Shooting Dogs (2005)

Ook deze film vond ik net als Hotel Rwanda en somethimes its raining in april zeer aangrijpend.

Ik kan nog steeds niet begrijpen hoe dit heeft kunnen gebeuren.

Kortom weer een super film die je echt raakt.

Aangrijpende film, die natuurlijk veel overeenkomst vertoont met Hotel Rwanda

Vanavond was er een interessante reportage over de chauffeur van de filmcrew van "Shooting Dogs" in Netwerk. Er zaten ook enkele beelden van de film in. Zag er best indrukwekkend uit.

PS, waarom staat deze film zo ontieglijk laag hier? Dat valt niet te rijmen met het vrij hoge gemiddelde op IMDB....

@Narva77, waarschijnlijk het verschil in stemmen. Hier 5, op IMDB rond de 300.

Heb deze film nog niet gezien, maar naar aanleiding van die reportage op netwerk ben ik wel nieuwsgierig geworden. Mijn vote komt zodra ik hem gezien heb.

Ik vond hem beter dan Hotel Rwanda, hij maakte bij mij dezelfde indruk als Warriors. Het maakte zelfs zo een indruk dat ik zo aggresief werd dat ik meerdere kijkpauzes moest nemen om weer bij te komen.

Het idee dat hetzelfde nu gebeurt in Darfur maakt het er niet beter op. Ik weet nog dat studenten voor de Bios tijdens Hotel Rwanda foldertjes uitgaven met daarop ''Voorkom Hotel Darfur''

4 sterren

Dit is geen goede film, maar wel een erg belangrijke. Wat er getoond wordt over het conflict in Rwanda is walgelijk, genoeg om je vertrouwen in de hele wereld in een klap te verliezen, en volgens Guy Poppe, VRT-radiojournalist die ter plaatse was in '94, geen moment overdreven. Noch de gruwel, noch het totale onvermogen van de VN-soldaten om ook maar iets te ondernemen. Wat dat betreft vind ik ook de titel geweldig goed en o zo cynisch: het enige nut van de VN in heel de genocide was dat ze de honden konden neerschieten, die de lijken oppeuzelden. Wat dat betreft dus een geweldig goede film, schokkend, realistisch, juist en overtuigend.

Dan de andere kant. Blijkbaar is het nog niet mogelijk om hier een film over te maken die op iets trekt. Blijkbaar moet het per se verteld worden vanuit het standpunt van twee blanke Britten (Britten?? Waarschijnlijk ongeveer de enige die in het hele land aanwezig waren, maar wel hoofdrol in deze film ) die ook erg heldhaftig zijn hoewel toch menselijk enz. Blijkbaar moet er een neuzerig muziekje onder elke pakkende scene. Blijkbaar moet elk mogelijk cliché afgegaan worden om de film toch maar interessant te houden, want ja, zo'n genocide alleen daar maak je geen film mee, dat interesseert geen hond (snap je 'm?) Blijkbaar zijn de zwarten ofwel corrupt, ofwel wreedaardig en dom, ofwel weerloze slachtoffers. Blijkbaar is de zonsondergang ook bij deze gebeurtenissen erg mooi en moeten we hem toch wel een keer of vijf tonen.

Ik vind het geweldig dat er films gemaakt worden die mensen bewust willen maken van vreselijke dingen die gebeurd zijn of gebeuren, en er worden soms ook geweldige films over gemaakt. Omagh is een geweldige film. The Constant Gardener is een geweldige film. Cidade de Deus is een geweldige film. Dit niet. Maar wel allemaal gaan kijken, sommige dingen moet je gewoon weten. En je verontwaardiging uitkotsen achteraf, dat lucht op.

Mooi geschreven .

Zeker mooi geschreven.

Wat ik dan wil weten is dit: vond je Hotel Rwanda een betere film dan deze omdat die wel vanuit het standpunt van de Rwandezen verteld wordt?

Ik heb voor mezelf nog niet bepaald welke film ik beter vond, Hotel Rwanda of deze. Ze zijn allebei heftig en aangrijpend, maar dat komt natuurlijk door de gruwelen van de genocide. Dát is hetgeen dat me aangrijpt, niet zozeer de films.

Vergeet ook vooral niet naast deze en Hotel Rwanda ook Sometimes in April 'mee te nemen'. Om de grote 'Rwanda-genocide in cinema' hattrick compleet te maken. Ik vond het opmerkelijk dat er in zeer korte tijd opeens drie films over dit onderwerp op de markt werden gebracht.

Geen idee, ik heb Hotel Rwanda niet gezien .

