The Godfather: Part III (1990)

Het was alweer een hele poos geleden dat ik deze film zag, maar met de aanschaf van de nieuwe restoration box set (die met die bloedspetters) werd het weer eens tijd om dit meesterwerkje (en de overige twee delen) opnieuw te aanschouwen.

Na het zwaar aangezette dramatische en oerlange tweede deel springen we in de tijd vooruit en maken we kennis met een oude, bijna 60-jarige Michael Corleone, die niets liever wil dan afscheid nemen van zijn dubieuze maffia- en onderwereldpraktijken. Ook heeft hij te kampen met een enorm schuldgevoel over zijn irrationele handelen, zoals we in The Godfather: Part II hebben kunnen zien.

Zoals altijd bij The Godfather films hebben we hier te maken met een prima stel acteurs. Al Pacino vertolkt nog steeds de hoofdrol en doet dit met verve, Diane Keaton is zijn wijze ex-vrouw Kay, Andy Garcia is Vincent, de zoon van Sonny (zie Deel 1) en een aartje naar zijn vaartje, Joe Mategna een valse concurrent die Michael het leven zuur maakt en Talia Shire als de zus van Michael en die graag ziet dat Vincent de nieuwe Don wordt zodat haar broer eindelijk rust heeft.

Ik heb me verder niet gestoord aan Sofia Coppola die hier Mary vertolkt, de dochter van Michael en Kay. Maar het moge onderhand wel duidelijk zijn dat ze geen acteerwonder is. Maar zo erg als men je doet geloven? Nah, bij lange na niet. Grote afwezige is Robert Duvall als Tom Hagen, de advocaat van de familie Corleone. Naar het schijnt konden ze het niet eens worden over het salaris van Duvall. Jammer, want zijn aanwezigheid wordt wel degelijk gemist.

Het verhaal was een stuk interessanter dan het saaie tweede deel, die zich teveel op Michael's maffiazaakjes concentreerde. Dit deel gaat weer terug naar het gevoel van deel één: de familie staat centraal en daarna pas de rest. Ook vond ik het een goeie keuze van Coppola om Michael neer te zetten als een man die kapot gaat aan schuldgevoelens over de moord op zijn broer Fredo en die aan suikerziekte lijdt in plaats van een almachtige Don die alle touwtjes stevig in handen heeft. Zoiets verwacht je eigenlijk niet na deel twee, dus een gewaagde maar geslaagde keus.

De tweede verhaallijn die om het vaticaan draait was ook prima en intelligent uitgewerkt en biedt het script wederom genoeg ruimte aan de acteurs en met name Pacino, die weer geweldig speelt. Ik denk dat dit zijn beste vertolking is van Michael Corleone. Andy Garcia deed het ook aardig, hoewel zijn getier me niet helemaal kon overtuigen. Dat deed zijn 'vader' James Caan toch een stuk overtuigender in het eerste deel.

En wat een geweldig emotioneel einde! Het geschreeuw van Pacino nadat zijn oogappeltje voor zijn ogen is doodgeschoten gaat door merg en been. Volgens de trivia op IMDb.com hebben ze het geluid daarom ook een stuk weggedraaid in de eerste seconden, maar dat maakt het allemaal nog effectiever. Dat maakt de slotscene die erna komt alleen nog maar triester.

Conclusie:

Een heel stuk beter dan het saaie langgerekte Part II, dat is wat mij betreft een ding wat zeker is. Deze film lijkt weer op een echte Godfather-film waar de familie centraal staat en niet de louche maffiazaakjes, hoewel die ook nog genoeg aan bod komen. De verandering die Michael heeft doorgemaakt is ook verrassend te noemen, en de film bevat een aantal sterke emotionele momenten. Prima film hoor, en een waardige afsluiter van de reeks.

Deel I was gewedlig, deel II was okay maar deel III vond ik saai. Of het lag aan het gezelschap toentertijd en er zat ook een heel breed iemand naast me te stinken. Da's niet bevorderlijk voor het kijkgenot. Na de pauze ben ik maar rustig ergens alleen gaan zitten, heerlijk, maar de film kon me toen nog steeds niet echt boeien.

