The Godfather (1972)

Omdat dat gewoon een feit is.

Een mening...

Voor jou en voor hem wellicht wel ja. Mogen andere mensen zelf beslissen of dit the best movie ever is?

Dat mag, maar hij staat niet voor niets op 2 maar eigenlijk hoort ie op 1 te staan.

Precies! En dan zetten de huidige nummer 1 maar gelijk op 250 of zo, als we dan toch bezig zijn

Er wordt hier haast meer gediscussieerd over de top 250 dan over de film zelf.

Ik vind het gewoon een overbodig bericht die verder niets toevoegd.

Als je schrijft dit is the best movie ever omdat en je komt dan met met argumenten waarom. Maar dat gebeurt niet. Dan kan je net zo goed neerschrijven. "Gezien". Dan weet iedereen dat je heb hem gezien hebt, voegt ook niks toe.

Ik zou zeggen verder geen films meer kijken want je zal maar een film te zien krijgen en die is nog veel beter, dan ga je met je best movie ever.

Ik zou het trouwens helemaal geen feit willen noemen, maar een mening en smaak die je aan anderen probeert op te dringen.

Heb deze film als onderdeel van de DVD box (die zwarte met Part II op 2 DVD's en een bonus DVD) ooit eens onder de kerstboom gekregen. Ik was toen bezig met een stukje culturele ontwikkeling en schafte een hoop klassiekers aan (en een hoop muziek uit de jaren 60 en 70).

Intussen is hij uitgegroeid tot één van mijn favoriete films die ik keer op keer kan bekijken. Alleen al de openingsscene is al erg imposant, een bruiloft, breed uitgesmeerd, waar papa Vito toch nog even wat duistere zaakjes regelt. Je wordt in één keer geïntroduceerd met allee hoofdpersonages, zonder dat het geforceerd overkomt.

De sfeer blijft echter niet heel de film zo luchtig en de acteurs krijgen genoeg ruimte om te schitteren; Robert Duvall als de advocaat Tom Hagen die niet vies is van een dosis smerige chantage wat resulteert in de beroemde paardenhoofd-scene. Een nog jonge Al Pacino die van het braafste jongetje in de klas, dat niets met de zaken van zijn vader te maken wil hebben veranderd in een geharde maffiabaas. James Caan als de temperamentvolle grote broer met een kort lontje en uiteraard Marlon Brando die een meesterlijke Don Corleone neerzet waar hij terecht een Oscar voor kreeg.

De film ontspint zich naar hedendaagse standaard misschien wat traag, maar dat geeft Coppola wel uitgebreid de tijd om zijn verhaal te vertellen. Wat vooral knap is, is dat hij niet vervalt in clichés, dus geen Italianen die als pizzabakkers praten als ze Engels spreken en Italiaans spreken op Sicilië. Topfilm en een onvervalste klassieker die elke filmliefhebber gezien moet hebben.

Klopt..en gezien.

Het feit is dat iedereen die op deze site een persoonlijke mening heeft.

Sommige mensen komen met oneliners en anderen met een wat completere uitleg...maar het is aan alle anderen filmliefhebbers wat voor informatie je eruit haalt.

De informatie die ik eruit haal is dat de meeste personen de film erg goed vinden (oneliners of uitleg).

En ik ben het er ook wel mee eens..al zou ik niet beweren dat het de best movie ever is.

Maar dit is absoluut een waar meesterwerk...en dat is natuurlijk ook mijn mening en smaak.

Maar je weet wat ze zeggen...met goede smaak valt niet te twisten

Laten we maar niet al te lang hierover doorgaan. Een feit is wel dat hooggenoteerde films altijd in het voordeel werken van mensen die een tevreden gevoel hebben over een film. Hierdoor is het heel gemakkelijk een positief bericht te plaatsen. Op zich mag iedereen van mij schrijven wat hij er van vindt. Staat er bij een favoriete film van mij 'uitstekend' heb ik er geen moeite mee en ook niet als er 'waardeloos' staat. Sommigen kun daar niet goed tegen. Dus wat krijg je, een hele rij 'positieve' berichten maar 'negatieve' berichten en oneliners zullen wijselijk achterwege blijven. Foute boel, moeilijk te voorkomen. Het gevolg is dan wel een heel subjectieve manier van discussieren, omdat kritische kanttekeningen die iedere film met zich meebrengt, veelal achterwege blijven.

Een film waar gewoon alles aan klopt, gangster films is niet echt mijn genre maar dit is toch wel effe andere koek.

En daarbij komt dat ik The Shawshank redemption van de eerste plaats wil hebben, niet dat ik die film slecht vond maar op 1????? nee dan weet ik wel betere films waaronder deze.

Krijgen we dat weer... accepteer nou gewoon dat die film op 1 staat!

The Shawshank Redemption is gewoon een goede film voor een heel brede groep, waardoor hij van vele hoge stemmen krijgt, daardoor de eerste plaats. Dat heeft deze film ook, dat zie je wel: jij houd niet zo van gangster films, maar deze vind je goed. Dat is bij Shawshank ook bij een groot publiek.

Je hebt bij deze mijn vingers gesnoerd, als je het zo bekijkt heb je gewoon gelijk.

Het is gewoon een beetje arrogant om te denken dat de films die ík goed vind beter zijn dan andere film.

