The Illusionist (2006)

Geweldig eerste deel, daarna ging het wat minder en het einde was cliché. Vooral de goocheltrucks stalen de show.

Leuk dat het geheim van de 'geesten' bewaard blijft

Verder een sfeervolle kleurenfilter, bij momenten mooi camerawerk, en twee hoofdacteurs die goed in hun rol zitten.

Wel jammer van het clichématige einde dat ik zeker al ergens anders ben tegengekomen (Ik denk in 'The Usual Suspects')

Leuk filmpje voor tussendoor.

goede film, maar wat mij betreft niet top 250 waard, al is dat een andere discussie natuurlijk. Acteerwerk vind ik eigenlijk niet zo heel geweldig, maar het verhaal daarentegen kon me wel overtuigen, en al zeker op het einde als idd alle puzzelstukjes ineen vallen.

Nuja, niet geheel onterecht wordt bij deze film vaak de vergelijking gemaakt met The Prestige (uit hetzelfde jaar), en ik moet zeggen dat ondanks een verschillende benadering (en verhaallijn uiteraard) ik toch ook even de vergelijking moet maken. Want daar waar The Illusionist een kruising maakt tussen mysterie en romantiek, houdt the prestige het bij vnl mysterie. En ik moet zeggen: The Prestige haalt het voor mij duidelijk wat betreft het geheel (zowel verhaal als acteerwerk).

Desalniettemin toch een filmpje dat er wel degelijk mag zijn, en toch moet gezien worden, maar wat mij betreft dus geen echte hoogvlieger...

3.5*

Nothing is what it seems

Ik had de film al een aantal keer in de winkelschappen zien liggen maar om de een of andere reden toch nooit meegepakt, alhoewel het verhaal me wel aansprak. Nu was hij een tijdje geleden op tv en had ik hem opgenomen maar was ik hem weer uit het oog verloren. Gisteren dan toch eens tijd voor gemaakt.

Het verhaal heeft zeker wel potentie, vooral ook omdat ik toch wel redelijk gefascineerd ben door dit soort types à la Houdini. Het is alleen jammer dat alles zo standaard wordt uitgewerkt. We zien iemand worden gearresteerd waarvan al snel duidelijk wordt dat het het hoofdpersonage is en dan worden we teruggestuurd naar het verleden. Daar zien we dan heel het plot ontrollen met af en toe een irritante voice over en komen we tenslotte terug aan het begin van de film waar je dan een plottwist krijgt die ook al bijlange na niet zo verrassend is zoals sommigen hier zeggen. Op zich is het allemaal wel degelijk uitgewerkt maar helemaal niet meer origineel doordat het in tig andere films ook al is gekomen. Jammer want ik blijf erbij dat rol van Eisenheim die 'echte krachten' heeft toch interessant is, al wordt dat dan weer bijna opgehoffen door het opgedrongen liefdesplot. Vind het trouwens wel idioot dat je op de poster Norton met een glazen bol ziet waardoor hij een charlatan lijkt maar dit geeft een totaal vertekend beeld van de echte Eisenheim in de film.

Wat geeft de film dan nog 3.5*? Een dik pluspunt is toch wel de visuele pracht. The Illusionist is een dikke parel geworden door de ietwat duistere sfeer, de mooie vormgegeven illusies van Eisenheim maar ook het flashbackverhaaltje over Eisenheims en Sophie's jeugd heeft een leuke filter over zich heen. Het leek de hele tijd te flakkeren alsof het precies werd geprojecteerd via een oude camera.

Het tweede punt is de acteerprestatie van verscheidene acteurs. Norton is steengoed in zijn rol van Eisenheim en ook Paul Giamatti was zeer goed. Alleen ergens jammer van Jessica Biel. Ze heeft een serieuze weg afgelegd van Seventh Heaven om hier in te terecht komen maar passen doet ze niet. Oké, het is een mooie verschijning maar in combinatie met Norton gebeurt er niet veel. Was dan ook blij dat ze in het midden van de film 'vermoord' werd.

Leuk om eens te zien maar voor het verhaal hoef je het niet te doen. Wat wel goed is, is de look van de film en de combinatie Norton-Giamatti.

