Thank You for Smoking (2005)

Leuke film inderdaad. Niet dat je over de grond rolt van het lachen, maar wel genoeg leuke momenten om met een flinke glimlach naar het beeldscherm te staren.

Veel goede personages en een lekker vlot verhaal met vooral veel grappige details.

Een leuke, smerige film . Ik heb enorm zitten gniffelen tijdens het kijken, het is echt wel een eikeltje, met zijn psychologische spelletjes. Daarnaast is het ook een vrij originele film, die speelt met conventies (de typische opbouw is duidelijk bewust) en ook visueel soms behoorlijk interessant is, al slagen ze er niet echt in een consequente stijl te hanteren, wat de film wat raar doet overkomen.
De belangrijkste opmerking heb ik bij het hele Katie Holmes-verhaal, dat kon me totaal niet overtuigen. Het is nodig om die typische opbouw te krijgen met de nodige spanningen en een mooi hoogtepunt achteraan, maar voor de rest is het vrij nutteloos, Naylor is er ook vrijwel direct terug bovenop, dat ging gewoon te vlotjes om nog iets bij te dragen aan de karakters van de personages of zo. De relatie met zijn zoon (hoewel die niet echt goed acteerde) was wel erg leuk, en de scene met de Marlboroman is gewoon hatelijk goed. Dit soort psychologische spelletjes zijn wel vaker en misschien ook beter in films vertoond, maar volgens mij niet in combinatie met een heikel thema als dit, en dat maakt deze film juist zo knap. Zelfs voor een fervent niet-roker als ik (hoewel wij in Antwerpen wel het concept verdraagzaamheid trachten te promoten ).

Na een aantal meer dan lovende recensies had ik best hoge verwachtingen van deze film, die aardig worden ingelost.

Echt hard lachen was het allemaal niet, maar lekker zwart grinniken des te meer. Goede cast, dito acteerprestaties. Echter extreem bijtend is het allemaal net niet, af en toe is er iets teveel aandacht voor het emotionele, beetje jammer. Maar genoeg sterke punten waardoor de film een dikke voldoende krijgt.

4*

Fijne film.

Lijdt jammer genoeg wel aan dezelfde ziekte als vele van dit soort films. Begin allemaal erg blits en bijtend, maar mij wist het toch geen 90 minuten lang vast te houden. Vanaf het stukje met de Marlboro Man tot z'n wederoptreden neemt het drama teveel de overhand, wat in dit soort film compleet uit den boze is. De scherpte verdwijnt en even lijkt het cynische volledig uit de film te gaan verdwijnen. Het einde trekt dat dan wel weer wat recht, maar net iets te weinig, te laat.

Visueel soms aardige dingen, maar het zijn meer opflakkeringen dan dat het een visueel sterke film is. Muziek is verder wat lauw en teveel gekozen in functie van lyrics vs filmconcept.

De humor schittert vooral in het begin van de film, het middendeel is een beetje bar land, het einde is verder ook wel grappig. Wat acteerwerk betreft is het enkel Macy die mij opviel, de rest is aardig maar niet opvallend, ook het hoofdpersonage niet.

Leuke film, waarvan mij één ding het meest zal bijblijven: grapjes met ondertitels zijn helemaal in tegenwoordig:


This environmentalist
Ondertitel: "pussy"


3.5*, hadden er meer kunnen en moeten zijn.

Ik had een hele scherpe satire verwacht. Dat viel erg tegen.

Niet echt leuk; vooral bedacht. Coen brothers ultralight humor, te voorspelbaar.

Niet dat ik me verveeld heb, maar meer dan wat gegniffel hier en daar was het niet voor mij. Aaron Eckhart is geen groot acteur. Kevin Spacey had met deze rol veel meer gekund.

Los van de verwachtingen bezien; luchtig tussendoortje; krappe 3 sterren.

Het basisidee van Thank You For Smoking is natuurlijk erg leuk, en het karakter van Naylor is heerlijk villein. Het eindresultaat is dan ook lichtelijk teleurstellend, dat wil zeggen: hier had meer in gezeten.

Tegenover leuke stukken als bij de filmgoeroe, de Marlboro Man en de etentjes met het MOD team staan een niet echt lekker werkende vader-zoon verhaallijn en het hele gedeelte met Holmes dat geforceerd aandeed. Misschien wel typisch een film die het gewoon niet 90 minuten vol kan houden.

