Tulip Fever (2017)

Tulpenmanie.

Maar eigenlijk niet echt. Dit is gewoon een romantisch kostuumdrama. De setting heeft z'n nut, maar speelt eigenlijk nooit een hoofdrol. Het hele tulpengebeuren geeft de hoofdpersonages hoogstens wat bezigheid, maar het verhaal kan makkelijk herschreven worden binnen een andere setting.

Het gaat toch vooral over Vikander's liefdesperikelen en de problemen die daaruit volgen. Een wat mak gebeuren dat nooit echt spannend weet te worden, maar ook als drama nooit echt weet te boeien. Daarvoor is het misschien allemaal net wat te luchtig, met een hoog aantal personages die voor comic relief moeten zorgen. Dat blijkt als je zelfs Galifianakis in je film kan steken.

Het begin en einde laat een wat mooier drama verhopen, met een beweeglijke en aftastende camera, maar de rest van de film is gewoon erg braaf en klassiek geschoten. Het oogt wel netjes, maar weinig spannend of uitdagend. En zo is het een matig tussendoortje, een film die niet echt weet te overtuigen en wegdeemsters in een hoop soortgelijke films.

2.5*

Bol van ongeloofwaardige en soms kinderlijke domme verwikkelingen maken van dit bijna een B-productie. Goddank maken de acteurs, aankleding en decors er nog wat van. Maximaal 2 sterren.

Wat is dit joh, even film kijken met de fam en dan alleen "seks-scenes". Flinterdun verhaaltje en historische onjuistheden tot aan de rare namen van mensen in de film aan toe.

Vandaag te zien op TV > BBC2 > 23:00 uur

Matige film. Dit is dan wel geen Nederlandse productie, maar een film over de Nederlanden werd toch al beter in beeld gebracht in bijvoorbeeld Michiel de Ruyter (Film, 2015) of in Girl with a Pearl Earring (Film, 2003).

De tulpenmanie mag dan wel even aan bod komen, de aandacht gaat dan toch eerder naar de liefdesaffaires. Wel wat de nadruk hoe belangrijk en welk aanzien het creëert om erfgenamen te hebben, het liefst een zoon natuurlijk. Lukt het niet, is het zelfs een geldige reden om het huwelijk te ontbinden. Geen man die eraan denkt dat de onvruchtbaarheid ook wel eens aan de man kon liggen.

Vervolgens slechts een matige interesse bij mij ondanks de sterrencast met onder meer Judi Dench. Had er toch meer van verwacht.

Mooi kostuumdrama en de cast is ook niks mis mee. Helaas vanwege het Engels niet zo geloofwaardig. De hele film is in Engeland opgenomen en niet eens in Amsterdam, dat is jammer. De tulpenmanie was slechts een omlijsting/achtergrond van de film, dus de titel Tulip Fever dekt de lading niet echt. Maar ik begrijp de keuze voor Engelstalig wel, want anders was er als Nederlandse film in Amerika nooit naar gekeken, omdat veel anderstalige landen niet aan ondertiteling gewend zijn. Maar voor mij als Nederlandse die 15 jaar in Amsterdam gewoond heeft, toch wel enigzins een afknapper. Vanwege de mooie beelden en kostuums toch nog een voldoende.

Christoph Waltz is een wat erg opvallende acteur - en dat is niet beslist een compliment of een goede eigenschap, maar eerder het gevaar dat hij door zijn aanwezigheid een film zover naar zich toetrekt dat het een negatieve lading krijgt. Zoals hier. En erger, Tom Hollander is ook zo’n acteur al is het misschien in iets mindere mate. Niettemin, in dit geval irriteert ook zijn aanwezigheid behoorlijk.

In contrast daarmee bijvoorbeeld Judi Dench, die in elke denkbare film kan rondlopen zonder onnodig de aandacht op te eisen. Toch een essentiele eigenschap voor een goede acteur, en Waltz en Hollander missen die kennelijk volledig. Terwijl, je verwacht het niet, zelfs een Cara Delevigne haar bijrolletje spelen kan zonder dat ze dat tot een reclamespot voor zichzelf maakt - wie haar herkend had mag het zeggen.

De film stelt verder narratief behoorlijk teleur met een gemakzuchtig romantisch plotje dat hoegenaamd niets met de titel van doen heeft. Jammer, misschien was daar iets interessanters over te vertellen geweest. De overdreven kostuums doen ook wat onwerkelijk aan, de zelfportretten van Rembrandt bijvoorbeeld doen toch geloven dat mensen er op hun doordeweeks een stuk gewoner bijliepen.

De vormgeving van Tulip Fever is uitzonderlijk geslaagd, want het oude Hollandse sfeertje wordt goed naar voren gebracht. Treffende locatiekeuzes met geloofwaardige details (ondanks dat Engeland werd gebruikt als Amsterdam) zorgen ervoor dat de sfeerzetting goed overkomt. Het acteerwerk is daarnaast netjes, maar weinig castleden slagen erin hun rollen te voorzien van kleur. Daar is vooral het scenario voor aan te kijken, dat veel personages voorziet van een nogal oubollige invulling en te complexe dialogen. De inhoud is daarnaast niet al te boeiend, met een gebrek aan sensatie en rechtvaardiging om dit verhaal naar het grote doek te brengen. De ontluikende romantiek tussen Alicia Vikander en Dane DeHaan rekt het verhaal vooral nodeloos uit, terwijl het juist een centraal element vormt om het verhaal te kunnen vertellen. Het maakt van deze film een opgave om uit te zitten en naar het einde toe zal je mogelijk serieus moeite moeten doen om hier iets uit te onthouden.