The Proposition (2005)

Kon de chemie tussen de acteurs ook niet helemaal terugvinden.. zeker mooie soundtrack (Nick Cave) en mooie beelden, maar verder een beetje dunnetjes. Geen uitschieter in het genre.

Verwarrend allicht. Niet alles (lees: vrijwel niks) wordt voor je uitgekauwd, maar alles in de film heeft een kloppend en logisch geheel qua verhaallijn. De keuzes van vooral Arthur and Charlie Burns zijn soms wat moeilijk te accepteren, maar dat moet je in de context van hun karakter zien. Charlie is een verward en angstig mens, levend in angst voor z'n jongere broertje, maar ook de liefde voor z'n oudere broer blijft intact. Wat te doen? Arthur is een savage, en zoals de film hint, een misantroop, met dat in je achterhoofd zijn de keuzes van hem al een stuk makkelijker te accepteren.

Interessante in Australië gesitueerde western. De film bevat prachtig geschoten beelden en heeft een intrigerende, naargeestige sfeer. Muziek van Nick Cave en Warren Ellis is prachtig, maar ik heb mijn twijfels over enkele momenten dat er daadwerkelijk tekst wordt gezongen. Juist de momenten waarin wel stemmen worden gebruikt, maar deze alleen maar een eind weg neuriën, zijn zoveel effectiever. Op audio-visueel gebied is vrijwel niks te klagen en ook de acteurs zijn briljant, maar je leeft werkelijk met niemand mee. Dat is een behoorlijke dooddoener voor een film waarbij men wel probeert om sympathie of empathie te creëren voor bepaalde karakters.

Meesterwerk op alle vlakken. De film heeft een ijzersterk, nihilistisch sfeertje dat constant op de oppervlakte broeit. Uitzichtloze mensen in een door god verlaten plek, waar buitensporig geweld de orde van de dag is. Iedereen ziet er ook vies en smerig uit, behalve Emily Watson, maar die is net zoals de andere personages net zo verrot van binnen. Het script en de muziek van Nick Cave is écht geweldig, met name in combinatie met de montage, die op precies de juiste momenten knipt. De zwartgallige sfeer wordt hiermee extra aangedikt waardoor je je eigenlijk constant ongemakkelijk voelt, net als de personages die in twijfel zijn over de keuzes die ze zullen moeten maken. Dan wil ik hier nog één scène aanhalen die de nihilistische, verrotte sfeer van de film in een enkele keer weergeeft:

die scène waar Charlie nog op zoek is naar zijn broer, vanuit het niets een speer in zijn borstkas geworpen krijgt, bloedend de dreigende aboriginals ziet staan, waarvan er één vervolgens zijn halve hoofd weggeblazen wordt en cut, scène voorbij.

Wow!

Mwah, er zitten best een paar leuke scenes tussen, dat moet ik toegeven. In de kern een interessant verhaal, maar de uitwerking is vrij saai rechttoerechtaan-werk met matig acteerwerk. De muziek van Cave is op zich best leuk, maar voegt hier weinig toe. Nee, ik had hier veel meer van gehoopt.

2,5* en dat is nog best gul.

Die scene die Mr_White beschrijft vond ik inderdaad ook een mooie scene, samen met het einde waren dat de hoogtepunten voor mij. Daar is ook alles mee gezegd.

Maar met dat dillemma tussen het vermoorden van zijn broer ja of nee werd totaal niks gedaan. Nee, voordat hij uberhaupt zijn oudere broer vind wordt hij doorboort door een speer en loopt hij er de rest van de film als een zombie bij..

walgelijke film die je geen western mag noemen.

Muziek deed pijn in mijn oren, en de film was geen moment spannend of boeiend.

als ik een o kon geven dat was dat mijn cijfer!!

