Domino (2005)

!! Attentie geachte lezer. Er is een zaadfilm gesignaleerd !!!

De titel luidt "Domino". In deze film, die ik vanavond heb gezien in de sneak, wordt de hoofdrol vertolkt door Keira Knightley, die wanhopig van haar liefkleinmeisje imago af probeert te komen met een rol die net zo min bij haar past als de rol van Kerstman bij Leonardo diCaprio: PREMIEJAGER. Ze is in de hele film niet 1 seconde overtuigend. Niet 1. De andere acteurs zijn redelijk. Rourke is cool. Walken is droog maar overbodig.

Niet een veelbelovend uitgangspunt dus, maar mensen, het wordt nog erger. Tony Scott, die in de jaren 90 gave films zoals Crimson Tide, Days of Thunder en Enemy of the State maakte (zelfs de klassiekers Top Gun en True Romance), is het spoor de laatste jaren helemaal bijster en hanteert enkel nog WOESJ WOESJ shots en 5 verschillende kleurfilters per minuut. Van de plusminus 135 minuten is een kwartier realtime video, de andere twee uur is ofwel slomo of fastforward of reversed.

Ja, beste beeldbuiskinderen, ik hoor jullie denken: daar is niets mis mee. Nee inderdaad, er zijn een aantal films waarvoor dat werkt. Maar dat is alleen wanneer je film inhoud heeft en geloofwaardig is, en niet wanneer je een hol karkas probeert op te leuken met ADHD montage (mooie omschrijving, Goodfella).

Enige leuke aan de film zijn die negerinnen met al dat goud om hun nek, maar vooral de zelfspot van Ian Ziering en die andere 90210 dude, die sinds die serie eigenlijk best wel in een gat gevallen zijn. En daar spotten ze mee, hulde! Maar na bijna 135 minuten is ook daar de lol wel af. Deze film is ook nog eens VEEL en VEEL te lang.

1 ster.

Wat een druk, luidruchtig gedoe zeg . Ik mag toch hopen dat Scott een andere richting in gaat slaan.

Toegegeven, de film heeft soms aardige momenten (dat mag ook wel in dik 2 uur), maar over het algemeen is het gewoon een saaie videoclip. Het verhaal had best aardig kunnen zijn, mits er niet zo nadrukkelijk gezocht was naar 'hippe' shots.

En Knightley bakt er alwéér helemaal niks van . Wie gaat dat mens in hemelsnaam toch casten.

Het verhaal stelde geen ene reet voor en was behoorlijk saai, maar daar doelde ik niet op. Ik doelde op de quasi-hippe kleuren filtertjes, het flitsende camerawerk en de snelle montage. Was grotendeels niet echt nodig ter ondersteuning van het verhaal én het deed soms écht pijn aan m'n ogen, dus hoofdpijn.

Niet hoofdpijn omdat het zo saai was, maar hoofdpijn vanwege onnodig hip gedoe, dat op geen enkele manier bijdraagt aan het verhaal...

Opzich wel een vermakkelijke film, maar het duurde erg lang en het waren hele rommelige beelden!

Acteren van Keira vond ik dan wel weer goed.

3 sterren.

Ik vond deze film een vleugje "Natural Born Killers" hebben Een klein beetje dan. Goede film. Ik raak bij dit soort films met een dergelijke montage vaak het verhaal kwijt ( een leek en ik word oud) maar bij deze film had ik dat niet.

De ban is eindelijk gebroken.

Na 14 films eindelijk een film die boven de drie sterren uitkomt.

Tony Scott kan een hele hoop niet, spanning opbouwen lukt niet echt en van drama heeft hij geen enkele kaas gegeten. In Man of Fire had hij helaas deze skills wel nodig en daarom was de helft van de film kut. Gelukkig staat er nu een ander mannetje achter de schrijverstafel. En is het allemaal een stuk luchtiger. Waardoor Scott zich lekker kan bezig houden met wat hij wel kan. En dat is een lekkere snelle film maken met wat mooie/geinige shots.