3.5*

De film weet dan met prachtige climax aan het eind het mysterie op te lossen, en je op de verkeerde hak te zetten.

De altijd betrouwbare Edward Norton zet weer een prima rol neer als de mysterieuze Eisenheim. Maar de show wordt echt gestolen door Paul Giamatti als commissaris Uhl. Wat een acteur! Jessica Biel valt naar mijn mening een beetje uit de toon als Sophie maar doet het toch niet onverdienstelijk.

Goede en mysterieuze film. Het is allemaalerg mooi gevonden vooral het einde. Norton zet weer eens een erg goede prestatie neer.

Een aanrader voor fans van vreemde films.

Deze film wist me van meet af aan te boeien !

De jonge jaren van Eisenheim en Sophie waren een mooie intro om vervolgens een tijdsprong te maken van 15 jaar...

Blijkbaar heb'k hier en daar enkele aanwijzingen gemist die tijdens een toekomstige 2e kijkbeurt niet meer onopgemerkt zullen blijven.

In't midden vonk ik dat de film een beetje stil viel, een klein beetje maar want hij herpakte zich daarna stevig !

Om nog maar te zwijgen van actrice Jessica Biel, ze zag er in deze film adembenemend uit !

7,5/10.

Een prachtig in beeld gebracht Mystery-Drama

Dikke aanrader

Filmsite: THE ILLUSIONIST - OFFICIAL MOVIE SITE - theillusionist.com

Edward Norton op de automatische piloot in een standaard verhaal met Oostenrijkers die Engels spreken!!1. De hippige illusionistische scenes van eerdergenoemde zorgden ervoor dat dit gelukkig geen diepe ellende werd. Van de 3 goochelfilms uit 2006 (Scoop, The Prestige en deze) vind ik dit toch de minst boeiende.

Ben ik dom als ik het plot niet begrijp? Of is het gewoon simpelweg: Edward en Sophie waren schijndood: ze hebben de kroonprins een moord in de schoenen geschoven wat eigenlijk niet waar was?

Wel mooie beelden, goede acteerprestaties en een leuk verhaal, tot aan het einde: daar snapte ik geen reet van. Misschien niet handig om deze film te kijken als je ogen half dicht vallen, maar alsnog.

3,5* Als ik ooit zin heb, nog een keer kijken om het plot hopelijk wel te begrijpen....

Edit: Never mind, ik vat um al...

Zonder twijfel een goede film, met een sterke Edward Norton in de hoofdrol. Al dan niet terecht leg ik the Illusionist gelijk in vergelijking met the Prestige, en ik moet dan helaas wel concluderen dat ik deze een stuk minder vind. Het meest jammer vind ik dat alle trucs van Edward niet uitgelegd worden, hij leek nu eerder een tovenaar dan een goochelaar. Weet niet of er een speciale reden is om het niet uit te lichten, ik kan er in ieder geval geen bedenken.

Maar goed, dit neemt niet weg dat het een sterk verhaal is.

Dikke 3,5*

Minder dan The Prestige.

Het is wel een redelijke film. Leuke trucjes, maar ze waren een beetje over-the-top vergeleken met de film die ik bovenaan noemde.

Die kroonprins vond ik verdomd veel op Jude Law lijken, tijdens het kijken ook maar eens opgezocht... ik had het mis.

Ook wel een film met een verrassend einde, met misleidingen en 'magie'.

Wel een prachtige Jessica Biel en (inmiddels) een heerlijke Eleanor Tomlinson

Heel erg saai. Daar waar ik The Prestige echt heel goed vind, is dit maar een saaie film. Geen idee eigenlijk waarom ik The Prestige noem, maar die vergelijking is op de een of andere manier snel gemaakt.

Het begon nog heel aardig met veel illusies en optredens, maar naar mate de film vordert, zijn er steeds minder en als ze er al waren, konden ze me vrij weinig boeien. Al die zijplotjes hadden van mij niet gehoeven. Nu zijn ze eigenlijk onvermijdelijk bij dit soort verhalen, maar zorg dan op z'n minst dat ze goed uitgwerkt zijn en niet zo enorm cliché...

