Cube (1997)

Deze film heb ik al enkele keren gezien, elke keer weer maakte de film indruk. De beklemmende sfeer, de kubussen zelf en de vallen in de kubussen.

Je merkt aan veel dingen dat het een b-film is, de acteer prestaties zijn bij verschillende personen echt onder de maat. Maar de originaliteit en de setting doen dat allemaal een beetje verkleuren, het valt niet echt op.

Ondanks alles wordt de film op een gegeven moment toch wat langdradig, het gaat soms ook wel erg langzaam. En de vragen waarmee je achterblijft zijn ook vervelend, maar zo staan we wel open voor een 2e deel, dat er later ook is gekomen.

3 sterretjes.

Tja, een typisch gevalletje van goed concept, maar bijzonder beroerde uitwerking.

Dit concept zou liters angstzweet moeten veroorzaken, maar nergens komt de ijzingwekkende spanning om de hoek kijken - die bleef ergens in één van de kleinere kubussen verstopt. Ook is er veel te weinig gedaan met de valstrikken; ze zijn schaars en ook nog eens matig weergegeven.

De film grossiert in minpunten, waarbij het domme moraaltje, het beroerde acteerwerk, de vreemde gebeurtenissen (hoe komt die agent ineens op de plek waar de rest is?) , het slechte camerawerk en het ontbreken van enige variatie de boel nog het meest naar beneden haalt.

Ik had liever ook wat meer vragen beantwoordt willen hebben, ook al blijft het giswerk interessant. Maar ik heb sterk het idee, als ik naar het overige kijk, dat de makers er gewoon makkelijk vanaf wilden komen.

Nee, zelfs met het oplossen van een Rubik Kubus beleef ik meer spanning en plezier.

2*

Een immense teleurstelling, want deze film kon achteraf bekeken veel beter zijn aangepakt. Zo is het eerste uur verschrikkelijk slecht te noemen. Geforceerde dialogen, ellendige acteerprestaties en de ene oninteressante ruimte na de andere. Van spanning of empathie was absoluut geen sprake en het is in feite onvergeeflijk dat ze ons zestig volle minuten naar de geesteloze avonturen van een onnozel groepje mensen laten turen.

Vanaf de ‘stille’ kamer beginnen ze dan weer aan een redelijk fantastisch eerherstel, met de ‘Ambient’ die nu een meer prominente rol inneemt, de cast die inmiddels is afgeslankt en bij wijlen zijn mond weet te houden en een uiterst verrassende afloop. Uiteraard zag je aankomen dat de autist niet enkel als ballast fungeerde, doch de persoonlijkheidswijziging van de agent smeet wat broodnodige agitatie op tafel en de hele historie begon eindelijk wat belang te wekken. Beter laat dan nooit.

Eeuwig zonde.

2,50

Origineel idee, teleurstellende uitwerking.

Cube begint best wel sterk, maar zakt na een tijdje gigantisch in elkaar. Als een soort voorloper van Saw begint het allemaal, maar waar Saw blijft intrigeren, daar was ik na een tijdje wel klaar met Cube. Ik heb me vooral vreselijk gestoord aan het ongelofelijk slechte acteerwerk (die zwarte kerel was echt onuitstaanbaar vervelend) en de eentonigheid van het verhaal. Toch hou ik wel van dit soort low budget filmpjes waarbij je wel ziet dat er nagedacht is over het concept. De effecten vielen me reuze mee, al moet de film het vooral van de sfeer hebben die best goed is. Het plot zelf is weer bij vlagen wat voorspelbaar. Dat de autist uiteindelijk een grote rol ging krijgen zat er natuurlijk wel aan te komen. Uiteindelijk is Cube voor mij niet interessant genoeg gebleken voor een voldoende.

2,5*

Het hele idee is natuurlijk goed bedacht.

Toch is deze film op sommige punten niet sterk genoeg. Het verhaal zelf is behoorlijk cliché om dan nog niet van de personages te spreken!

Het verhaal schiet dus op verschillende punten te kort, zelden heb ik me zo geïrriteerd aan een autist! Ze worden hier wel heel erg over de top afgebeeld. Die van bijvoorbeeld Ben X vond ik wel weer goed gelukt. Het plot is ook zo cliché. Iedereen die een depressie had was meegegaan. Ik denk niet dat je na zo diep te moeten gaan aan een vreselijke dood in the cube kiest en als hij dat wel wilde waarom ging hij dan niet telkens als eerste de kamer in!.

