Droste no Hate de Bokura (2020)

Dit is echt een heerlijke film. In de tijd dat een film vaak 2.5 uur moeten duren is het zo heerlijk om er eentje van 70 minuten aan te treffen. De vaart zit er goed in, het verhaal klopt (voor zover ik kan beoordelen) heel goed wat best knap is want het is een vrij complexe tijdreisfilm maar tegelijkertijd is het plot echt super eenvoudig! En het is allemaal realtime en dat werkt echt heel goed. Je ziet de situatie voor je ogen steeds complexer en vervelender worden. En dit is heel grappig. Het einde is wel wat zoet, maar dat past eigenlijk wel goed bij de toon van deze film. Kortom, prachtig! Volgens mij is dit toch wel zon film die iedereen kan waarderen. 4.5 ster dik verdient dus.

Heerlijk idioot filmpje dat een leuke knoop in je hersens legt. Het heeft wat weg van One cut of the dead. Ook hier wordt er gespeeld met een soort Droste effect. Maar de inhoud en uitvoering is een stuk minder sterk van het idee. Maar in 70 minuten kijkt het lekker weg. Had zeker niet langer hoeven duren.

3,5

Maffe, inventieve film over een simpele eigenaar van een café die ontdekt dat hij via zijn beveiligingssysteem twee minuten in de toekomst kan kijken. Zodra zijn vrienden zich ermee gaan bemoeien loopt één en ander volledig uit de hand. Vernuftig in elkaar gezet en in één take opgenomen, waarbij je je herhaaldelijk afvraagt hoe de makers dit in godsnaam hebben gepresteerd. Nadeel van deze opzet is wel dat het akteerwerk sporadisch John Lanting-achtige vormen aanneemt, met veel overdreven gedoe en gekke bekken trekken. Gelukkig is de film lekker kort, zodat het allemaal nog net leuk blijft.

Nu weet ik het zeker: films over tijdreizen zijn niet mijn ding. Toegegeven, de film is knap geconstrueerd maar ik kan er niks mee. Jammer voor mij misschien.

Een eenvoudig maar briljant idee, uitgewerkt tot een geinige komedie. Vooral de eerste helft is erg leuk en zit slim in elkaar, jammer genoeg wordt het daarna een stuk minder en tegen het eind was ik lichtelijk teleurgesteld. Hier had wel iets meer ingezeten. Maar toch, vanwege het idee en de eerste helft een 3,5 uit 5.