Hier had ik veel meer van verwacht. Verspilde tijd.

The Illusionist zal waarschijnlijk nog lang te boek staan als 'die andere goochelaars-film', met als gevolg continu vergeleken te worden met Christopher Nolan's trukendoos uit hetzelfde jaar. En zet je deze twee films naast elkaar, vallen de overeenkomsten ook best op. Maar de verschillen eigenlijk nog veel meer. Alle sterke ingrediënten van The Prestige ten spijt, The Illusionist heeft twee grote voordelen tegenover zijn genregenoot; Paul Giamatti in een kleine hoofdrol en Jessica Biel in plaats van Scarlett Johansson als de onvermijdelijke vrouwelijke lead. Vooral die eerste weet toch geregeld een film in zijn eentje te redden.

Wat betreft het uitgangspunt is The Illusionist toch meer een lief, onschuldig liefdesverhaal in sprookjesvorm zonder al teveel poespas. Erg indrukwekkend is het niet en het zit allemaal ook niet erg bijzonder in elkaar; qua script is The Illusionist alles behalve uitzonderlijk. Een stuk beter is het visuele aspect, waarbij de art-department en de DOP voortreffelijk werk leveren. In combinatie met de schitterende score komt een schitterend plaatjesboek tot leven, de dromerige en magische sfeer wordt goed neergezet. Daarnaast is het acteerwerk van de drie hoofdrollen meer dan uitstekend, ook Norton doet waar hij goed in is en intrigeert. De rest is niet al te bijzonder en meneer Sewell gaat er zelfs af en toe nogal over met zijn spel. Wat dat betreft is The Illusionist zeker geen vlekkeloze film. Maar de kijker een mooi gemaakte en amusante illusie voorschotelen is Neil Burger zonder meer gelukt.

3,5 sterren.

Prachtig, romantisch 'sprookje' over een illusionist dat zich afspeelt in Wenen meer dan een eeuw geleden. Je vraagt je voortdurend af of wat je ziet echt is of een illusie. Gelukkig wordt die vraag op het einde van de film beantwoord. Meeslepend gefilmd met een mooie aankleding en ook mooie muziek. Ook een uistekende cast die het totaalplaatje compleet maakt.

Een goede film, waarin vooral Edward Norton bewijst dat hij een steengoed acteur is. Hij draagt de film voor de volle 100%, wat de film zeker ten goede komt (al wil ik niet zeggen dat de rest van de cast het niet goed doet, integendeel). De trucs van Eisenheim werden leuk in beeld gebracht, zodat ik ook daarover zeker niets negatiefs kan zeggen. Het was eerder het verhaal waar ik niet meteen wild van werd. Om 1 of andere reden sprak het me gewoon niet echt aan, het feit dat ik al niet echt een fan ben van romantische films zal daar zeker niet vreemd aan zijn. Maar desondanks dit, kon ik de film zeker nog wel appreciëren. Met name het einde, dat ik zeker niet zag aankmen, heeft daartoe bijgedragen.

Het kan niet anders dan dat ik deze film met The Prestige moet vergelijken, want de films kwamen toen qua thematiek toen toch wel erg veel overeen. Nu ik beide films op een avond heb gezien moet ik in ieder geval zeggen dat Nolan's werk met gemak The Illusionist qua script, cast, cinematografie en soundtrack overtreft, waar The Illusionist niet verder dan 'vermakelijk' komt.

De cast is nog geeneens heel erg slecht, vooral Sewell en Giamatti doen het erg goed, maar het zijn toch die flauwe accenten waar Norton en Biel het mee moeten doen die na een kwartier al heel erg op de zenuwen werken. Qua script is het ook niet veel beter, slechts de twist op het einde redt de film van de grijze middelmaat. Qua goocheltrucjes is het allemaal aardig, maar teveel gericht op echte magie, dan op trucage, waardoor het hele serieuze karakter ook behoorlijk verloren gaat. Tel daar dan ook nog eens een matige soundtrack en vrij saaie regie bij op en het is voor mij duidelijk welke van de twee films de beste is.