Wat een ballen film zeg. Na 40 uber saaie minuten heb ik de film maar uit pure ellende uitgezet. Ik ben zeker fan van westerns maar hier gebeurde echt te weinig en zaten er veel te veel niets zeggende beelden in waardoor ik gewoon geen zin meer had om verder te kijken en dat gebeurt maar heel zelde --> 1,5*

Fuck, wat een deprimerende film....

Hij speelt zich af tijdens de pioniersdagen (eind 19e Eeuw...), toen Australia werd ingenomen door de Britten, die de Aboriginals genadeloos afslachtten.

De sfeer zit van in't begin juist, donker en deprimerend.

Voor deze film moet je sterk in je schoenen staan, want hij toont ons geen fraai beeld van de mensheid...

Ik kan me perfect voorstellen dat zonder onze technologische beschaving de Wereld er binnen de kortste keren terug uitziet zoals in deze film wordt getoond...

Thank God dat we in België leven, met onze computers, druk verkeer en stresserende jobs, alles lijkt me beter dan een leven zoals in die tijd !

De geromantiseerde versie die meestal wordt getoond van "de tijd van toen" is een leugen, een hersenspinsel, daar ben ik zeker van !

Ik geef hem 7/10, een aanrader voor filmfans.

En nu ga'k een gewone film bekijken, want ik heb geen zin om vannacht wakker te schrikken, badend in angstzweet ...

Vind deze film toch een beetje overschat. Had er veel meer van verwacht door de goede kritieken. De acteurs zijn hier niet op hun plaats vind ik en het geweld wordt volgens mij te expliciet getoond ( ala Peckinpah). Het verhaal verloopt soms ook traag ( te veel dode momenten).

Geweldig, wat een sfeer!!!

Tja, tis het allemaal net niet, he. Hoewel de muziek en beelden best mooi zijn, ontbreekt de inhoud. Blij vlagen zitten er best mooie scenes in, maar het is allemaal veel te dun om echt interessant te zijn. Bovendien balanceert de cinematografie nogal eens op het randje tussen kunst en kitsch waarbij het meer dan eens in de buurt komt van dat laatste.

Krappe 2.5 *

Op wat voor momenten vond je de cinematografie dan precies kitscherig overkomen?

Ik vond de hele film juist een lust voor het oog, bij geen een scène kreeg ik het idee dat het over the top was.

In aansluiting op de laatste spreker; inderdaad mooie scènes qua cinematografi die een lust voor het oog blijken te zijn, met aandacht voor detail. (In bad bijvoorbeeld, de druppels op haar rug).

Met het branden ging er iets niet goed, dus ik had geen ondertiteling. Nou is dat geknauw wat voor Engels doorging niet altijd even goed te volgen. (Charlie praat nogal eens binnensmonds), maar 'gelukkig' was de verhaallijn redelijk eendimensionaal, zoals je dat van een 'echte' western mag verwachten. Of is dit een vooringenomen stelling? Hoe dan ook: de film bleef boeien. Hier en daar werd geroepen dat het een nogal trage film zou zijn, maar daar had ik geen last van. Integendeel, de details maken het juist af. Ik weet even niet meer hoe ik een spoiler moet plaatsen dus lees de volgende regel even niet door, maar het zit 'm echt in de details. Wat te denken van de Abbo die zijn schoenen uitdoet en daarna letterlijk 'de beschaving' uitwandelt?

Het geweld is inderdaad redelijk buitensporig in mijn ogen en soms ook wat overdone en niet realistisch (de soldaten zonder hoofd).

De film voert je terug naar een tijdperk dat wij ons allang niet meer kunnen voorstellen. Ik kan me echter indenken dat het zo was. Zo rauw, puur en gericht op overleven.

de soundtrack is pure magic, werkt vresenlijk goed met de sfeervolle (landschaps)beelden.

harde film wel, maar alles in de juiste sfeer.

nice sfeer: beelden, geluid, mise-en-scene, acteerwerk. Helaas, zoals door meerdere mensen aangegeven, is het verhaal nogal ondoordacht. Motivaties lijken sferisch allemaal goed te kloppen, totdat je er een uurtje of 2 later nog is plottechnisch over gaat nadenken. Maar dat neemt niet weg dat dit een intrigrerende film is. Geen topper alleen. P.s. soundtrack is goeeeed.