Hier en daar trekt de film wat. 2 uur en 10 minuten zijn niet nodig voor een filmpje als dit. Maar overall is het erg vermakelijk. De Jerry Springer scène was super.

3.5*

Het lage gemiddelde heeft mij lang tegengehouden om deze film te gaan zien maar afgelopen week was het zover. Wat mij opviel is dat de film op sommige punten overeenkomt met True Romance. Een vrouwelijke voice over, die ook niet voor de poes is en veel gepraat over films.

Verder houden de vergelijkingen op, daar waar True Romance weet te ontroeren was deze film vooral een streling voor het oog. Al vanaf de openingscredits experimenteert Scott er lustig op los. Dit leidt tot tig verschillende muziekstijlen door elkaar heen gemixed en snelle, soms hyperactieve montage. Het kleurengebruik was fantastisch. Waar een Natural Born Killers kleurenfilters gescheiden gebruikt, worden vele kleuren hier door elkaar gemixed. De film werd mede darrdoor een groot visueel spektakel. Vooral de kleuren groen en geel komen goed uit de verf, zeker in contrast met het hemelsblauwe zwembad. Verder veel boeiende shots, waaronder de tripscène.

Het verhaal was ook niet onaardig, lekker chaotisch en bij vlagen grappig. Vooral de Chinegro scène. Repliek voor de zogenaamde professoren en geleerden die aan alles en iedereen een stempel toe moeten kennen. En tevens kinderen in hokjes plaatsen.

De scènes tussen Lucy Liu en Keira Knightley doen overbodig aan. Het zorgt eigenlijk alleen voor oponthoud en heeft geen meerwaarde. Wel leuk, hoe een puntenslijper een interessant object kan worden. Wat natuurlijk ook een subtiele hint kan zijn als zijnde dat het gesprek niet zo boeiend is.

Ik heb de film inmiddels 2x gezien en wat mij opviel was dat de montage nog wel wat heftiger had gemogen. Van het verhaal moet deze film het tenslotte niet hebben. Op basis daarvan zou dit gewoon voldoende zijn geweest. Nu een dikke 4*

Een film met een aparte stijl, dat valt altijd te waarderen. Zeker als Keira Knightley meespeelt, een van de mooiste vrouwen uit Hollywood.

Maar ik moet toch negatief worden; de film zelf blijft niet lang boeien. Het verhaal is warrig en de stijl slaat niet zo heel erg aan bij me. Keira past ook niet zo heel goed in het karakter Domino. Ze heeft daarvoor een te lief koppie en ze blijft me steeds herinerren aan Elisabeth Swann uit de Pirates films haha.

3*

Had hier best veel van verwacht omdat o.a. Keira Knightley en Mickey Rourke erin meespeelden, maar achteraf vond ik hem toch wat tegenvallen. De laatst genoemde doet het goed maar Keira Knightley vond ik behoorlijk tegenvallen (vooral haar accent was irritant (vooral toen ze zei "pat benatar" ging ik over mijn nek). Het verhaal was opzicht goed maar de verfilming ervan vond ik enigszins beroerd (was soms wat moeilijk te volgen als je er met het hoofd niet helemaal bij was). Het sprong van hak op de tak waardoor de film meer bestond uit losse onderdelen dan 1 vloeiende film.

Dankzij Mickey Rourke en het einde krijgt de film toch nog een voldoende. Maar het had stukken beter gekund.

Waar is de oude Tony Scott gebleven? Niet dat zijn vroegere films nu geweldig zijn, maar dat waren regelmatig wel bovengemiddelde goede actiefilms. Elke scene is zo'n beetje jammerlijk overgestileerd met al die ontelbare kleurfilters, idiote montage en camera gepruts. Het verhaal stelt weinig voor, maar is daarbij ook nog eens behoorlijk vervelend verteld.