Ik twijfel nog. 3* dan maar.

Begint erg komisch scherp, maar zwakt wat af na verloop van tijd. Wederom weer voor de rekening van bepaald drama; een nadeel bij helaas veel komedies. Uiteindelijk kruipt de film weer uit zijn hol richting de sfeer van het begin. 3.5 sterren

Begin vond ik erg saai en ook het onderwerp van het verhaal sprak mij totaal niet aan.

Maar na ruim 20 min. werden de scene's beter en ga je meeleven met Nick Naylor, en blijft de film toch wel zo boeiend dat je het einde wil zien.

Eckhart zet een goede rol neer, en natuurlijk ook leuk dat Katie Holmes een rol had als journaliste.

Toch werd de film niet geweldig en kan het bij mij niet hoger komen dat een matige 3*

In mijn dagelijks werk heb ik heel veel te maken met longpatiënten waarvan een groot gedeelte ziek is geworden tgv roken, het zal me dan ook een zorg zijn als de sigaretten industrie compleet op z'n gat gaat (wat niet gaat gebeuren overigens) heb maar weinig sympathie voor die gasten. Echter... wat me vaak nog meer dwars zit zijn lui die "het volk" hun wil maar al te graag op dringen, die wel even zullen vertellen wat goed voor ons is. Die kern van de discussie over roken (of fastfood, of alcohol of wat nog meer slecht en lekker is) weet de film toch wel verassend goed over te brengen.

Eckhart als Nick Naylor doet het vooral goed in zijn feilloze argumenten en analyses, die hoewel zeer slim en waterdicht natuurlijk vaak volkomen doortrapt zijn (de Marlboro-man is een geweldig hoogtepunt). Toch vind ik zijn karakter voor een satirische film te makkelijk, de sympatie van de kijker wordt te snel gewonnen. Nergens voel ik me ongemakkelijk bij zijn karakter, het leidt niet tot onrustig op en neer schuiven in de bank... Vooral de dramatische wending die daarvoor gebruikt wordt toont niet van al te veel lef en creativiteit.

Jammer, want het houdt me af om de film hoger dan een 3.5* te geven en dat terwijl de film best veel te bieden heeft. De vermakelijke bijrollen, een aantal sterke grappen, het niet vervallen in al te veel melodrama, goed en behoorlijk origineel camerawerk. Het had van mij allemaal alleen wel een stuk pittiger en cynischer gemogen, Thank you for smoking blijft na mijn smaak net iets te braafjes.

PS: Niemand opgevallen dat er geen enkele sigaret gerookt wordt in de hele film!?!

Een grappig filmpje die met name door de relatief korte speelduur niet verviel in herhaling en gewoon leuk bleef. Ook nog eens een goede argumentatie binnen de film. 3.5*

Heel sterke film met goede dialogen en een satirisch gevoel over je geen roept. Klasse geacteerd en met zorg gefilmd.

Jason Reitman (regisseur van het fantastische Juno) en Aaron Eckhart (schitterend acteur in The Dark Knight) in hun gelauwerde eerdere succes Thank You For Smoking: hoe kon dat voor mij nog mis gaan?

Niet, bleek het eenvoudige en heerlijke antwoord. Thank You For Smoking is komedie zoals ik ze het liefste zie; snel, intelligent en zwart, met als extra'tje dat hij bijna louter gevuld is met heerlijke bijrolacteurs in heerlijke bijrollen. Ieder acteur zit prachtig in zijn rol, zelfs Katie Holmes(!), en alleen dat is al erg aanstekelijk. Vooral Eckhart zelf; hij speelt het soort filmpersonage dat je vanaf minuut 1 alleen nog maar op het scherm wil zien. De manier waarop hij zich door het verhaal en het leven worstelt is meermalen hilarisch, ingenieus en hoe dan ook erg aangenaam om te zien. Het feit dat hij ook een zoontje heeft en een interessante relatie hiermee geeft de film ook een soort van kloppend hart dat mij ook wel aanstond, ook al had de film af en toe (Nick's bijna-dood ervaring, zijn afgang in de krant) wat dieper mogen gaan van mij.

