menu

Black Narcissus (1947)

Alternatieve titel: Het Huis der Vrouwen

mijn stem
3,56 (253)
253 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Drama
100 minuten

geregisseerd door Michael Powell en Emeric Pressburger
met Deborah Kerr, Sabu en David Farrar

Een Anglicaanse non, Zuster Clodagh, krijgt de opdracht om met een paar andere zusters in de Himalaya een school en een ziekenhuis te gaan opzetten. Het blijkt een zware klus, door interne strubbelingen en ferme tegenslagen van buitenaf.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=2gUkEl4AL70

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van BBarbie
3,0
Cinematografisch en qua production design een absolute topper. Knap hoe men in de Pinewood Studios een haast levensecht Himalaya decor heeft ontworpen.
Ook het acteerwerk van Deborah Kerr en Kathleen Byron (Sister Ruth) is prima verzorgd, maar de rest van de cast presteerde in mijn ogen maar matig. Dat vind ik ook van het verhaal. Het is allemaal wat vlakjes en er zitten weinig tot geen hoogtepunten in tot het voorspelbare moment dat het tot een clash komt tussen Moeder Overste en Sister Ruth.

Al met al een degelijke film van Powell en Pressburger, maar hij haalt niet het niveau van hun The Red Shoes van een jaar later.

OlfGruininge
Schitterende, verbazingwekkende film van Michael Powell en Emeric Pressburger die zich bijna zeventig jaar later nog kan meten met de besten van nu.

Vijf Anglicaanse nonnen, geleid door de jonge Sister Clodagh, wagen een grote stap door een klooster en hulppost op te zetten hoog in de Himalaya. Het gebouw dat zij hiervoor betrekken huisde ooit de harem van de plaatselijke heer, hetgeen de weinig verhullende muurschilderingen voortdurend aan herinneren. Al gauw wordt duidelijk dat deze vreemde omgeving een behoorlijke beproeving is voor de gezusters, met name voor Sister Ruth, die al in het moederklooster in Calcutta zorgen baarde. Bovendien is er de aanwezigheid van de Britse regeringsvertegenwoordiger Mr. Dean ter verhitting van de gemoederen.

De film stroomt over van schoonheid. Van de geschilderde achtergronden tot de tijdloze en geheel havermoutkleurige habijten die fladderen in de koele bergwind tot de fraai ‘ingelijste’ gezichten van de gezusters. Vermaard cinematograaf Jack Cardiff nam voorbeeld aan de schilderijen van de Nederlandse meesters en maakt de ene na de andere prachtige compositie, spelend met kleuren, licht en schaduw. De hoeken, close-ups en bewegingen van de camera zijn duidelijk zorgvuldig gekozen en ter grote versterking van de uitwerking van het verhaal.

Deborah Kerr is geweldig als strenge doch barmhartige Sister Clodagh – meester van haar schitterende gezicht en stem. David Farrar is meer dan geloofwaardig als de aantrekkelijke Mr. Dean en komt menig maal bijzonder droog uit de hoek.

Maar het is Kathleen Byron die de film steelt met haar vertolking van Sister Ruth. Het is haar rol waarin de motieven en thema’s van de film het sterkst tot uiting komen. Kathleen Byron maakt goed gebruik van haar felle schoonheid, indringende staren, karaktervolle lichaamstaal en een stem die op de juiste ogenblikken snijdt met spottende ondertoon. Haar Sister Ruth heeft een stormend gemoed, roerend met hevige verlangens die onder de beproevingen geheel uit de hand lopen. De vaak schokkende wijze waarop zij langzaam maar zeker buiten zinnen raakt draagt ertoe bij dat deze film een meesterwerk is.

Black Narcissus is een zinderend melodrama zonder verontschuldigingen – een zeer mooi verbeelde koortsdroom die met suggestie meer bereikt dan andere, nieuwere films met uitdrukkelijkheid kunnen. De film is des te doeltreffender zoals hij het kloosterleven serieus neemt als roeping in plaats van dat het zich verlaagt tot het belachelijk maken ervan. Een gelald spotlied van een dronken Mr. Dean daargelaten...

