About Last Night... (1986)

Een luchtig verhaaltje, met daaronder duidelijk deze retorische vraag: kan de echte liefde nog overwinnen in dit egocentrisch tijdperk waarin alles moet kunnen? About Last Night werd gebaseerd op het toneelstuk Sexual Perversity In Chicago van coryfee David Mamet, die hierin de draak steekt met de van bed naar bed wippende vrijgezellen in de jaren '70 en '80 (normaal zou de film ook zo heten, maar de titel geraakte niet door de censuur). Het is een weliswaar uitgebreid, maar helaas eerder flauw afkooksel van de succesvolle podiumversie. Voor regisseur Ed Zwick was About Last Night zijn eerste langspeelfilm na een rijke ervaring bij de televisie. Later regisseerde hij ondermeer Glory, Leaving Normal, Legends Of The Fall en Courage Under Fire. Eyecatcher van About Last Night is Demi Moore, hier werkelijk in een uitzonderlijke topvorm. Samen met mooie jongen Rob Lowe, haar collega uit St. Elmo's Fire, houdt ze deze romantische komedie vermakelijk tot aan het bittere eind...

Luchtig maar leuk. Net iets anders dan de vele teenfilms die je in die tijd had. Niet veel bijzonders maar wel leuk. James Belushi als lompe, sexistische goorlap, is een rol die hij wel vaker heeft en die hem ook op het lijf geschreven is. Zonder zijn rol zou ik de film denk ik wel een puntje minder geven. Zijn rol zorgt er voor dat er nog een beetje aktie in blijft. Maar goed, zoals ik al zei. Best leuk.

Goeie film waarin een man en vrouw tijdens hun eerste afspraakje samen in bed duiken en van het één komt het ander. Vrij clichématig maar de momenten waarmee ieder koppel te maken krijgt komen hier oprecht genoeg over. Soms wat zoetsappig. Een aantal vermakelijke dialogen, een typische jaren '80 soundtrack en een fijne cast waarbij dit het debuut betekende voor Elizabeth Perkins. Een nipte 3.5 sterren.

Zoals dat wel vaker gaat bij films uit deze periode was de herinnering eigenlijk mooier dan de film zelf. En die herinnering was wel op meer punten wat gammel, ik dacht eigenlijk dat het Tom Cruise was die de hoofdrol speelde tegenover Demi Moore...

Maarja. Veel bijzonders is het achteraf eigenlijk niet, heel bijzonder geacteerd ook al niet. Leuk om de jonge Lowe en Moore even te zien, maar veel interessants hebben ze niet te brengen. Dat ik daar indertijd ietsje anders over dacht, ja, dat ligt waarschijnlijk inderdaad aan mij. Niettemin, het zijn misschien cliches die de film gretig opdist, maar aan de andere kant is het wel een verhaal dat je met ietsje abstractie op zo ongeveer elke relatie kan toepassen. En ja, het wordt wel redelijk charmant gebracht, al zijn de production values wel een beetje jaren-80.

Belushi is verreweg de leukste overigens, en de combinatie met Perkins is geniaal. Daar had wel net nog iets meer ruimte voor mogen zijn.

Het debuut van Charlotte Maier, Donna Gibbons, Kimberley Pistone, Marjorie Bransfield en Lindy Huddleson. Voor regisseur Edward Zwick en Elizabeth Perkins was dit hun eerste bioscoopfilm. Volgens producent Jason Brett werd Zwick geselecteerd op basis van zijn televisiefilm Special Bulletin. Dit leverde hem een Emmy op. Zijn vastberadenheid en achtergrond als theaterregisseur waren indrukwekkend. Het feit dat hij uit Chicago kwam, was alleen maar een pluspunt. Zwick kon zich goed identificeren met het materiaal. Tijdens de repetities kwamen alle emoties in hem weer naar boven. De film bevat o.a. cameo’s van Catherine Keener, Tim Kazurinsky en Willie Gault.

