Flags of Our Fathers (2006)

Enorm saaie film en ik heb dan ook veelvuldig de fastforward knop gebruikt. De oorlogsscenes zijn erg sterk, de panoramische shots ook. Ik heb deze film gezien na "letters from iwo jima" en de laatste vond ik toch vele stukken beter. Deze film (flags of our fathers) heeft gewoon géén béétje gevoel.

Naar mijn mening een van de saaiste en slechtste films ooit gemaakt.

Had ik maar een boek van 1000 pagina's gelezen in plaats van naar deze film te kijken. Ik weet zeker dat ik me meer had vermaakt.

ps; de jankende indiaan mag best een keer acteren zonder te huilen hoor...iegg

Een door Clint Eastwood geregisseerd oorlogsepos, dat nou eindelijk eens niet vol zit met valse heroiek en opgeklopt patriottisme. Met deze film wordt de gewone man geportretteerd.

Leidraad van het verhaal is de befaamde foto van militairen die de vlag op Iwo Jima vasthouden. Eenmaal In het thuisland teruggekomen, worden ze ingezet als volkshelden om zo de verkoop in obligaties te bevorderen. En dat terwijl zij zich juist verteerd voelen door schuld en verdriet om hun in de strijd verloren kameraden. Mooie aanvulling op het recente ''Band of Brothers''.

veel te veel pro amerikaanse show rond die vlag, en te weinig oorlogsfragmenten.. kon me niet echt boeien

Mwa, ik heb slechtere films gezien.

hele goede film en mooie scenes

acteren was ook goed en dat huilen viel echt wel mee.

dat is emotie die de mensen echt hadden.

4 sterren

gewoon goed.

realistisch zonder overdreven helden daden.

3,5 *

Prima recensie. Ga ik in mee. 3,5 *

Ik heb de film vandaag nog eens gezien en ik moet helaas mijn mening drastisch veranderen want deze film is absoluut geen 1 punt waard. Het verhaal is boeiend en de eerste 40 minuten zijn zeer indrukwekkend. Waarschijnlijk heb ik de eerste keer half zitten te slapen dat ik hem zo laag beoordeelde. Hij krijgt van mij nu 3 punten.

Erg indrukwekkende film van Eastwood over de slag om Iwo Jima.

Flags of our Fathers gaat niet alleen over de slag zelf. De personages die de vlag op de top plantten worden allemaal uitgediept en gevolgd gedurende de hele film. Erg interessant hoe deze jongens reageren op de oorlog en later dus de roem. Hun verhalen worden verteld met behulp van flashbacks en dat werkt uitstekend. Daardoor bleef de film mij van begin tot eind boeien. De slag bij Iwo Jima is erg indrukwekkend en heel mooi in beeld gebracht. Niet zo goed als in Saving Private Ryan maar het komt in de buurt. Overigens is de slag in Flags of our Fathers niet echt te vergelijken met de landing op Normandië uit Saving Private Ryan. Ook is het gewoon belachelijk dat die Amerikanen die jongens gebruikten om veel geld te verdienen.

Clint Eastwood bewijst opnieuw dat hij een geweldig regisseur is. Persoonlijk vind ik Flags of our Fathers ook wat beter dan Letters from Iwo Jima.

4* (4,10*)

Had toch wat meer oorlog verwacht.

Het gedoe rond die vlag kon me later niet meer zo boeien

Verder word de oorlog fraai in beeld gebracht met mooi kleurgebruik.

Hoe verder de film het einde nadert hoe taaier het word

3 sterren

Mooi eindschot trouwens aleen waarom hebben ze witte onderbroeken aan

Mooie film, waarin ik de tijdsprongen juist goed vond werken omdat er zo geen enkele keer eentonigheid ontstond. Opmerkelijk dat Clint Eastwood de muziek verzorgt overigens. Krijg per werk dat ik van hem zie meer respect voor hem 3,5*

Je hebt de film totaal niet begrepen!!

Vraag me af hoe jij zou reageren als al je maten kapot zijn geschoten, volgens mij vergaat je het lachen dan wel.

Een pracht van een oorlogsfilm van Eastwood over moed, opoffering, tegenvallers, verbittering, sarcasme en verdriet met als centraal thema het omhoogduwen van de mast met de Amerikaanse vlag op Iwo Jima. Eastwood behandelt dit gebeuren vanuit verschillende gezichten.

Ik heb gemengde gevoelens bij deze film...

De vechtscenes zijn ge-wel-dig, vooral de eerste landing op Iwo Jimo is indrukwekkend gefilmd... Anderzijds vond ik het "verhaal" iet of wat minder... Dat kwam uiteraard omdat ik zo aan het genieten was van het camerawerk en vechscenes op Iwo Jima, dat ik niet zo een verhaal nodig had...Dat is natuurlijk wel eigen mening...