The Illusionist verveelt echter nergens en duurt gelukkig niet te lang, waardoor het eindproduct best aan te zien is. Het hoge cijfer verbaast me echter nog steeds, want ik heb geen moment het idee gehad naar iets echt bijzonders te kijken.

Degelijke film. Ik zag de twist ook niet aankomen terwijl het zo voor de hand lag.. Wat denk ik vooral te danken is aan het sterke acteerwerk van Rufus Sewell als de kroonprins en Paul Giamatti als inspecteur.
Wat ik vooral miste was het totale gebrek aan hartstocht bij Biel en Norton, dat blijft wel erg oppervlakkig, waardoor het risico wat ze nemen niet invoelbaar is.

Tegenvaller. Acteerwerk is niet erg bijzonder (o.a. Norton op automatische piloot, maar uitgezonderd Sewell, die best goed was), cliché dialogen en een erg voorspelbaar verhaal en einde, zeker v/a het moment dat Sophie 'vermoord' werd.

Daarbij voegt de poging om de film een ouderwets sfeertje te geven door beeldfilters en scène-overgangen ook niet veel toe. Ten slotte was er geen chemie tussen Norton en Biel, waardoor de geloofwaardigheid van hun band de dieperik inzonk.

2*

Mooie film met warme kleuren en een soort schemer soms wat het mysterieuze extra benadrukt. Het verhaal loopt vrij klassiek, maar de sfeer wordt wel op niveau gehouden. Ik moet sommige eerdere gebruikers hier volgen dat er weinig chemie was tussen Norton en Biel. De rest doet het wel zeer goed. Weinig verrassingen dus, maar een aangename sfeer die de film omhoog trekt.

Een tijdje geleden The Prestige gezien en dacht dat deze film hetzelfde ging zijn, maar het is een totaal andere film geworden: Terwijl in The Prestige alle trucs worden uitgelegd, wordt dit in deze film niet gedaan.

Het verhaal is ook totaal anders: In The Prestige gaat het over twee rivaliserende goochelaars en dit is eerder een liefdesverhaal met een goochelaar.

'k Vond hem zeker de moeite om te bekijken, vooral voor het einde. Jammer genoeg als je eenmaal alles doorhebt, zal een tweede maal de film waarschijnlijk minder goed meevallen, alhoewel het natuurlijk wel een goed verhaal is.

Zeker eens bekijken.

Ik denk dat ik deze film nu voor de derde keer zie. Kreeg vanmiddag spontaan zin in een herziening, ook al omdat het zeker twee jaar geleden was dat ik hem voor het laatst gezien had.

Kon me nog iets herinneren van de twist die de film aan het eind heeft. Niet helemaal meer, dus het was nog wel iets nieuw voor me.
Dat deze film vaak vergeleken wordt met 'The Prestige' kan ik me wel iets voorstellen, al is het enige wat ze beiden gemeen hebben dat het over illusionisme gaat. Verder valt er geen vergelijking te maken.

Edward Norton is goed op dreef als illusionist Eisenheim. Belangrijk voor een film als deze is dat de hoofdrolspeler goed gecast moet zijn, anders maakt het de film in één klap al mislukt. Gelukkig laat Norton zien dat hij deze rol aan kan en dat hij overtuigt als de mysterieuze Eisenheim.
Het verhaal is mysterieus en wordt pas aan het eind duidelijk. De film is dan ook het sterkst als je hem voor de eerste keer ziet. Aangezien het voor mij al een herziening is, is de spanning bij de meeste scenes er al af. Vooral het middengedeelte kon me minder bekoren dan de voorgaande keren.
Maar bij het zien van de twist merkte ik pas weer hoe de vork in de steel zat en gaf me het wel een voldaan gevoel.
Heb geen spijt van de derde kijkbeurt en laat de score van 3,5 ster dan ook gewoon staan!

Aardige film over de illusionist Eisenheim. De film wordt goed opgebouwd, waarbij vooral de optredens van Eisenheim de moeite waard zijn. Goed acteerwerk van Norton en Giamatti. De film blijft boeien en is erg sfeervol. Minpunt is dat uiteindelijk lang niet alle trucs worden uitgelegd, dat is geen ramp, maar het had de film nog wat beter kunnen maken.