Ik zal maar niet aan Man of Fire gaan beginnen....

Gisteren eerst TBS gezien en daarna (want opgenomen) deze.

Er is al veel negatiefs gezegd over 'Domino', waar ik me grotendeels bij aan moet sluiten. Trok ik dit stijltje al niet bij 'Man On Fire', hier voert Scott het echt te ver door. Te weinig rust, te weinig vertrouwen op verhaal, personages en sfeer en daardoor maar de stijl als overheersend ipv ondersteunend gebruiken. Niet bepaald mijn opvatting voor filmen. Ook de teksten in beeld (bijvoorbeeld van dialogen of personagenamen) werkten niet.

Prent deed me nog het meest denken aan Natural Born Killers zowel qua stijl (mitrailleur-editing, experimentatie met verschillende kleurfilters en stijlen) als qua inhoud (kritiek op op hol geslagen media). Maarja, ook inhoudelijk schiet het overal te kort. Simpel verhaaltje en uiterst irritante personages zorgen er niet voor dat het me ook maar ene drol interesseert wat er met hen gebeurt.

Film heeft uiteindelijk niks te zeggen. Teksten als:

werken alleen op de lachspieren.

Knightley levert verder één van de slechtste rollen af die ik de laatste tijd heb gezien. Lindo en Rourke spelen hun typische ding weer, dus daar valt ook al weinig te genieten. Walken lijkt misplaatst.

Film blaft uiteindelijk te veel maar bijt niet waardoor het geheel uiteindelijk behoorlijk overbodig is. Pure kwestie van smaak (zoals altijd). Zo zie ik veel van dit soort reviews bij bijvoorbeeld een 'Revolver', die ik wel geweldig vindt.

1,5

Graag wil ik de heren in Hollywood uitleggen hoe een cultfilm ontstaat. Je maakt een film, die niet al te succesvol aan de boxoffice is en brengt die dan (niet al te luidruchtig) uit op DVD. Laat hem daar een tijdje sudderen, tot diverse online websites hem oppikken.

Verder hoeft een filmmaatschappij niet te doen, de sites doen het rest van het werk. Het publiek (de DVD koper) zal de film dan kopen en via mond-op-mond reclame krijgt hij dan een cultstatus.

Hoe je het niet moet doen laat Domino zien. Zogenaamd hip camera-werk, Tarentino geweld en een blik cultacteurs alleen maakt van een drol als dit nog geen cultfilm.

Een slap verhaal (van de schrijver van Donnie Darko) moet de rest doen.

Nee, Hollywood kan en moet geen cultfilms maken, die ontstaan vanzelf!

1,5*

Beter dan Man on Fire, alle Tarantino's en een hoop andere zooi.

Lekker flitsend actie filmpje, dat soms net iets te hip (te flitsend) wil zijn. Vooral de vertelstructuur en het visuele plaatje bevielen mij wel. Verder wordt er prima geacteerd. Alleen de muziek was nogal wisselvallig, maar dat mag de pret niet drukken.

Goede 3.5*

Opnieuw weer een heerlijke film van Tony Scott. Die man is gewoon heer en meester in die over de toppe/ snelle/ grappige/ coole/ adrenalinekickende actiescenes en ook erg veel botte humor der tussen. Natuurlijk werd het ook maar eens tijd om Domino te zien, en ook daar was het weer raak. De film is flitsend snel en ADHDerig met al die beelden die je door mekaar te zien krijgt bij de voorstelling van de personages en enkele flashbacks en al die andere maffe dingen, met schokkende camera's en velen kleurfilters met daardoorheen commentaar van de personage. Dat doet me dan ook vaak denken aan Engelse Misdaadfilms en ook Kiss Kiss Bang Bang. Opzich is dat toch altijd wel heerlijk bij zo'n film waardoor je het niet echt meer serieus kan nemen. Domino is gewoon weer een lekkere film. Om te beginnen was Mickey Rourke weer lekker op gang en speelde toch erg leuk. Ook Ramirez in zijn debuutrol en natuurlijk de lekkere knightley. Wie ik al helemaal geweldig vond was die Afghaan. Verder vond ik die dikke negerin ook erg grappig en vooral in die Jerry Springer show met die Chinego en die Latinegro enz.