Ik ga het vanaf nu met andere ogen bekijken, bedankt voor de oog opener!!

Ik heb het sinds 5 minuten geaccepteerd.

De rede is dan ook er acceptabel.

Ik de film afgelopen weekend weer bekeken, en ik vind hem eigenlijk steeds beter worden. ik begrijp alleen een ding niet
na de vergadering tussen de 5 families zei don vito in de auto dat de aanslag op sonny gepleegd was door Barzini. hoe wist vito corleone dat?

The Godfather: Part I en Part II, zijn 2 van de beste films aller tijden.

Wie schrijft hier nou een overbodig bericht?alleen die van jou bevat meer tekst.

The Godfather is geen film.

The Godfather is het leven.

Een film = een film.

Het echte leven ligt op straat. Laat me raden je woont tussen gangsters.

Mijn buurman is vet gevaarlijk ja, dus pas maar op.

Het mooie van deze film zit 'm in de romantiek.: de jankerige Italiaanse muziek, the men in black, en natuurlijk de dialogen tussen de geweldige pesonages.

Jaren geleden voor het laatst gezien. Destijds mijn favoriet uit de trilogie, het hele rise verhaaltje zonder fall sprak me erg aan. Best benieuwd dus wat een herziening zou opleveren.

Over het algemeen redelijk geschoten. Geen enkel moment echt iets gezien dat visueel opvallend was, soms slordige fouten, je ziet bijvoorbeeld duidelijk een soort van reflectie als als Michael door Tessio aangesproken wordt op de begrafenis. Hoe Sonny Carlo in elkaar slaat ziet er ook niet echt overtuigend uit.

De muziek vond ik behoorlijk sterk, en helpt gigantisch met het creëren van sfeer. De doopscene was machtig met het orgel, de treingeluiden tijdens de restaurantscene ook. Twee scenes die ook boven de rest uitsteken, de rest kabbelt redelijk door. Niet heel veel last gehad van de lange speelduur, maar een kortere speelduur had de film denk ik intenser en dus beter gemaakt. Er zaten ook een paar behoorlijk overbodige karakters in, zoals Fredo, Moe Greene en Luca Brasi. Allemaal leuk, zal er wel in hebben gemoeten omdat ze in het boek voorkomen, maar de politieagent die Barzini vermoordde komt in het boek ook veel uitgebreider voor dus dat is geen excuus. Een andere reden kan het vervolg zijn, maar deze film heeft an sich niet echt een vervolg nodig zoals Lord of the Rings 1 en 2 dat nodig hadden.

Het verhaal weet redelijk te boeien, maar is bij tijd en wijle flinterdun. We krijgen bijvoorbeeld uitgebreid te zien wat een moeite het kost om Sonny om te leggen: pas nadat zijn zwager zijn zus afranselt, kan hij uit zijn tent gelokt. Daarentegen lijkt het te makkelijk hoe Michael tijdens de doopscene al zijn tegenstanders laat elimineren. Dan mag de beklemmende sfeer tijdens die scene het een en ander maskeren, voor een film die meer dan twee en een half uur duurt is het wat mij betreft een behoorlijk plothole.

Samenvattend scoort de film vooral op muziek en sfeer, maar schiet enigszins tekort in het visuele en in compactheid. Al met al redelijk, niet echt opzienbarend. 3.5*

Ik vond het van begin tot het einde een schitterend verhaal. wat een sfeer, wat een acteurs. een half puntje aftrek omdat het hier en daar wat minder boeiend is maar dit doet geen afbreuk aan de kwaliteiten van de film

geweldige film!

Vond 'm aardig, kan hier niet een hele recensie neerkrassen, want weet deze film niet echt te beschrijven. Allereerst is het niet mijn type film, daarmee wil ik dus niet zeggen dat ik het niet heb met 'praatfilms', maar de familie lag mij gewoon niet. Het kwam niet met veel overtuiging over en hun macht werd niet echt in beeld gebracht. Ook vind ik dat de film teveel tijd neemt voor bepaalde dingen. Het einde redde de film enigszins, vond het een mooie ontknoping. Ook bevatte de film mooie en spannende momenten. Vaak ook erg boeiend, maar niet een spectaculair gangsterverhaal.

Voorkeur ligt toch verreweg bij Goodfellas

Na ''SpyGame'' een kwartier te hebben gekeken, stopte ik gister met TV kijken. Ik had wel zin om TV te kijken, maar er was echt geen ene reet op de TV: tijd om de Godfather-box uit de kast te halen.

Ik ben niet goed in recensie schrijven en ik wil deze film niet te kort doen door over verhaal, beeld, geluid, enzovoort te praten. Daar heb ik te weinig verstand van. Het is gewoon een echte klassieker en het vermaakt je van begin tot eind. Er zit genoeg vaart in zodat, de vrij lange speelduur, niet lang aanvoelt.

Moet bekennen dat ik op het begin wel had van: Oh, dit is een goede film. Ik moet deze film goed gaan vinden. Je ziet de film toch vaak voorbij gaan en als nummer 2 in de top 250, moet het ook een goede film zijn. Je stelt dan wat eisen die misschien wat druk op de film leggen. Maar the Godfather heeft het waar gemaakt.

Heerlijk ook, de oude kwaliteit van beeld en geluid. Dat brengt een hele sfeer met de film mee.

4,5 ster