De tegenhanger van The Prestige toentertijd, had hem nog niet gezien, maar hij leek me altijd wel de moeite waard.

Uiteindelijk wel een aardig filmpje. Neemt meer de romance als uitgangspunt, maar werkt dat niet helemaal lekker uit, waardoor het toch weer vooral de plottwist is waar de grootste aandacht naar toe gaat.

Jammer genoeg is het allemaal een beetje dubieus hoe de geliefden er uiteindelijk vandoor gaan. Meer dan dit is het eigenlijk niet; Ze kennen elkaar als tieners, zijn vrienden en een beetje verliefd. 15 jaar later komen ze elkaar tegen, en na een wilde nacht willen ze met elkaar vandoor. Typischer dan typische vluchtige filmromance, nergens gebaseerd op de werkelijkheid, waardoor het allemaal nogal willekeurig is als je het mij vraagt.
Dan werkt de film toe naar de climax die dan wel weer grappig is. Het verloop naar het einde was dusdanig lauw zodat je eigenlijk wel een climax/plottwist kan verwachten. Die komt er dan ook, en is best aardig maar nergens echt denderend.

Eigenlijk qua script niet zo'n al te sterke film m.a.w., maar de pluspunten worden ook ergens anders vandaag gehaald. Het sfeertje is erg fijn, en vooral de performances op het podium vallen in positieve zin op. Verder zijn de rollen van Norton en Giamatti zoals verwacht sterk. Ook ziet de film er vrij mooi uit, zitten vooral een paar hele nette scenes in het bos in die meer dan de moeite waard zijn.

Al met al best leuk voor een keertje, The Prestige is iets spectaculairder in opzet, deze wat meer ingetogen en romantischer. Vond eerstgenoemde nog wel wat beter, kent iets meer pluspunten. Als je iets subtielers wil is The Illusionist meer een aanrader.

3*

Optical illusion

Het niet weten hoe de vork in de steel zit, tot het einde in het ongewisse blijven, en net als je jezelf de hele film gebogen hebt over het hoe en wat en inmiddels opgegeven hebben hoe het nu precies zit, eindelijk die langverwachte opheldering krijgen. The illusionist bewandeld bovenstaande omschrijving door een truc met de kijker zelf uit te halen die pas in de laatste minuut uit de doeken wordt gedaan.

Deze uitkomst vond ik persoonlijk enigszins een beetje vergezocht en ongeloofwaardig en niet zo briljant als dat voorgedaan werd. Er zelf achtergekomen zijn, zou niet aan de orde wezen, maar toch voelde het voor mij soms ietwat gemakkelijk. Waar de film wél punten op scoort is zijn setting en zijn prachtige authentieke sfeer. Je waant je echt in het verleden wat versterkt wordt door de camera filters die gebruikt worden. De film riep een hele warme sfeer bij me op waardoor ik direct moest denken aan sneeuw buiten en een zalige winter avond die je thuis binnen voor de kachel doorbrengt. Dit allemaal met deze film in je dvd-speler uiteraard.

Hoewel het thema van deze film ook romantiek beslaat is hier geen sprake van een tranentrekker maar ligt de nadruk op Eisenheim (het hoofdpersonage) en zijn shows die (naar omstandigheden) veranderen naarmate de film vordert. Er wordt tijd genomen voor het verhaal waardoor de film voornamelijk dialogen uit dialogen bestaat. Hier moet je echt van houden: verwacht geen spektakel en overdadige special effects. Deze zijn namelijk slechts op de achtergrond aanwezig omdat de film het echt van zijn verhaal moet hebben.

Hoewel de uitkomst lichtelijk vergezocht en in mijn ogen ietwat teleurstellend was, is de opbouw ernaar toe sterk. Ook de unieke sfeer die de film heeft, weet veel goed te maken.

3,5*

Gezien de gemiddelde beoordelingen op IMDB (7,6) en Moviemeter (3,71) had ik redelijk hoge verwachtingen van The Illusionist, maar helaas werden die verwachtingen slechts deels ingelost.

