Flags of Our Fathers (2006)

Mooie oorlogsfilm, met knappe acteerprestaties.

De gevechtsscènes en de landing op Iwo Jima zijn indrukwekkend en waarheidsgetrouw. Men deinst er in deze film, net als in 'Saving Private Ryan', niet voor terug om de verwondingen van de gewonden en doden goed te tonen, en het zijn niet bepaald snijwondjes die je ziet, lichtgevoelige mensen zijn gewaarschuwd.

Mooie film zei ik dus, maar het scenario valt me wat matig uit, ook de manier waarom de flashbacks worden gedaan zijn verwarrend op den duur.

Clint Eastwood heeft zijn sporen al verdiend als regisseur, maar ik had van hem beter verwacht in deze film.

Maar toch, uit geschiedkundig oogpunt, een film die je moet hebben gezien.

De scenes geschoten op het prachtige Ijsland maken gelukkig veel goed, maar waarom moet het hele stuk in Amerika nou toch eindeloos worden herhaald? Leuk dat de makers een anti-oorlogsfilm proberen te maken, maar wil men de film om de boodschap heen iets makkelijker te verteren maken? Het was nu het constant herhalen van dezelfde boodschap.

2,0

Absoluut een goede film!

Net geen topper, maar wel een sterke film die via flashbacks laat zien wat voor een ware slachtpartij en veldslag is geweest op Iwo Jima. Door de mannen eruit te lichten die de (tweede) vlag hebben gehesen, kun je je wat beter focussen op die drie mannen die grotendeels het verhaal bepalen.

De aankomst op het eiland deed me terug denken aan de openingsscene van "Saving Private Ryan", zoals al eerder door iemand vermeld. Eastwood laat niet na om wat meer bloed te gebruiken of afgerukte lichaamsdelen in beeld te brengen. Zo laat hij de gruwel zien van hoe een oorlog kan zijn. En hoe mensen tot het uiterste gaan om te overleven.

Het totale beeld dat je te zien krijgt vanaf de top van berg op de grote vloot aan schepen is indrukwekkend om te zien. Duizenden soldaten die voor een eiland van 13 vierkante kilometer hun leven wagen om het in bezit te kunnen nemen.

Eastwood gebruikt voor de film echt schitterende kleuren, die echt prachtig overkomen. Dat groenige waas over het beeld is mooi om te zien. Ik geloof dat ie dit ook bij "Letters of Iwo Jima" gebruikt?!

Die film zal ik binnenkort ook gaan zien en als die maar enigszins in buurt komt van het resultaat van deze film ben ik dik tevreden!

4 sterren

Sluit ik me geheel bij aan.

Te rommelig en te onoverzichtelijk.

Flashbacks de gehele film, tal van voice overs en inderdaad krijgen de hoofdrolspelers te weinig diepgang.

Genoeg om je aan te ergeren, metname als dan ook nog eens blijkt dat de langdradige film na 1.30 a 2 uur nog steeds niet voorbij is. .

Het werdt met de minuut zoetiger en sentimenteler zodoende dat het de film langzaam begon te nekken.

2.5*

Qua verhaal goed opgezet, maar wat is de boodschap? Volgens mij slaagt Clint goed erin ons voor te houden dat men in de USA alles over heeft voor geld, zelfs de waarheid opofferen. Overigens lijkt mij dat wat betreft dat land een open deur intrappen.

Waarom denken regisseurs toch dat de kijker meer onder de indruk zal raken wanneer de kleuren verminderd worden om een grimmigger sfeer te creëren (zie ook Saving Private Ryan)? Voor mij krijgt de film alleen daarom al een lagere beoordeling. Sinds de mogelijkheid bestaat kleurenfilms op te nemen vind ik dat elke film in natuurlijke kleuren moet zijn. Zoniet: weinig sterren van mij.

Dit is een prachtige tribute voor de mannen die daar gevochten hebben en voor diegenen die er zijn gestorven. 4*

Had er wat meer van verwacht , desondanks nog lang geen slechte film.het zg. commercieele van die warbonds verkoop had natuurlijk ook wel een nuttig doel ,waarschl. hebben onze drie "jongens"hier meer mee voor de oorlog betekend dan ze anders zouden doen.En wie was er weer van de partij,tot mijn verassing mr.Pepper die we al kennen van Saving private ryan.En waarom werd ons het lot bespaard om te zien wat de jappen met Iggy hadden gedaan?misschien om dat er nog een film uit moest komen vanuit de Japanse point of view?En ze toch wat minder wreed moesten worden voorgesteld dan als ze wel waren?

Een aardige film!

Ik heb ook "Letters of Iwo Jima" gezien die ook geregiseerd is door Clint Eastwood. Volgens mij heeft hij deze films tegelijkertijd opgenomen, ze zien er qua vormgeving hetzelfde eruit.