Inderdaad. Zelfs na al die tijd zit de verontwaardiging me nog steeds gigantisch hoog. En deze film krijgt (onverdiend?) de eer me ervan op de hoogte te hebben gebracht, in 1994 was ik nog te jong om een idee te hebben.

Zo.....deze film en zeker sommige scenes vergeet ik nooit meer, jezus wat een aangrijpende film.

De cast en crew bestond o.a. uit de overlevenden van de slachtpartij en de film is op locatie opgenomen.

Ijzersterke dialogen en redelijk goed geacteerd!

een 4.5* voor mij. Dit hoge cijfer is met name omdat ik zelf helemaal werd "meegesleurd" in de film en ik kon de angst van de mensen in de film voelen

Vat er niks van dit deze film zo'n laag gemiddelde heeft.

Wat een indrukwekkende film. Het laat de gebeurtenissen van het verleden zien. Die dingen die we nooit mogen vergeten. ook de vn komt in een niet goed daglicht te staan. Kort samengevat een zeer goede film

Die film heb ik nog niet gezien. Maar dat ga ik binnenkort zeker doen! Bedankt voor de tip!

Is Sometimes in April al te huur/te koop?

Ja, is al een tijdje te koop.


Evenals "Hotel Rwanda" en "Sometimes in April" weer een film over de genocide (want dat was het toch echt hoor mensen!) in Rwanda. En weer wordt het op een indringende manier vertelt en verfilmd.

Net als bij de twee eerder genoemde films kun je na het zien van deze film er met je hoofd niet bij dat zoiets heeft kunnen plaatsvinden. Onbegrijpelijk!

Na het hotel uit "Hotel Rwanda" en de hoofdstad Kigali in zijn geheel in "Sometimes in April" is in "Shooting Dogs" de school van pater Christopher waar dit verhaal zich afspeelt. De VN is hier ook aanwezig. Om de vrede te handhaven niet af te dwingen...

Zo af en toe zijn er beelden te zien van pure slachtingen van Tutsi's door Hutu's. Om misselijk van te worden werkelijk. Natuurlijk kunnen wij niet weten of de Hutu's destijds met hetzelfde gemak de Tutsi's afslachten als dat ze in de film laten zien, maar als er in 4 maanden tijd 800.000 zijn vermoord, lijkt het me dat ze er weinig moeite mee hebben gehad!
Ook het verhaal van een vrouw aan Joe (Marie stond daarbij om als tolk te fungeren) over de moeder met haar baby greep me erg aan. De vrouw vertelde dat de baby door de Hutu's met het hoofd tegen een boom werd geslagen totdat het overleed... Afgrijselijk!

Om nog even op de VN terug te komen. Ik kan me goed voorstellen dat die VN troepen die daar aanwezig waar orders op moesten volgen, maar ik nam aan dat ze wisten dat als zij zouden vertrekken dat alle mensen die zij op dat moment nog 'verdedigde' afgeslacht zouden worden. Wat dus ook gebeurde! Onbegrijpelijk! Wat is het Westen hier te kort geschoten, zeg!
Viel me trouwens op dat evenals in "Sometimes in April", hier een zelfde fragment werd gebruikt. Namelijk het beeld van de vrouw (ik gok iemand van de VN) die het woord 'genocide' probeert te omschrijven en dat het hier nog niet totaal het geval was...

Mooi wel om op het einde te zien dat er veel mensen de kracht hebben gevonden om, ondanks dat vele familieleden zijn omgekomen gedurende de genocide (eng woord eigenlijk!), toch mee te werken aan deze film. Bewondering voor deze mensen! Prachtig!

Aangrijpende film die evenals "Hotel Rwanda" en "Sometimes in April" erg veel indruk maakt!

4,5 ster

Deze film heeft me erg geraakt. Terwijl ik allang wist dat er 800.000 mensen of meer tijdens deze genocide vermoord zijn waren er scenes bij die ik huilend of woedend zat te kijken. Omdat ik op dat moment gewoon niet kon of wilde geloven dat het echt zo is gegaan.

Een paar scenes die mij aangrepen:

Toen het babytje geboren werd. Het klopte niet. Het was haast lachwekkend, zo zinloos als die geboorte eigenlijk was. Toen later de moeder met haar babytje en nog een tiental mensen een vluchtpoging ondernamen en de Hutu's er al gillend met hun machetes op inhakten en ze alsnog werden afgeslacht kon ik bijna niet meer kijken.

Het gesprek tussen Joe en de verslaggeefster waarin ze toegaf dat het leed in Bosnië haar meer deed omdat dat blanken waren en in haar ogen dit alleen maar dode Afrikanen zijn.