Er was toen veel tumult over de rol van Sofia Coppola, ze zou slecht spelen, nou dat vond ik toen best wel mee vallen. Pappie had haar ingehuurd om dat Wynona Ryder afhaakte. Niks aan gemist......

Laatst weer een kort stukje van dit derde deel uit de befaamde Godfather reeks gezien.

Gadverdamme.

Wat ik zag paste totaal niet in de geweldige sfeer van de voorgaande delen. Het is alsof Coppola niet wist wat voor gevoel hij wilde creëren;

Het lijkt wel een vage mix tussen de 90's en de 70's, ook het acteerwerk was niet van het niveau uit part I en part II.

Ik ga 'm geen cijfer geven omdat ik alleen het begin gezien heb, misschien dat de film later wel beter werd.

Wat een tegenvaller was dit zeg. Na een top eerste deel en een geniaal tweede deel, deze veel te lange, saaie epiloog. Als epiloog an sich wel goed gelukt, maar véél te lang daarvoor. Een epiloog hoort niet zo lang te zijn. Daarnaast viel het acteerwerk van o.a. Garcia en Coppola mij eerlijk gezegd tegen, wat ook een smet is op de film. Jammer dat F.F. Coppola, vanwege financiële problemen, dit derde deel gemaakt heeft.

De Godfather serie (1 en 2) is een ongeëvenaard misdaad epos, waarin regisseur Francis ford Coppola virtuoos uitblinkt doordat hij een klassiek Mafia-verhaal van Mario Puzo weet om te vormen tot een herkenbaar menselijk drama. Geïnspireerd door o.a. Shakespeare, Akira Kurosawa en Arthur Penn en klassieke ingrediënten als familieband,loyaliteit, dood en schuld, heeft Coppola een historisch film-document tot stand weten te brengen en het genre van de misdaadfilm ingrijpend beïnvloedt.

Hoe Coppola worstelde met budgets, tegenwerkende studiobazen van Paramount en de casting van diverse acteurs was reeds anekdotisch te zien in het bonusmateriaal (behind the scenes) in de Godfather collection. Maar het ware verhaal van Al Pacino's casting voor rol van Michael Corleone is pas in detail aan de orde gekomen in de autobiografie van Robert Evans ("the Kid stays in the picture"), destijds hoofd productie bij Paramount, die Coppola overhaalde om de Godfather te regisseren en daarna ook films als Chinatown en de Cotton club produceerde.

Evans stond in de periode pre-productie voor het dilemma dat Coppola niemand anders voor de rol van Michael wilde dan Al Pacino. Probleem was dat Pacino niet zomaar ingehuurd kon worden door Paramount aangezien deze onder contract stond van MGM.Hij nam uiteindelijk contact op met zijn goede vriend Sidney korshak, een machtige maar duistere advocaat in Los Angeles die connecties had met de Mafia uit Chicago. Deze Korshak hoorde het verhaal van Evans aan, noteerde de naam van Pacino en belde vervolgens MGM's president Jim Aubrey. Twintig minuten daarna kreeg Evans een woedende Aubrey aan de lijn die hem liet weten dat Coppola Pacino kon krijgen waarna hij de hoorn erop smeet. Uiteraard wilde Evans weten hoe het Korshak gelukt was en belde hem direct daarna op.

Het bleek dat de advocaat de baas van Aubrey had gebeld. Dit was MGM-baas Kirk Kerkorian die op dat moment bezig was met het bouwen van zijn gelijknamige hotel-casino in las Vegas en aangezien Korshak via zijn mafia-connecties diverse vakbonden in zijn macht had waaronder ook in de bouwsector, dreigde hij nu die invloed aan te wenden en vroeg Kerkorian of hij nog zijn hotel-casino wilde afbouwen. Kerkorian zwichte uiteindelijk voor dit dreigement en

zo heeft Evans uiteindelijk kunnen regelen dat Al pacino voor Coppola aan de slag kon. Toen de Godfather uitkwam was het voor ingewijden in Hollywood geen geheim dat de rol van Tom Hagen gemoduleerd was naar deze echte mafia-advocaat Sidney Korshak en over wie overgens een boek verscheen in 2006 van Gus Russo: ("Supermob") waarin het verhaal van Evans nog eens bevestigd wordt.

