menu

Carefree (1938)

mijn stem
2,90 (25)
25 stemmen

Verenigde Staten
Muziek / Komedie
83 minuten

geregisseerd door Mark Sandrich
met Fred Astaire, Ginger Rogers en Ralph Bellamy

Hij is al drie dagen dronken omdat zijn verloofde met hem gebroken heeft. Hij gaat naar zijn psychiater, die een gesprek nodig acht met de verloofde, een zangeres uit een radioprogramma. Wat begint als een ruzie loopt uit op echte liefde, maar de psychiater merkt niet dat de zangeres gevoelens voor hem heeft.

zoeken in:
Dick2008
Deze film is ondanks het jaartal minder gedateerd dan die andere dansfilms van Fred Astaire uit deze periode en latere films. Goed danswerk van Fred en Ginger, de muziek is ook goed.

avatar van Toon1
3,5
Gewoon een leuke romantische komedie, en de dansscenes zijn echt prachtig (vooral die droom!). Moet zeker niet onderdoen voor de andere Astaire/Rogers films.

3,5
Hopla met de beentjes. Fred Astaire en Ginger Rogers. De BBC krijgt er niet genoeg van.
Nu Fred als psychiater-danser.....hypnotiseur. Best grappig.
Irving Berlin is de componist van dienst met het knappe "Change Partners" waarvan de lyrics nog best in het verhaaltje passen. Mooi.

Dick2008
Dick2008 schreef:
Deze film is ondanks het jaartal minder gedateerd dan die andere dansfilms van Fred Astaire uit deze periode en latere films. Goed danswerk van Fred en Ginger, de muziek is ook goed.


Ik vond als kind de muziek uit deze tijd al heel leuk en nou nog steeds. Maar met wat uitzonderingen vind ik films uit de jaren '30 en '40 maar saai. Het is dat Ginger Rogers in de film speelt anders had ik hem niet eens herbekeken. Duidelijk geen musical (gelukkig) maar gewoon een romantische komedie met wat muzieknummers erbij.

Wordt door de mooie uitstraling en het leuke spel van Ginger nog een beetje aardig om te zien. Ben nooit zo weg geweest van Astaire, al is het wel een goede zanger (en danser natuurlijk). De hoogtepunten zijn dan voor mij, zoals gewoonlijk weer de muzieknummers (van Irving Berlin). Al zijn het er niet veel.
Change Partners zou een grote hit worden en een evergreen. I used to be color blind en The Yam werden destijs ook hits. The Yam, wordt trouwens erg leuk neergezet door Ginger en ze zingt het zelf. 3.0

avatar van mrklm
4,0
Niet de beste Astaire/Rogers-film, maar wel ééntje die afwijkt van de succesvolle formule van hun voorgaande samenwerkingen. Om te beginnen is het budget een stuk lager, wat zich vooral uit in de eenvoudige decors. Een ander belangrijk verschil is dat Fred geen danser speelt, maar een psycholoog... die wel ooit droomde van een carrière op de planken. Het meest opvallend aan "Carefree" is dat Ginger Rogers hier alle ruimte krijgt om haar acteertalent tentoon te spreiden en daardoor steelt ze deze film.

Fred speelt Tony Flagg, die het aanstaande huwelijk van zijn oude vriend Stephen [Ralph Bellamy] moet redden. Hij doet dat door diens verloofde Amanda [Ginger Rogers] onder hypnose te bevelen al haar remmingen te laten gaan, in de hoop zo haar onderbewustzijn te stimuleren. Amanda 'ontsnapt' echter voor Tony haar uit haar hypnose heeft laten ontwaken en Amanda neemt Tony's bevel bijzonder letterlijk...

Ginger Rogers mimiek en timing blijkt perfect te zijn, al liet ze in haar eerder rollen in 42nd Street, Gold Diggers Of 1933 en Stage Door al zien dat ze meer was dat Astaires danspartner. In andere films zorgden de acteurs in de bijrollen vooral voor de humor, nu nemen Ginger en Fred de komedie voor hun rekening en het resultaat mag er zijn. Muzikaal valt er ook voldoende te genieten, met Freds sublieme solo-nummer op een golfbaan, een tour-de-force waar iedere golfliefhebber jaloers op zou zijn. "Do The Yam" is zeer aanstekelijk en één van de weinige keren dat Fred en Ginger dansen met een aantal figuranten. "Change Partners" is nog zo'n klassieker van Irving Berlin, maar wat mij betreft is het muzikale hoogtepunt de droomsequentie waarin Ginger en Fred grotendeels in slow-motion dansen. Nog nooit was zo goed te zien dat talloze uren repeteren resulteren in absolute perfectie. Het is alleen jammer dat Bellamy, maar ook Jack Carson wat ondankbare rollen hebben... en die scène op de fiets kan natuurlijk al helemaal niet! Maar een kniesoor die zich daardoor laat weerhouden om deze bijzonder Astaire/Rogers-film te aanschouwen.

avatar van Onderhond
2,0
Vlotte Astaire/Rogers naar de aloude formule.

Hier en daar mogen er dan wat andere accenten liggen, zoveel verschillen de films zeker niet van elkaar. Ook deze keer weer genoeg aandacht voor de humor (die best droog is), een aantal dans en zang stukken en vooral véél luchtigheid. En uiteraard een finale die welgeteld 2 minuten duurt.

Op zich ook wel fijn, dit soort genrewerkjes. Je mag dan vooraf al weten waar je voorstaat, maar ze stellen op dat gebied ook zelden teleur. De luchtigheid en humor maken deze films erg eenvoudig te verteren, dans en muziek liggen mij dan wat minder maar daar ben ik ondertussen wel al op voorbereid.

Rogers en Astaire blijven een fijn filmkoppel, film kent aardig wat tempo en duurt ook niet te lang. Wel een geinig tussendoortje dus, vooral een stuk makkelijker te behappen in vergelijking met vele tijdsgenoten.

2.0*

Gast
geplaatst: vandaag om 14:18 uur

geplaatst: vandaag om 14:18 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.