Oorspronkelijk werden John Belushi en Dan Aykroyd overwogen voor de hoofdrol. Nadat John Belushi het aan zijn broer Jim had voorgelegd, gaf hij te kennen dat hij niet wilde dat John in de film zou spelen. Dit aangezien hij niet met zijn broer vergeleken wilde worden. Rob Lowe kreeg het script in handen, en begon het uitgebreid in zijn badkuip te lezen. Zijn doelstelling was om alleen de eerste paar pagina’s door te bladeren, maar hij ging volledig op in zijn personage. Hij wist dat niets hem zou tegenhouden om de film te maken. Tijdens de podcast van Bill Simmons gaf hij zelfs te kennen dat het zijn favoriete film is. In zijn biografie “Stories I Only Tell My Friends” had hij een screentest met Melissa Leo en Mariel Hemingway gedaan. Ook Phoebe Cates werd gecast, maar de rol van Debbie ging uiteindelijk naar Demi Moore. Moore en Lowe waren eerder samen te zien in St. Elmo's Fire. About Last Night... werd vaak gedeeltelijk gezien als een soort spin-off van die film. Lowe wist bijzonder goed te improviseren. Moore had moeite met janken, maar Lowe had hier de juiste oplossing voor. Tijdens de scène waarin Danny te kennen geeft dat hij niet meer van Debbie houdt, wist Moore het niet droog te houden. Het improviseren was tevens een belangrijk hulpmiddel om het ritme en de timing te versterken. Samen met Elizabeth Perkins vertolkt ze de rol van de hartsvriendinnen Debbie en Joan. Ook buiten de set konden ze goed met elkaar opschieten. Ze waren gefascineerd over hoeveel ze met elkaar gemeen hadden. De opnames vonden plaats in Los Angeles en Chicago. The Windy City genoot van een zachte herfst. De opnames waren tijdig afgerond, alvorens Chicago werd getroffen door een grote sneeuwstorm. De originele titel van de film was “Sexual Perversity in Chicago.” De titel werd ontleend aan een toneelstuk waarop de film is gebaseerd. Diverse kranten en tv-stations weigerden om dergelijke perverse advertenties weer te geven, en de titel van de film werd gewijzigd in “About Last Night…” Het toneelstuk “Sexual Perversity in Chicago” van David Mamet, ging in juni 1974 in Chicago in première. De productie werd geproduceerd en uitgevoerd door de Organic Theatre Company, en werd geregisseerd door Stuart Gordon. In 1987 maakte Mamet zijn regiedebuut met House of Games.

Opvallend genoeg gaf criticus Roger Ebert deze film vier sterren. Het was de tweede belangrijkste film voor Moore’s carrière, alvorens Ghost haar tot een superster maakte. Het was de tiende film met de hoogste brutowinst van 1986, maar lang niet alles is in orde. Het heeft even geduurd, alvorens ik in de film zat. De humor vond ik op bepaalde momenten zwak. Jim Belushi weet gelukkig erger te voorkomen. Pas halverwege de rit krijgt de film wat meer diepgang, en kon ik mij goed identificeren met het personage van Rob Lowe. In 2014 verscheen de remake About Last Night.

Een nipte 3 *

Relatiedrama met een hoog "i fuck on the first date" gehalte . En dat is waar de film ook bewust voor kiest: een bedenking op de jaren 80 one-night stand cultuur. Eerst sex, dan zien we wel... Dat is precies wat Danny en Debbie overkomt. Voor dit soort films vond ik het erg goed gespeeld. De perikelen zijn echt meeslepend en de vier centrale personages vinden een leuke chemie. Belushi als de vetzak en Perkins als de gefrustreerde seut bieden het gewenste weerwerk.

Beetje sitcom achtig in beeld gezet wanneer het koppeltje samenwoont : beetje neuken, beetje ruziemaken, samen koken, samen lachen. Maar de intieme momenten en de relatiebreuk komen geloofwaardig over. Vind dit een veel betere film dan St. Elmo's Fire (2*). Er is voldoende diepgang al is het na afloop niet de meest volwassen film die ik gezien heb over relaties. Wel een heel mooi einde : the second chance. Zwick zocht ergens een midden tussen entertainment en een ernstiger debat over relaties en dat gaat hem hier niet slecht af, daarom 3,5* op de schaal van Cribelius.