Einde is ook niet veel maar toch heeft deze film me op de een of andere manier weten te boeien dus ik geef hem een voldoende.

3*

Flinke verlaging.

Hij stond me zoveel beter bij dan dat hij daadwerkelijk was. Aantal jaren geleden had ik hem voor het eerst gezien, gisteravond hadden we hem uit de kast getrokken om (nog) eens te kijken.

Eigenlijk zaten er meer scènes in die me lichtelijk irriteerden dan dat ik geboeid zat te kijken. Al snel zei mijn vriend ; 'Is dit Saw light?' Ja, vond ik wel een goede benaming, al vind ik Saw persoonlijk stukken beter en intrigerender.

De autist was te cliché voor woorden, zat ook weinig tot niets in. Standaardbeeld van een schreeuwend joch om vervolgens een twist te krijgen. Mede door dit soort scènes (telkens dat geschreeuw) lijkt de film veel te lang te duren en trekt het zich allemaal zo lang.

Wel nog oké, maar toch een punt minder.

Blijft toch een gaaf filmpje. Van alle beperkingen die het budget met zich mee zal hebben gebracht, is het acteren eigenlijk het enige dat zo af en toe knaagt. De spanningen binnen de groep komen dan ook niet altijd echt lekker uit de verf, alhoewel de dubbelfunctie van de autist (dat gejammer werkt niet alleen op hun zenuwen) er mag zijn. De rol van de politieagent is ook wel aardig geschreven. Verder vooral ijzersterk in z'n eenvoud.

Weinig poespas door de kale benadering van het hoe en waarom, effectief in z'n audio (die omgevingsgeluiden) en bovendien heeft het een scherpe timing. Het scenario weet om de zoveel tijd toch met net iets nieuws op de proppen te komen, waardoor het nooit helemaal een herhaling van zetten wordt. De scène in de geluidskamer staat nog altijd als een huis. Het sfeertje had op momenten wellicht iets uitzichtlozer kunnen zijn, maar soit.

Dit dus.. een kubus met dodelijke boobytraps, die na een kwartier al niet meer plaatsvinden. Begrijp ik dan niet zoveel van.

Verder veel wiskunde, wat me wel kan boeien als er iets interessants mee gedaan wordt. En natuurlijk elk clichépersonage wat je kunt bedenken, en vooral erg slechte acteurs.

Setting en mysterie is inderdaad prima, maar qua uitwerking had het veel beter gekund. 2*

Claustrofobie is het woord dat Cube oproept. Een knap concept, dat op een goede manier wordt uitgewerkt.

En concept als deze moet achteraf niet met teveel verklaringen komen, want dan wordt het gevaar van plotgaten alleen maar groter. Cube maakt die fout gelukkig niet en weet van begin tot einde lekker mysterieus te blijven. De sfeer is sterk en voelt behoorlijk claustrofobisch en beklemmend aan. Daarnaast is de spanningsboog behoorlijk sterk. Je hebt constant het idee dat er iets te gebeuren staat, ook al is dat niet altijd het geval.

Een groot minpunt is het ronduit slechte acteerwerk. Nu is het acteerwerk in horrorfilms wel vaker niet al te best, maar hier maken ze er wel helemaal een potje van. Gelukkig zijn de karakters bijna allemaal toch behoorlijk één dimensionaal, waardoor dit gelukkig geen al te grote stoorfactor is. Cube is en blijft echter een leuk werkje, waar met weinig budget en door een creatieve geest iets leuks van gemaakt is.

3,5*

Het is mooi om te zien dat een film zich ook kan redden ondanks de belabberde acteurs. Want man, o man, wat een reteslecht acteerwerk heb ik gezien in deze film. Ongelooflijk. Gelukkig doet 't helemaal niets af aan de setting, de sfeer die de kubus oproept en de originaliteit. Met beter acteerwerk had er zo nog een puntje bovenop de eindscore gekomen maar nu blijf ik op een prima 3,5* steken.

beetje donker deze film, vond er ook niet veel aan..gekke film

Destijds best een spannende en vooral een originele film.