---

Een laatste woord over de DVD-uitgave:

Helaas bevat de Nederlandse DVD uit 2010 (in de reeks “Cinema Classics”) een niet of nauwelijks gerestaureerde druk van de film. De kleuren zijn verlopen en het beeld zit vol krassen en andere onvolmaaktheden. Niettemin is het aan te raden deze DVD aan te schaffen. Hopelijk ziet de Nederlandse markt spoedig een volledige gerestaureerde uitgave van deze film op BluRay, naar voorbeeld van de uitstekende uitgaven in de VS, zoals verzorgd door Criterion, en het Verenigd Koninkrijk, zoals verzorgd door ITV.

avatar van D-ark
Deze week nog herkeken zonder dat ik het wist dat hij op tv kwam in het geweldige canvas zondag middag blok. Set design is prachtig maar het acteur werk is vaak nogal wisselvallig hierdoor kom ik ook echt niet hoger dan een kleine 3,5.

avatar van missl
2,0
Mooie beelden en dat het een klooster betreft geeft wel wat extra mee aan de film maar eigenlijk is het een groepje vrouwen waarbij de typische vrouwendingen om de hoek komen kijken. Dingen als jaloezie, nijd, onderling wantrouwen en niet weten wat je eigenlijk wil in het leven. Ik vond het een saai drama het kon mij niet zozeer bekoren maar voor de mooie locatie toch wat punten.

avatar van Decec
3,5
Een mooie dramafilm...
Prima verhaal...
Wel ouderwetse acteerwerk...
Klassieke muziek, wel een
prima geluid (geen Dolby Digital aanwezig)...
Geen HD aanwezig, redelijk kwaliteit
breedbeeld... wel een mooi ondertiteld...
Redelijk mooi landschap (=> geen HD)...
Prima camerawerk...

avatar van Vinokourov
3,0
Het heeft vast met die rare, ijle, winderige lucht te maken, maar wanneer er een klooster hoog in de Himalaya opgezet wordt, ontstaan er al gauw spanningen tussen de bewoonsters. Haat en nijd is bij de nonnen ook geen ongewone zaak! Echt soepeltjes verloopt het contact met de locals ook al niet, dus ze maken zich het best lastig allemaal.

Echt super vond ik de film niet, een beetje zouteloos. Behalve dan dat het einde nog wel okee werd met een Hitchcockiaanse climax! Dat had ik dan weer niet verwacht. Blijft over dat Powell en Pressburger een kei blijven in het schieten van kleurrijke decors en ook zo'n sfeer van een klooster prima neer kunnen zetten.

avatar van Boenga
2,5
De locatie en de beelden zijn soms groots, indrukwekkend, op het randje van bombastisch; maar het acteren en het verhaal lijken soms kleinschalig theatraal.
Een paar sterke actrices - Byron en Kerr - leveren sterk werk; zowel visueel als door hun prestaties maken ze de film tijdloos. Farrar en zijn personage daarentegen maken gans de boel dan weer gedateerd.

Maar wat ik vooral mis, dat is de kracht die in zo 'n verhaal moet zitten. Noch de gebeurtenissen zelf, noch de (mogelijke) boodschap achter het geheel zijn sterk genoeg gebracht om de kijker te kunnen meeslepen; en daar het sterke visuele aspect helaas niks aan veranderen.

avatar van 93.9
3,0
Mooi gemaakt, misschien wel heel erg mooi gemaakt.
Personages en verhaal zijn niet interessant genoeg.

avatar van W.V.
4,0
Onlangs de film weer op de BBC gezien, mijn eerste kijkbeurt was misschien wel 20 jaar geleden en er stond me alleen die drama scene bij de bel nog voor de geest, dus tijd voor een hernieuwde kennismaking. Visueel is de film een topprestatie, als je bedenkt dat alles is opgenomen in de Pinewood studios dan is het des te knapper dat de makers er in die tijd in slaagden om de locaties zeer realistisch als Himalaya/India te laten overkomen.
Van overdonderende acteerprestaties moet deze film het niet hebben, Kerr en Farrar zijn ok, maar de show wordt gestolen door Kathleen Byron, bij mijn weten is zij nooit echt bekend geworden, maar als je haar oeuvre bekijkt dan vraag je toch wel waarom zij nooit bekender is geworden. In deze film spat haar personage van het doek, het verhaal is wat fragmentarisch, maar haar rol maakt het allemaal wel wat acceptabeler. Zoals zij de aandacht op zich vestigd in de film met soms haar angstaanjagende blik in haar ogen en dan de transformatie van non naar wereldlijke vrouw, adembenemend. Ik gaf al aan dat het verhaal wat fragmentarisch is, soms springen de onderwerpen van de hak op de tak waardoor sommige zaken onderbelicht blijven of totaal niet uit de verf komen, wat was nu eigenlijk de rol van Jean Simmons? Ik kreeg het gevoel dat zij als beeldvulling was gebruikt. Dat is dan het enige nadeel, maar wel een wezenlijke, aan de film. Voor de rest een geweldige film, de belichting, de effecten, denk alleen maar dat voortdurend de wind in iedere scene aanwezig is, is het niet in geluid dan in flakkerende lichtjes, wapperende gordijnen of bewegende gewaden, maar het meest angstaanjagende is dat monotone gehuil wat de neerslachtigheid daarvan voelbaar maakt. De muziek maakt het geheel af, zeer treffend en niet overheersend. Powell en Presburger leverden een prima film af die de tand des tijds goed heeft doorstaan.

avatar van Brix
4,0
W.V. schreef:
Visueel is de film een topprestatie, als je bedenkt dat alles is opgenomen in de Pinewood studios dan is het des te knapper dat de makers er in die tijd in slaagden om de locaties zeer realistisch als Himalaya/India te laten overkomen.


