The Pianist (2002)

Misschien komt dat door je leeftijd. Believe me: 10 jaar later heb je genoeg Joden in gaskamers gezien en zal je deze film met andere ogen gaan bekijken. Hij is meesterlijk.

Waar gaat hij die zien?

Idiote opmerking inderdaad.

Niet 'live', in verschillende films.

Precies, waarom zou je in een tweede wereldoorlog film persé elke keer de personen moeten zien die het het 'zwaarst' hebben. Wat the pianist zo sterk maakt, is de aftakeling van de hoofdpersoon die zo prachtig in beeld gebracht is door Polanski. Langzaam maakt de succesvolle pianospeler Szpilman plaats voor de uitgemergelde, hongerige Szpilman, en steeds als hij muziek hoort denkt hij aan wat hij het liefste zou doen: piano spelen.

Nou, zo'n aftakeling is het nou ook weer niet. En uiteindelijk is alles weer goed en leeft hij weer lang en gelukkig. Zoals ik al zei, wist hij altijd net te ontkomen aan het echte gevaar. En soms wel heel erg makkelijk.

Deze film kan toch niet op aan Schindler's List.

Als dit geen waargebeurd verhaal was had ik hem ongetwijfeld veel minder gegeven omdat al die nipte ontsnappingen zo onwaarschijnlijk zijn.

Al die onderduikadresjes zullen ook wel bedacht zijn toch? Enige waargebeurde is dat het een goede pianist was en hij de oorlog overleeft heeft. Of zal dat allemaal zo gebeurd zijn?

Hij heeft zelf het boek geschreven, dus het zal wel allemaal echt zijn. Waarom zou hij fictieve dingen gebruiken in een autobiografisch verhaal?

Misschien vond hij zijn 'ontsnapping' niet spannend genoeg

Kou, voedselgebrek, mishandeling, familie vermoord, onderduiken etc. Ik zat me inderdaad ook telkens af te vragen waarom Szpilmann nou zo sip en mager was.

Precies, ik vond die adresjes gewoon te toevallig voor woorden. Een kamer met toevallig een piano, een kamer uitkijkend op het ghetto met die opstand waar hij redelijk met gemak ontsnapt, later weer een piano bij dat Duitse onderkomen. Kan me haast niet voorstellen dat dat zo gegaan is. Maar goed, film vind ik verder de moeite waard.

Kou: Een Duitse soldaat biedt hem zijn jas aan
Voedselbegrek: Ze krijgen toestemming om aardappelen en brood te halen. Waar ze overigens allerlei dingen zo in mee kunnen smokkelen
Mishandeling: Hij loopt even 10 meter naar rechts en hij is vrij.
Onderduiken: Adres wordt ontdekt? Genoeg verzetsstrijders over waar ik kan blijven slapen.

Het zijn enkele, simpele oplossingen. In vergelijking met de rest, is het niks.

Dus we kunnen het autobiografische wel met een klein korreltje zout nemen denk ik.

Ik heb het boek niet gelezen,maar zelfs daar kan hij natuurlijk dingen hebben aangedikt. Maar hij heeft wel extreem geluk gehad dat hij niet is opgepakt of is vermoord ja.

Kom op man, deze oplossingen zeggen toch niks over de tijdsspanne waarin de gebeurtenissen plaatsvinden en de emotionele impact die dit heeft op het personage. Sorry, maar vind het een beetje simplistisch kijk op de situatie van je. Punt blijft dat zijn ouders meegevoerd en vermoord worden, plus duizenden medejoden, dat hij zich grotendeels alleen heeft moeten redden, dat hij fysiek en emotioneel moet hebben geleden. En ja, er wordt niet geschroomd om nog een stuk menselijkheid en hoop te tonen in de vorm van zijn ontsnapping, verzetsstrijders, die Duitser en zijn vrienden die zijn leed enigszins verzachten.

Bovendien lijkt me dat de regisseur niet slechts het lijden van Spzilmann in beeld wilde brengen, maar vooral de stad Warschau en de joodse gemeenschap in Polen. Dat er mensen zijn geweest die meer hebben geleden dan Szpilmann wil ik best geloven. Gaat het ook niet om.

Ben alleen benieuwd welk deel hij heeft aangedikt/verzonnen en wat hem echt is overkomen. 2 uit de 3 onderduikadressen een piano lijkt me net iets te toevallig bijvoorbeeld. Maar natuurlijk heeft die beste man het moeilijk gehad.

