menu

The Hunger (1983)

mijn stem
2,91 (217)
217 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Horror / Drama
97 minuten

geregisseerd door Tony Scott
met Catherine Deneuve, David Bowie en Susan Sarandon

Miriam (Catherine Deneuve) is een vampier die leeft op het bloed van haar geliefden. Als zij genoeg van hen heeft, veranderen haar slachtoffers binnen 24 uur in hoogbejaard. John (David Bowie) is zo'n geliefde, die hulp zoekt bij Dr. Sarah Roberts (Susan Sarandon). Die raakt echter zo in de ban van Miriam, dat ze een lesbische relatie start, met fatale gevolgen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=7BWdBtikRpk

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Zeriel
2,5
Curieus werkje. Eersteling van Tony Scot, Misschien niet overal even goed, maar zeker de moeite waard om eens te zien.

Aparte sfeer, soms zelfs ronduit naar, akelige soundtrek. Alles ontzettend des jaren '80, niet alles even subtiel.
Goed acteerwerk van Bowie, Sarandon en Deneuve, op zich al een niet erg voor de hand liggende combinatie.

Het einde vond ik nogal teleurstellend, cliché, en klopte ook qua logica voor geen meter. Waarom schrikt ze zo van die zombies, ze weet toch dat ze nog niet helemaal dood zijn. En hoe kan ze dan ook nog in het trapgat vallen vanuit het (semi-)mortuarium?

Wat deden die duiven daar de hele tijd? Ik neem aan dat dat de zielen, van de slachtoffers nog waren. Had voor mij niet gehoeven.

avatar van Filmkriebel
3,0
Eén van de meest kunstzinnige vampierenfilms die ik gezien heb, met Tony Scott die soms videoclip-technieken gebruikt en vooral veel wapperende gordijnen en sluiers waar hij doorheen kijkt. De stijl is donker, gevuld met veel schaduwen, bijna film noir. The Hunger raakt meer de onderliggende thema's van de vampierenfilm zoals onsterfelijkheid en de seksuele potentie van de vampier, en zondigt zich niet teveel aan clichés.

Voor Miriam is haar honger die naar bloed en naar gezelschap in haar eenzame bestaan. Voor haar slachtoffers is het een honger naar onsterfelijkheid. Bowie belichaamde goed de angst die hij beleefde toen hij na 200 jaar plots geconfronteerd werd met zijn lichamelijk verval. De erotiek komt er in de vorm van een lesbische aantrekkingskracht tussen Sarandon en Deneuve. Hoewel deze film een buitenbeentje is in Scotts filmografie, heeft hij net een beetje teveel overdreven met dat kunstzinnige waardoor de film erg ijzig en afstandelijk is. 3*

avatar van steph b
2,0
Visueel prachtige film, Ijzersterk begin met heerlijke duistere 80's muziek (sisters of mercy schoot me te binnen), maar na een zeer spannende, lekker wegkijkende eerste 30 minuten, is er verder eigenlijk niet veel meer te genieten. De film dooft als een kaars.
Dat is vooral te wijten aan het magere verhaaltje, want aan de acteerprestaties ligt het zeker niet.

avatar van dennis013
3,5
Het verhaal is flinterdun en suf;
Maar wat een geweldige sfeer!
De muziek is erg mooi gekozen, de acteerprestaties zijn allemaal erg goed en de decors zijn prachtig. Ik vond overigens de horrorscenes dan wel weer wat minder, maar al met al is het uitermate mooie film om een keer te zien.
Als deze film een beter verhaal had gehad, dan had deze zomaar in de top 250 kunnen staan.

avatar van Richard_Voorhees
Nog een vampierflick waar ik werkelijk nog nooit van gehoord had. David Bowie in een vampierfilm.

avatar van Thorak
3,5
Verwacht hier van geen standaard vampieren film!

avatar van Metalfist
1,5
Verwacht ook geen goede vampieren film.

