Shooting Dogs (2005)

wordt al het commentaar echt gelezen?? het is veel bla bla bla.

het commentaar wordt meestal geleverd door mensen die menen dat ze ergens verstand van hebben. geef toch een mening over de film. de afslachting was een stammenoorlog. belgen, fransen??

niets mee te maken. het was anders ook gebeurd.

pakken beter dan hotel rwanda en historisch correcter. Deze film bevat echt een drie, viertal scénes waarbij je het echt benauwd krijgt en je met een brok in de keel zit.

Wat een indrukwekkende film. Geweldig spel van Hurt, en een verhaal wat je niet kunt verzinnen.

Verschrikkelijke, confronterende en goede film over een van de grootste schandvlekken/daden in onze witte westerse beschaving: de slachtpartijen in Rwanda, gezien door de ogen van twee blanke inwoners.

Komt zaterdag op NED2.

Prima film en regelmatig ook indrukwekend (slachtpartijen). Ik ben blij dat ik niet geboren ben in zo'n Afrikaans land. Persoonlijk vond ik Hotel Rwanda wel iets spannender. Qua verhaal lijken ze trouwens erg op elkaar.

Mooie film, misschien wel beter als Hotel Rwanda. Maakt een blijvende indruk.

Aanrader.

Conceptueel zeer gelijkaardig met Hotel Rwanda, en dus zeer interessant. Toch vind ik Shooting Dogs een flink pak beter. Dit omdat deze film bij mij heel wat minder geforceerd aanvoelt en ik dus zonder enige irritaties die mijn emoties en meeslependheid zouden kunnen belemmeren kon relativeren en een goede ervaring tegemoet kon gaan. Achteraf wel raar, want als ik zo eens terugdenk aan mijn ervaring, dan zie je de trucjes met de muziek en dergelijke wel. Nog meer emoties als je te weten komt dat de film eigenlijk vrij specifiek op waargebeurde feiten gemaakt is. Dat speelt zeker een belangrijke rol als je de film kijkt, zoals maarten hier al zei.

Wat Freud zijn mening betreft, inderdaad opmerkelijk dat in een burgeroorlog waar amper Britten te pas kwamen, juist de hoofdrol krijgen. En deze worden hier afgebeeld als mensen die denken zoals de meesten van ons nu doen. Allemaal zeer positief dus, zo'n beetje het goede voorbeeld, en dat is wel jammer als je dan nog eens ziet dat de film Brits is en van een Britse regisseur gemaakt is. Dan kijk je naar een controversiële film, en blijkt dit bij nader inzien toch een knelpunt te zijn. Langs de andere kant wel interessant om de tragische gebeurtenissen vanuit neutrale personages te verfilmen. Had je bijvoorbeeld een Rwandees de hoofdrol gegeven zouden we nooit zoveel informatie gekregen hebben over de Belgische blauwhelmen en de Franse militairen , of je zou toch al serieuze veranderingen in je script moeten doorvoeren.

In tegenstelling tot Mug vond ik de christelijke moralen dus wel heel interessant, en dit wordt geniaal gepreekt door John Hurt. Verder acteert iedereen wel goed, en is de setting steeds uitstekend. Tot slot een klein stukje detailkritiek: een Belg kon de verblijfsplaats van zijn oma (Mechelen) niet correct uitspreken, was wel eventjes grappig.

Prachtige film. Ben het helemaal met JDSsmetje eens. Zeer gelijkend aan Hotel Rwanda. Beter kan ik niet zeggen aangezien ik Hotel Rwanda nooit volledig heb gezien. Maar in ieder geval een fantastisch verhaal wat sterk wordt neergezet. Goed geacteerd en het zag er allemaal erg indrukwekkend uit. Een aanrader voor iedereen wie Hotel Rwanda beviel.

Middelmatige film. Het onderwerp Afrikaanse burgeroorlogen blijkt telkens te moeten toegeven aan de conventies van het genre. Dat de hoofdrolspelers nobele blanke mannen(oud en jong)zijn doet de authenciteit van het geheel geen goed maar swat, daar wil ik nog over kijken.