Het probleem van The Illusionist zit niet in het acteerwerk: Giamatti en Sewell spelen goed, Norton speelt degelijk en Biel compenseert met haar uiterlijk. Ook de sfeer wordt goed neergezet: decors zijn mooi, de muziek past en de gebruikte kleurenfilters doen hun werk. Tot zover niets aan de hand dus.

De film schiet echter op één cruciaal punt tekort: het verhaal mist diepgang. De personages maken geen enkele ontwikkeling door en het plot is flinterdun. Halverwege (en zeker na een uur) wordt al duidelijk naar welk einde het verhaal toe zal werken. Wat resteert is slechts de vraag hoe Eisenheim zijn doel zal bereiken. Ook daarin schuilt helaas weinig creativiteit. Het plan van Eisenheim oogt simplistisch en bepaalde aspecten doen aan als de klassieke 'deus ex machina'. Het einde van de film is daardoor weinig bevredigend.

Samengevat: The Illusionst is mooi gemaakt, maar mist diepgang.

2,5*

Herrlijke film met een mega-sterke Norton, zoals bijna altijd. Een van mijn favoeriete acteurs.

Film met prachtige beelden, het leken soms net schilderijen. Een mooi verhaal en niet te voorspelbaar. Ik heb genoten

Een goede thriller, in een antieke sfeer en met een mooie score en de beelden zijn in sepia tinten.

Naast een thriller vind ik het ook een aansprekende romance. Ik kwam snel in de film omdat het gewoon goed vormgegeven is en ik snel werd meegenomen in het verhaal.

Dit verhaal intrigeert, ik hou dan ook van mysterie.

De extra disclosure tegen het eind hoeft trouwens voor mij niet. Het verhaal was duidelijk genoeg.

Edward Norton... moest even wennen aan zijn rol, maar hij is zeker overtuigend. Het betreft trouwens allemaal acteurs die tot hun recht komen in een goed scenario en onder deze regie.

Een goede Drama/Mysterie/Thriller/Romantiefilm...

Prima verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Bekende acteurs Edward Norton, Paul Giamatti en

Rufus Sewell...

Mooi opname, mooi kostuums...

Mooi HD kwaliteit...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Na herziening boet "The Illusionist" niets aan sfeer in. Het blijft prettig kijken naar het Wenen van 1900, zeker door de soundtrack van Philip Glass. De geforceerde Duitse accentjes neem je er dan maar bij. Zeker als het bij Eisenheims shows tot visuele hoogstandjes komt. Helaas is de afwikkeling op het einde nu storender en het grootste minpunt. Edward Norton en Paul Giamatti doen het meer dan degelijk, de romantiek tussen Norton en Biel kon dan weer beter.

Zo, dat was even anders dan verwacht. Vanouds wordt The Illusionist vergeleken met The Prestige en daarom had ik van te voren een heel ander beeld van deze film. Waar The Prestige het mijns inziens vooral moet hebben van hoofdbrekende plotwendingen en spanning, is The Illusionist veel meer een dramafilm. Gelukkig heb ik daar helemaal geen problemen mee.

Ik voor mij had de plottwist op het einde niet zien aankomen. Dat wil zeggen, ik wist dat er twist zou aankomen maar niet wat deze in zou houden. Ik lees hierboven dat niet iedereen even enthousiast is over het einde, maar ik vind het einde juist een van de meest bevredigende in lange tijd, zeker als je bedenkt dat er nog zo vlak voor het eind een plottwist komt. Voor mij vielen echt alle puzzelstukjes op z'n plaats zonder dat er teveel werd uitgelegd of het einde zich teveel voortsleepte.

De romance tussen Norton en Biel heeft niet veel om het lijf, maar goed, die is toch vooral onderdanig aan het plot. Het acteerwerk is nergens Oscarwaardig maar ook nooit storend. De sfeer, setting en kostuums daarentegen zijn wel zeer geslaagd. Ook de muziek van Philip Glass is erg mooi en geeft de film nog een extra halve ster mee. Zo kom ik voor nu uit op vier sterren.