Maar ach, slechts een kleine smet op deze prachtige film. De visuele kant is dik in orde, het verhaal heeft een aangename balans tussen vlot en kabbelend en de dialogen zijn niet alleen geweldig geschreven, maar ook de invullingen van de acteurs hiervan zijn fantastisch. De muziek maak het af. Het blijft de hele film door een grappige boel en dat is mijns inziens best uniek. Ook al vond ik dat Joey soms iets té diepgaand was voor zijn leeftijd. Het maakt allemaal weinig uit in een film die alles alleen al compenseert door op het niveau te blijven waarop het begint. Prachtig script ook overigens, het stelt vragen en blijft gitzwart, maakt de karakters tot échte mensen (Naylor's ex-vrouw en haar man zijn ook zó volmaakt uit het leven gegrepen ) en is vreselijk geestig.

Reitman bewijst voor mij na Juno een sensationeel regisseur te zijn met een stijl en sfeer die mij persoonlijk erg aanspreekt. Ik ben benieuwd naar zijn komende werk.

Een kleine 4,5*

Een kritische zwart komisch drama over roken. Een film die niet meteen moraliseert, maar wel de feiten of discussies rond het 'teer' onderwerp op tafel gooit. De humor werkt mesetal wel, al gaat het nooit ver genoeg. Humor die je meer in een Engelse film verwacht, en hier te hard wordt afgeknot. Maar anderzijds is het een typische Amerikaanse film met de rechtzaken rond roken en hun slachtoffers.

Niemand acteert echt geweldig, al valt het bij Aaron Eckhart nog best mee, die overtuigend overkomt. In het begin duurt het even voor de film in gang komt, al is het 2e deel dan weer net iets te melig met momenten. Een accentwissel als het ware. Wat op zich niet slecht is en voorkomt dat de film in elkaar zakt. Al helpt het ook niet om de film tot een climax te drijven.

Conclusie is dat we hier een leuke film hebben rond één discussie die steeds maar overkomt, al wordt de humor soms te braaf weergegeven. Het had wel wat harder mogen gaan, zonder per se te vervallen in het kiezen van een partij. Leuk is ook het einde, waarbij heel actueel heel even wordt aangesneden op een andere verhitte discussie: het gebruik van de gsm en de gezondheidsproblemen die er mee te paar gaan. Thank you for calling.

Ik ben het hier grotendeels mee eens, hoewel ik Wag the Dog wat saai vond. Ook Gehenna, die zegt dat de film niet kiest tussen een satire en een komedie (om nog even te herhalen: niet scherp genoeg om satire te heten, niet grappig genoeg om komedie te heten), heeft een punt wat mij betreft, hoewel ik zelf de film dan toch meer in de komedie-hoek zou plaatsen - ik heb me namelijk best vermaakt. Maar waar de film dan ook voor had moeten kiezen, het is het allemaal net niet. De Katie Holmes-rol is te uitgebreid en ongeloofwaardig (bovendien, als ze dan van die mooie tieten heeft, volgens de MOD-squad, dan wil ik ze ook zien), Adam Brody's rol is overbodig, J.K. Simmons' rol is zwak, de ondervraging door William Macy is voorspelbaar, de relatie met de zoon is leuk maar maakt het het zoetsappige verhaal waar CwK het over had. De absurditeiten zijn niet genoeg over the top. Bv William Macy heet Ortolan Finisterre, maar is een van de weinigen met zo'n naam. En het draait natuurlijk niet om de namen maar om het verhaal, maar het verhaal is gewoon niet gevaarlijk genoeg. Het is niet zwart genoeg. Ik wil bij een goede satire aan het twijfelen gebracht worden, zoals in een voorstelling van Hans Teeuwen. Ik wil denken: is dit serieus? Thank you for Smoking is zo duidelijk moralistisch tussen de lijntjes.

Om nog iemand te citeren van IMDb: "The message was delivered that people had to do their jobs to get by in life, to have money to support it. Another was to decide for yourself and not let a higher power tell you what to believe. Yet in the end the tobacco industry lost and Nick decided not rejoin the industry. Tobacco was seen as the enemy once again. Nick should have rejoined and the industry should have continued. It's contradictory of what the start of he film was. The movie basically told the audience tobacco was bad directly, not through satire."

heel goed verhaal en sterk acteerwerk

Leuke dialogen.

