Festen (1998)

Een aparte film. Verhaal is aangrijpend met een zeer cynische ondertoon.
Aan de manier van filmen moest ik een beetje wennen maar als je eenmaal in het verhaal zit doet dat er niet meer zo toe.
De dialogen zitten mooi in elkaar en de speeches zijn soms te genant voor woorden vooral als ze met z'n alleen het rasistisch liedje aan het zingen zijn....
De film komt in mijn ogen wat traag opgang, maar had dit ook wel nodig om de personages allemaal beter te leren kennen.
Ik zal niet zeggen dat de film makkelijk wegkijkt, want het is behoorlijk zware kost. Maar als je het uitzingt tot het laatst heb je wel wat leuks om op terug te kijken.
3.5*

Groots geacteerd familiedrama.

Begrijp het hele Dogme-gedoe eromheen nog steeds niet, dat vlekkerige maakt het er allemaal niet mooier op, terwijl aan de andere kant het camerawerk juist erg goed werkte.

Maar uiteindelijk draait Festen om het verhaal en de acteurs. Verhaal is boeiend genoeg, maar niet al te diepgaand, de acteurs zijn stuk voor stuk ronduit fantastisch.

3.5*, op het randje van 4*.

Wat had je nog diepgaander willen hebben dan? Ik vond het eigenlijk pijnlijk diepgaand.

Het draait uiteindelijk rond één gegeven, weliswaar met grote gevolgen. Misschien niet echt gelukkig uitgedrukt, maar ik weet zo snel niet hoe ik het anders zou moeten formuleren.

Dat je één gegeven zo uitspit lijkt me net wél diepgaand. Net zoals alle personage sop het eind van de film toch een andere indruk nalaten dan degene die je aan het begin van de film van ze krijgt.

Eindelijk op tv! Opnemen

Typisch product van het Dogma 95-collectief: opmerkelijk camerawerk, geen decors, heftig acteerwerk. Verjaardagsfeestje loopt uit op afrekening en totale chaos. Blij vlagen briljant, maar soms ook erg vervelend.

Grootse film absolute favoriet van me. Goed acteerwerk en scenario.

Inderdaad opnemen.

Nou, dit soort films is dus kennelijk niet aan mij besteed.

Waarom die nou zo hoog staat in de top 250 is mij een raadsel.

Zwak acteerwerk, saai verhaallijn, verschrikkelijk camerawerk.

Hij is net afgelopen terwijl ik dacht ok nu gaat ermisschien iets gebeuren of zo??

Nee kan er weinig goeds in zien. Hoop niet dat dit de standaard is voor top250-films die ik nog niet gezien heb.

Zojuist nog even een klein stukje gezien en het einde.

Godskolere, wat blijf ik dit toch een verschrikkelijk goede en aangrijpende film vinden!!!

Binnenkort maar weer eens de DVD tevoorschijn halen!

narva77 wil je mij dan aub uitleggen wat er goed en aangrijpend aan is?

Ik ben namelijk zeer benieuwd hoe ik deze draak van een film moet zien?

Leuke film... 3,5 punten (max). Maar zo hoog genoteerd?

Zat niets spannends in, geen onverwachtte wending, nee niet echt bijzonder

Film doet me denken aan Idioterne, wat maken die Denen toch onsmakelijke films wat dat betreft. Onsmakelijk, maar wel geboeid gekeken. Een zeer minimalistische film waarin veel aan de verbeelding wordt overgelaten. De film draait vooral om het gedrag van mensen, net als Idioterne.

Ik kan de film ergens waarderen en de uitvoering is goed. Maar nog een keer kijken, nee dank.

3,5.

Het acteerwerk van alle hoofdrolspelers in deze bijzonder confronterende film is van uitzonderlijk hoog niveau. Ulrich Thomsen steelt de show als oudste zoon van de familie. Deze unieke film heeft mijn bijzonder hoge verwachtingen volledig ingewilligd.

Ik ga jou helemaal niks uitleggen!

Kijk slechts de hoge gemiddelden erop na, hier op MM en op IMDB.

Dat jij het niks vind, en dat jij er niet in wordt meegevoerd, dat kan!

Maar het overgrote merendeel van de users op MM en op IMDB denkt daar dus anders over...

Okeee, dat moet wel het meest beroerde antwoord ooit zijn geweest.

Ik begrijp het nu helemaal. De meerderheid vindt dit een goede film, dus daarom is het een goede film. Was eigenlijk echt benieuwd naar wat er dan goed aan is, maar jij bent duidelijk niet degene die ik dit moet vragen.

De acteurs in deze film weten op uitzonderlijke wijze echte emoties over te brengen. Deze film houdt je een spiegel voor mits je daar voor open staat. Hij komt dwars bij je binnen. Weglopen heeft geen zin.