Hier en daar is de film nu echt visueel niet helemaal meer top maar verder echt wel een goede film.

Vooral het hele idee achter de film vond ik supertof.

Ook ik moest tijdens deze film wat aan deze film en The Cabin in the Woods denken.

Visueel gezien zien die twee andere films er een stuk gelickter uit, maar daarentegen kan men van Cube wel zeggen dat het plot (voor die tijd) origineel was en dat men oprecht heeft geprobeerd om "iets nieuws" te creëren.

Het acteerwerk is best aardig, maar niet goed genoeg om echt met de personages mee te kunnen leven. Dat had ik niet althans. Eigenlijk maakte het mij de gehele film niet veel uit of er nou iemand het hele voorval zou overleven of niet. Mede hierdoor komt de spanning die men poogt te creëren tussen verschillende personages ook niet helemaal goed op me over.

Wel weet de film uit te blinken in diens originaliteit en weet men hier en daar nog voor wat vermakelijke gore te zorgen.

Duidelijk een film die ook wat met minimalistische middelen is gemaakt, maar de uitwerking mag er nog best zijn. Weinig horror, maar meer scifi/thriller. In dat laatste slaagt men helaas voor mij niet altijd, maar verder is het best een interessant tijdsdocument.

film reviews in 100 woorden: Cube (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

... ps. ik ben geen professionele schrijver dus sorry voor de schrijffoutjes.

Ik heb een spannende en intellectueel hoogstaande film gezien … en daarna heb ik Cube opgezet. Cube opent met een enorm origineel concept maar de low-budget uitwerking, de montage en vooral het acteerwerk komen heel amateuristisch over waardoor de sfeer die de makers proberen te creëren helemaal niet spannend of claustrofobisch overkomt. Cube heeft potentieel en probeert slim over te komen maar doordat de focus meestal op de (serieus over-the-top) personages ligt en niet op het griezel-onderdeel van de valstrikken faalt de regisseur in het creëren van de juiste beklemmende atmosfeer. Een fijn filmpje, maar ik had er méér van verwacht.

2.0*

Wat een fijne setting, ik ben wel voor claustrofobische films, dat staat meestal garant voor sfeer en spanning. De sfeer in deze film was jammer genoeg meestal onder nul. Je ziet hier maar weer eens duidelijk dat vreemde mensen elkaar niet snel vertrouwen. Lijkt me nog enigzins logisch, maar je kan er hier toch vanuit gaan dat ze niet vrijwillig meedoen aan dit 'experiment'.

Je komt ook zo goed als niets te weten over de makers van de Cube of waarom ze het juist gemaakt hebben. Min of meer kan je begrijpen waarom zij uitgekozen zijn, ze staan allemaal wel een beetje met elkaar in verband of wat de ene kan, daar snapt de andere dan weer geen habbekrats van. Het achterliggende concept blijft allemaal vaag en er wordt wat naar gegist maar uiteindelijk is er maar 1 doel voor de 'proefkonijnen' en dat is ontsnappen.

Het acteerwerk liet bij sommige acteurs geregeld te wensen over, Kazan is eigenlijk nog het hoogtepunt en weet op een bepaald punt de spanning voelbaar te maken voor mensen zoals ik die ernaar kijken. Ik doel dan op de kamer met geluidsensoren waarbij hij geen lawaai mocht maken.
Wat ook straf is en wat je niet dikwijls meemaakt is hoe ik me vergist had in Kazan. Als je de film gezien hebt zal je vast begrijpen wat ik bedoel.

Leuke film als je van een film als Saw, Cabin in The Woods houdt, maar Cube heeft een vrij origineel concept, dus vergelijken met andere films is moeilijk. Er deed me ook een scène wat denken aan een fragment uit Resident Evil al heeft Cube voor de rest niets met Resident Evil te maken. Ik heb me goed geamuseerd al had de film nog wel even tijd nodig om op gang te komen.

Tegenwoordig wordt er geld verdiend met dit soort Escape Rooms.

Zet een paar wildvreemde mensen in een kamer en de ware (vaak egocentrische) aard komt uiteindelijk naar boven.

Spannende one-location film die lekker somber en kil is neergezet. Het blijft gissen waarom juist die groep mensen in de Cube is opgesloten maar de ontwikkeling van de onderlinge verhoudingen tussen de personages zorgt ervoor dat dat mysterie meer een bijzaak wordt.