Maar omdat ik ze alle twee heb gezien geeft mij dat wel een betere kijk op situatie aan beide kanten. Misschien een aanrader! Bekijk de andere ook een keer.

4*

Het is op zich geen slechte film maar wel vrij saai uitgevoert. Er zijn flashbacks van de oorlag wat mij op zich niet stoort maar het deel van het verhaal dat zich in amerika afspeelt vond ik zeker naar het einde toe veel te langdradig. Ik had van deze film eigenlijk meer verwacht maar desondanks geeft deze een goede andere visie van de oorlog weer.

3*

Vond de rol van de held tegen beter weten in wel goed gemaakt. Mooi eerbetoon maar wel erg amerikaans... net als Letter from Iwo een 3,5 want ook deze was wat langdradig op momenten....

Een beetje teleurstellend. Ik had meer verwacht. Aardige film over de manipulatie van de Amerikaanse overheid inzake oorlog en oorlog voeren. Een 3.

best aardige film maar letters from iwo vind ik toch stukke beter

mooie oorlogsfilm, de landing op iwo Jima vond ik persoonlijk erg indrukwekkend, Eastwood heeft ook niet zuinig gedaan met bloed.

de flashbacks waren op den duur inderedaad verwarrend maar al met al een goed gerregisseerde oorlogsfilm.

Behoorlijk typisch amerikaanse ubersentimentele draak van een film. Nee, had uit de handen van de imo toch behoorlijk vaardige Eastwood een betere en vooral boeiendere film verwacht over de strijd in de Pacific.

Toegegeven de actiebeelden en veldslagen zien er indrukwekkend uit en zijn goed uitgevoerd. Het lijkt echter wel allemaal een beetje op "Saving Private Ryan Revisited" alleen is hier de CGI soms veel nadrukkelijker aanwezig.

Eigenlijk heeft deze Flags of Our Fathers twee grote manco's. Ten eerste voegt het niet bijzonder veel toe aan de films die al gemaakt zijn over WO2. Ten tweede gaat de film op de toer van het persoonlijk drama van de soldaten als ze terugkeren uit de oorlog. Helaas, slagen de acteurs er niet in om ook maar enige diepgang of ontwikkeling in hun karakters te krijgen. Niet dat ze daar veel kans toe krijgen, want door de hier bar slecht toegepaste vertelmanier dmv flashbacks is dat ook bijna onmogelijk.

Mijn advies voor deze film, skip al het saaie, langdradige en tegen het einde tenenkrommend sentimenteel gebeuren in het thuisland en bekijk slechts de stukjes op Iwo Jima. En ik hoop echt dat Eastwood wat meer gedaan heeft met het, in potentie interessantere, verhaal van de Japanse kant.

De Flag of Our Fathers blijft intussen een beetje jammerlijk halfstok hangen...

2.5*

heel goeie oorlogsfilms,de scene's zijn ongelofelijk mooi uitgewerkt met goeie harde scene's deze film vind ik zeker de moeite waard !

aardige film, kon me niet echt boeien maar aan de andere kant wel. dus 3*

maakt het iets uit of je eerst 'flags of our fathers' of 'letters from iwo jima' bekijkt?

Mwah, op zich niet maar waarom zou je dat willen? Vind het logischer ze te kijken in volgorde waarop ze zijn uitgebracht.

Ben een fan van Eastwood (zowel zijn acteer- als regisseerwerk) maar was op voorhand erg sceptisch over deze film. Toch was het een uiterst positieve verrassing, vooral wat betreft het standpunt van het script. Niet overdreven Amerikaans, tikje kritisch zelfs, en een terechte boodschap.

De film had een goede balans tussen harde actie en rustige stukjes waar de personages goed uit de verf kwamen. Wat wel slecht was (vond ik) was dat je in de actiescènes bijna niet kan zien wie wie is.

Wat Saving Private Ryan is voor het USA/Duitsland conflict, is Flags of Our Fathers voor wat zich in de Grote Ocean afspeelde tussen de USA en Japan, met als interessante twist dat het hier om een soort tweeluik gaat waarbij je beide partijen te zien krijgt (moet "Letters From Iwo Jima" nog zien, trouwens). Het is wel jammer dat de Jap weer eens wordt neergezet als anonieme vijand, maar dit gemis wordt wel een beetje goed gemaakt door Letters from Iwo Jima denk ik.

Ook zeer sterk was de fotoslideshow op het eind.

4 sterren, goed zo Clint.