3,5 ster

Jason Reitman (zoon van one-hit-director Ivan Reitman, die naast "Ghostbusters" alleen maar met rotzooi in de trend van "Junior" en "Kindergarten Cop" kan komen) is een naam om te onthouden. Voor de nu al cult-hit 'Juno' kwam hij met 'Thank You for Smoking', een zeer intelligente, cynische satire. Aaron Eckhart speelt (op geniale wijze) Nick Naylor, de woordvoerder van een groot tabaksbedrijf, wiens talent bestaat uit het zodanig kunnen goochelen met woorden dat hij iedereen vakkundig en geargumenteerd onder tafel kan lullen. Tussen dit verbaal gemanipuleer door probeert hij het goede voorbeeld te geven voor zijn zoon en ontmoet hij de rest van de MOD (Merchants of Death, vertegenwoordigers van de tabaks-, wapens- en drankindustrie). Het is hierdoor dat de film niet plat aanvoelt als een saaie 'roken is verkeerd'-boodschap (die er daadwerkelijk is, maar ook de tegenpartij die kinderlijk met de vinger wijst wordt aangepakt). De dialoog is bijgevolg zeer spitsvondig ('Waarom zouden wij willen dat deze kankerpatiënt sterft? Wij willen dat hij blijft doorroken, het is de anti-rook groepering die hem dood wil om hun punt kracht bij te zetten'). Intelligente doch luchtige film waar geen tijd wordt gegeven aan overige, irrelevante bullshit (tempo ligt ook zeer hoog) van een regisseur met een naam om te onthouden (die na 2 films al een paar tredes boven zijn vader staat).

Aardige film die uitgaat als een nachtkaars.

De vertelstructuur is zeker niet uniek, maar het is wel eentje die mij altijd wel bevalt. Net als de leuke humor. Verder misschien niet wereldschokkend, maar zeker vermakelijk.

3.0*

Uitgedrukte peuk film

De film begon best leuk met de titelsong maar zwakte al snel af naar een laffe, flauwe langdradige film. Het is gewoon niet mijn soort film. Ook de humor was niet geweldig. Hoogstens een glimlachje maar slechts enkele keren. Het verhaal leek me wel leuk, maar de uitwerking had stukken beter gekunt.

2*

Aardige satire die nergens écht diep gaat.

Geheel is daardoor niet bijtend genoeg, maar de film kijkt heerlijk weg. Eckhart is op zijn plaats als smoothtalker , de rest van de cast krijgt te weinig om er écht wat van te maken. Het is allemaal wel in orde, maar daar ligt deels ook het probleem: echt fantastisch wil het nergens worden, terwijl dat er wel in zit...

3,5*

Na Wag The Dog alweer een satire die niet scherp genoeg is. Dat heeft deels met de timing van de film te maken. Om over roken een echt scherpe satire te maken ben je eigenlijk minstens 20, maar misschien wel 30 jaar te laat. Verder is het de lengte van de film. Thank You For Smoking flakkert vooral op als Eckhart zijn werk als Tony mag doen, maar bevat ook veel stukken verhaal die niet overtuigen (de relatie met Holmes), waar lang niet alles uitgehaald is (de relatie met zijn zoon)of die gewoon ontzettend onleuk zijn (de onderonsjes met de lobbyisten van de wapen- en alcoholindustrie).

Ook mis voor een poging tot satire is het gevoel dat de film niemand echt voor het hoofd wil stoten. De film gaat wel heel evenwichtig om met de meningen die tegenover elkaar worden gezet. Verstokte rokers kunnen er een anti-betuttelingsfilm uithalen, radicale antirokers kunnen er een film uithalen die de nare tabaksindustrie en haar praktijken op een komische manier toont in zien. En een satire die teveel mensen te vriend wil houden kan eigenlijk nooit echt goed worden.

2.5*

Lichte satire, over een origineel onderwerp. Vooral de uiteenzettingen waarom roken toch niet zo'n probleem is, zijn grappig om te volgen. Voor de rest is dit een typisch niets-aan-de-hand-film. Leuk om eens gezien te hebben, maar speciaal de DVD aanschaffen zou ik niet doen.

Goed mee vermaakt met deze film, maar het word nooit echt grappig of echt dramatisch. Lekker luchtig.

Het is gewoon leuk om Nick Nayler te volgen en om te zien hoe hij onmogelijke situaties omdraait en alles goed kan praten.

Dat is het beeld van de huidige maatschappij maakt niet uit als je fout zit als je jezelf maar goed kan praten.

