The Pianist (2002)

Haha, waarom schiet kabouter Wesleys "Iedereen is dood. Einde." ineens in mijn gedachten? XD

Maar idd, erg goede aangrijpende film. Alhoewel ik na het zien van Rosemary's Baby aan het twijfelen ben of dit wel Polanski's beste film is.

De kabouter is dood. einde

Absoluut een meesterwerk laat in detail zien wat een beestachtig systeem het nazisysteem was.De balkon scene met de invalide man en ss officieren deed mijn maag omdraaien.

Hmm, aan de ene kant is het schokkend omdat ze de schoftenkant van de nazi's laten zien. Aan de andere kant: ik ben al zoveel gewend, hier kijk ik ook echt niet meer van op in een film.

Het veroorzaakte eerder een lach dan een moment van afschuw bij mij.

Hmm...een lach Heb ook al best een aantal films over de Holocaust gezien, maar die bewuste scène vond ik wel hard.

Ja tuurlijk is het hard, maar ik gruwel er niet van. Het veroorzaakt meer zo'n choquerend lachje van: "hehe, wat grof" .

Juist omdat de 1e helft redelijk afstandelijk voelt leef ik hier ook minder mee.

Pas als je Brody alleen ziet afdwalen en meer met zijn personage bekend bent kan ik meer meeleven, omdat je er ook emotioneel in betrokken wordt.

Dat mis je dus in het begin, waardoor het meer als simpel sadisme overkomt, dat vind ik persoonlijk meer "vermakelijk" dan dat ik er van gruwel.

Ik ken het.

Ik zat deze film met mn film-maat te kijken en we schoten allebei synchroon volledig in de lach toen nazi's die invalide man met rolstoel en al van het balkon afkukelde. Natuurlijk hartstikke grof, niets om over te lachen, maar het was zo onverwacht en zag er zo onhandig uit.

Het was dan ook meer een "we-schamen-ons-best-wel-om-hier-om-te-lachen"-lach. Maar we moesten wel de film op pauze zetten om bij te komen.

Tja op 22 jarige leeftijd heb je al zoveel meegemaakt, dat geen enkele film meer kan shokkeren.... alsof het daarom te doen is....

Afijn, begrijp de laatste berichten niet echt, maar misschien ligt het aan de manier van film kijken... Om je rot te lachen

Erg geestige scene inderdaad .

Ieder zo z'n eigen meuk natuurlijk he. Ik vind het heus niet slecht gemaakt van Polanski hoor. Alleen ik zit niet te walgen op mijn stoel. Puur een persoonlijke kwestie, ik zei trouwens dat ik wel is erger heb gezien, daarmee bedoel ik in films natuurlijk he.

Moet nu gelijk weer aan een gelijknamige discussie bij the Exorcist denken, heleboel mensen vinden die Linda Blair verschrikkelijk eng in die film, ik lag eerder op de grond van het lachen met haar groen geschminkte vloekende hoofd.

Zo kan je een heleboel dingen natuurlijk verschillend zien, als ik een vel van iemands levende lichaam gestript zie worden zit ik eerder misselijk naar het beeldscherm te kijken dan wat je in in een oorlogsfilm als the Pianist ziet. Daarom vind ik het psychologische tweede gedeelte van the Pianist eigenlijk ook meer indruk maken dan het vele groffe geweld in de eerste helft van de film.

Moest je daarom lachen? Je moest je schamen!

'Niet walgen' en 'een lach' zijn twee verschillende emoties.

Met al een klein beetje historisch besef (en in de context van deze film) valt er bij die scene niets te lachen. Maakt geen flikker uit of je visueel meer gruwel hebt gezien. Dat hebben er wel meer.

Als dit nou één of ander fictief filmpje was zou ik er misschien ook om grinniken.

Zo mooie film, het acteur werk is super, het verhaal zit goed in elkaar, het is helemaal realistisch. volgens mij heb ik deze film al 20 keer bekeken.

