjes van het leven van Idi Amin. Hoewel Withaker het niet slecht deed, vond ik de gelijkenis (qua uiterlijk) nogal ver te zoeken. Zeker wanneer je na de aftiteling de echte Amin nog even in beeld ziet. Dat hangoog van Withaker leek extra aangezet, terwijl Amin dat helemaal niet heeft. Naja iets futiels, maar ik stoorde me eraan.

Ik had totaal niet het idee dat ik naar een verschrikkelijk monster van een mens zat te kijken. Het was bijna alleen maar vrolijkheid, en wanneer het eindelijk begint te dagen dat Amin toch niet zo'n held is, zit McAvoy alweer in het vliegtuig .

2*

Aardige film, die vooral weet te overtuigen dankzij het imponerende spel van Forrest Whitaker. Hij is het vooral die deze film maakt, want verder is het eigenlijk niets bijzonders. James mcAvoy speelt maar matig en zet een vrij goedgelovig en soms zelfs domme, wie bezwangert er nu in hemelsnaam de vrouw van Amin?, dokter neer. Ook had ik wat meer heftige scenes verwacht. Ik zag bijvoorbeeld de tweede keer pas hoe Amin zijn vrouw had gestraft, waardoor de scene toch net wat minder impact op mij had. De scenes met Whitaker waren vaak wel genietbaar. Mooi om te zien hoe hij het volk en zowat ook iedereen om zich heen voor zich wint, om vervolgens later weer keihard te reageren. Echt een wolf in schaapskleren, waarmee Whitaker mij zeer overtuigde.Verder is de film wat mij betreft weinig bijzonder. Niet echt spannend en met een einde dat mij niet helemaal kon bekoren.

3,0*

Vandaag met school deze film gekeken, viel me absoluut niet tegen. Het is weer een film die je in het rijtje van Hotel Rwanda, Blood Diamond en The Constant Gardener kan plaatsen, deze vond ik dan nog wel de beste van de vier.

Allereerst mijn complimenten voor de man die de dictator speelde, Forest Whitaker. Erg sterke rol die boven de rest uitsprong, vaak onheilspellend en een angstaanjagend persoon. Vaak moet hij lachen, maar hij kan ook boos uit de hoek komen. en uiteindelijk blijkt natuurlijk dat hij de Schotse dokter alleen maar gebruikte

Daarnaast is de film redelijk vlotjes met het verhaal waardoor ik me totaal niet heb verveeld en het cameragebruik is hier een daar ook best interessant. Deze film geeft voor mijn gevoel wel een goed beeld van hoe het er in dat soort landen aan toe kan gaan.

Kleine 4 sterren.

Potentieel maar te pover uitgewerkt.

Het is best slim om Whitaker's personage enkel langs de kant van de arts te bekijken. Je leest hier allerlei commentaren, van dorpsgek tot psychopaat ... eigenlijk leek Amin mij meer iemand die ten onder ging aan z'n eigen (terechte?) paranoia. Vooral dat stuk van de film laat een wat menselijkere kant van een dictator zien op een manier die er eigenlijk insluipt door de visie van de arts.

McAvoy was verder wel aardig maar weinig opvallend. Anderson is echt compleet overbodig en zo wordt de film toch een beetje een one-man show.

Jammer dat het einde erg duf en onbedoeld niet-spannend is, en dat de film verder eigenlijk niet veel doet dan zijn recente Afrikabroeders. Veel filmmakerij komt er dan ook niet aan te pas vond ik.

Ook nog iets teveel nadruk op allerlei romances die ik weinig boeiend vond, de zwangerschap mag dan wel dom zijn verder, erg ongeloofwaardig vond ik het niet.

Had veel meer ingezeten, al twijfel ik of er ooit veel filmisch gedaan zal worden met de sociaal geëngageerde Afrikafilm. Misschien moeten ze Boyle er een keertje naartoe sturen.

2*, vooral voor Whitaker en de interessante visie op zijn personage.

Sterke film met een (hier komt een cliché) erg sterke Forest Whitaker. In het begin lijkt het allemaal nog zo leuk en aardig tussen de dokter en Amin, maar later is het vooral de enorme onvoorspelbaarheid van zijn karakter die de film een behoorlijke dosis spanning weet mee te geven.