Mislukt als komedie, mislukt als drama en mislukt als satire. Boeit geen moment en is nergens echt leuk . Gewoon een middelmatige film, zoals Jason Reitman ze wel meer maakt ("Juno" is de uitzondering op deze regel). Ik vond het achteraf zonde van mijn tijd.

'k Had er eigenlijk iets meer van verwacht. Als komedie vond 'k hem iets minder. Meestal kwam er niet meer dan een glimlacht op m'n gezicht en verder ging het niet. De laatste 5 minuten waren het grappigst. Gewoon als film over een lobbyist vond 'k hem wel goed.

Prettige satire over de tabakslobbyist Nick Naylor met enkele sprankelende dialogen. Zalig hoe die kerel zich er steeds maar uitlult door de pers en de publieke opinie te bespelen. Maar goed gezien : waarom heb je een lobby nodig die de tabaksfabrikanten verdedigt terwijl iedereen weet dat roken slecht is voor de gezondheid? Antwoord zie film. Dat de man immorele dingen doet voorkomt niet dat hij zijn zoon echter een deugdelijke opvoeding kan verschaffen. Met de juiste woorden slaagt hij erin om zijn zoon trots te maken op wat zijn vader doet, en het lijdt geen twijfel dat de zoon begrepen heeft waar het spelletje op slaat wat de maatschappelijke relevantie van deze lobbygroepen minimiseert. Met andere woorden : iedereen moet maar slim genoeg zijn voor zichzelf om er niet aan te beginnen.

De acteerprestaties zijn niet op en top maar enkele minder gekende acteurs vallen in de positieve zin wel op zoals de baas van Naylor, die de redacteur speelt in de Spider-Man films.

Dit vind ik nou net één van de sterkere kanten, dat iedereen hier voor de gek gehouden wordt. Je kunt dit zien als iedereen te vriend houden, maar ook net zo makkelijk dat iedereen gewoon de zak is hier. Ik ga voor dat laatste.

Ik vond het wel een fijne satire, vooral dankzij de goede dialogen, het flitsende, zelfverzekerde stijltje en het prima spel van Eckhart. Het leukst zijn uiteindelijk met gemak de zwartste momenten of die waarin Eckhart zich met gladde praatjes uit moeilijke situaties weet te krijgen. Maar ondanks dat ik me goed vermaakt heb met de film door de gehele speelduur heen (met uitzondering van het slecht uitgewerkte plotje rond de journaliste gespeeld door Katie Holmes) heb ik ook weer niet de indruk dat dit lang zal blijven hangen. Daarvoor mist het net iets teveel bijt en is het einde te tam en nietszeggend. Het is vooral een leuke karakterstudie van een man met mooie praatjes, maar als de film het had aangedurfd om zowel de tabaksindustrie als de gezondheidsadvocaten met de grond gelijk te maken was het denk ik nog iets sterker geweest. Niettemin de moeite van het bekijken wel een keertje waard.
3,5*

Lekker ironisch filmpje. Houdt wel van films met zo'n harteloos figuur in de hoofdrol, zeker als hij vertelt hoe cool roken wel niet is. 3,5*

De sneren naar zowel de fabrikanten en anti-lobbyisten doen het 'em, maar hadden soms wat scherper gemogen. De bijeenkomsten van 'de drie grote gevaren' werden ook te makkelijk, te obvious. Buiten dat is het genieten van de vlotte babbel van Naylor en dat béide partijen aardig in de zeik worden gezet.

PS gedurende de hele film heb ik geen enkele (al dan niet brandende) peuk gezien. Toch best knap voor zo'n thema

Op zich niet echt een spectaculaire film. Maar door het cynisme en de zwartgalligheid kon ik de humor in de film persoonlijk extra waarderen. Ook het onderwerp roken maakt de film origineel. Leuk dat dit eens op de hak wordt genomen (zowel tabakslobby als anti-rook lobby).

Uitstekende film over de lobbyist van de tabaksindustrie. Een film met satirische humor en vrij scherpe en goed geschreven dialogen. Een gedurfd onderwerp en een bijzonder hoofdpersonage (tegelijkertijd sympathiek en onsympathiek. Wel wat fragmentarisch. Een goeie cast waarbij Aaron Eckhart er toch wel uitspringt in positieve zin.