Verder zag ik ook niets nieuws onder de zon, dat de film vergeleken wordt met Hotel Rwanda is behoorlijk normaal. Beide films trachten op een simplistische manier een complexe materie voor het publiek te verwerken, en slagen daar maar deels in.

Wat de film wel duidelijk maakt is hoe omslachtig en ronduit belachelijk die mandaten waren in de praktijk. Het gehele genocide begrip daarentegen wordt op een soort kinderlijke manier aangepakt en hier gaat het wederom de mist in.

Deze film heeft zijn hart op de juiste plaats, maar mist de ballen om daadwerkelijk te beklijven. Het is allemaal net iets te gladjes en braaf vormgegeven.

2.5*

Dus jij had ze allemaal in beeld willen afgeslacht zien worden?

kijk dit soort reacties, daar stoor ik mij aan.

Ik wilde gewoon weten waarom jij het te braaf vond. Had ik ook letterlijk kunnen vragen, maar dat kwam niet zo snel in me op.

nou, erg diep gaan ze op het onderwerp niet in e. Ze laten zien wat wij nu toch al een tijdje wisten. Het hele hutu-tutsi begrip wordt wederom gebanaliseerd in een simpele raciale kwestie terwijl het wel meer is dan dat. Verder is het gewoon onnodig om sympathie te kweken voor die priester en zijn methodiek als je weet dat heel die kerk-shit een groot aandeel heeft in het corumperen van de plaatselijke bevolking, waardoor het allemaal toch een wrange bijsmaak krijgt.

indrukwekkend realistendrama.
laat heel duidelijk zien dat de VN en de blauwhelmen keer op keer falen als vredesmacht.
het zijn lafaards die geregeerd woren door bureaucraten en nerds.

de film zet je met beide benen op de grond als westerse kijker.
wij zijn niet meer gewend aan oorlog en vervolging .
weten er ook niet mee om te gaan.
het in de steek laten van het meisje Maria door schoolmeester Joe , de eenzame vlucht van Maria maakt dat goed duidelijk.

Shooting vind ik een goede film waarbij je geen moment word afgeleid door andere dingen, maar ik vindt Hotel Rwanda zeker nog wel een stuk beter.

Maar toch 4 *

Dit is de derde, en voorlopig laatste film die ik opnieuw heb bekeken over het drama in Rwanda.

Ook hier heb ik niet toe te voegen aan mijn eerste commentaar uit 2007.

Het enige wat ik nog wil zeggen dat alle drie de filmen het bekijken zeer waard zijn, en dat deze gebeurtenissen zeker niet vergeten mogen worden.

Nou, Rwanda #3.

Ik heb er niks op tegen dat dit soort films gemaakt worden, maar wat mij betreft had eentje wel volstaan. Natuurlijk het is aangrijpend, maar zoals altijd aangedikt. Vooral de muziek stuurt aan op een tearjerker. De dialogen zijn behoorlijk cliché en soms zelfs tenenkrommend, maar de aftiteling sloeg eigenlijk alles. Ben het dan ook zeker niet eens met commentaar als 'authentiek drama'.

Ik vind alle drie de films niet goed of slecht, het zijn alle drie films met redelijk wat tunnelvisie, weinig verschillende invalshoeken, oppervlakkigheid. Ik vind vooral de beweegredenen van de Hutu's onderbelicht (vooral in deze film, Hotel Rwanda is eigenlijk te lang geleden). De films lijken enkel gemaakt voor de boodschap en het gewicht van het drama. Mij pakken ze er niet mee in.

2.5*

Veel van hetzelfde.

Het is alweer een tijdje geleden dat ik Hotel Rwanda en Sometime in April gezien heb, maar deze film doet daar gelijk erg aan denken. Of je het nu wilt of niet, onbewust maak je toch automatisch de vergelijking met die films.