Ook James McAvoy vond ik erg goed acteren. Zijn personage wordt al snel meegesleept in het psychopatische wereldje van Amin. Op een gegeven moment voelt het ook echt beklemmend aan, want er lijkt echt geen weg meer naar buiten. De manier waarop dit dan wél gebeurt vind ik wat makkelijk gedaan, al is de ''marteling'' ervoor erg indrukwekkend. Visueel is deze film behoorlijk te genieten, prachtige beelden en een mooie, sterke sfeer. Het zijplotje met Gillian Anderson vond ik niet helemaal onnodig, want het geeft toch aan met wat voor jongen we te maken hebben. Hij wil graag mensen helpen in Uganda, maar is jong, naïef en wil ook van het leven genieten. Wel een beetje voorspelbaar - en ongeloofwaardig - dat hij de vrouw van Amin dan zwanger maakt, maar dat mag de pret niet drukken, want het brengt toch weer de nodige spanning met zich mee. Langzamerhand komen we als kijker in een steeds grimmiger wordende sfeer terecht, uitstekend gedaan.

Een interessant verhaal, verteld vanuit het oogpunt van een Shotse arts, die niet weet waar hij terecht komt. Erg mooi, een paar minpunten misschien, maar over het algemeen een sterke film, die dankzij een uitstekende sfeer, fantastische Whitaker en een paar indrukwekkende scénes constant boeit. Dikke voldoende.

Mooie film. De spanning blijft erin doordat de dokter in de moeilijkheden wordt gezogen terwijl hij de generaal vertrouwt terwijl de kijker al lang weet dat hij slecht is. Zo boeit het de hele tijd. Forest Whitaker en James McAvoy speelde goed, maar de andere hadden niet echt een rol.

Vrij getrouw portret van Idi Amin en schitterende rol van Whitaker. Beeldt de mentale achteruitgang en de karaktertrekjes van de dictator goed uit. Hij kon het volk charmeren met zijn clowneske optreden, en wreed uit de hoek komen wanneer zijn paranoia de kop opstak. Het Afrikaanse bijgeloof en de westerse vorming maakten van hem de mens die hij was. Alle scènes staan in functie om de reacties van Amin in beeld te brengen. Eén van de mooiste vond ik op het einde wanneer Amin de dokter aan vleeshaken laat ophangen. Hij zei toen dat door te schreeuwen het kwaad uit hem zou komen. Garrigan maakt geen enkel geluid, en speelt opzettelijk in op zijn bijgeloof. ZIe de blik van twijfel bij Amin.

Met de toename van zijn waanideeën nam het geweld in Oeganda gelijkmatig toe. Garrigan vond ik een naieve slijmbal in de film, iemand die zo dom is dat je er weinig sympathie voor kan opbrengen. Garrigan is een fictief personage, maar Foden baseerde zich op een (anoniem gehouden) Brit die effectief als arts voor Amin werkte. Die man was trouwens veel toegewijder aan Amin dan Garrigan.

Een 4* omdat de film trouw is aan de geschiedenis en de dictator niet als een karikatuur afbeeldt.

Qua thriller is de film gemiddeld, wat de film net iets over gemiddeld tilt, zijn de geweldigde acteerprestaties van Forest Whitaker die werkelijk grandioos een Amin uitbeeld in deze film.

Wat wel jammer is dat de makers van de film Amin van zijn media kant laat zien. Decennia lees je de griezel verhalen van deze Afrikaanse "Hitler" en "slachter van Afrika" en zien we hem alleen maar als paranoia man, die niets en niemand vertrouwd.

Los van dit alles is deze film zeker dubbel en dwars de moeite waard, al was het maar vanwege het geweldige acteerwerk, en sfeerimpressies van Oeganda in de 70'er jaren.

Zoals hier al meer geschreven moet ik ook erkennen dat Whitaker ongelofelijk acteert in deze film. Je merkt direct een staatshoofd op waar dreiging uit komt. Het script is niet altijd even sterk of origineel, maar het geheel is toch boeiend genoeg om je bij het verhaal te houden. De sfeer en het acteerwerk zijn grote troeven in deze film. Eén van de betere films die ik de laatste tijd gezien heb.

van regisseur Kevin Macdonald heb ik nog maar één film gezien nl. zijn schitterende "Touching the Void (2004)".

Deze film begint sterk maar eens Nicholas in dienst is als lijfarts van de President vond ik het eerder middelmatige cinema.

De laatste 45 minuten herpakt hij zich en krijg je nog een goeie thriller te zien die het mindere middelste deel compenseert.

Ik geef hem 6,5/10,

al met al een goe filmpje om één keer te zien.

Filmsite: http://www.foxsearchlight.c...

Prachtige verfilming over (een stuk van) het leven van Idi Amin, de slager van Afrika.