Mooie en realistische film van Clint "the master" Eastwood over het gevecht op het Japanse eiland Iwo Jima. De film wordt veelal d.m.v. flashbacks verteld en beetje bij beetje krijg je door hoe iedereen nu in elkaar zit. De gevechtsscènes van de film zien er erg goed en realistisch uit al kon je moeilijk zien wie nou wie was. Het camerawerk is echter zeer mooi gedaan en je hebt soms het idee dat je er zelf middenin zit zo echt is het allemaal. Ook het acteerwerk is dik in orde. Het is alleen jammer dat de film naar het einde toe steeds meer afzwakt en minder interessant wordt. Desondanks meer dan een aanrader voor liefhebbers van oorlogsfilms en ik ga zeker nog een keer de andere film van Eastwood over dit eiland bekijken!

3,5*

Mooi sfeer en vorm gegeven film. De scenes op Iwo Jima zijn visueel erg mooi!

Nadeel is dan wel weer dat het te langdradig is, de combinatie flashback/heden vind ik persoonlijk tegenvallen!

***3.0***

Ik heb mij ontzettend verdiept in de historie rond dit eiland. En de film is dan ook een feest der herkenning. Veel zo niet alles klopt. De hoofdpersonen, de gebeurtenisen, zelfs de acteurs lijken op de mannen die zij voor moeten stellen.

Wat ik wel spijtig vind is dat men zich gefocused heeft opd e vlag. De vlag werd na al na drie dagen strijd gepland terwijl men nog meer dan vier weken aan het knokken geweest is en rond posities zoals De Hanenkam, Het Ampfietheater en verscheidene heuvels. Dit gebied noemde men de Vleesmolen. De strijd daar uitgevochten was nog vele malen zwaarder dan de Soeribatsji en graag had ik dan ook wat meer strijd uit het binnenland gezien. Desalniettemin goed gedaan door Clint om deze strijd in het licht te zetten want opzich is het een voor europese begrippen een onbekend eiland en slag.

De film zelf is gewoon goed. Vol met sentiment, drama en verdriet. De flashbacks worden in mijn ogen onterecht als irritant gezien. Juist door ze er zo tussen door te weven word de kijker de indruk gegeven hoe dichtbij zulke herinneringen in de geest van de soldaat liggen. Een geluid, een flits of een geur of de man in kwestie was weer terug op IwoJima hel op aarde. Een loodzware erfenis zeulden deze mannen mee.

Enige minpunt het gebrek aan oorlogscenes. Wat in beeld gebracht is is goed maar het had iets meer kunnen zijn.

een saaie oorlogs film met een jankende indiaan, 2 uurtjes lang.

ps: maar wel prachtige strijd scenes, schaam je Clint Eastwood, want je kunt het wel.

hij heeft gelijk dat Clint Eastwood het kan kijk maar naar Letters from Iwo Jima en Million Dollar Baby.

hij heeft natuurlijk ook gelijk over de jankende indiaan die zogenaam acteert

Wat een lompe loser film. Te saai voor worden met een gare jankende Indiaan die maar niet kan ophouden met huilen.

Hallo???? Acteren is meer dan 132 min huilen voor de camera.

Ik wil niet eens aandacht geven aan deze film.

Wie deze film gekocht heeft mag het in zijn tuin begraven, want daar hoort het gewoon thuis.

Lelijke misser van Eastwoord, zeker na Million Dolar Baby waar hij liet zien dat hij het nog kon.

Goed dat hij het rechtgezet heeft met de indrukwekkende Letters from Iwo Jima.

Goeie film, af en toe wat erg sentimenteel en politiek correct (ook onder Japanners zitten goede mensen...) Dat er te weinig `gevechtshandelingen` in zitten is onzin. Dat maakt de film juist het aanzien waard. Gevechtsscenes in oorlogsfilms zijn meestal allemaal hetzelfde. De flashbacks zijn ook niet hinderlijk, wel het feit dat - inhoudelijk - het verwarrend is wie nou precies betrokken waren bij het planten van de twee vlaggen. Mooiste scene is ook die van de PR-man die hoofdpijn krijgt van deze vlaggenzwendel (`Am I the only one here who is getting a headache?`)

mooie beelden, prima acteerprestaties, maar het verhaal vond ik absoluut niet boeiend genoeg.

Buiten de gevecht scènes vond ik deze film behoorlijk tegenvallen. Ik had meer verwacht van deze film. Het verhaal is totaal niet boeiend en is buiten de gevecht scènes uiterst slaapverwekkend. Dat laatste is mij ook overkomen waardoor ik de laatste 20 minuten gemist heb (wat niet erg is). Een film om heel snel te vergeten (ik ben hem al voor 99% vergeten).

Mooie film alleen net iets te veel gezeur over wie er nou wel of niet bij was.

Acteerwerk en regie zijn trouwens prima en vooral de oorlogscenes waren lekker adrenalineverhogend.

Ik vond Letters from Iwo Jima wel beter by the way.