Als dat zo is, waarom kiest hij dan iemand die juist ontsnapt is uit de bevolking? Dit lijkt me dus onjuist. Als hij Warschau of de Joodse gemeenschap had willen laten zien, had hij iemand gekozen die er middenin zit. En dan ook echt middenin.

Dat stuk neemt maar een klein deel van de film in beslag. Dat hij geleden moet hebben, geloof ik wel. Maar hij heeft echt enorm geluk gehad met de manier waarop hij geleden heeft.

Je bedoelt van de hak op de tak van gebeurtenis naar gebeurtenis gaan. Nergens wordt er echt diep ingegaan op een periode. Dan was hij daar weer, ging weer weg en klaar. Nergens werd de ernst van de situatie goed neergezet.

Ik ben blij dat mijn opmerking van 14 juli weer terug is. Zo erg vond ik hem niet.

In ieder geval vind ik de reis van Szpilman door deze rottijd heel indrukwekkend om te zien. Het leven bestaat ook uit toevalligheden. Normaal gesproken ook. Szpilman heeft het zeker zwaar gehad. Slechts anders zwaar dan de mensen in concentratiekampen. Hoe raar dat ook mag lijken voor mensen die dit lezen.

Meesterwerk: knap acteerwerk en dankzij deze film een goed zicht gekregen over hoe het er vroeger aan toe ging.

Dan moet je Schindler's list zeker eens zien. Een pak aangrijpender dan dit.

zeer goede film en ook zeer aangrijpend . zowel verhaal als acteerwerk waren zeer goed . 4sterren

eerste keer neer gekeken op de joden. erg en aangrijpelijk. een 'prachtige' drama.

die jam was wel goeie op dat moment

heeft ie goed van gegeten

Gister pas voor het eerst geizen (ik weet het, schandalig!) maar het is zware kost zeg. Erg aangrijpend verhaal en zeer mooi weergegeven. Naar mijn mening moeten films als deze en Schindlers List (en vast nog vele anderen) verplichte kost zijn op de scholen tegenwoordig zodat de jeugd enig inzicht heeft hoe de wereld er voor stond toendertijd. En hoe goed wij het in ons landje eigenlijk hebben tegenwoordig.

Een dikke 4

Een mindere versie van Schindler´s List. Vooral een stuk langdradiger.

Duurt toch bijna een uur korter. Gezien je cijfer vind Schindler's List dus heel goed.

(terecht overigens)

Ik vind überhaupt dat er op de scholen (met name de middelbare) veel meer gebruik gemaakt moet worden van het medium film. Nu zou the Pianist niet de eerste film zijn die ik zou noemen. Schindler's List is denk ik te lang om echt te dienen als educatiemateriaal. Kost ook flink wat lesuren.

Ik zou persoonlijk eerder voor Full Metal Jacket gaan. En uiteraard Apocalpyse Now (als die ook te lang is, voor Platoon).

Ik heb Schindler's List en Der Untergang meerdere malen gezien op de middelbareschool. (Der Untergang welgeteld drie maal). Die Fälscher werd ook meerdere malen opgezet in de bus tijdens Duitse schoolreisjes, maar dan zijn er wel leukere dingen te doen dan naar een piepklein beeldscherm te staren. Ook fragmenten uit Platoon en AN werden elk jaar weer herhaald tijdens Geschiedenis.

Ik vind films trouwens ook een goed medium om talen te leren (vooral bij Engels). Boeken, met name literatuur, zouden ook weer wat meer gebruikt moeten worden, maarja iedereen is te laks om tegenwoordig nog een boek te lezen en kijkt tegenwoordig liever een film.

Het idee van meer educatie door films vind ik goed. Je leert verbanden veel sneller en kunt je beter in de tijdsgeest inleven dan een tekst met ontelbaar jaargetallen in je hoofd te stampen. Zo heb ik dat in ieder geval altijd ervaren. Het probleem is echter de tijd die het kijken van een film inneemt en dan heb je van die leerlingen die kinderachtig gaan lachen en zich met andere dingen bezighouden. Ze hebben een gebrek aan concentratie en kijken liever naar Avatar. Eigenlijk kun je het beste documentaires opzetten, maar goed waar hebben we het over? De middelbare school en diens niveau stelt natuurlijk eigenlijk geen donder voor.

Schindler's List heb ik in de bios moeten zien, wat natuurlijk helemaal geen 'straf' was

De verhalen van de Pianist en Schindlers list zijn toch wel redelijk verschillend ook al spelen ze in dezelfde tijd af en is hetzefde leed ermee gemoeid.