McCabe & Mrs. Miller (1971)

Erg goeie rol van Warren Beatty. Maar interessanter is hoe de film eruit ziet.

Westerns lijken allemaal op elkaar, en zelden of nooit op de werkelijkheid. Die saloons met klapdeurtjes en een ouwe piano of tingeltangel en een trap naar boven, en dat soort cliché's... dat is historisch gezien onzin.

Westerns zijn sprookjes, met vaste elementen en vaste beelden.

Altman wilde het anders doen. Hij heeft nauwkeurig studie gedaan naar oude foto's en ander materiaal, en het Westen van rond 1900 laten herbouwen. En dus zie je heel opmerkelijke ongewone beelden. Er lopen Chinezen rond [dat klopt, want die zwoegden aan de spoorrails] en de 'saloons' waren drinkholen voor harde werkers. En geen van de cowboys ziet eruit als Roy Rogers, met een kittig sjaaltje om de nek geknoopt...

Kijk zelf maar. Interessante film.

Klinkt interessant. Ik hecht daar waarde aan, dat dingen worden weergegeven zoals ze in die tijd waren. Dat vond ik ook zo goed aan Barry Lyndon.

Een van de meest treurige films die ik ken. Het regent continu, het is donker en de karakters leven een totaal liefdeloos leven. Het is een western maar is totaal anders dan de gemiddelde western, waarschijnlijk veel realistischer maar ik mag toch hopen (vooral voor die vrouwen) dat het leven er toen iets rooskleuriger uitzag. Het is in ieder geval een fascinerende kijkervaring, zeker omdat het er allemaal erg mooi uitziet. Toch vond ik het allemaal een beetje te afstandelijk en treurig om mij echt te raken. 3*

Als je van Barry Lyndon houdt om de prachtige beelden, mag je deze niet missen, Kappeuter! Dit is ook zo'n film waarin vrijwel ieder shot een schilderij an sich is. Op de DVD staat nog een korte documentaire (van een Canadees televisiestation), waardoor het ontzag voor de productie-designers nog verder groeit.

Ik zou 'afstandelijk' liever vervangen door 'observerend': zoals zo vaak houdt Altman inderdaad vaak wat afstand van de handelingen, zodat je alles eromheen ook meekrijgt. Dat maakt 't wat vermoeiend om goed te volgen, omdat bij Altman in een kroeg ook echt iedereen door elkaar heen praat. Net als in 't echt. Waarbij de camera langzaam door de scene heenschrijdt.

Ik vind overigens het verhaal van de film niet zo boeiend en diepgaand als van bijv. Short Cuts.

AK

Prachtig Meesterwerk, deze film vertoont meer overeenkomsten met Aguirre, der Zorn Gottes dan met Barry Lyndon.

***** / *****

Wat een prachtige film is dit. Visueel werkelijk overdonderend. Het westen zoals je dat niet kent. Idyllisch bijna. De droevige songs van Leonard Cohen weven het geheel prachtig aan elkaar. Droefheid staat overigens centraal in de film (toen die jonge cowboy op de brug werd neergeschoten kreeg ik echt een brok in mijn keel). Een van de allermooiste en ondergewaardeerde westerns ooit gemaakt. 4,5* voorloping, maar verhoging naar 5* sluit ik niet uit.

Leonard Cohen - Winter Lady

"Trav'ling lady, stay awhile

until the night is over.

I'm just a station on your way,

I know I'm not your lover."

met sneeuwstorm op het achtergrond (audiovisueel). Onvergetelijk.

Jammer dat er al een film van RobertAltman in m'n top10 staat...

Waarom kunnen er dan geen twee van Robert Altman in je Top10? Het gaat toch om de films die je het best vind. Dan maakt het toch niet uit van welke regisseur ze afkomstig zijn.

1 film per cineast is de regel voor mij. Anders had ik meerdere films van Michelangelo Antonioni en Jean-Luc Godard in mijn top10 staan. En er zijn nog zoveel films van andere cineasten die bij mij ook een plaats in de top10 verdienen.

Je bent wel erg bekrompen in een top10.

Ik krijg nooit mijn favorieten in een top10, altijd zielig als je wel zoiets probeert. Excusez le mots

Wat bedoel je? Ik heb Oekraïense - Iranese - Italiaanse - Franse - Amerikaanse (van blockbuster tot arthouse) cinema in mij top10 + Spaanse/Zwitserse/Amerikaanse productie op nummer 1. Bovendien zo mogelijk van verschillende decennia. Ik probeer mijn top10 zo diverse mogelijk te houden, IMO.