Met daarnaast een verhaal dat zo dun is als vloeipapier, maarja, daar kijk je de film ook niet voor. Het sarcasme zat er dik in en natuurlijk zitten er ook een paar heerlijke op zijn Tony Scotse actiescenes in. Vooral die actiescene aan het eind in die toren vond ik helemaal over de top met dat muziekje der door heen en dan die zelfmoordaanslag van die Afghaan. En ook vooral dat harde grapje met die remove the....... (Storing)....arm. (en tussen die storing door de telefoon hoorde natuurlijk te staan: ...the code on his..... hahaha.

Ook dat kleine rolletje van Tom Waits was mooi. (die je ook regelmatig door de film hoord zingen) Ook dat bijrolletje van Lucy Lui als agente was goed.

Gewoon weer een heerlijke film. Snap al die kritiek hierboven niet. Ook een aanrader voor de Tarantino fans en fans van Britse Misdaad.

4,5*

Wat een sfeer en actie echt vet.

Alleen soms te hyperactive.

aardig acteerwerk ook.

3,5 ster

Normaal ben ik geen actiefilm liefhebber maar deze film trekt mijn aandacht wel. Door de wat rommelig, visuele opmaak is het even wennen maar zorgt het er juist voor dat je geboeid blijft kijken. Verhaal is hier en daar wel lastig te volgen en de film duurt naar mijn mening iets te lang. Sterke, stoere rol van Keira Knightley, alleen dat gesmak telkens werd me af en toe te veel

Een verrassende film!

Coole film.

Flitsend, heftig, snel: zoals wel vaker bij Tony Scott is het style over substance, moet je dus van houden. Kan me wel voorstellen dat hier mensen gek van worden. Persoonlijk vond ik de stijl van Scott hier perfect tot z'n recht komen.

Verhaal leent zich er ook voor: een actie-thriller met een komische ondertoon, maar soms toch best wel hevig.

Keira Knightly is een verademing in deze film, dat ze niet in meer van deze prenten speelt?! Echt een tof personage zet ze hier neer! Geldt ook voor Rourke en Ramirez. Mannen op de rand van wet, maar die zich met zo'n flair voortbewegen dat je wel sympathie voor ze moet krijgen.

Waar het soms bij T. Scott aan mankeert is een goed verhaal. Wel, dat is hier niet het geval. Verhaal bleef boeiend tot op het einde.

Goeie muziek ook, die volledig in lijn ligt met wat je te zien krijgt.

Prima!

Raar maar waar: de dochter van acteur Laurence Harvey was één of ander overdreven non-conformistisch wijf dat haar rijkeluisleventje inruilde om een stoere premiejager te kunnen worden. Kotsmisselijk word ik van zulke ondankbare types!

Ondanks dit opmerkelijke verhaal is Tony Scott, de ongetelanteerde broer van Ridley, er niet in geslaagd om de prent Domino ook maar lichtjes vermakelijk te maken. Met lelijke kleurenfilters en een razendsnelle montage probeert hij een soort hallucinante trip ervaring te creëren, maar dit brengt enkel eentonigheid en barstende koppijn teweeg. Ook is het schrijnend om vast te stellen hoe Scott hopeloos poogt om Tarantino na te bootsen. De film staat bol van quasi-gevatte dialogen en excentrieke personages, die eigenlijk gewoon vervelend en voorspelbaar zijn.