Laten we maar meteen een open deur intrappen: Forest Whitaker is grandioos als charmante doch gestoorde generaal/president Amin. Ik ken Amin natuurlijk niet persoonlijk, maar ik vond z'n manier van acteren schitterend. Dan weer is hij innemend en charmant, dan weer paranoïde en agressief. Ook fysiek is hij imposant, net zoals Amin dat was.

Maar niet alleen Whitaker steelt de show, ook z'n tegenspeler James McAvoy speelt heel erg sterk als de wat naïeve arts Nicholas Garrigan. Die wil eigenlijk alleen maar avontuur en avontuurtjes beleven en als bij toeval kruist hij het pad van de charismatische dictator. Aanvankelijk als persoonlijk arts, nadien ook als meest vertrouwde raadgever (al wisselt dit nogal eens tijdens de film, afhankelijk van Amins stemming). Als hij echter onrechtstreeks verantwoordelijk is voor de dood van één van de ministers, beseft hij dat hij diep in de stront zit en dat deze Amin wel eens z'n ondergang zou kunnen betekenen. Als hij dan ook nog eens met één van Amins vrouwen de sponde deelt (niet slim natuurlijk), is hij helemaal ten dode opgeschreven. Zoals de Oegandese dokter die hem het leven redde al zei: hij verdient eigenlijk te sterven. Eigenlijk is Garrigan gewoon een erg domme geile jongen die z'n pik achterna loopt. Maar McAvoy zet dat type dus wel perfect neer.

De film focust vooral op Amin en Garrigan en hun onderlinge relatie, af en toe wordt er met mondjesmaat informatie gegeven over wat Amin nu allemaal uitvreet. De scène waarin Garrigan aan vleeshaken wordt opgehangen kwam voor mij dan ook als een gruwelijke verrassing. Het onderstreept wel de gewelddadige natuur van deze dictator.

Dit is een film die ik zeker nog ga herbekijken.

Ik was nooit geboeid door de beschrijving die hier staat, maar als ik hem gratis kan krijgen... De beschrijving op de DVD was trouwens veel lokkender.

De film begint als de meeste films over Afrika. Een westerling komt binnen, ziet eerst vrolijkheid en ziet daarna de diepe ernst van Afrika. Het is dus een redelijk clichéfilm en van tijd tot tijd (te) voorspelbaar.
Het begon nog redelijk goed. Wat humor, leuke personages en nog weinig verschrikking. Aangezien je in de beschrijving al leest dat hij een dictator is, weet je al dat het gespeeld is en dat is jammer. Zeker omdat het bijna een uur moet duren, voordat Nicolas het door heeft.

Wat volgt is een verloop dat me niet echt kon grijpen. Waarschijnlijk omdat het allemaal zo cliché is en niets nieuws. Ik had ook gehoopt op geen happy end. Alhoewel, het is een verfilming en dit zou dus onrealistisch zijn.
De scène met de haken was erg schokkend. Ik had ook niet verwacht dat ze de haken ook daadwerkelijk zouden laten zien.

Ik zit een beetje te twijfelen tussen een 3,0* en een 3,5*.
Doe maar een 3,5* voor de leuke humor in het begin.

If you're afraid of dying it shows you have a life worth living

Ik had The Last King of Scotland al vrij lang liggen maar het was er nog nooit van gekomen om hem op te zetten. Een paar dagen geleden had ik Frost/Nixon gezien en hier op de site gaven ze me deze film als aanrader omdat ik Frost/Nixon zo goed vond. Diezelfde avond de film maar direct opgezet, al had ik wel het vermoeden dat dit een andere ervaring ging zijn.