Aardig sfeervolle film waarvan het scenario is geschreven door Nick Cave, die ook verantwoordelijk is voor de eveneens sfeervolle muziek.

Van begin tot eind laat deze film een ietswat sombere maar toch mooie indruk achter. Het acteerwerk van de gehele cast is prima en de soundtrack is, hoewel wat buitenspringend voor een western, bijzonder treffend. Verhaal is niet erg bijzonder, maar slaat door de sfeer en interessante personages toch meer dan voldoende aan.

Jammer en licht onbegrijpelijk aan deze film vind ik dat er erg veel wordt gericht op Captain Stanley, maar vooral ook zijn (saaie) vrouw. Waar de film daarmee naar toe wil, geen idee. Ik vond die lijn helemaal niet interessant en het zou veel doeltreffender zijn geweest als er wat meer diepgang op de rest van de personages werd gericht, en dan vooral Arthur Burns.

Tegenvaller. Het was allemaal wel mooi in beeld gebracht, maar ik vind deze film maar een rare combinatie van filosofie, mystiek en extreem geweld die niet goed mixt door het dunne verhaal.

Misschien is het iets persoonlijks en ben ik te veel gevormd door de western klassiekers, maar dat vind ik wel echt.

Jammer, want op zich is Australie wel een interessante setting voor een western. En sommige acteurs waren ook wel in orde, maar ik miste echt een goede uitwerking van de karakters en vaak was het ook niet helemaal duidelijk wat en hoe de situatie inhield.

Vond het een redelijke film. De actie die er in zat was goed en rauw, helaas was het geheel net iets te traag naar mijn idee wat de vaart behoorlijk uit de film haalde.

Muziek was mooi, maar naar mijn mening te veel!

Al met al toch zonder moeite uitgekeken.

Visueel schitterend, verbluffend gewelddadig en een goed en boeiend verhaal.

Een wat matig verhaal maar wel mooie beelden en goede acteer prestaties. Helaas net wat te weinig spanning.

Nou dan maar naar Australië .

Het beste zou zijn je colts omruilen voor een paar vliegenmeppers.

Overdreven geweldadige film die ik niet als western bestempel.

Het verhaal is goed ,maar komt er maar matig uit, mist overtuiging.

ik heb hem afgekeken, en op sommige stukken na, best wel in orde.

Erg sfeervolle broeierige Australische western!

De film heeft een behoorlijk deprimerende toon. Dat komt mede ook door de soundtrack, die niet bepaald vrolijk is, maar wel erg goed past bij de film en versterkt diverse scènes.

Guy Pearce vind ik ook een uitstekende acteur. Ik zie hem niet zo heel vaak spelen, maar in de films die ik met hem gezien heb, speelt hij bijna altijd overtuigend. Zo ook hier. Hij ziet er hier ook bijna letterlijk uit als een soort van kluizenaar met zijn lange haren en magere lichaam. Dan zie je al goed, dat iemand zijn best heeft gedaan om zich in te leven in zijn rol. Zijn personage is ook het meest interessante van de film. Het verhaaltje rondom Captain Stanley is trouwens niet zo bijster interessant, jammer dat daar soms wat te lang bij werd stilgestaan.

Maar wat deze film uiteindelijk echt bovengemiddeld goed maakt, is het soms echt prachtige camerawerk. De manier waarop sommige zaken vastgelegd worden is echt mooi, ook zien we daardoor niet direct de schoonheid van het Australische landschap wordt vastgelegd, maar juist de rauw en kilheid ervan. Het mooiste shot vond ik de scène, waarbij Pearce al rijdend op zijn paard door het nachtse landschap rijdt, de camera een laag standpunt heeft en je ziet hoe mooi de sterren aan de hemel staan. Die scène is pure filmkunst en maakt film kijken zo leuk.

