Il Buono, il Brutto, il Cattivo (1966)

Het lijkt me vrij logisch dat een land stilstaat bij ingrijpende gebeurtenissen in hun eigen geschiedenis en daar films over maken. De Franse revolutie of de Spaanse burgeroorlog zullen voor Amerikanen ook niet meteen zoveel tot de verbeelding spreken als hun eigen burgeroorlog. Ik denk ook niet dat ze specifiek er meer aandacht aan besteden dan andere landen, maar doordat Amerikaanse films wereldwijd populair zijn ze gewoon wat meer in het zicht zitten.

Maar Leone is dus een Europeaan, maar was een grote fan van westerns en John Ford in het bijzonder. Zijn westerns waren vaak een eerbetoon aan het genre, waar de Amerikaanse burgeroorlog nogal eens een rol in speelde.

Nogmaals leone verteld hiermee wat een oorlog doet met de mens.

Natuurlijk, maar het ging er ook meer om waarom hij dan juist deze oorlog koos, in plaats van een Europese, aangezien hij zelf een Europeaan is.

Je kunt natuurlijk ook moeilijk een western maken die zich afspeelt tijdens de 80 jarige oorlog.

Star wars wordt toch gezien als een ruimteoorlog western?

Klopt, Star Wars word gezien als een mix van Sceince-fiction, Western en Fantasy. Officieel is het Sword and Sorcery (Fantasy).

En dat brengt ons weer bij Edgar Rice Burroughs, de "vader" van die mix, en zonder wiens invloed er geen Star Wars etc. etc. etc. geweest zou zijn

Volgens mij was Star Wars de eerste die die mix had. Ook was er nog nooit eerder een Sword and Sorcery film gemaakt die zich afspeelde in de ruimte. Later kwam dit wel weer voor zoals bij bijvoorbeeld Krull.

Als film misschien, maar het komt allemaal van de John Carter (e.a. SF-fantasy) verhalen van Burroughs, zoals ook de makers van die films vaker toegaven.(en de bedenkers van Star Trek eveneens)

Het hele genre is schatplichtig aan ERB.

Maar we zitten een beetje off-topic vrees ik, sorry voor de omleiding

Deze film is zo goed dat hij ook onbedoeld grappig is en toch mega goed blijft!

Een van de weinige films waarbij ik ervan geniet dat hij zo 'traag' vooruitgaat.

('grappig' bedoel ik hier zeker niet denigrerend, meer iets van "bad-ass":-)

Ik had deze film niet eerder gezien, en toch voelde het wel alsof ik deze film al vele malen gezien had. De impact op andere films is zo groot, dat we dat vandaag de dag nog steeds terug zien.

Het viel mij op dat deze film alles had wat ik in een Western zoek, najah Bijna alles. Het belangrijkste wat ik miste was 'de hooiberg' die voor het beeld rolt. Dit gezegd hebbende: review!

De film ziet er, ondanks dat hij in 1966 uitgekomen is, niet erg verouderd uit. Wat eventueel wel een belemmering zou kunnen zijn. Het verhaal is hoogstaand en bevat interessante plotwendingen die het kijken aangenaam houden.

De film bevat muziek tunes die legendarisch geworden zijn, en ze zijn een versterkend en verrijkend effect voor de film.

De film heeft wel een trage/rustige vooruitgang, zeker als je hem vandaag de dag bekijkt. Dit is overigens niet al te hinderlijk. Wat wel opviel was dat ze veel rookten in de film.

Samenvattend, dit is een film die je zeker gezien moet hebben.

Een klassieker van de hoogste plank.

De Western onder de Westerns, Vader van de Westerns.

Ter informatie > ' Tumbleweed'

Zie ook > Tumbleweed - Wikipedia - nl.wikipedia.org

Haha ja, die ja. Dat is ook zo'n standaard ding in een 'Western'.

Al met al wel een goede film.

Wat een film! Ondanks dat hij zo lang duurt heb ik er de hele tijd met volle aandacht naar zitten kijken. De cast met van Cleef, Eastwood en Wallach was superieur. Maar ook moet gezegd worden dat de muziek de film toch wel compleet maakt. Wat was dat geweldig. Vooral de scene dat Tuco rent op de begraafplaats met het nummer Ecstasy of Gold. Geweldig.

Ook het einde van deze film is machtig.

Topfilm-tijdloos-prachtig

Prachtige scene met Tuco en Blondie.

You have two kind of people in this world: those with loaded guns, and those who dig, and you dig.

Laatst 'the Gostwriter' gekeken waar Eli Wallach een hele kleine rol had. Ik dacht er tijdens de film niet aan, en herkende zijn gezicht niet. Maar toen ik zijn stem hoorde, wist ik het meteen. En even zat ik weer in the good the bad and the ugly, hen hoorde Tuco roepen:"Hey Blondie!"

Gewoon iets te langdradig, had sterker gekund.

Heb deze film af en toe gezien op tv en verleden week de blu-ray gezien. Heeft me niet heel de tijd kunnen boeien. Duurt veel te lang en het draait om drie figuren die een geldschat zoeken. Nee, ben er niet over te spreken.

Vreemd, want ik vind Once Upon A Time In The West een meesterwerk en ook OUATIA fantastisch. De andere uit de trilogie, A Fistful Of Dollars en For A Few Dollars More heb ik ook gezien. De eerste is een remake van Yojimbo uit 1961 en is aardig en vermakelijk. De tweede vind ik erg goed, met name doordat het verhaal en de lokaties beperkt zijn en de speelduur juist is.