The Last King of Scotland is dan ook op geen enkele manier te vergelijken met Frost/Nixon dus dat ga ik dan ook niet doen. Waar de film wel mee te vergelijken is, is Kiekeboe. Even wat specifieker, Bibi Pralin Gaga uit het derde album "De dorpstiran van Boeloe Boeloe" is overduidelijk gebaseerd op Idi Amin. Vroeger was het één van mijn favoriete strips van de Kiekeboe reeks dus het is wel een leuk stukje nostalgie om dit dan te zien. Soit, genoeg nostalgische herinneren opgehaald want waar Kiekeboe en Bibi Pralin Gaga humoristisch zijn ingesteld, is The Last King of Scotland dat niet. Macdonald geeft dan ook een redelijk rauw beeld weer van Oeganda onder het beleid van een dictator. Rauw maar daarom niet minder interessant want de film verveelt praktisch nergens. Macdonald maakt dan ook de goede keuze om de film niet biografisch te maken maar meer uit het standpunt van Gariggan te laten zien, een vrij beklemmend standpunt. Het begin is niet echt de moeite waard, vond het vrij stom dat hij naar Oeganda trekt omdat hij dat op een draaiende wereldbol heeft aangeduid, maar eenmaal daar aangekomen barst de film los. Het kleurt allemaal binnen de lijntjes, kent geen verrassende momenten maar in de plaats krijgen we wel een boeiend relaas van een relatie tussen een gestoorde dictator en een jonge dokter. Het sterke van de film zit hem dan ook in de relatie tussen beide personen. Gariggan vond in het begin Amin geen slechte kerel waardoor je als kijker ook het gevoel krijgt dat hij eigenlijk meevalt en misschien een terechte keuze is als president maar langzaamaan verdwijnt het vriendelijke gevoel achter Amin en slaagt het meer om in schrik. In dat opzicht is Amin dan ook 10x schrikwekkender dan als men had gekozen voor een vlekkeloos politiek portret waarin wordt verteld hoeveel mensen hij heeft afgeslacht. Sterke keuze van Macdonald, geen idee of het in het boek ook zo is want anders gaat de eer natuurlijk naar de schrijver, Giles Foden. De film kent vele hoogtepunten maar jammer genoeg hier en daar ook een ongeloofwaardig aspect, zo vond ik de zwangerschap tussen hem en Kay wel heel toevallig maar gelukkig neigt de balans meer naar de goede punten dan naar slechte.

Toch mag een verhaal zo goed of interessant zijn, zonder een goede cast ben je er niet veel mee. Gelukkig kent de film deze wel in de vorm van Forest Whitaker en James McAvoy. Echter springt de rol van Whitaker wel het meest tussen uit. Hij weet een perfecte mix te brengen van olijke mens die altijd voor een lach is te vinden maar die ook even snel als een blad aan een boom door de wind kan wisselen. Het luie oog, iets wat de echte Amin niet had, maakt het allemaal nog wat angstaanjagender. Heb nog niet zoveel met Whitaker gezien, Panic Room en Phone Boot maar daar kan ik me hem niet herinneren, maar dit is een rol die me in ieder geval altijd zal bijblijven. Fenomenale rol en zonder twijfel één die al de roem verdient die hij krijgt. McAvoy wist me ook te verrassen. Ken hem van Wanted en The Chronicles of Narnia maar ook hij speelt een rol die ver boven deze uittorent. Bovendien wordt het allemaal nog wat sterker door de geweldige chemie tussen McAvoy en Whitaker. De rest van de cast speelt ook erg sterk, vooral Anderson was uitstekend in het korte bijrolletje maar dat had van mij trouwens wel wat verder uitgewerkt gemogen. Toch geven de paar scènes een perfect beeld weer van wat voor iemand Garrigan is.

Blij dat ik hem heb gezien want The Last King of Scotland is een interessant relaas over een al even interessant personage. Jammer dat de film niet geheel op waargebeurde feiten is gebaseerd, Garrigan heeft nooit bestaan, maar toch blijft het allemaal boeiend genoeg. Whitaker is fenomenaal.

4*

Prima film dit!
Een zeer sterk acterende Forest Withaker en een prima James McAvoy zorgen er o.a. voor dat deze film van begin tot eind zeer goed in de smaak valt.
Ik hou wel van films die zich in Afrika afspelen, Tears of the Sun, Blood Diamond, Black Hawk Down en ook deze prent is er één die heerlijk wegkijkt.
Of heerlijk, de gruwelijke martelscene en de opengereten zwangere vrouw van Amin daargelaten natuurlijk. Brr, niet verwacht dat het nog zo hard zou zijn..
Jammer, erg jammer dathij zo makkelijk eigenlijk nog ontsnapt. Hier had een drama-einde prima gepast eigenlijk.. Maar dat neemt niet weg dat ik deze film zeer waardeer en beloon met 4 sterren!

Zeer goede acteerprestatie van Whitaker. Hij draagt deze film, met zijn zeer goede vertolking van Idi Amin. Het verhaal is wel oke, maar brengt de film niet boven de middelmaat uit. De dreigende sfeer en wisselende stemmingen van Amin worden echter prima neergezet.

Krappe 4*

Mooi drama, dat het in de eerste plaats moet hebben van de schitterende vertolkingen. Je hebt natuurlijk James McAvoy die het goed doet als dokter Garrigan, maar de echte ster is natuurlijk Forest Whitaker. Hij speelt zijn rol als dictator akelig goed en zijn oscar voor deze prestatie is dan ook oververdiend. Verder is er natuurlijk een zeer boeiend verhaal, met een goede opbouw en enkele zeer sterke scènes.