Ik heb Hotel Rwanda ook gezien en ook die film heeft erg veel met me gedaan. Verschillen tussen deze twee films en tussen 'Sometimes in April' - die ik nog niet heb gezien - zijn er uiteraard, maar het kan mij bij deze films niet zoveel schelen welke verschillen dat zijn en welke film in technisch opzicht beter zou zijn. Het gaat er bij films als deze om wat het met je doet vind ik.

Ik hoop echt dat iedereen na het zien van deze film zal zeggen: dat mag niet meer gebeuren! Ik weet het, het gebeurt ondertussen wel, onder andere in Darfur. In een andere vorm maar ook in die situatie trekt het westen zich veel te weinig aan wat er gebeurt. Ik ben niet zo idealistisch dat ik geloof dat we dit soort onrecht uit de wereld kunnen helpen, maar ik geloof wel dat je als individu heel wat kunt bereiken. Bewustwording bijvoorbeeld, door folders uit te delen bij de bios.

De aanwezige VN-militairen kregen opdracht het land uit te gaan en zo wendde de rest van de wereld zich af toen de slachting in Rwanda begon. Zoals met zoveel leed op de wereld denk ik dat deze genocide alles te maken heeft met 'het-is-te-ver-van-mijn-bed-dus-doet-het-me-niks.' Opzich is dit wel te begrijpen. De wetenschap dat er op dit moment in Congo onschuldige mensen worden vermoord doet mij op dit moment erg genoeg ook niks. Maar je kunt ook niet al het leed van de wereld dragen. Je zou compleet gek worden. Maar ik denk wel dat je alleen echt wat aan het leed op de wereld zal kunnen doen als je er in meer of mindere mate mee in aanraking komt. Op welke manier dat dan ook is. Je leert het leed dan in ieder geval pas goed zien. Zo ben ik het bijvoorbeeld niet eens met het in mijn ogen inhumane asielbeleid wat er afgelopen jaren in Nederland gevoerd is. Waarom? Onder andere omdat ik mensen persoonlijk ken die zich in die situatie bevinden. En omdat ik zie dat hen groot onrecht aangedaan wordt. Door jarenlange onzekerheid en slechte voorzieningen. Door bewijzen die 'zoekraken.' Door levensverhalen die simpelweg niet geloofd of genegeerd worden. En daaronder zijn ook levensverhalen die vergelijkbaar zijn met degenen die de genocide in Rwanda in 1994 overleefd hebben. Ondertussen lijkt men te vergeten dat we het in plaats van dossiers over mensen hebben. Geen Nederlanders, maar wel mensen. Zoals Hutu's en Tutsi's dat ook gewoon zijn. Het zijn allemaal wereldburgers net zoals wij. En ik geloof dat wij (als vrije wereldburgers die in vrede leven en voorzien zijn van alles wat we nodig hebben en nog veel meer dan dat) de verantwoordelijkheid hebben om iets aan het onrecht en het leed onder onze mede-wereldburgers te doen. In Nederland, in Afrika of waar dan ook. Het maken van een film als 'Shooting Dogs' is hier denk ik een goed voorbeeld van.

Zeer aangrijpende film over de genocide in Rwanda.

Ik had eerder al Hotel Rwanda gezien wat ik een superfilm(ondanks de gruwelijke beelden) vind.

In deze film waren de beelden zelfs nog een stuk erger,en dan vooral de slachtingen met de machetes.

En de honden die de doden oppeuzelden waarop de Belgische blauwhelmen plots toch wilden optreden.

Ik vond de reactie van pater Christopher dan ook wel goed toen ie vroeg of de honden eerst met wapens hadden geschoten naar de blauwhelmen.

De acteeprestaties vond ik wel iets minder dan in Hotel Rwanda en dan vooral de "Belgische" kapitein.

Toch krijgt de film 3,5 sterren.

Deze film zal net als sometimes in April mij altijd bijblijven......3,5

aangrijpend fillm , wat een wereld zeg ,ik ben er kapot van

Indrukwekkende film en zeer realistisch gefilmd.
Wel effe een paar keer met een brok in de keel gezeten. Vooral bij de scene waar de priester, die na 30 jaartjes te hebben doorgebracht op Rwanda, werd neergeschoten. Wat een toewijding en wat een lef. En hij bleef na 30 jaren nog steeds hoop te hebben voor een betere Rwanda. Jammer dat de wereld niet vol zit met zulke mensen...