Al zou ik hem eigenlijk eens moeten herzien. Ik zag de film in een periode waar ik niets van Bowie kende, iets wat nu wel verandert is, en mijn smaak is ondertussen in die 5 jaar al wel weer wat geëvolueerd. Plus, ik kan me er amper nog iets van herinneren.

avatar van Thorak
3,5
Het probleem met deze film is dat veel mensen denken een standaard vampierenfilm te gaan zien, maar eigenlijk is dit helemaal geen vampierenfilm in het standaard clichébeeld van vampieren.

avatar van GrobbekuikenXL
3,5
Nog steeds mooie arty vampierfilm die zeker niet iedereen zal bevallen. Intro met muziek van Bauhaus blijft gaaf. Nummer gaatdan ook over Bela Lugosi
Die ooit Dracula speelde. Hou zelf meer van Christopher Lee als Dracula.

lezertje
Pretentieuze onzin, waar bij regisseur Tony Scott teveel naar Nicholas Roeg’s ‘The man who fell to earth’ (1976) heeft gekeken (Niet toevallig ook met David Bowie) en de witte duiven van John Woo.

avatar van joolstein
3,0
De tweede film van regisseur Tony Scott de man die we vooral kennen van vakkundige maar pretentieloze actie/thriller films. Echter deze film valt een beetje buiten de boot. Het is namelijk een interpretatie op het aloude vampieren thema. Zeker niet slecht gedaan! De actrices Catherine Deneuve en Susan Sarandon zien we in een paar licht erotische scenes. En David Bowie heeft een fenomenale rol. Direct aan het begin horen we Bauhaus met Bela Lugosi`s is dead en hiermee is gelijk de trend gezet voor het New Wave stijltje. Visueel zijn er een paar prachtige en heerlijke shots. Toch houd de film niet de gehele tijd zijn kwaliteit en spanning vast, echter is het wel leuk om deze film te zien.

avatar van baspls
3,5
"You said forever. Never ending. Do you remember?"

The Hunger had ik al langere tijd liggen om te bekijken. Het is een van de eerste films van Tony Scott en meteen is het een erg aparte film, zeker in vergelijking met de actiefilms die Scott later zou maken (al waren Man on Fire en Top Gun ook erg goed geschoten). In tegenstelling tot wat je zou verwachten is The Hunger alles behalve een standaard vampierenfilm.

John is al 500 jaar de partner van Miriam, een duizend jaar oude vampier. Samen betrekken ze een appartement in New York en doden zo nu en dan iemand om te overleven. Na eeuwen jong te zijn geweest begin John echter snel te verouderen en zoekt hij hulp bij een vrouwelijke onderzoeker die onderzoek doet naar het tegengaan van verandering. Maar dan krijgt Miriam een oogje op haar...

David Bowie heeft geen heel grote rol, maar speelde die wel erg goed. De verouderings effecten waren toendertijd al erg sterk en zelfs onder die dikke laag make-up weet Bowie nog emotie over te brengen. Verder waren Catherine Deneuve en Susan Sarandon ook sterk in hun rol.

De film geeft een erg frisse kijk op het vampierenthema, met dan vooral aandacht voor onsterfelijkheid en eeuwige jeugd. Indat opzicht deed de film me een beetje aan Highlander denken, al had die film veel meer flashbacks naar vergane tijde.

De cinematografie van de film is verzorgt door Stephen Goldblatt (Outland, Young Sherlock Holmes) en was naar mijn mening ijzersterk. Het kleurgebruik met grotendeels (volgensmij zelf volledig) natuurlijke lichtbronnen gaf de film een heerlijke sfeer die heel goed bij het karakter van de film past. De vele close-ups en experimentele editing maken de film ook bijzonder. Het kleurgebruik deed me bij vlagen denken aan Blade Runner van grote broer Ridley.

De film begint met een gast-optreden van de band Bauhaus maar heeft daarna eigenlijk grotendeels klassieke muziek als soundtrack. De muziek help de dramatische toon enorm en past uitstekend bij de beelden.