Ik snap je eigenlijk wel. Ergens is een lach om iets heel ergs ook een soort zelfbescherming. Als ik bij werkelijk elk verschrikkelijk ding wat ik in films zie moet gaan zitten huilen, dan kan ik beter ophouden met films kijken. Onze hersenen scheiden waarschijnlijk soms onbewust de gruwelijke werkelijkheid van de oorlog en de filmbeelden. Dit soort zaken gebeurden echt en als je dit in het echt zou zien kom je niet snel meer van dat beeld af. Maar het is en blijft een film en het is geen schande als je af en toe gewoon om een beeld moet lachen(hoe grof ook).
Het is ook vaak een soort "ongelofelijk dat dit echt-gebeurd-is-lach".
Niet echt een lach die je hebt bij een mop, maar meer een lach over iets waar je met je hoofd niet bij kan.

Leg dat die anderen maar is uit, goed gezegd by the way.

Doe ik ook.

Ja aangezien we in allebei tegelijk om in de lach schoten stonden we zelf zeg maar te kijken dat we daarom hadden gelachen.

"oooh, we mogen hier helemaal niet om lachen." zeiden we nog, om vervolgens nog 5 minuten na-te-giechelen.

Maar zoals moviemafketel zegt; je kun moeilijk heel de film een potje gaan liggen janken.

Als ik nou de film in mn eentje gezien had, had ik niet gelachen, met die vriend kan ik sowieso erg goed lachen dus dan komt zoiets vaker voor.

Hmm toen ik die scéne bekeek lag ik nou niet bepaald in een deuk. Maar hangt er denk ik ook af met wie je de film kijkt, en welke insteek je hebt.

Ik kan met sommige vrienden ook nooit normaal een film kijken tenzij we in de bios zitten.

Hoe reageerden jullie dan op het moment dat het jongetje doodgeknuppeld werd ?

Ik reageerde vooral geshockeerd.

Heb ik niet om gelachen natuurlijk, , maar het heeft mij niet gechoqueerd want ik kan me die scene niet zo 123 voor de geest halen. (het is al weer een tijdje geleden dat ik deze film gezien heb)

Ik wist het niet eens wat hij bedoelde, omdat je geen jochie neergeknuppeld ziet worden. Maar Sjoerdow bedoelt het moment dat het jochie onder de muur probeert te kruipen en aan de andere kant hoogstwaarschijnlijk neergeknuppeld wordt en even later in de armen van Brody sterft.

Ow jah, nou weet ik het. Vond ik een van de betere scenes van de film.

Hele goeie!!!!

Je ziet heel goed hoe het was vroeger in de 2de wereldoorlog met de joden. Heel realisties ook!

Ik kan me herinneren dat mijn meester in groep 8 deze film heeft opgezet. Kinderen van 11/12 jaar.
Ik was heel erg bang geworden van deze film. Ik was als de dood dat er nog eens een wereldoorlog zou komen. Zomer daarop ben ik naar Normandië geweest waar ik de invasie eilanden heb bezocht en verschillende musua.
Ook wat klasgenoten moesten lachen bij die scene dat die oude man met rolstoel en al over het balkon werd gegooid en nog veel meer scenes.
Ik snapte helemaal niet waarom. Ik heb deze film toen ook niet afgezien.
Hele indrukwekkende film die je zeker gezien moet hebben, maar niet als je 11 jaar oud bent...

Mooie film! Toch wel jammer dat de film niet in het Pools gesproken is. Dit had de film écht af gemaakt.

Gisteren deze film voor het eerst gezien.

Had de film al jaren in de kast liggen, maar ben er nooit echt aan toe gekomen.

Ik vond het opzich een aardige oorlogsfilm.

Maar ik vind hem in geen enkel opzicht kunnen tippen aan een film als Schindler's List.

Daarvoor vind ik er teveel saaie trage stukken in zitten.

Gewoon een prima film! Maar voor mij persoonlijk geen topper!

Op school ooit een stukje gezien, binnekort toch maar eens gaan kijken.

anneloes88

zeker een hele mooie film maar had voor mij nog hoger gekund als de film in het pools gesproken werd zoals anneloes ook al zei.

verder geen aanmerkingen....indrukwekkend

Sorry zo is het duidenlijker....helemaal mee eens

Komt uiteraard omdat Brody zelf de stukken niet speelt.. Bij de aftiteling zie je de naam van de dude die de pianostukken gespeeld heeft..

Adrien Brody heeft wel een neus voor dit soort films