Helaas was de Godfather deel 3 in alle opzichten een zware teleurstelling. Hoewel op ware feiten gebaseerd aangaande de connecties tussen de Italiaanse Mafia en het Vaticaan, overtuigde het verhaal niet en ging Coppola's familie kroniek van de Corleone's , ondanks een hernieuwde samenwerking met Puzo, ten onder aan een slecht en ontspoord scenario en een volledig mislukte casting.

Zelfs Al Pacino, die meer de rol van Scarface/Tony Montana speelde dan Michael Corleone, heeft de film niet kunnen redden.

Doe eens wat voorbeelden waar dat slechte scenario precies ontspoord en welke castmembers verkeerd zijn gecast? En doe die vergelijking met Tony Montana er dan ook maar gelijk bij.

Het hele script van Puzo is gebaseerd op het boek van David Yallop over de mysterieuze dood van Paus john paul I. Daarin komen ook de Siciliaanse en Amerikaanse Mafiorganisaties aan bod die hun drugswinsten lieten witwassen door bankiers als Michele Sindona en Roberto Calvi via hun relaties met de Vaticaanse bank zoals Aartsbisschop Marcinkus.
Dit hele verhaal had dus vooral te maken met de financiele kant van de drugshandel (pizza-connectie) en met enorme politieke corruptie. Het is dus hoogst onaanemelijk om de Corleone's te plaatsen in deze Italiaanse context gezien de voorgaande geschiedenis in deel 1 en 2 alsmede dat
drugshandel taboe was voor de Corleone-familie.

andere voorbeelden van een ontspoort scenario:
#Een vrouw (Connie Corleone) die de moord goedkeurt op Zaza ?
#Vincent (Garcia) die een incestieuze neef-relatie aangaat met Mary Corleone ?
# Geen enkele Gangster gedroeg zich in die tijd zoals werd geacteerd in Godfather 3 en de Hollywood-achtige moordaanslagen waarbij vooral de helikopter-scene bijna lachwekkend was.
Er is geen enkele mafia-aanslag in de geschiedenis die daar in de verste verte op zou kunnen lijken.

Sofia Coppola (vooral vanwege haar dialogen), Joe Montegna en George Hamilton waren voorbeelden van slechte casting. En het gemis van Robert Duvall was daarom des te groter.
Vergelijk Montegna en Hamilton ook eens met de vooral onbekende (en daardoor realistischer) gezichten uit deel 1 en 2.

Michael Corleone's karakter kwam totaal niet meer overeen met het ingetogen spel uit de voorgaande delen en ik zag in hem meer een Tony Montana op leeftijd, vandaar de vergelijking.
Bovendien wordt zijn karakter op oude leeftijd nog steeds neergezet als een man die het slachtoffer
is en blijft van zijn omgeving en daar zelfs bij een priester vergeving om vraagt.
Hier wordt het katholicisme er bij gehaald waar het niet past en opnieuw volstrekt ongeloofwaardig is. Dat Mafioso's zaken deden met het Vaticaan had ik veel liever meer uitgewerkt gezien.

Neem een gemiddelde aflevering van de Soprano's en je hebt een veel interessanter en realistischer beeld van de Mafia dan dit overbodige Godfather-vervolg.

Goh Mr. Prizzi, je noemt nu precies die voorbeelden die deze film juist zo interessant maakt en eventjes niet het doorsnee mafia-script laat zien. Na vele malen kijken wordt dit deel voor mij alleen maar beter, omdat hier ijzersterk wordt geacteerd.

Duidelijk het minste deel van de trilogie maar nog steeds een goede film , maar van mij hadden ze deze niet hoeven te maken.