(Ter aanvulling) belangrijke buitenopnames werden gemaakt in Ierland (County Galway) en Sussex-UK

3,5
Net als The Red Shoes weer echte cinema met prachtige Technicolor. Ik denk dat ik elke avond wel zulke films kan bekijken.

Na de indrukwekkende start met prachtige decors en dito camerastandpunten volgt een onderhoudend verhaal met kleurrijke karakters.

danuz schreef:

Neem aan dat je hiermee doelt op Couperus' De Stille Kracht.
Tijdens het kijken van de film dacht ik hier niet direct aan, maar achteraf kan ik het goed terugkoppelen. Hoe moeilijk het is om vroom te blijven (of trouw te blijven aan hetgeen je voor staat/je bent) in een omgeving waar elke stap je aan het wankelen lijkt te maken.


Aan dat boek moest ik gaandeweg ook zeker denken
Heel vergelijkbare thematiek.

Jammer dat de strubbelingen van de nonnen naar het einde toe nogal uit de bocht vliegen, dat had de film niet echt nodig. Brengt mij toch tot een mindere beoordeling.

missl schreef:
Mooie beelden en dat het een klooster betreft geeft wel wat extra mee aan de film maar eigenlijk is het een groepje vrouwen waarbij de typische vrouwendingen om de hoek komen kijken. Dingen als jaloezie, nijd, onderling wantrouwen en niet weten wat je eigenlijk wil in het leven.



avatar van notsub
2,5
geplaatst:
Hier vond ik weinig aan. De mooie beelden konden niet verhullen dat de tegenstellingen tussen de nonnen en de vrij gevochten Mr. Dean toch vrij matig uit de verf kwamen. Het bleef maar hangen in goede bedoelingen, zonder dat er ooit sprake was van echte spanning. Het slot brengt dan nog wat leven in de brouwerij, maar uiteindelijk viel dit gewoon vies tegen.

avatar van Film Pegasus
3,5
Film Pegasus (moderator)
geplaatst:
Niet geheel boeiende film. Het is vooral jammer dat David Farrar veel tijd in beslag neemt, want dit had perfect zonder hem gekund met enkel de nonnen centraal. Zelfs een film over allemaal vrouwen heeft in Hollywood toch een haantje nodig blijkbaar. De uitwerking van de personages is best wel boeiend, maar het is wat mager op vlak van het verhaal. Wat je bij dit soort films toch wel snel zou verwachten. Weliswaar mooi geschoten met prachtige beelden. Ik blijf genieten van de warme Technicolor. Iets wat ik in films uit de jaren '80 en '90 wel mis bij veel historische films of avonturenfilms. Gelukkig zijn er altijd uitzonderingen.

Mooie film dus, maar het mist de nodige pit om een echte topper te worden.

geplaatst:
Alweer een aangename film van The Archers met een geweldig einde. Hoewel er niet op locatie wordt gefilmd, slagen ze er toch in een overtuigende en sfeervolle setting te creëren. De grootste troef is wederom de fenomenale cast die overloopt van charisma. Hun persoonlijkheden worden goed ontwikkeld en dragen elk bij tot het geheel. De samenwerking (en het contrast) tussen de pragmatische nonnen en de nonchalante Mr. Dean, de profetische liefde tussen de prins en de 'beggar maid' en allerlei plaatselijke tradities getuigen net zoals in voorgaande Archer producties van het cliché 'opposites attract'. Het is ook duidelijk een film die meer is dan de eerste indruk doet vermoeden. Neem in acht de geschiedenis van het paleis, het verleden van Clodagh, de horrorwending op het einde met de jaloerse Ruth bezeten door de Duivel, de naam van het parfum dat vervliegt in de huilende wind, de schijnbare nutteloosheid van de missie. Het is in zekere zin een tijdelijke omarming van het absurde met Mr. Dean als absurde held en de zusters blindelings gedreven door God. Schitterend in beeld gebracht met Technicolor die belangrijke zaken accentueert en verheft. Een film die meerdere keren bekeken moet worden.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:28 uur

geplaatst: vandaag om 18:28 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.