The Pianist (2002)

Ik vond dit toch wel een grote teleurstelling. Ik was deze film gaan kijken met een grote voorvreugde voor de relatie tussen Szpilman en de duitse officier . Maar tot mijn ontsteltenis bleef de film maar liefst 2 uur voortploeteren voordat hij eindelijk op het toneel verscheen. Voor mij waren die 2 uur daarvoor vrijwel weggegooid. Op enkele mooie shots hier en daar had ik toch een beetje het gevoel het allemaal al wel s gezien te hebben. Daardoor sukkelde ik ook enkele keren in slaap.

Dat neemt niet weg dat deze film gwoon goed is hoor. Maarja, zoals ik zei heb ik nu al een aantal oorlogsfilms/drama's gekeken die voor mij toch allemaal op elkaar beginnen te lijken met enkele uitschieters hier en daar (Saving Private Ryan en Der Untergang). Vandaar dat ik hoopte dat ik hier iets bijzonders zou zien. Jammer maarja.

3* dan maar

Indrukwekkende verfilming van Szpilman`s overlevingsstrijd tijdens de duitse bezetting van Polen.

Bij mij reist de vraag of het verhaal door Polanski een ietwat erger heeft aangedikt om zodoende nog meer drama van te maken?

Het leek Szpilman eigenlijk continu tegen te zitten
met de locaties waar hij zich bevond en sommige
"helpers"die van hem profiteerde,beschoten door een tank,
doodziek worden,haast verhongeren,enzovoorts,
tot op het laatst de bevrijders nog op hem schoten.

Uiteindelijke doet het er voor de film
niets aan toe, die was toch wel erg goed.

Onbegrijpelijk trouwens dat er op mijn dvd-hoes een rating staat van 12 jaar en ouder...

Voor 'alle leeftijden' en6+ is dit geen geschikte film en 16+ is een beetje te vergezocht. Dus is 12+ een goed gekozen groep.

Vind je? Ik vind dat er voor 12/13 jarige behoorlijk schokkende beelden in zitten, denk ook aan het bloedvergiet. Vergelijk het maar eens met films als LOTR, Pirates of Bourne films die ook 12 jaar en ouder zijn, dan vind ik dat je deze wat ''hoger'' mag schikken.

*Ik zie overigens dat Der Untergang en Schindler's List ook 12 jaar en ouder zijn..

Zoals enkele mensen voor mij al opmerkten: jammer dat de film niet Pools gesproken is. Dit neemt niets weg van het feit dat het een uitstekende film is. Nooit werd het verhaal saai en ik zat constant geboeid te kijken. Hoewel ik 'anders' denk over Joden, mede door de voorvallen in Gaza, kreeg ik na het zien van deze film medelijden met ze.

Hoezo zou je anders denken? De huidige Joodse generatie is anders dan 't vorige hoor.

Het is hetzelfde als: ik haat elke Duitse persoon, dankzij hun acties 70 jaar geleden.

Goede film die vooral weet te boeien naar 't einde toe (beter zo dan omgekeerd). Er zaten ook enkele heel mooie shots in (bv. een platgebombardeerd Warschau)

Erg boeiende film die een goed beeld geeft van de tweede Wereldoorlog. Meer kan ik echt niet zeggen.

4*

dikke toelie

Juuuiisst....

Fantastische muziek, bij deze aangrijpende beelden.

Normaal gezien heb ik het niet zo op oorlogsfilms. Ik heb me tot nu toe dan ook enkel met de echte kaskrakers bezig gehouden, zijnde 'Saving Private Ryan', 'Der Untergang', 'La, Vita E Bella', maar ook menig Vietnam-vehikel. Dit soort films vormt steeds weer een echte uitdaging voor mij. Ik ben er slechts zelden in geslaagd ze in één keer volledig uit te zitten. Maar daar bracht The Pianist verandering in.

De film kan opgedeeld worden in twee delen. Het eerste, waarin alles uit de doeken wordt gedaan, kan minder goed overkomen en dient in feite als schaduw van deel twee. Het vindt dan ook zijn grootste kracht als opzet naar het laatste deel, waarin het hoofdpersonage als een soort Cast Away probeert te overleven in een verwoest landschap.

Maar voor het zover is, maken we dus uitgebreid kennis met iedereen die zich in een baan rond de heer Szpilman begeeft. Het is opvallend hoe hij naarmate de jaren vorderen, meer en meer van zichzelf begint te vervreemden. De zekere klasse die hij oorspronkelijk uitstraalde, verandert in hartverscheurende decadentie.

Het is duidelijk dat, hoewel het eerste deel inferieur is aan het tweede, de eerste tachtig minuten toch zeer belangrijk zijn. De hele toestand in die getto is uitermate schrijnend, en dode kindjes zijn in volle glorie te zien iedere keer wanneer er zich iets op straat afspeelt. De Nazi tirannie wordt uitstekend weergegeven, en dan nog wel op een verfrissende manier.

Later wordt alles zowaar nóg zieliger. De eeuwige zoektocht naar een stukje brood, Szpilman die er met de dag slechter gaat uitzien, de schitterende confrontatie met de barmhartige Duitser, het laat me niet koud.

Enfin, een van de beste oorlogsfilm die ik al heb gezien, hoewel dat niet zo moeilijk is. Fantastisch acteerwerk, bij momenten zeer geslaagde regie, overtuigende decors en subtiele knipoogjes naar andere films.