De landing op Iwo Jima alleen al verdient 4,5 ster (echt, dat vond ik best indrukwekkend), toch, ik moet de hele film bekijken dus ik hou het op een 3,5 ster.

Maar ik raad deze wel aan, want ik kan me goed voorstellen dat sommigen dit een meesterwerkje vinden...

Seves ga ik waarschijnlijk die andere film bekijken, Letters From Iwo Jima...

PS: de landing op Iwo Jima behoort echt tot een van de hoogtepunten van gevechtscenes in films die ik ooit gezien moet hebben denk ik...

Meer van de oorlog verwacht, inderdaad. Als het volgens de geschiedenis van de Amerikaanse flag gefilm is, vind ik het al goed dat ik de waarheid/gebeurtenis heb kunnen ontdekken tijdens het kijken ervan. Het verbaasde me dat Barry Pepper hierin speelt. Alleen jammer dat het geen sluipschutter is, net als SPR. =)

Flags of Our Fathers weet op geen enkel vlak te kijker te raken of te ontroeren, deels door bedenkelijke acteerprestaties en deels door de slechte montage. 5 minuten oorlog, 5 minuten na de oorlog dan terug 1 minut oorlog, terug 5 minuten na de oorlog, irritant. De oorlogscènes zelf zijn wel zeer mooi in beeld gebracht op een schitterende locatie, daarvoor wel een pluim maar voor de rest een erg matig en traag filmpje.

2,5

Volgens mij wil Eastwood nou juist de oorlogspropaganda van de Amerikanen in beeld brengen en laten zien hoe de werkelijkheid ook door de Amerikanen wordt verdraait. Pro Amerikaans wil ik hem niet noemen, meer een ode aan de (gesneuvelde) veteranen en een sneer naar de Amerikaanse politiek. Dergelijke propaganda is immers nog altijd actueel.

Ok, viel wel mee, maar ik heb al beter oorlogsfilms gezien.

Het is eens leuk om een andere kant van de oorlog te zien.

Soms is hij wel wat langdradig

ik kan eigenlijk veel van de hierboven geschreven recensies beamen. Het is duidelijk weer een bewijs van Eastwood's vakmanschap: goeie regie, uitstekend camerawerk, mooie opbouw van het verhaal met de nodige flashbacks, prachtig kleurenwerk, sobere maar goede muziek, knappe locaties. Ook het acteerwerk is goed (Ryan Philippe speelde erg goed, maar de indiaan was wat ongeloofwaardig op den duur). Nochtans weet de film echt niet emotioneel te raken. De boodschap dat het geen helden zijn maar doodgewone jongens die voor een misgeplaatste propagandastunt tot held worden gebombardeerd is duidelijk, maar emotioneel bleef alles toch wat aan de vlakte. conclusie: redelijke oorlogsfilm.

uitgebreider verslag op mijn blog: http://dvsblogger.blogspot.com/2008/10/film-flags-of-our-fathers.html

Wat een saaie film is dit toch zeg.

Helemaal gelijk heb je.

Eastwood heeft hier de waarheid geportreerd over 1van de bloedigste slagvelden van de amerikanen in Azie tijdens de tweede wereld oorlog.

De special effects zijn heel heel mooi al moet eerlijk gezegd worden dat als er meer strijd in te zijn was dan dialoog was de film waarschijnlijk iet makkelijker te pruimen geweest.

deze film is een visueel geschiedenisboek.

Absoluut aan te raden!!!

wat mij opvalt is dat veel mensen de film slecht vinden door gebrek aan actie, maar juist het verhaal achter de foto vind ik persoonlijk goed gedaan. Het is weer is wat anders dan alleen maar kogels en granaten overal.

geweldige poster

Sluit ik me helemaal bij aan. Een pluim inderdaad voor de fraaie beelden maar oh oh oh wat is het saai als dat grotendeels voorbij is. En dat het dan eens een keer een oorlogsfilm zonder valse heroiek e.d. is, dat kon me dan niet meer zo veel schelen.

Eastwood kan verdomd sterk reggiseren en het is een geweldig interessant gegeven, hoe iets banaals gemarketed wordt als heroiek.Jammer enkel dat Clint behoorlijk tegengewerkt wordt door een onhandig script dat te rommelig gebruik maakt van flashbacks, een script dat bovendien te lang duurt en er op het eind een nutteloos melige epilooog van 10 minuten er tegenaan gooit.