Ik zou ook graag een Aziatische film (van Kar Wai Wong) in mijn top10 willen hebben, alleen weet ik niet welke film ik eruit moet halen.

Ik snap het, ik heb teveel meesterwerken gezien om maar ooit aan een betrouwbare top10 te gaan beginnen.

Meestal is het een reflectie van mijn laatst (her)ziene 5-Sterren films.

nee de film kon mij niet echt bekoren.......geef mij dan maar een western met john wayne of james stuart.....

inderdaad het regent bijna de hele film ,dacht steeds er zal nog wel wat gebeuren, maar opeens was de film afgelopen.....2,5

Een goede sterke western met een goed verhaal Beatty en de rest van de cast acteren allemaal erg goed. Wat jan met de pet hier boven zegt klopt niet want er gebeurd zat in deze film en vooral op het einde. de sfeer is redelijk donker in de film dat kan ik wel waarderen in een cowboyfilm. Wayne en Steward zoude nooit z'n cowboyfilm als deze maken.4,5

Ik heb ook de indruk dat de films van Robert Altman niet gemaakt zijn voor Jan met de pet

Zeer ongewone western inderdaad, maar ook een van de boeienste en beste. Prachtige scène met opiumkit Beatty is hier op zijn best imo.

4.5*

kan iemand me eens vertellen waarom Beatty zo weinig films gemaakt heeft??

ik dacht zelf dat hij net z'n klotzaak is,, zoals de film van Madonna:Truht or dare. want daar is hij erg schoftig en als ie echt zo is dan snap ik dat niemand hem op de set wil hebben. Maar ik kan het fout hebben weet iemand het wel want ik zou het graag willen horen alvast bedankt MMers.

Zoals ik al van Altman gewend was (Nashville), is dit weer een prachtig gerealiseerde film. Altman heeft een nadrukkelijk eigen stijl: rommelig, er gebeurt van alles tegelijk, mensen praten door elkaar heen. Ook het af en toe sterk inzoomen is erg typisch voor zijn stijl. De cinematografie is om je vingers bij af te likken. En bovendien wordt het Westen hier met zeer veel oog voor detail realistisch neergezet, in tegenstelling tot talloze stereotiepe Hollywood-westerns. Wat bij deze film wel te wensen over hield, was het verhaal. Het leek me wat onaf. Ik raakte in ieder geval tijdens de film onvoldoende betrokken bij de hoofdpersonen om ervoor te zorgen dat het einde als een bom insloeg. Maar misschien was dat wel de bedoeling. Een kafkaïaanse vertelling waarin zonder enige pathos wordt uitgebeeld hoe de protagonist zijn onvermijdelijke noodlot tegemoet gaat.
Een 4/5 voor de geweldige regie en de mooie plaatjes.

Altman films zijn me nog nooit echt meegevallen en deze film is daar geen uitzondering op. Het is een western, maar heel anders dan de reguliere western. Alles is zeer grauw en grijs.

3*

Heeft iemand de R2 NL kartonnen snapper nog en wil je die ruilen voor mijn plastic keepcase + vergoeding ? PM !

Ik hou erg van het vroegere werk van Altman. Deze had ik ooit weleens half gezien en het herbezien was bepaald de moeite waard. Alternatieve western en ook nog in de sneeuw. De protagonist is een held die een zekere schlemieligheid niet weet te verbergen, prachtig neergezet door Warren Beatty. Dat deed me nogal denken aan een vergelijkbare rol van Paul Newman in "The live and times of judge Roy Bean" (van John Huston). Ook een zogenaamde "revisionist western", las ik na het zien, en ook gedraaid tijdens de Vietnam oorlog. Ach revisionist, dat is me nogal een term, maar McCabe & Mrs. Miller is een zeer geslaagde western met genre doorbrekende trekken, die nergens "hard boiled" aanvoelt en op het menselijke vlak destemeer bereikt. Ook met een overtuigende Julie Christie. Jammer van de nepsneeuw alleen.

De western volgens de hand van Robert Altman

Robert Altman is geen nobele onbekende in de filmwereld en toch is 'McCabe & Mrs. Miller' na dat andere meesterwerk 'Gosford Park' en in mindere mate 'M.A.S.H.', pas de tweede prent die ik van de wijlen regisseur mag aanschouwen.