Met de laatste doel ik vooral op de vuurgevechten en andere Nazi ongein die van achter een raam worden gefilmd, vanuit het standpunt van de ondergedoken pianist. Dat deed me toch sterk denken aan Rear Window.

Kleine minpuntjes zijn het feit dat Duisters Duits spreken (so far so good), maar dat Polen Engels spreken. Slaat nergens op, maar dit terzijde.

4,00 (3,75)

Prachtige film. Als filmliefhebber moet je deze echt gezien hebben. Krijgt de volle vijf sterren voor de acteerprestaties, het verhaal en de manier waarop alles in beeld gebracht werd.

is het zondermeer en ook nog op waarheid berust.

hij is geboren op 5december 1911 en 6juli 2000 overleden.

hij heeft van 1963 tot 1986 de hele wereld over geweest,en heeft meer dan 500 muziekstukken gecomponeerd. wladyslaw szpilman.

Dat was het eerst wat ik uitgezocht heb toen de film afgelopen was. Even kijken hoe de rest van zijn leven eruit heeft gezien.

Heb inmiddels heel wat albums van Chopin verzameld, wat een heerlijke muziek is dat om bij te werken/schrijven/studeren.

zeg verder niets ben trucker rij op D maar wat een film .

het laatste beetje shag

Het laatste beetje shag?!

Wat een prachtige film. Gekeken met mijn 'oorlogsfilms-maatje' en de film wekte heel wat emoties op. Ikzelf liet me helemaal meeslepen door de ellende die Szpilman doormaakte, zeker aan het einde. Zij bleef maar herhalen hoe 'zielig ze het voor die man vond'.
De hele film ontwikkelt zichzelf. In het begin van de film is Szpilman gewoon een normale man die zelfs pianoconcerten geeft voor de radio. Later zie je hem echt af takelen. Dat stukje met die pot augurken die hij in het huis vindt, en maar blijft beschermen was het top punt van triestheid. Of nee, misschien was dat toch wel wanneer hij beschoten werd door de geallieerden.
Wel had ik graag meer gezien over de SS-er , want dat is juist zo bijzonder aan het verhaal van Wladislaw Szpilman.

*4,5

Mooie film maar niet orgineel en niks speciaals.

Op het laatst wist ik niet meer of ik naar 28 days later keek

of naar deze film.

Oke, oke ik wist het wel, maar moest me erg aan denken steeds. Als Szpilman daar alleen wat rondloopt, niemand te bekennen.

Ik weet het, onodige opmerking

Kan ook totaal de link niet leggen naar een werkelijk verhaal met verschrikkelijke gevolgen en een verzonnen verhaal dat kant noch wal slaat. Wel vind ik je een leuke avatar hebben .

Misschien voor sommige een oorlogsfilm van 1 uit duizenden...? Qua muziek, drame, personage en de lijn in de verhaal is dit voor mij toch wel een top 10.

Veel heb ik nooit verwacht van deze film. Daarom heb ik hem ook zo lang links laten liggen. Door zo'n hoge notering wordt de nieuwsgierigheid op een gegeven moment toch te groot. Tweede Wereldoorlogfilms liggen mij meestal ook wel.


Tweede Wereldoorlogfilms zijn makkelijk scoren, mits een beetje zorgvuldig gedaan. Het is een gevoelig onderwerp wat niemand links kan laten liggen. Verder is het ook niet moeilijk om emoties op te wekken. Laat een paar mannen in uniform van Duitsers spelen die Joden in elkaar slaan en men heeft al empathie. Daarom vind ik dat een WO II film mij écht moet raken om goed te zijn. En dat heeft The Pianist niet gedaan. In ieder geval niet zo geraakt als bv. Schindler's List. En ik denk dat dat door één ding komt: Hij is niet dicht genoeg bij het vuur. Overal glipt hij door de Duitse handen heen. Hij loopt even 5 meter naar links en hij is ontsnapt. En dat niet één keer, maar meerdere keren. Tuurlijk is het zielig voor hem, dat hij daar alleen leeft en nergens heen kan, maar het is niks vergeleken met de hel die de andere Joden door moeten gaan.

Deze film leunt toch vooral op het feit dat men heel erg emotioneel betrokken raakt bij de hoofdpersoon, maar meer dan een best wel zielig kwam niet in mij op. Zeker met het oog op al die mensen in zijn omgeving die het 10x zwaarder hebben dan hij.

Eén memorabele scène: wanneer die Duitser hem van zolder haalt en piano laat spelen. Niet zozeer dat ik pianomuziek zo mooi vind, integendeel, maar het deed alles even vergeten. Dat was dan ook mijn gedachte na het stuk. Oh ja, het is nog steeds oorlog.

Begrijp me niet verkeerd, de films is ok en doet nergens wat fout. Ik heb dan ook met "plezier" naar de film gekeken. Maar van een WO II films verwacht ik toch echt wat meer dan dit. Het feit dat dit waargebeurd is, is toch een kleine pleister op de wonden. Het geeft aan dat Polanski niet veel keus had. Echter had hij dan gewoon een ander verhaal moet kiezen en het boek moeten laten voor wat het is. Met eigen inlevingsvermogen is het volgens mij een ijzersterk boek.

2,5*