@moviemafketel, tip: lees de reeds geplaatste reviews

Precies; mits je daarvoor open staat...

Toplijsten neem ik sowieso al niet serieus, en dat is maar goed ook. Want naast enkele mooie films staan er ook heel wat ondermaatse en overgewaardeerde prullen in zoals deze film.

Het duurt al bijzonder lang vooraleer er iets gebeurt, en dan komt er eindelijk de eerste speech van Christian waarna het dan toch wat boeiender wordt. De acteur die Christian speelt vind ik best wel goed. Voor de rest heb ik de film meer als storend ervaren en dat komt door meerdere factoren. Het Scandinavische taaltje vind ik maar niets, daar kan de film natuurlijk niets aan doen, maar het helpt er natuurlijk wel aan mee dat ik moeite heb om me in de personages in te leven. Dan is het ook nog eens een geschifte familie waarvan de meerderheid compleet debiel lijkt te zijn en ook nog eens racistische liedjes gaat zingen. Moeilijk om je daarmee te identificeren.

En als laatste is er natuurlijk nog de stijl van filmen. Ik heb daarnet even gelezen wat de inhoud is van dat hele Dogma 95 gedoe. Maar ik zie er de meerwaarde totaal niet van in. Het zorgt er enkel voor dat de film er slechter gaat uitzien.

Hmm, ik had er toch echt meer van verwacht. Houd doorgaans wel van dit soort confronterende familiedrama's en vind de Dogme 95 stijl altijd erg facinerend maar het greep me minder naar de keel als ik had gehoopt. De acteurs deden het allen geweldig, daar niet van maar somige gebeurtenissen kon ik niet helemaal plaatsen. Neem bijvoorbeeld die speech van Christian waar hij die nogal schokkende onhullig deed over zijn vader en iedereen er maar een beetje bij zat van ''ja! en?'' Vervolgens bindt zijn broer hem buiten aan een boom vast, die laatste mepte een klein kwartiertje daarvoor nog een serveerster tegen de grond waar we vervolgens ook niets meer van horen. Maar het ergste is nog wel het moment waar die hele familie dat racistische liedje begon mee te zingen met hem om die zwarte vriend van zijn zus uit de tent te lokken. Weet niet of dat laatste ironisch bedoeld was maar ik kon er toch echt niet om lachen, zelfs niet als de makers hiermee nog wat extra wouden benadrukken hoe geflipt die hele familie eigenlijk wel niet is, slaan ze de plank behoorlijk mis. Vervolgens zijn er ook nog van die personages waar ik werkelijk geen enkele hoogte kon krijgen, vooral die vader is nogal een rare kwast wat dat betreft. Nouja, dit alles wordt natuurlijk meer dan goed gemaakt door het laatste half uur waar een aantal bijzondere en confronterende momenten plaats vinden en wat eerder genoemde misverstanden grotendeels werden opgehelderd.

3,5 sterren

Je kan het óók omdraaien; omdat jij het een slechte film vindt, is het daarom dan gelijk een slechte film?

Termen als goed en slecht zijn subjectief, een ieders persoonlijke mening. En als je naar de gemiddelden kijkt, kun je een aardig beeld vormen van de gemiddelde mening van de users.

Ik vind het een slechte film, maar vind het prima dat de meerderheid het een goede film vindt. Jouw antwoord kwam juist meer over dat ik de film goed moet vinden, omdat de meerderheid dat vindt, dus vind ik het raar dat je mij woorden in de mond legt. Ik sta er zoals speranza zei kennelijk niet voor open en houdt het op geen enkel moment een spiegel voor.

Deze film is uitzonderlijk puur. De manier van filmen is doorbrekend. Dit is een bijzonder invloedrijke film. Ik kom woorden te kort om deze geweldige film op te hemelen. Deze film is te controversieel om door iedereen omarmd te worden. Dat maakt mij ook helemaal niets uit. Deze film raakt je tot het diepst van je ziel.

Zo'n film heb ik nog nooit gezien! Mijn uitstapjes buiten Hollywood bevallen me eigenlijk bijna altijd wel, maar hier ben ik toch echt van mijn sokken geblazen!

Al meteen is het met het aparte, onrustige - maar hele goede - camerawerk raak. We ontmoeten de eerste leden van de idiote familie. In de eerste scenes is al duidelijk wat humor te bespeuren, maar soms vond ik de film wel heel apart (denk aan de seks-badscene). Maar goed, dit hoort allemaal bij de sublieme opbouw van het verhaal.