De opening van de film was bruut maar gelukkig wordt dat niet teveel doorgezet en gaat de horror juist meer de intermenselijke psychologische kant op.

Prima.

Vooral het idee stond me wel aan, al is dit niet heel bijzonder spannend uitgewerkt. Maar het idee zelf zorgt eigenlijk al genoeg voor een prima sciencefiction / horror filmpje. De film kent ook een best lekkere opening, waarmee de toon al snel gezet is.

Acteerwerk is niet briljant, gelukkig krijgen de karakters wel wat verdieping en nemen ze allemaal dus ook een verschillende vorm aan. Vooral het idee van de autist (toch?) was best om aan te zien. Voor de rest had de film wel nog wat grover gemogen, de kills zijn na de opening niet veel beter.

Het kijkt wel goed weg met prima uitgevoerde mystery. Het boeit, acteerwerk niet briljant en visueel ondertussen zeker wel wat verouderd. Wel eens leuk om een keertje gezien te hebben, maar om gelijk een meesterwerk te verwachtten, nee niet echt.

Stiekem een favoriet.

Cube is al jaren een film die ik regelmatig kijk. Vanaf het eerste moment vond ik het verhaal pakkend, en de thematiek interessant. Dat het acteerwerk middelmatig is, de dialogen erg houterig, en de special effects duidelijk gebrekkige cgi laten zien, neem ik dan voor lief. Deze film nodigt uit om eens in de zoveel tijd weer te kijken , en laat zien dat je met een klein budget, en een origineel concept een pakkende film kunt maken.

Veruit het beste deel overigens, deel 2 en 3 sla ik liever over. De charme van deze film is het kleine budget, en het mysterie rondom de cube, wat in de andere delen volledig teniet gedaan wordt. De cube lijkt hier nog een metafoor voor de maatschappij, of het leven an sich. De complottheorieën die in deze film genoemd worden worden nergens bevestigd. Die onduidelijkheid bevalt me, het zoegt ervoor dat je je eigen ideeën los kunt laten op de betekenis van deze film.

4*

Een pakkend en beklemmend begin. Een aantal mensen samen in een kubusvormige ruimte met hier en daar een rechthoekig ontsnappingsluik en verder zonder opsmuk. En los gaat het. Luiken worden geopend. Een volgende ruimte wordt betreden. Mensen gaan ten onder. Of niet. Wanhoop en uitzichtloosheid worden zichtbaar. Een claustrofobisch angstscenario komt tot leven. Geslaagd begin.

Daarna wordt het wat minder. Het tempo zakt en de focus komt meer te liggen op de personages. De kamers en de vraagstukken raken op de achtergrond. Er gebeurt weinig spectaculairs meer. Ok, er vindt nu en dan nog wel wat actie plaats, maar veel opwinding genereert de actie niet meer.

Het budget van 300.000 dollar wreekt zich. Er is geen geld voor flitsende sfx en voor variatie in de kamers. Ik las dat de film om budgettaire redenen gebruik moest maken van steeds dezelfde kamer en dat is zichtbaar. Om de illusie te wekken dat het gezelschap zich verplaatst wordt de kamer soms van een ander kleurtje voorzien, maar geheel geslaagd is de illusie nooit.

Het kleine budget dwingt de maker om het spanningsveld te verleggen. De spanning moet noodgedwongen komen van het claustrofobische en onzekere gevoel dat heerst bij de personages. En dus richt de film de aandacht op de veranderende groepsdynamiek die sterk onderhevig is aan de extreme omstandigheden. De film laat zien hoe de verschillende personages met de beklemmende situatie omgaan en hoe zij trachten in leven te blijven terwijl ze in een continue staat van doodsangst verkeren.

Dat klinkt goed en is op zich een prima insteek. Helaas wordt er slecht geacteerd en zijn de personages totaal niet interessant. Emoties komen niet geloofwaardig tot uiting en beperken zich tot lachwekkende grimassen en belachelijk ogende blikken. Verder worden de personages niet bijzonder goed uitgewerkt en vertoeven zij blijvend in een karikaturale staat. Tenenkrommend is het soms. Het is dan ook onmogelijk om veel gevoelens van inleving en empathie voor de bedreigde personages te voelen. Mijn aandacht voor hun geworstel verflauwde al snel.