Shooting Dogs is uiteindelijk toch wel de minste van de drie.Het verhaal is op zich best aangrijpend, maar vooral richting het einde voelt het soms nogal wat gemaakt aan. De beelden zelf zijn wel goed en de regisseur schuwt het niet om alles goed in beeld te brengen, iets wat ik dan altijd weer wel kan waarderen. De muziekkeuze is dan weer wat te vol en overdreven en vond ik de meeste scene's dan juist weer geen goed doen.

Het is wat mij betreft zeker geen slechte film, maar ook geen hele goede. De film mist een bepaalde frisheid en kon mij op de beslissende momenten net niet overtuigen.

2,5*

Ik had 'm ooit al gezien.

Het komt allemaal vrij stoffig en droog over, nogal logisch natuurlijk omdat het zich in Afrika afspeelt maar je moet er wel even voor gaan zitten.

Er passeren veel dialogen en veel dingen worden herhaald, maar het gaat nu eenmaal over de situatie waarin de Rwandanesen verkeerden en als je nagaat dat deze film mede mogelijk is gemaakt door overlevenden van de genocide, kun je er eigenlijk niet omheen dat ze hier een juist beeld hebben gecreeërd van de toestanden met de VN, de Hutu en de Tutsi.

Prima film, al had het misschien wat strakker gekund.

Zit prima in elkaar. Maar werd er niet echt blij van moet ik zeggen.

Aangrijpende film met een goed acterende hurt. Schoftige genocides en veel dood en verderf.

Niemand werd gespaard. En ook hier weer een laffe rol voor de VN troepen. Daar hadden ze echt wat aan. Vreselijk dat deze mensonterende gebeurtenissen nog plaatsvinden.

een aanrader. begint over een paar minuten op Canvas

Zeer goede ingrijpende film. Dat geen moment verveelt en je laat zien wat realisme was in Rwanda.

Een goed document om deze genocide nooit meer te vergeten en ons met de neus op de feiten te drukken hoe waanzinnig deze acties zijn. Daar is deze film waardevol in.

Het lijkt mij echt hartverscheurend om mee te maken hoe de ene helft van de bevolking de andere helft met de hand (met knotsen en zwaarden nota bene) dood slaat en erbij staat te juichen. En dat gebeurt nog steeds volop. Hoe zinloos en wezenloos is dat?

@ diverse criticasters over de VN soldaten in de film en elders:

Jan soldaat dient orders uit te voeren en is afhankelijk van rugdekking, dus gaat niet op eigen houtje uit menslievendheid met 50 of 100 man het tegen 500.000 man opnemen, dat is onzin.

Voor kritiek moet je bij de bevelhebbers zijn.

Wat een ingrijpende film zeg. Een fantastische verfilming van wat er op de basis heeft afgespeeld. Acteerwerk was prachtig, net zoals de regie. Deze film heeft echt indruk op mij gemaakt.

Ook wordt goed laten zien hoe wreed de mens kan zijn tegen zijn eigen medemens, zijn eigen buren, vrienden... De bangmakerij (wat je tegenwoordig ook vaak op televisie ziet en zeker ook in Nederland merkt) kan een mens rare sprongen laten maken. Hartverscheurend om kinderen in deze situatie zo te zien, nog vol van hoop, niet begrijpend waar deze haat vandaan komt.

Helaas is dat vaak zo inderdaad, ze mogen niet ingrijpen. Echter, ik kan me niet voorstellen vdat ik als blauwhelm mijn eigen idealen opzij kan zetten voor een order van iemand buitenaf, die de situeatie vanuit zijn kantoortje totaal niet kan beoordelen. Zowel in Rwanda als in Bosnië had ik niet NIETS kunnen doen, dan maar tegen het bevel in en ontslag. Anders zou ik niet meer met mezelf kunnen leven, jij wel? Je orders niet opvolgen is toch een stukje schuilen achter een ander. Wir haben es nicht gewust... Hebben we daar niet van geleerd?