4,5*

Een erg indrukwekkende film! Over het algemeen raakt een film mij niet zo snel, en vluchtelingenverhalen ook niet maar deze film wist mij te raken.

dan zou ik de film toch nog maar een keer overkijken, want de feitelijke hoofdrol wordt gespeeld door het meisje Marie...

Misschien is het je niet opgevallen, maar dit is nou niet precies waar de film om draait...

Kijk kritiek hebben O.K. Er wordt misschien niet geweldig geacteerd, maar het gaat hier gewoon om het verhaal en niet om de filmmuziek of shots van de natuur...

Voor mij iig 4 *

Ik sluit me aan bij Freud's mooie recensie. Het is geen 'goede' film, maar wel een film die met keiharde feiten komt over de walgelijke gebeurtenissen die destijds in Rwanda hebben plaatsgevonden.

Dat de hoofdrolspelers Engelsen, en tevens helden zijn (vooral de priester) is ook niet zo vreemd.
Het is tenslotte een Engelse film, en ik denk als je alle leraren en priesters uit Europa in Afrika naast elkaar zet, dat de Engelsen toch wel het meest vertegenwoordigd zijn.

Ik had graag nog wat meer willen zien over de oorsprong van de haat tussen de Hutu's en de Tutsi's, en dat de kloof tussen de twee bevolkingsgroepen voornamelijk veroorzaakt is door de Belgen, die in de eerste helft van de vorige eeuw voornamelijk privileges gaven aan de Tutsi's, slechts een klein gedeelte van de Rwandese bevolking, en hen opstookte tegen de Hutu's.
De éénzijdigheid vind ik daarom een minpunt, omdat de Hutu's slechts bestonden uit met hakmessen zwaaiende apen.

Er zijn ook duizenden Hutu's gestorven die sympathie toonden voor hun Tutsi- landgenoten. Er zijn Hutu's die hun eigen Tutsi- familieleden onder dwang hebben moeten vermoorden, of onder dwang mee hebben moeten doen aan de slachtingen omdat anders hun familie vermoord zou worden, inclusief zijzelf.

De onderlinge haat is gekweekt, en als een mens vol haat zit, is hij tot de gruwelijkste dingen in staat.
De hele Rwandese bevolking heeft hieronder geleden, zwaar geleden, mijn god, 800.000 afslachtingen in een paar maanden, het is onvoorstelbaar.

Net zo onvoorstelbaar als het optreden van de Verenigde Naties. Toen de vrachtwagens van de UN de poort uitreden, langs de Hutu's met de hakmessen, wisten ze dat deze mensen binnen zeer korte tijd de school zouden gaan bestormen om iedereen af te slachten. Dat wil je toch niet op je geweten hebben?

Als ze dan toch zo op hun regeltjes staan, en toch besluiten om zich terug te trekken, hadden ze op zijn minst een vrachtwagen met wapens achter kunnen laten, zodat ze zichzelf konden verdedigen. Niemand hoeft dat toch te weten? Geen goede oplossing, ik weet het, maar het had een hoop onschuldige levens kunnen redden.

Meer levens hadden ze kunnen redden door gewoon te blijven, de mensen in het vluchtelingenkamp blijven beschermen, en een goede oplossing vinden voor de moordenaars buiten het hek. Voor de UN waren de honden het grootste probleem, en dat is toch wel heel
wrang. De titel van deze film is dan ook fantastisch gekozen. Je gaat je afvragen waar de Verenigde Naties goed voor zijn. Ze geven mensen valse hoop. Hetzelfde gebeurde een jaar later in Srebrenica, en daar met de Nederlanders ipv de Belgen.
En nu dit weer. De kleinere hulporganisaties kunnen het niet aan, de VN wordt niet toegelaten. (uit angst voor nog meer slachtoffers?)

Ik was behoorlijk onder de indruk van de film, maar dan voornamelijk van de gebeurtenissen in de film. Ik had niet eens tijd om naar acteerprestaties en montage enzo te kijken, maar zat me vreselijk op te winden over die mietjes van de Verenigde Naties. Ik heb er geen goed woord voor over.

Ik was het ook helemaal eens met de woorden van de priester: “Fuck the protocol!”

zeer aangrijpende film...heeft zeer veel weg van Hotel Rwanda .....alleen dan nog iets dieper op de harde feiten gaat men in. snap niet dat de VN destijds zo laconiek gereageerd heeft... weer een zwarte bladzijde in het bestaan van de mens VN. etc zeer goed acteer werk en knap dat de personages in de film dit zo in beeld hebben kunnen brengen

Aangrijpende film.