Alles bij elkaar vond ik The Hunger een erg bijzondere film. De tweede helft had weliswaar iets beter uitgewerkt gekund, maar ik vond het alles behalve tegenvallen. Een erg ondergewaardeerde film in Tony Scott's repertoire. Dat heeft er denk ik mee te maken dat mensen een vermakelijke standaard low-budget vampierenfilm verwachten met Bowie die een grotere rol heeft. Aanrader voor liefhebbers van de gebroeders Scott en mensen die een frisse vampierenfilm willen zien.

avatar van Collins
3,5
geplaatst:
Een vampierfilm die voorbij gaat aan de klassieke kenmerken van een vampier zoals je die in film over vampiers zou verwachten. Geen scherpe hoektanden, zonneallergie en crucifixen. Wel de onverzadigbare honger naar bloed, het eeuwige leven en daaraan gerelateerd de angst voor lichamelijk verval en de angst voor eenzaamheid.
Geen film die focust op fysieke horror. Meer op sfeer en psychologische horror. De vampier en zijn gemoedstoestand worden door regisseur Tony Scott heel kunstzinnig gevangen. Ieder shot is een klein kunstwerkje dat met gebruikmaking van elementen als licht en donker, schaduw, kleur, fladderende witte duiven en wapperende gordijnen een mysterieuze, duistere en koele glans legt over de film.
Style over substance. De film praat voormamelijk in beelden. De kunstzinnige beelden gaan ten koste van de inkleuring van de personages. Veel achtergrond en diepte bezitten ze niet. Het draait om de beelden. Die vertellen het verhaal. Dat hoeven de personages middels het spuien van tekst of het verrichten van handelingen amper nog te doen. Prima hoor. Hun koude en bloedeloze aanwezigheid temidden van de aandachttrekkende beelden ziet er fraai uit en functioneert.
De film bestaat uit sfeervol gestileer. In dat kader is bijvoorbeeld het onophoudelijke gerook van sigaretten goed verklaarbaar. In bijna elke scène valt wel een stemmige nevelige rookpluim te ontwaren, die door het beeld sluiert. Koel, erotisch, somber, duister. Dat is tevens de sfeer die de film ademt. En, om helemaal geen twijfel te laten bestaan over de droefgeestige inborst van de film, is er nog de plechtige muziek van Delibes, Allegri, Schubert en Ravel om de emotionele lading van een scène te benadrukken.
Deneuve, Bowie en Sarandon zijn prima acteurs maar stellen zich hier in dienst van de stilering. Van hun acteertalent krijg je weinig te zien. Dat aanhoudende en vertragende gestileer is trouwens af en toe even doorbijten, maar zodra Deneuve in dit decor met teksten als „We're damned to Iive forever...with no reIease, no end“ op de proppen komt, krijgen de beelden opeens weer betekenis en is de ris aan stroperig langskomende kunstzinnigheid buitengewoon goed te consumeren.

avatar van Roger Thornhill
3,5
Hmmm... apart. Toen ik de film zo'n twintig jaar geleden voor het eerst zag vond ik hem (volgens mijn toen geschreven filmkaartje) "bizar, niet erg goed", en ik kan hem nog steeds niet echt goed vinden, maar hij is ook niet zo slecht als hij volgens de commentaartrack van Tony Scott indertijd werd ontvangen, en onder die gedateerde beelden vol hoge broeken, opgeföhnde haren en broeierige rook zit best een interessant verhaal. En dan heb je nog drie zéér boeiende acteurs... Misschien is de film in de herinnering wel beter dan op het moment zelf, ik vind hem ook na twee keer in drie dagen kijken moeilijk te beoordelen en te waarderen. Nou vooruit, een minpuntje is dat ik na verloop van tijd wel een beetje genoeg krijg van al dat atonale gefiedel en die unheimische geluidjes op de geluidsband, en een heel duidelijk en zwaarwegend pluspunt is dat het verouderingsproces er behoorlijk goed uitziet, in tegenstelling tot de meeste andere voorbeelden daarvan, hoewel Blaylock op het einde feitelijk niet meer herkenbaar als Bowie is. Zijn aftakeling en zijn emotionele reactie daarop (en dan dus vooral zijn lichaamstaal) vormen voor mij het meest effectieve deel van de film.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:12 uur

geplaatst: vandaag om 23:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.