Affair in Trinidad (1952)

Degelijke film-noir met een doorsnee verhaal. De film draait uiteraard om de come back van Rita Hayworth. De jarenlange, min of meer gedwongen onderbreking van haar carrière vanwege haar turbulente huwelijk met prins Ali Khan heeft haar echter geen goed gedaan. Ze ziet er nog steeds pin-up-achtig uit natuurlijk, maar de glans van vóór dat huwelijk is er toch wel een klein beetje af. Ze wisten in die tijd overigens wel hoe een film als deze “moest” eindigen.

Iets minder dan de film van Sherman die ik eerder zag (en die dicht bij een halfje meer zit): The Garment Jungle. Dit is vooral gemaakt rondom de comeback van Rita Hayworth. Hayworth is van oorspring danseres en geeft een tweetal demonstraties in deze film. Hayworth is een toegevoegde waarde. Het is bekend dat Hayworth geen zin had in deze film maar contractspeler uiteindelijk niet zoveel keus had. Ze was na een aantal jaren min of meer stilte (en een mislukt huwelijk) terug bij Columbia en ze werd herenigd met Glenn Ford met wie ze haar grootste succes had behaald met Gilda. Het is niet te merken dat ze geen zin had, want ze is fantastisch. Deze exotische noir, waarvan de hele marketing rondom Hayworth werd gehangen was een stevige hit.

Toch is het niet het enige wat goed is. Erg tijdgebonden qua thema's. De film baadt in een soort koloniaal sfeertje. Met name de heerlijk spelende Alexander Scourby, die van Max Fabian iets maakt dat het midden houdt tussen een koloniale Brit en een understated James Bond-villain. Of de heerlijke Valerie Bettis (ook de choregrafe van Hayworth!) die een lekker over de top foute vrouw mag zijn. Het is sowieso een film die bij elkaar wordt gehouden door de acteurs die er zoveel uithalen dat je vrij makkelijk over een weinig indrukwekkend script stapt. Dat plus het decor maken de film.

Sherman zette meer een stijlvol stempel op The Garment Jungle dan op deze film. Maar er zijn dus elementen die veel goed maken.

Aardig spionageverhaal waarin Ford weer eens een affaire mag beleven met hayworth .

Rita hayworth is hier niet zo een verleidelijke femme fatale zoals in Gilda maar ze blijft natuurlijk een plaatje om te bekijken .

Het spionage plot is aardig en boeiend genoeg , de romance tussen hayworth en Ford is echter wat zwak uitgewerkt en krijgt te weinig tijd .