Het lijkt allemaal te gaan als een gewoon groot familiefeest voor vader's 60ste verjaardag in een gekke familie, maar nee. Met Christian's speech slaat de hele film om. Met de dood van hun zus nog fris in het geheugen, en deze speech, ontstaan er aparte spanningen in de familie. Het is prachtig om te zien hoe iemand precies tegen de normale manieren op zo'n feest ingaan, en hoe men erop reageert. De ene man klapt per ongeluk, de ander probeert de boel te sussen en gewoon door te laten gaan. Maar nee, de volgende mokerslag ligt klaar.

De film verloopt razend interessant met genoeg nieuwigheden om het interessant te houden. Bijvoorbeeld Gbatokai die in de wat racisitische familie terechtkomt. Of de brief van de zus en de eindspeech van pa. Aangrijpend om te zien hoe het seksuele misbruik de hele familie uitelkaar heeft gehaald, en hoe de vader het uiteindelijk ook inziet. Een schitterende film over een bizarre familie (maar niet onrealistisch), het tegenin gaan van ongeschreven regels, spanningen, en vooral hoe groot de impact van misbruiken kan zijn.

4,5*

Belachelijk hoe makkelijk die moeder ervan afkomt terwijl ze al jaren weet dat haar kinderen verkracht werden en er nooit iets aan gedaan heeft. De vader is natuurlijk de grote zondebok, maar de moeder is net zo schuldig. Dat hypocriete wijf gaat dan ook nog eens aandringen dat Christian zich voor zijn gedrag moet verontschuldigen tegenover zijn familie.

@ Nomak Afgaande op jouw laatste bericht kom ik tot de conclusie dat deze film je toch behoorlijk heeft weten te raken. Of zie ik dat verkeerd?

O, nog even een dingetje, wat is er toch met dat dogmegedoe, wat ik al paar keer hier heb gelezen?

Zal hier welmee te maken hebben denk ik.

Dogma 95 is een oorspronkelijk Deens verbond van Elias Dargakis en een aantal regisseurs dat in 1995 in Kopenhagen is opgericht. De Deense naam is Dogme 95. De deelnemers hebben afgesproken zich bij het filmmaken aan tien strikte regels (dogma's) te zullen houden. Deze regels worden opgesomd in het manifest van Dogma 95, en vormen samen De eed van zuiverheid.

De oprichters van Dogma 95 zijn de Deense regisseurs Thomas Vinterberg, Lars von Trier, Kristian Levring, en Søren Kragh-Jacobsen. De eerste en tevens bekendste Dogma 95-film is Festen (The Celebration) uit 1998, geregisseerd door Thomas Vinterberg.

De eed van zuiverheid

"Ik zweer mij te onderwerpen aan de volgende regels, opgesteld en bevestigd door Dogma 95:

Opnames dienen op locatie plaats te vinden. Rekwisieten en decors mogen niet worden toegevoegd (als een bepaald rekwisiet noodzakelijk is voor het verhaal, moet een locatie worden gekozen waar dit rekwisiet aanwezig is).

Geluid dient nooit los van de beelden te worden gemaakt, of andersom. (Muziek mag niet worden gebruikt, tenzij aanwezig waar de scène wordt gefilmd.)

De camera dient in de hand te worden gehouden. Elke beweging of fixatie die uit de hand kan worden bereikt is toegestaan. (De film dient niet plaats te vinden waar de camera staat, schieten dient plaats te vinden waar de film plaatsvindt.)

De film dient in kleur te zijn. Speciale belichting is niet toegestaan. (Als er te weinig licht is, moet de scène worden afgebroken of dient een enkele lamp aan de camera te worden bevestigd.)

Optische effecten en filters zijn verboden.

De film mag geen oppervlakkige actie bevatten. (Moorden, wapens etc. dienen niet voor te komen.)

Vervreemding in tijd en plaats is verboden. (Dat wil zeggen dat de film plaatsvindt in het hier en nu.)

Genrefilms zijn niet toegestaan.

Het filmformaat is Academy 35 mm.

De filmregisseur wordt niet genoemd op de aftiteling.

Verder zweer ik als regisseur af te zien van persoonlijke smaak! Ik ben niet langer een kunstenaar. Ik zweer af te zien van het creëren van een 'werk', omdat ik het moment belangrijker vind dan het geheel. Mijn uiteindelijke doel is om de waarheid uit mijn karakters en omstandigheden te verdrijven. Ik zweer dat te doen met behulp van alle beschikbare middelen en ten koste van elke vorm van goede smaak en elke esthetische overweging.

Zo zweer ik mijn EED VAN ZUIVERHEID.

Kopenhagen, maandag 13 maart 1995.

Namens DOGMA 95

Lars von Trier, Thomas Vinterberg"

Bron: Wikipedia