Aanschouwen, want dit is grootse cinema zoals we het vandaag de dag nog weinig te zien krijgen ('Deadwood' haalde hier ongetwijfeld enige inspiratie).

Als film vertelt 'McCabe & Mrs. Miller' ons de persoonlijke strijd van twee mensen tegen de ongeremde natuur, de eenzaamheid, de vrijheid en zichzelf. Altman veroordeelt zijn personages niet, maar leidt de kijker met een vrije en losse cameraesthetiek doorheen een reeks van prachtige tableaux vivants.

De kijker wordt met andere woorden als enige een vrije interpretatie toebedeeld, al helpt Altman ons op de gepaste momenten via een verkenning van de zoom-techniek: krachtige crash-zooms sleuren ons letterlijk in de emotie van het moment.

De strijd met de elementen van het leven staat zelden tot nooit enige vorm van pure liefde toe. Iets wat in een nihilistische climax wordt bevestigd als McCabe één wordt met de natuur en Mrs. Miller enkel nog heil vindt in de droomwereld; beide veelzeggend benadrukt door een extreme zoom-in.

Beatty en Christie doen hun taak meer dan behoorlijk, maar het is zanger Leonard Cohen, die als bijna extern personage heel wat weet toe te voegen aan het karakter van 'McCabe & Mrs. Miller'. Met zijn melancholische zang geeft hij meer betekenis aan het iconische landschap en vervolledigt hij de trieste en sombere gevoelens van de protagonisten.

4.5*

Dat hij zich zo te kakken laat zetten klopt nu juist wel met zijn karakter en vormt bovendien de sleutelscene die laat zien dat zijn reputatie als revolverheld nergens op gestoeld is. Geschoten tijdens de Vietnam-oorlog, er zijn geen helden...

Oké, daar heb je een punt. Toch wringt het in 't verhaal op een of andere manier.

Er is nauwelijks verhaal he, het is allemaal heel impressionistisch. Ik hou daar de laatste tijd heel erg van. Aziaten zijn daar de laatste tijd sterk in. Heb genoten van Platform, die chinese film, en een film als Millenium Mambo, om maar twee voorbeelden te noemen. McCabe & mrs. Miller vind ik een van de beste films die ik het afgelopen jaar heb gezien, maar het valt niet mee dat gedetailleerd uit te leggen.

Het is een impressionistische film die me aan de manier van filmen ook aan Eric Rohmer deed denken. Ik hou daar ook erg van. Toch kan er iets gaan wringen als er iets gebeurd wat je niet logisch overkomt.

Let wel, ik geef nog steeds 4 sterren aan deze prent en sluit verhoging niet uit. Misschien dat dát juist wel een erg sterk punt wordt , bij het wegzakken van de film. Origineel en authentiek. De negentiende eeuw in de US nog nooit zo ongelooflijk mooi verfilmd gezien trouwens.

Zeker niet, in ieder geval niet het leven aan frontier, 'out west'. En dat komt echt door dat losse, dat ongeromantiseerde. In zekere zin is Altman het tegenovergestelde van iemand als Scorsese, he. Die laat zien waar gangsters toe in staat zijn middels het verhaal en de keuzes van de protagonisten. Altman probeert je veel meer te laten voelen, die camera hangt er maar ergens nonchalant bij. En als dat voelen lukt, dan is het verhaal maar bijzaak.

Matige voortkabbelende western in een wel aparte setting, die blijkbaar gebaseerd is op foto's van die tijd.

3*

Zeer knappe en erg boeiende film. Athentiek aanvoelende western. Met een camera die regelmatig de personages zeer dicht op de huid zit, veel gebruik van natuurlijk licht en de liedjes van Leonard Cohen (waar ik toch al van hou) die door hun gebruik zowel de film extra lading als de liedjes extra betekenis geven. En vooral Beatty is echt subliem.

Het laatste half uur, zonder liedjes is bovendien nog eens erg spannend op een bepaalde manier. Ik heb met ingehouden adem zitten kijken.

Hoewel het een impressionistische film is is het een bijzonder verhaal. Vertelt zowel veel over de tijd waarin het zich afspeelt ( de uit de hand gelopen macht van de grote bedrijven was een van de grote politieke issues in de Amerikaanse politiek rond 1900) als ook over de tijd waarin de film gemaakt is. Vond het verhaal zeker niet onaf.

Ik kom voor nu tot een dikke 4.0* maar dat wordt nog weleens hoger.

De beste Altman van de vier die ik tot nu toe zag.