Het hoofdpersonage zelf vormt waarschijnlijk nog het grootste probleem: de stoere Domino Harvey, 'een vrouw met ballen' zoals dat wel is genoemd wordt, krijgt geen psychologische uitdieping whatsoever, waardoor ze enkel leeghoofdig, arrogant, compulsief en sletterig overkomt. Haar sidekicks zijn om een paar te noemen één of andere narcistische Zuid-Amerikaanse flikker en een bende luidruchtige, stereotype negerinnen. Doordat de personages stuk voor stuk volstrekt onsympathiek zijn, is het als zwarte humor bedoelde geweld ordinair in plaats van vermakelijk. Het dieptepunt van de film komt dan ook wanneer die Zuid-Amerikaanse nicht een tevens onschuldige man zijn arm er afknalt, door een simpel misverstand. Anti-helden bestaan, maar de protagonisten in Domino zijn gewoon egoïstische losers die zich bij de minste frustratie gewelddadig afreageren op levenloze objecten.

Dit alles staat in het kader van een wel zeer zelfbewuste cooldoenerij. De nood om hip en onconventioneel te zijn, is hier zelfs nog meer merkbaar dan bij Tarantino of Rodriguez. Zo blaakt de film ook nog is van pretentie: in een overdreven uitleggerige voice-over kraamt Keira Knightley de meest inhoudsloze levenswijsheden uit. We worden bovendien nog eens overstelpt met een reeks zielige pseudo-metaforen, over vissen en munten. Op de koop toe is zelfs verhaaltechnisch de film een zootje: op een hyperkinetische wijze worden er voortdurend tijdsprongen gemaakt begeleid door flauwe visuele snufjes. Waarschijnlijk om het totaal gebrek aan een plot te verbergen.

Op elk vlak een totale mislukking. Zelfs de ietwat leuke Jerry Springer scène wordt door het hectische knip-en plakwerk verpest.

Drukke, maar zeker toffe film van Tony Scott. Domino kent een stel geweldige personages en gebruikt een simpel script als kapstok voor een hoop testosteron verhogende filmerij, wat voor het overgrote deel gewoon werkt. De balans tussen een wat luchtige aanpak en stoerdoenerij werkt op momenten wonderlijk. Erg jammer alleen dat de film net wat te lang duurt en vooral op het eind de sentimentele toer op gaat. Niet meteen waar je op zit te wachten bij een film als deze. Toch opmerkelijk dat een destijds 60-jarige Scott het voor elkaar krijgt wat een hoop jonge filmmakers niet voor elkaar krijgen: een stoere film produceren.

3,5*

Slechte film die visueel nogal lelijk is.

En dan niet visueel lelijk omdat de film "hoofdpijn" en "epilepsie" verwekkend zou zijn. Zo zou de film Crank dat ook allemaal zijn, maar daar voegen die beelden daadwerkelijk iets toe en zit er ook een stijl in. Nee, de film Domino heeft geen stijl en hier voegt het ook geen ene moer toe, het lijkt eerder iets te verbergen en in plaats van dat het iets verbergt, verbergt het de hele film. Tony Scott gooit zoveel mogelijk flitsen, filters, camera standpunten, montage en andere poespas over de film heen, zonder dat het maar enige doel heeft (behalve de film verbergen).

Over het acteerwerk in de film valt weinig te zeggen aangezien de acteurs haast geen kans kregen om te acteren, en het verhaal is er eentje uit duizenden. Het enigste pluspuntje is dat de film wel lekker hard is en maar weinig overlaat aan de censuur.

0,5* voor het bovenstaande zinnetje.

Onlangs heb ik deze film voor 1 € op de kop kunnen tikken. Hoewel ik niet erg opgetogen was over de film toen ik hem de eerste keer zag, dacht ik toch wel dat hij één euro zou waard zijn en heb ik hem toch maar gekocht.

Maar toch is de film me nu nog minder bevallen dan toen ik hem de eerste maal bekeek.

Dus verlaag ik m'n score toch nog eens met een halve ster.

