The Pianist (2002)

Brrr, verschrikkelijk goede film. Ik ben niet echt van de oorlog films, maar deze geeft me echt de bibbers en meer dan dat...

Stijf op de bank gezeten en met grote bewondering gekeken...

5* kan niet anders.

Wat is shindlers list toch ruk als men hier naar kijkt.

4.00

Ik had deze film gehuurd

maar jammer genoeg begon die dvd te haperen en heb ik hem niet kunnen uitkijken

Maar hetgene dat ik al had gezien was prachtig !!

Ik ga hem zeker vlug terug huren.

Film is heel aardig, het staat niet voor niets op nr. 19

Ik vond het verhaallijn erg fascinerend.

De manier waarop een Jood een vriend kan worden met een Duitse soldaat.

Topper *4,5*

Wat een matige film. Ik ben een grote fan van oorlogsfilms en vindt het belangrijk dat als je een film kijkt met daarin bijvoorbeeld duitsers dat deze dan geen engels gaan praten met een beetje een duits accent. Dan vind ik de film al per definitie niet geslaagd. Ook vind ik dat er in de film veel te veel van periode naar periode gesprongen wordt, daardoor komen de verschillende perioden naar mijn mening niet tot hun recht.

Smaken verschillen, ik vind dit een prachtige film!!

Goh, wat star. Jammer dat je je door dat soort dingen zo laat beinvloeden. Zou maar geen Engelstalige oorlogsfilms meer kijken.

Ik ken anders heel wat Nederlanders die Hostel afrekenen op het Duits dat Nederlands moet voorstellen. Terwijl nog niet eens zeker is of het wel om Nederlanders ging, het konden evengoed toeristen geweest zijn.

Rare opmerking . Alle Duitsers in deze film spreken Duits...

Ja, maar de Polen (waaronder Szpilman) spreken toch echt Engels. Ik denk dat hij dat bedoelt.

Ik kreeg ergens tijdens de film een vreselijke hoestbui, omdat ik me ergens in verslikte. De tranen die ik toen in mijn ogen had, waren niet alleen van het hoesten zelf, maar zeker ook vanwege de beelden van deze film. Roman Polanski laat de bittere werkelijkheid zien, een werkelijkheid die je eigenlijk niet wilt kennen, waarvoor je je ogen wilt sluiten. Sodeju, ik had gewoon moeite om deze film uit te zitten, voor wat betreft de emoties. Want die zijn absoluut niet mis. Het greep me minder aan dan Der Untergang, moet ik wel eerlijk zeggen, maar toch 4,0* voor een geweldige film. Dit is mijn eerste Polanski, en het smaakt wederom, zoals bij vele andere regisseurs, naar meer.

dat dacht ik dus juist andersom.

echt niet shindler list is echt gebeurd en pianist niet volgens mij.

The Pianist is ook echt gebeurd .

ok dan is het lastiger maar shindler list is niet slecht

Shindlers list is echt gebeurd,maar The Pianist ook.Toch vind ik dat Shindlers list als film niet aankan aan The Pianist.

De film begint goed en wordt naar mate het einde nadert steeds spannender. De sfeer in de film is naar mijn kennen heel realistisch in beeld gebracht, wat ik echt een pluspunt vindt. Er is heel goed in beeld gebracht hoe wreed de Duitsers tijdens de tweede wereldoorlog waren.

Op het begin was de familie van de hoofdrolspeler (Brody) heel erg gelukkig maar dat werd steeds en steeds rampzaliger. De stukken die over de familie gingen waren heel sterk verfilmd.

Wat ik niet trok aan deze film was het eindstuk.....
Hierdoor geef ik sowieso al 1,5 ster minder. De Duitsers waren gewoon ontzettend wreed!! Op het eind komt er dan nog een Duitser (die commandant) die een JOOD gaat helpen onderduiken. Het lijkt er net op of de regiseur van de film met het laatste stuk de Duitsers toch nog een hart onder de riem wilt steken..... dit vond ik echt belachelijk. De Duitster waren tijdens de tweede wereldoorlog gewoon barbaren en dan moet er niet een afschildering worden gedaan van 1 Duitser die dan net op het nippertje nog een Jood het leven red. Dit om de Duitsers niet helemaal af te kraken.
Zo komt het op mij over.....

Voor de rest een goede film.

Ik gaf een 3,5

Je kunt weinig verandere aan een waargebeurd verhaal. Bij een waargebeurd verhaal kun je het alleen goed verfilmen. Dus wat je aan het eind zegt: de Duitsers een hart onder de riem steken, is een beetje onzin..

heb deze film met veel aandacht gezien.is zeker de moeite waard om te kijken.

Hier zat werkelijk helemaal niets van een-hart-onder-de-riem-steken bij. De echte Szpilman is in de laatste dagen van de oorlog werkelijk geholpen door een Duitse kapitein (Wilm Hosenfeld). Gewoon geschiedenis dus. Je moet trouwens niet de boel generaliseren dat alle Duitsers tijdens WO II "gewoon barbaren" waren. Je moet een onderscheid zien tussen die zojuist genoemde Duitse commandant (wiens lot fascinerend ondankbaar afloopt)en de wrede Duitsers die je eerder hebt kunnen aanschouwen. Deze weergave maakt de film zo verschrikkelijk realistisch (kijk anders ook even bij de achtergrondgeschiedenis van Roman Polanski)

Ik heb zelf de film gisteravond, met het idee van Dodenherdenking in mijn achterhoofd, weer herzien. Vooraf vroeg ik me nog af hoe lang we de herdenking vol zullen houden, maar achteraf dacht ik: mensen die de gruwelen van de oorlog niet meer opslaan, moeten The Pianist gaan bekijken. De film wekt elke angst voor een nieuwe oorlog op. Wat mij betreft de allerbeste film over WO II !(?)
5* blijft gewoon staan.

Een enorm goed verfilmde en emotionele film. Ik heb werkelijk van begin tot eind aan het scherm geplakt gezeten. Zeer ZEER indrukwekkend.

Een dikke 4.5*

Prachtig.

Of dat nou wel het juiste woord is..

Uh, waarom kan prachtig niet een woord zijn om een film mee aan te duiden? The Pianist is een prachtige film. Ik ben benieuwd waarom je denkt dat dat niet het juiste woord is...

Om te huilen, zo mooi.

geweldig mooie film. erg indrukwekkend en moet je gewoon een keer gezien hebben! 4*

Prachtfilm, een 5*

Vond de film tot het moment dat Szpilman zijn familie kwijtraakt best tegenvallen. Slechte dialogen, droog acteerwerk vooral maakten het wat goedkoop overkomen. Maar na dat moment wordt de film opeens een stuk interessanter met een aantal memorabele scenes.
4*

Erg goede film, maar ik vond hem niet zo goed als schindlers list.

4,0 ster

Op zeer korte tijd Schindler's List en de Pianist na elkaar gezien. Allebei topfilms. Beide films werken eigenlijk aanvullend. Bij Schindler's List krijg je beide kanten (Nazi' en Joden) beter te zien,al zijn sommige stukken eerder wat karaktituraal te noemen.

In de Pianist draait het allemaal rond de overleving van die ene persoon - zijn lijdensweg komt zodanig in beeld, dat je precies het gevoel hebt er midden in te staan.

Mij voorkeur neigt dan ook naar the Pianist, maar dan met het kleinste verschil.