Cube is een film met een fijne kille setting waar te weinig spanning uit voortkomt en Cube is een film die inzet op spannende interactie tussen de groepsleden, maar nalaat om de personages te voorzien van invoelbare karakters.

Na afloop bleef ik met een leeg gevoel achter. Dat ik daarna nog iets las over de betekenis van de cube als metafoor voor het leven, klonk me wel erg wanhopig in de oren. De film wordt er niet beter door en mijn lege gevoel niet gevulder.

Cube heb ik zo rond 2000 ooit gezien, en stond in mijn herinnering toch wel goed op de kaart. Na 'm in de horrorchallenge voorbij hebben zien komen én om 'm op Netflix te zien staan, leek het me tijd voor een herkijk. En die viel me niet mee.

De premisse was toendertijd best origineel, en daar ligt het probleem ook niet. Er zit ook best nog wel wat spanning, en hoewel de effecten wel wat verouderd lijken is dat ook niet het grootste manco. Waar ik me vooral aan stoorde waren de vreselijk slechte cliché-karakters, ook allemaal neergezet door hele matige acteurs. De conspiracy nut Holloway, de boze macho-politieagent, de cynische nerd, het briljante verlegen wiskundemeisje, de autist, de ontsnappingsartiest, de één is nog irritanter dan de ander, en het overacteren van bijna iedereen helpt ook niet. Het zal ongetwijfeld bedoeld zijn om de mensheid in z'n verschillende facetten te vangen, maar met zulke eendimensionale karakters gaat dat in ieder geval niet lukken. De beroerd uitgewerkte wiskundepuzzeltjes en het non-einde vond ik dan ook een beetje jammer. Met enige regelmaat heb ik me wel vermaakt zodra er weer een nieuwe cube ontdekt moest worden, maar die lol was nooit van lange duur. Een ruime aftrek van mijn score, van 3.5 naar 2 ster.

Aparte film. Eigenlijk worden tijdens de film vrij weinig vragen beantwoord en is er veel ruimte als kijker om een eigen invulling te geven. Vanaf het begin is de sfeer van de film beklemmend, dit komt door de vreemde en minimalistische omgeving en het feit er overal vallen zijn. Toch komt gedurende de film vooral de spanning door de steeds slechtere onderliggende verhoudingen tussen een aantal personages. Ook erg knap hoe de film je op het verkeerde been kan zetten. Het is niet vaak voorgekomen dat ik mij zo in personages kan vergissen. Vooral de politieagent blijkt heel anders in elkaar te zetten dan ik in eerste instantie dacht. De cast acteert goed.

4,0*

Titel altijd al gekend en meen me te herinneren dat de film omschreven werd als een nieuw soort semi-horror met psychologisch randje. Inmiddels 22 jaren oud eindelijk aan de beurt.

Wat meteen opvalt is de duistere setting met nu zo op het oog een beetje een cult-uitstraling. Wetende dat de film dermate oud is, er van een behoorlijk onbekende cast gebruik wordt gemaakt en tevens onbekende regisseur bezig met zijn eerste film, doet vermoeden dat het een erg low budget film is, dingen die eerder de reden zijn van de wat goedkope uitstraling. Toch is dat een beetje de cultsfeer die de film wel goed doet

De film uitkijken voor een duidelijk hoe en waarom kan gelaten worden, dit blijft in nevelen gehuld en slechts een eigen invulling voornamelijk gericht op een test hoe iedereen op elkaar reageert en dat het allemaal erg symbolisch gezien moet worden kan er aangegeven wordt. Voor het type film is het bijna exemplarisch te noemen hoe men elkaar in de haren vliegt, toch is een dergelijk verschijnsel redelijk gewoon te noemen. Goed, voor ons vanuit de luie stoel wellicht niet, maar weten wij hoe we ons gaan gedragen in een dergelijke situatie? In die zin wordt er best wel aardig geacteerd.

Cube kenmerkt zich als een psychologische griezelfilm met een paar behoorlijke smerige boobytraps en vooral de nadruk op de groepsdynamiek met ieder die bepaalde kwaliteiten heeft en tevens op een eigen manier met stress omgaat. Aardige film voor een keer, maar ook niet meer dan dat.