Ja uiteindelijk is dit best een fijne western. Geen vrolijke film, maar dat hoeft ook niet altijd. Wel een bovengemiddelde en dat is uiteindelijk hetgeen wat telt.

3,5*

Film verdient uiteindelijk toch de volle 5*

Ik heb al veel westerns gezien, maar jammer genoeg is 3/4 totaal overgeromantiseerd en veel te tam. Ik ben altijd gelukkig als ze met een rauwe western op de proppen komen. The Proposition en de tv-serie Deadwood blijven in dit genre het beste wat ik al te zien heb gekregen.

Deze film komt ook nog het dichtst in de buurt van Cormac McCarthy's boek Blood Meridian. Als ze van dat boek een film willen maken stip ik John Hillcoat als de voornaamste keuze aan als regisseur.

Fijn dat je die vergelijking met Blood Meridian aantipt ASman, want daar ben ik het er helemaal eens. Hillcoat en Cave hebben dat boek volgens mij als leidraad gebruikt om de film op te baseren, die zachte poëtische teksten van Cave zouden zo van de hand van McCarthy kunnen komen. En Hillcoat heeft natuurlijk met The Road al laten zien dat hij McCarthy goed naar het witte scherm kan vertalen.

Blood Meridian is mijn favoriete boek

Gave film. In plaats van alleen maar close ups van zwijgzame koppen komen er hier woorden uit, en blijft het niet bij stoer poseren maar zijn ze het ook echt, vooral Arthur Burns. Jammer dat hij zo weinig aan bod komt, had wat mij betreft meer tijd in gestoken mogen worden. De Aboriginals geven het dat typisch Australische sfeertje mee, maar van Guy Pierce ben ik niet echt overdonderd.

Verder mooie beelden en inderdaad een erg goede soundtrack. Het verhaaltje mist wat impact maar is wel lekker straight forward en heeft aardige dialogen (iets te vaak poëtisch). Wat dat betreft en qua sfeer/muziek doet The Propisition precies dát wat ik hoopte en verwachtte bij True Grit.

Vooral een erg interessante film. Fantastische setting en een geweldig uitgangspunt. Dan sta je al met 1-0 voor. Die score wordt verder opgevoerd door het bij vlagen erg mooie camerawerk, de goede muziek en veel heel sterke scènes. Dat zijn veelal de gewelddadige scènes. Af en toe niet minder dan briljant zelfs. Er wordt erg nadrukkelijk gestreefd naar een rauw en compromisloos Peckinpah sfeertje, maar ja dat is eigenlijk wel geslaagd. Af en toe is de film zelfs poëtisch. Op basis van deze informatie zou je vermoeden dat we te maken hebben met een briljante film. Maar dat is niet zo. Hoe dat in godsnaam kan?

Ten eerste is het op papier leuke scenario van Cave helemaal niet goed uitgewerkt. Die wat opgedrongen poëtische sfeer komt niet uit de verf (hooguit op momenten). Maar het grootste manko is dat de personages niet goed uitgewerkt zijn. Een eventuele worsteling met het dilemma of ie nou zijn broer moet vermoorden of niet, blijft volledig uit. Het zwaartepunt ligt voor het grootste gedeelte bij die Captain Stanley, terwijl dat natuurlijk bij de broers had moeten liggen, die je dus amper leert kennen. Je hebt als kijker (ik althans) geen binding met de karakters en je aanschouwt het allemaal vrij afstandelijk.

En dat maakt het verschil tussen een briljante film en een zeer aardige film. Die Hillcoat had goud in handen en ook met een film als the Road (die ik verder wel ok vond) had een echt goede regisseur misschien meer gedaan. En dus maar 3,5 sterren. Op voorhand had ik dat een prima score gevonden gezien ik niet bepaald (hoge of lage) verwachtingen had, maar er lag een geniale film in het verschiet. 3,5 sterren dus.