Geinig flitsend filmpje. Leuke visuele drukte, niet altijd even geslaagd maar wel gedurfd, en dat wordt beloond (bij sommigen ook duidelijk niet). Keira vind ik eigenlijk altijd wel leuk spelen, heeft een bepaalde charme. Blik in de ogen. Dit keer een totaal ander werkje van wat ik van haar kostuum-drama's heb gezien. Leuk juist. Verder is de film lekker enthousiast en over the topp en voel je als kijker gewoon de plezier en vreugde die de makers bij dit werkje hebben gehad, plus het verhaal kijkt lekker weg (zeker eerste 20 minuutjes is het even inkomen). Jup, prima filmpje. Gedurfd en gedeeltelijk geslaagd, 3,5 ster

Ruwe productie met een gevaarlijk trio waar je liever niets mee te maken hebt. Vooral Domino ziet er erg onschuldig uit maar stiekem is ze best link met een goudvis op haar nek. De actie mocht van mij wel iets strakker door een zorgvuldigere montage en eventueel wat meer slowmotion want ik vond het hier en daar niet heel erg goed overkomen. Het is natuurlijk de stijl die Tony Scott gehanteerd heeft maar eigenlijk werd het nergens echt realistisch of indrukwekkend, als dat de bedoeling was. Ik bleef op een afstandje toekijken terwijl er met wat meer aandacht misschien wel een overtuigender resultaat bereikt had kunnen worden. Dit,dat,zus,zo, het is allemaal prima kijkvoer maar ik miste wat doorslaggevende elementen.

Stoelbever.

Domino is een hyperkinetisch gemonteerde actiefilm van de hand van Scott. De film over een groep premiejagers op jacht, is een audiovisueel pareltje dat menige kijker op zijn stoel zal doen beven. De goed werkende combinatie tussen de beeld en geluid doen vaak denken aan een extra lange videoclip. Door het hoge tempo, de vermakelijke karakters en een prettige dosis humor vliegen de twee uurtjes voorbij.

Geweldig.

Op alle vlakken matig. Zeker een half uur te lang. Warrig en irritant camerawerk. Veel 'eringeschreven' bekende sterren met overbodige bijrolletjes. Een script dat uitgaat als een nachtkaars en nergens origineel of vernieuwend is. De montage is gewoon ronduit slecht.

Niets voor mij, al is Kiera in deze film best wel een eye-candy.

Ben op zijn zachtst gezegd geen T. Scott fan. De man is ooit begonnen in de filmindustrie omdat zijn broer tegen hem had gezegd; als je voor mij komt werken rijd je binnen één jaar in een Ferrari. Als je met zo’n instelling aan je films begint, kan ik me ook voorstellen dat het emotie- en humorloze projecten worden. Dat is namelijk wel wat ik zo ongeveer van zijn films vind. Hebben veel van de films van zijn broer ook last van (maar ja die heeft nu eenmaal 3,5 meesterwerken gemaakt). T. Scott heeft mij nog nooit overtuigd met zijn nietszeggende actiefilms. Technisch zal het best knap zijn, maar wat heb je daar aan als het verder spuuglelijk is? Eigenlijk de enige goede film van hem is True Romance en heb altijd het idee gehad dat dit ondanks Scott is.

Heb tussen alle forse kritiek die Domino kreeg, op verschillende plekken gelezen dat dit een miskend meesterwerk is. Was toch wel benieuwd geworden. De fragmenten die ik ooit al eens zag, gaven mij trouwens weinig vertrouwen. Hippe montage moet vooral geen doel op zich worden. Er mankeert ook van alles aan de film. Het scenario kent problemen. Knightley is een prettige verschijning, maar compleet verkeerd gecast. Ik geloofde haar stoerdoenerij eigenlijk geen moment, terwijl Rourke die wel geloofwaardig is in zo’n rol veel te weinig te doen krijgt. Dat gedoe met die arm was te onzinnig voor woorden. Konden ze die code niet gewoon op een briefje schrijven? Vond de hele vertelstijl in retroperspectief (met de meest zinloze rol van Liu allertijden) ook niet werken.