Deze film viel mij erg tegen. Niet slecht en sommige scenes vond ik welhaast magistraal (Wallach die ronddoolt op de begraafplaats op zoek naar de naam met die opzwellende muziek is schitterend). De final shootout is slecht gemonteerd, duurt te lang en bied geen verrassingen. In tegenstelling tot OUATITW, waar de muziek een integraal onderdeel uitmaakt van het geheel.

De film duurt te lang, het verhaal bied zeer weinig en is voorspelbaar. De slechtste uit de trilogie.

Toch leuk, toen ik hem ging kijken wilde mn broertje meekijken omdat hem deze film wel leuk leek. Liep na 5 minuten al weer weg omdat hij deze te langdradig vond haha.

Het acteerwerk is van een bijzonder hoog niveau.

Geweldige film.

Geen klapper voor mij in de Dollarstrilogie, wel een stijgende lijn met een verfijning van stijl waarin enkele mankementen terugkeren. Zo smeert Leone het nog wat breder uit. Met bijna drie uur op de teller is hij zo lang van stof, dat de keren die er toe doen, te verspreid liggen om van een onverdeeld succes te spreken. Dan mag het algehele sfeertje wat sterker zijn, het is ook weer niet imponerend genoeg om het constant aan de praat te houden.

De rolverdeling van het drietal komt daarnaast wat ongelukkig uit de verf. Spijtig dat Van Cleef zo weinig te doen krijgt. Angel Eyes is, zelfs met enige afstand, het meest intrigerende karakter. Eastwood vind ik hier eerlijk gezegd niet zoveel aan. Kan ook komen omdat Wallach enorm veel aandacht trekt. Heel soms leuk, zoals rondom het badje, maar menig scène gaat naar de knoppen met zijn gemeen of grappig bedoelde geknauw en geëmmer.

Dubbel jammer, want hij krijgt de leukste dingen om handen. Niet dat de plot op zich verder veel voorstelt, daar lijkt Leone het ook niet echt om te doen, maar met zo'n halve clown blijft er ook niet veel over van de thematiek. Om Morricone's gelauwerde theme kan je niet heen, de sunburn is niet het enige rauwe aan de film en de afsluiter op het kerkhof is in alles wervelend. De reis ernaartoe gaat daarentegen lang niet altijd over stoffige rozen.

When you have to shoot,.. SHOOT! Don't talk

wat een geniale film blijft dit toch. De muziek (Morricone is wederom magistraal), de decors en het landschap zijn prachtig, elke acteur acteert alsof ze het van hun geboorte deden met een speciale vermelding voor Eli Wallach. Wat speelt hij zijn rol zoooo goed als de smerige bad guy maar waar je toch sympathie voor krijgt. Natuurlijk moeten we de regisseur Sergio Leone niet vergeten te vermelden (heeft hij ooit is geen goede film gemaakt? Spijtig dat hij niet zo veel films heeft kunnen maken .

Zo'n films als deze maken ze niet meer. Wat ook vrij normaal is want dit is één van het mooiste epos dat de filmliefhebbers heeft mogen aanschouwen.

een dikke 5* en nog een oneliner om de recensie af te sluiten:

Tuco: [probeert de brief te lezen] "See you soon, id... " "id... " "ids... "

Blondie: [neemt de brief af en leest] "Idiots". It's for you

Ik word er toch weer zo euforisch van zeker!

Fijne film over het binnenhalen van een grote geldbuit. Ik heb de hele tijd met veel aandacht naar deze film zitten kijken, maar dacht nergens: wauw wat een film! Misschien ligt het genre me niet echt, dat kan. Of de trage wijze van vertellen. De laatste 30 minuten zijn wel magistraal, met prachtige muziek en eigenlijk veel spanning. Had wel een beetje moeite om in de film te komen. Verder goede combinatie van humor, actie en avontuur. Tsja en wat zullen we er eens van maken? Oke, 4 sterretjes, omdat het kan.

Ik heb deze ook maar eens bekeken omdat hij zo'n hoge rating heeft. Ik sluit me aan bij het commentaar, maar ook de kritiek die ik hieronder las:

- Aardige plot, onderhoudende film, zeker voor die tijd

- Goede cast en scenery

- Goede muziek

- Film duurt te lang, soms ergerlijke lange closeups

- In tegenstelling tot anderen kon me de kinderlijke scene op het kerkhof met de muziek niet bekoren.

De film is bijna 50 jaar oud. Tegenwoordig moet alles snel, toen was dit tempo heel normaal. Bekijk het eens in dat licht.

Bedoel je de eindscène?!? Dat is een klassiek voorbeeld van briljante editing, muzikale begeleiding en spanningsopbouw... Ik denk dat dat een van mijn favoriete scènes ooit is. Ieder zijn meug, maar ik snap dat niet echt

Of je bekijkt het wat realistischer. Genoeg vlotte films vroeger, genoeg trage films nu. "Normaal" was dit tempo vroeger ook niet.

Normaal was het tempo van deze film inderdaad niet. Ik kan me geen film herinneren die shots zo lang vasthoudt als hier. Ook niet de trage films van nu.

Satantango hoeft hier volgens mij zeker niet voor onder te doen.