Hoewel low-budget is dit toch een sterke film. Opgezet omdat El Hoyo me erg beviel en ik in reviews las dat dit een soortgelijke film zou zijn. Het is natuurlijk intrigerend wat er gaande is en hoe men eruit komt.

Wat het eerste betreft denk ik dat de interpretatie van DaveV hier mij het meest bevalt. Kort samengevat: De Kubus staat voor onze eigen maatschappij, die zelf geen bewustzijn of plan heeft, maar waar wij allen zonder er bij stil te staan ons steentje aan bijdragen en waar wij niet aan kunnen ontsnappen tenzij wij, zoals de autist, buiten de maatschappij staan.

Wat dat betreft is het in retroperspectief bevredigend dat het meisje het einde toch niet haalt; ik had het haar gegund omdat zij feitelijk had gevonden hoe te ontsnappen, nota bene met wiskunde. Tot zover het tweede punt dat intrigeert.

Het geheel is behoorlijk beklemmend; met name in de scene waarin men geluidsloos moet zijn. Wat de film helaas ontsiert is het bijzonder matige acteerwerk, wat wellicht ook ligt aan het feit dat alle personages nogal licht aangeschoten en hysterisch zijn (wat op zich ook wel begrijpelijk kan zijn in een dergelijk situatie, maar irritant was het wel). En verder wil ik toch klagen over de politieagent die toch niet dood blijkt te zijn en op het moment supreme twee andere karakters vermoordt. Het hele concept mag onwaarschijnlijk zijn; binnen het universum van de film acht ik het onwaarschijnlijk dat hij toch weer opduikt en daarom stoort het me.

Ondanks dit bevalt het einde hier me iets beter dan dat van El Hoyo dat er toch wat beter uitzag en waar beter geacteerd werd. Het eindoordeel is hetzelfde: 4*.

Na heel wat jaren eens terug bekeken en de film wist me toch nog te verrassen. Enerzijds de wiskundige insteek bij de vallen en de verrassende ontknoping op het einde die het geheel in het juiste perspectief zet.

De film draait uiteraard buiten de traps op de onderlinge conflicten tussen de verschillende personages, al laat dit toch wel een tijdje op zich wachten. Lijkt mij ook wel logisch gezien hun toestand en hun achtergronden. Het gegeven van de kubus met al die verschillende kamertjes en verschuivingen blijven intrigeren. Misschien nu als geheel wat minder krachtig, maar ik blijf toch bij bij score van vroeger. 7/10

Beetje een saaie typische 90's productie die toch echt tamelijk overgewaardeerd is.

Begint heel stroef met behoorlijk matig acteerwerk, saaie personages en een verhaaltje wat me niet wou grijpen. Dit kabbelt zo een groot gedeelte van de film voort.

De (bijzonder sterke) scène met de geluids detectoren is een kantelpunt van de film. Vanaf dan slaat namelijk ook de onderlinge gekte toe. En ondanks dat de transformatie van Quentin van good guy naar bloeddorstige moordenaar wel erg makkelijk en snel gaat, zorgt het wel voor wat meer reuring in een toch erg traag en weinig spannend algeheel.

El hoyo kende ik wel, maar deze Cube zag ik nu pas voor het eerst. Een soort van cultfilm toch wel, Achteraf gezien toch met een redelijk leeg gevoel achter gebleven. Uitstekend concept, dat zeker: een puzzelbox doolhof waarbij raadsels opgelost dienen te worden om te kunnen ontsnappen. Het doet in dat opzicht ook wat denken aan Squid game.

Het jammere van het geheel is dat het zeer repetitief is. Erg monotone film eigenlijk waarbij de ene kubus voortdurend lijkt op de andere kubus, behoudens het kleurtje dan. Er is te weinig variatie om het echt boeiend te houden. De personages helpen ook niet echt. Matig acteerwerk en weinig boeiende karakters.

De film levert geen antwoorden. Het hoe, waarom en wie blijft onbeantwoord. Het draagt ook wel deels bij aan de kracht van de film. En ongetwijfeld zullen er online tal van theorieën zijn over de symboliek en metafoor van de kubus, niet in het minst door de wiskundige cijfers. Ervan genoten? Zeker wel, maar de verwachtingen lagen misschien te hoog. Geen volbloed horror, veeleer een mystery thriller.