Het "probleem" is dat ik deze film niet objectief heb kunnen bekijken. Ik ben zeer goed bevriend met een gezin uit Rwanda waarvan de vader destijds is vermoord. Toen er een dood jochie van drie in beeld verscheen, heb ik de film afgezet - de overeenkomsten met één van de zoons uit die familie waren te groot.

De film is beter dan Hotel Rwanda. De romantiek was minder en gelukkig niet zo kunstmatig. De bittere waarheid kwam aan alle kanten veel beter tot haar recht - of mag ik zeggen: onrecht?

Fuck the protocol en het opstoken van de bijbels - Ik kan het me zo goed voorstellen.

Het acteerwerk vond ik eigenlijk erg naturel. Dat bevalt me altijd goed - het hoeft niet geniaal te zijn om de sfeer goed neer te zetten. Jammer dat het Kinyarwanda niet werd ondertiteld, ik leer het inmiddels een klein beetje spreken.

Terugdenkend aan die tijd - ik was vijftien - lopen de rillingen me weer over het lijf. En dan die kinderen... Waarom?

En een laatste vraag: Is er iemand van jullie ooit naar Rwanda gegaan? Wij proberen dit jaar te gaan, ik ben heel benieuwd wat we aantreffen.

Een film, die lang na blijft hangen.

Vreselijk, wat een wereld....

Een zeer indrukwekkende film.

Sommige personen die meespelen in deze film, hebben de genocide ook daadwerkelijk meegemaakt. Hierbij hebben ze ook vele naasten verloren. Over de actie's van de VN...daar heb ik geen woorden voor. Door de orders die deze soldaten hebben gekregen, is de massamoord mogelijk gemaakt.

Jammer genoeg wordt het weer eens duidelijk:

Er is geen groter beest dan de mens zelf.

*****

Ik vond dit een zeer aangrijpende en indringende film. Het is ondertussen een maand geleden dat ik hem heb gezien en eigenlijk kan ik hem niet loslaten. Op de één of andere manier blijft hij me bezig houden. Iedereen zou deze film gezien moeten hebben. De boodschap is zo hard en wordt zo goed overgebracht. Ik heb hotel Rwanda ook gezien, maar die film heeft veel minder impact gehad. Naar mijn idee probeert deze film minder "een film" te zijn.

Heb hem al aan iedereen in mijn omgeving aangeraden. Eigenlijk zou het gewoon verplichte kost moeten zijn op de middelbare school.

Na 'Hotel Rwanda' en 'Sometimes In April' is dit de derde, zeer aangrijpende, film die ik zie over het drama in Rwanda in 1994.

En ook deze film toont wat er toen is gebeurt, zonder franjes.

Het is eigenlijk niet nodig om hier bepaalde rollen te verduidelijken, John Hurt en Hugh Dancy doen hun werk uitstekend, maar wat hier vooral in deze film telt, net als in de 2 andere, is het verhaal, de waarheid die hier wordt verteld en getoond.

Er wordt in deze film een vergelijking gemaakt met de vernietiging van de Joden tijdens W.O. II, en als je dit hebt gezien kan je dat alleen maar beamen.

Ook het, niet onbelangrijke, Belgische luik van het ganse gebeuren komt in deze film aan bod, meer zelfs nog, men volgt de Belgische blauwhelmen in deze film op de voet.

Dit is dus weer een film die ik iedereen kan aanraden, en dit alleen maar omdat zulke gebeurtenissen nooit meer zouden mogen gebeuren, maar dat dit helaas ijdele hoop blijkt te zijn... steeds weer opnieuw..... (zucht..)

... hier sta ik een beetje van te kijken? je vind het onvoorstelbaar maar dit is ook veel dichter bij huis gebeurd?!? ... of moeten we eerst wachten tot dat ze een film maken over de Nl blaauw helmen in Srebrenica in 1995 voordat we dat gaan accepteren als feit?!

Genocide blijft helaas gebeuren in onze wereld omdat wij als mensen veel te selectief zijn in onze uitspraken en blijven langer stil als het niet in onze buurt gebeurd. Als film vond ik "Shooting Dogs" veel meer indrukwekkender dan "Hotel Rwanda".

Ik snap niet wat je hiermee bedoelt, maar ik vind het onvoorstelbaar wat er is gebeurd, net als Srebrenica, en als je mijn bericht helemaal had gelezen had je ook kunnen zien dat ik dat (en Darfur) er als voorbeeld bij had gehaald.

Wat bedoel je hier nou mee? Deze film gaat nou eenmaal over Rwanda dus vergeef me dat ik niet alle ellende in de wereld heb besproken.