Wel iets minder dan de 1ste en 2e maarjah toch een 4 dat het Godfather is

Wat interessanter dan deel II maar nog steeds te lang om de hele tijd boeiend te blijven. Andy Garcia zet een mooi karakter neer.

Na al die jaren heb ik deel III eindelijk herzien. Na de box te hebben gekregen heb ik alledrie de delen in twee weken tijd bekeken en ik moet zeggen, voor mij past deel III er prima bij. De sfeer- en karaktersetting zijn hier ook weer briljant (mede dankzij een uitstekende Garcia!). In de eerste helft zakt de film even een tikkie in, maar dan is daar de magnifique helicopter scene en je zit er meteen weer midden in.

Het laatste half uur is zo ongeveer het spannendste en mooiste wat ik ooit zag. De enorme spanning in de opera, met de huurmoordenaars, gelardeerd met de diverse afrekeningen (net zoals in deel I en II) en dat alles onder werkelijk prachtige muziek.

De scene op de trap en de sterfscene van Michael maken dit deel en de gehele triologie echt "af".

Jammer dat dit deel toch een pak minder wordt geroemd dan deel I en II, want dat verdient de film in mijn ogen niet

**** 1/2

Ik vind dit wederom een zeer goed film in de Godfather trilogie. Ik vind het raar dat dit deel zo fel minder gewaardeerd word t.o.v. de andere twee delen. Een minpunt van de film is dat het soms nogal saai wordt en dan Michael geconfronteerd wordt met zijn geweten en een afgepeigerde man is die zichzelf als slachtoffer ziet. Komaan, waar is de badass Michael gebleven, dat vond ik wel jammer. O.a. het einde met de opera is dan weer fantastisch goed gedaan!

Schande dat deze in de top250 staat. Lijkt wel of fans van de eerste twee, geniale, delen zich verplicht voelen deze hoog te geven.

Misschien even onderbouwen in plaats van zomaar iets neer te pennen?

Deze film is te lang, er wordt slecht geacteerd en het is script is zo-zo. Alleen de muziek en regie is goed.

Te lang is geen argument, want deel I en II zijn net zo lang en die vind je wel goed.

Slecht geacteerd? Door wie dan? Veel namen en gezichten die we in de eerdere delen ook al zagen. Garcia vond ik zelfs briljant. Zelfs Coppola vond ik niet zo slecht.

En dan het script. Is dat niet een beetje algemeen? Welke dingen vond je zoveel minder dan I en II dan? De inkeer van Michael ofzo?

Te lang en een te saai verhaal = te langdradig = niet goed voor de film.

Garcia briljant? Ik walgde letterlijk van zijn spel. Coppola was ook slecht, maar lang niet zo slecht als Garcia.

Pfff, ik heb eigenlijk geen idee. Na de eerste twee delen had ik zoiets van...WOW...en na deze kon ik me al niet meer herinneren waar hij over ging. En dat is een zeer slecht teken.

Ik blijf je onderbouwing nogal mager vinden eerlijk gezegd.

Al is je *** beoordeling ook weer niet absurt laag natuurlijk. Het ging me meer om het woord schande. Dan zullen er toch nog wel meer films in de top 250 staan die je *** of lager geeft neem ik aan.

En wat Garcia betreft: Smaken verschillen (gelukkig), maar als ik het forum zo doorlees zijn er toch velen met mij die het een goeie rol van hem vonden.

Hmm op nummer 146 deze film ,hahaha lachwekkend,deze hoort minimaal in de top 20.

Prachtig verhaal(vervolg),en super scenes met de gluiperige Don Altobello en meer,en natuurlijk de scene die me het meest geraakt heb en waar in ik me volledig in kon meeleven,was de dood van zijn dochter,ongelovelijk hoe Al Pacino dat acteerde op die trap en prachtige muziek(misschien wel beste scene ooit voor mij).

En Garcia speelde het ook uitstekend.