Ook het feit dat Philippe verrasend grijs en vlak staat te acteren en dat Beach geregeld er dan weer zwaar over gaat helpt niet echt. Flags of our fathers zit vol goeie bedoelingen en sterke scénes, maar het is dankzij de minpunten geen grootste cinema geworden.

2.5**

Af en toe wel een beetje langdradig en teveel gelul, maar wel mooie film. 3,5*

Een dergelijke film uitbrengen op een moment dat de V.S. het eigen volk via propaganda aan het overtuigen is van de 'winst' in Irak is op zijn minst opvallend.

Misschien dat dat ook de reden is dat Flags of our Fathers geen succes in de bioscoop was. Amerikanen willen misschien niet horen óf en hoe ze worden gemanipuleerd door hun eigen leiders.

Want dat is vooral de boodschap van deze film: Het opportunistische gebruik en misbruik van Amerikaanse 'helden' door de overheid en het bedrijfsleven.

Genadeloos laat Eastwood zien hoe een misverstand rond het hijsen van de Amerikaanse vlag op een dor en levenloos stuk Japanse bodem wordt omgevormd tot massahysterie aan het thuisfront.

Eastwood ramt die boodschap er werkelijk in door de drie helden-tegen-wil-en-dank voor de meest onzinnige en onsmakelijke P.R. evenementen te laten opdraven. Ouders van overleden soldaten worden door gewetenloze overheidsdienaren voorgelogen en ook weer gebruikt om de Amerikaanse oorlogsmachine maar aan de praat te houden.

Via prachtige flashbacks wordt de harde, grauwe, grijze en intense realiteit van de 'echte' oorlog in beeld gebracht, sterk contrasterend met de technicolor showballetten in Amerikaanse honkbalstadions.

In de stadions duidelijk herkenbaar in het licht van de volle schijnwerpers, zijn de soldaten op het eentonige Iwojima anoniem en onherkenbaar; voor elkaar, voor het thuisfront en voor de kijker. Als het de bedoeling van Eastwood was om daarmee het gebrek aan identificatie van de kijker met de soldaten in beeld te brengen is hij daar uitstekend in geslaagd.

En alsof het nog niet genoeg is laat Eastwood aan duidelijkheid helemaal niets meer te wensen over, door de uitspraak van één van de hoofdpersonen: 'They didn't die for their country, they died for their buddies'. Niks patriottisme, niks vaderlandsliefde.

De Amerikaanse vlag als handelswaar en reclamemateriaal. Niets meer, niets minder.

Toch vliegt Eastwood een beetje uit de bocht. De sentimentele verhaallijn over de zoon die de geschiedenis van zijn vader achterhaalt wordt net even te dik aangezet. En ook de lotgevallen over de Indiaanse held worden - hoe nobel ook - er te veel met de haren bijgesleept.

Je kunt ook te veel willen in één film.

Redelijke film, ben wel teleurgesteld. Minste tot nu toe die ik van Eastwood heb gezien. Misschien verwachtte ik ook teveel echt een oorlogsfilm ala Saving Private Ryan. Visueel is de film echt prachtig. De Gevechten zijn heel erg mooi gefilmd. Alleen het verhaal spreekt me niet echt aan, het is vaak erg langdradig en dus al gauw behoorlijk saai. Gelukkig zijn er ook genoeg goede momenten in, maar bijna de helft van de film was gewoon saai. Muziek was wel dik in orde.

Cast was goed, niet heel bijzonder allemaal.

3*

Eastwood weet maar geen eind te krijgen aan deze indrukwekkende film, die daardoor véél inlevert in het laatse half uur.

De film kent prachtige shots, indrukwekkende beelden op het slagveld, maar weet ook vaak genoeg de oorlog kleiner te maken, door zo dicht mogelijk op de soldaten achter de oorlog te focussen. Gelukkig weet Eastwood daar een interessante combinatie van te maken, door niet één stuk oorlog en uiteindelijk één stuk hedendaags drama te laten zien, maar door de beelden van de oorlog doormiddel van flashbacks steeds weer terug te halen. Het klinkt als een goedkoop truucje, maar het werkt, en houdt het geheel interessant.

Tot het laatste half uur dan, waar meerdere malen een gepast einde al inzicht lag, gaat Eastwood nog 30 (!) minuten verder met het totaal neersabelen van enige mogelijkheid van de kijker tot fantasie en wordt in de voice-over alles nog even uitgelegd. Met het schrijnende "but for my dad and these men, the risks they took, the wounds they suffered, they did that for their buddies" tekst als absoluut dieptepunt. Néé, echt meneer Eastwood, dat had ik zelf nog niet bedacht. Jammer...