Ligt eraan of je sensatie zoek of dat muziek, sfeer en het snappen van het verhaal je ook boeit. Persoonlijk vind ik dit de mooiste film qua sfeer in vergelijking met de eerste 2 delen.

Jij hebt daar een andere mening over en dat mag. Het zegt in ieder geval genoeg dat deze in de top 250 staat, maar ook weer helemaal niks want het is een kwestie van smaak.

dit is eigenlijk de enige film uit de trilogie waar ik wat op aan te merken heb, en dat is dat deze film ten eerste beter niet gemaakt had kunnen worden aangezien het denk ik niet uit de juiste beweegreden gedaan hebben..maar toch vind ik dit een zeer goede film het brengt goed in beeld dat Michael Corleone gewoon een mens is en een familieman en niet om ze te beschermen maar eigenlijk om ze niet meer te hoeven beschermen door zelf gewoon op het rechte pad te blijven, dat vind ik een goede gedachte om de trilogie af te sluiten het enige waar ik me aan stoorde was het feit dat al pacino teveel gebruikt van zn rol in scarface in deze film en hij in de eerste 2 delen een stuk rustiger speelde en niet zo opgefokt wat mij wel erg aansprak in part 1 en 2..al met al vind ik het nog steeds goed in beeld gebracht met goede dialogen en weer een erg goed eind, dit scene dat mary dood word geschoten en michael corleone zo reageert is erg goed..en dat ze hem dan ook dood laten gaan rustig in z'n eentje op z'n oude dag is een perfect eind voor de beste filmreeks ooit

Vrij ondergewaardeerde film hoor. Deze film kan inderdaad niet aan het niveau komen van het briljante eerste en tweede deel. Maar deze film is zeker een waardige afsluiter.

Helaas zitten er wel een paar kleine dingetjes in waardoor het net niet zo goed wordt als de vorige delen. Zo bijvoorbeeld de vreselijke miscasting van de Sofia Coppola en ook miste ik Robert Duvall als Tom Hagen.

Maar alsnog vind ik dit een waardige afsluiter.

Grappig om een film ondergewaardeerd te noemen die slechts 0.14 sterren onder je eigen waardering ligt......

Dan kan je dat bij de helft van je stemmen gaan posten.

Een prachtige film. Heel goed bedacht verhaal en einde. Ik vond de 1ste de mooiste vandaar een 4,5.

Wat een hilarisch slecht einde op twee meesterlijk films

Wat een hilarisch slechte onderbouwing van een idiote beoordeling!

ach, hij wil ook even z'n ei kwijt. Misschien alvast aan het oefenen voor Pasen of simpelweg aandacht tekort.

The Godfather III; een aardig, maar weinig opvallend afsluitend deel van de Godfather trilogie. Ben geen groot liefhebber van de eerste twee films, maar het verschil tussen die twee films en deze laatste is aardig duidelijk. Veel langgerekte scènes met eigenlijk maar weinig memorabele personages. Gelukkig leunt de film vooral op Pacino, die op een sterke manier terug in de huid van Michael Corleone is gekropen. Verder kent de film zeker zijn momenten, zeker de finale rondom de opera is sterk.

En tja, Sofia Coppola springt er inderdaad uit met een erg matig optreden. Dacht in eerste instantie dat het maar een kleine rolletje zou zijn, maar het bleek uiteindelijk nog een aardig grote rol. Jammer. Maar goed, verder vermaakt deze derde Godfather op zich prima, echter memorabel was dit niet bepaald. Vraag me dan ook af of deze film zo aangeschreven zou staan als dit een stand- alone film was en niet het afsluitende deel van de Godfather serie. Denk zelfs dat weinig mensen 'm dan nog zouden herinneren.

3 sterren.

Erorme domper in vergelijking met de twee voorgaande delen.

Och wat ben ik teleurgesteld. Het acteerwerk is lang niet zo goed als in part 1, het verhaal ontspoord soms echt (zo als hierboven al werd geschreven), maar het allerergste is toch wel dat de film soms echt tergend saai is.

Onvoldoende. Onwaardig als vervolg.