Toch heeft de film iets. Vaak heb ik bij Scott het idee dat het allemaal heel flink gebracht is, maar als je nauwer kijkt, zie je eigenlijk dat alle risico’s zijn vermeden. Deze film is daar een prettige uitzondering op. Het eerste zinnetje redt de film al bijna. This is based on a True Story…. Sort off. Heerlijk. Vind die kijkersbindende teksten als waargebeurd verhaal verschrikkelijk. Juist omdat je niet weet zonder je er al te veel in te verdiepen wat er nu allemaal is bij verzonnen. Dit rechtvaardigt een hoop onzin in de film ogenblikkelijk voor mij. Bovendien is het gewoon een goede grap, na Fargo de beste grap in zijn soort. Verder heb ik inderdaad op momenten het idee gehad met een miskend meesterwerkje van doen te hebben gehad. Die scene waar ze met drugs op crashte en daaropvolgend met Tom Waits vond ik heerlijk ongrijpbaar. En zo wisselde mijn stemming tijdens de film. Af en toe zag ik erg mooie dingen en was ik sowieso best onder de indruk, om vervolgens weer bijna in slaap te vallen.

3 sterren. Ben benieuwd of deze film bij herziening 1 ster hoger of lager uitvalt. Kan me bijna niet voorstellen dat ie hierop blijft.

Tony Scott op zijn best. We hebben het Scott vaker zien doen in bijvoorbeeld Man on Fire en Deja Vu waar het eveneens uitstekend werkt, maar in geen enkele film lijkt het zo goed gebruikt als in Domino. Cinematografisch is de film weergaloos en Scott gooit dan ook alle remmen los.

Rourke, Ramirez en Kneightley zijn een perfect trio premiejagers en daarnaast ook behoorlijk bad-ass. De film heeft talloze karakters welke prima ingevuld worden door onder andere Liu en Christopher Walken in leuke bijrollen. Vooral laatstgenoemde steekt er boven uit.

Het plot is in tegenstelling tot Scotts andere, bekendere werk minder toegankelijk maar daarom niet minder vermakelijk. Goed opletten is een must maar nergens wordt het vervelend ingewikkeld.

Jammer dat de beste man niet meer leeft, want Scott is een van de betere in zijn vak.

4*

Over Domino Harvey was wel een interessanter verhaal te vertellen geweest, is mijn eerste gedachte. Iets diepgaands, emotioneels wellicht. Maar dat raakt volledig verloren in de krampachtige manier waarop er spektakel op spektakel gestapeld wordt. Ongeloofwaardig is het boven alles - en dat was nergens voor nodig, lijkt me.

Daarna komt de irritatie over de montage, de kleuren en de te overdreven hippe stijl. Waardoor het al verprutste verhaal nog eens een extra trap na krijgt. Triest - er staat toch een behoorlijke crew en cast klaar om er iets moois van te maken, maar dat komt er op geen enkele manier uit.

Niet best.

Gelezen dat veel (oudere) mensen zich stoorde aan de hippe montage, tja, vond het nou juist het beste aan de hele film. Het is wat Domino onderscheid van de doorsnee actiefilm namelijk.

Regelmatig visueel dus erg leuk; gave filters, mooie belichtingen en snelle, flitsende montage die vooral in de actiescenés erg goed tot zijn recht komt. Soundtrack is op zich best kut qua losse nummers, maar past eigenlijk juist wel bij de film.

Zeer jammer alleen zijn de pogingen die de film tot verhaal doet. Niet dat ik me per se zo erg heb geërgerd dat het verhaal slecht is, maar eerder dat er zoveel aandacht aan wordt besteed in een film als deze. Wat mij betreft had Scott het juist nog veel intenser en actiegerichter mogen maken en het banale drama-gedeelte gewoon mogen schrappen, totaal niet boeiend in deze film namelijk, mede door het zwakke acteerwerk. Zowel alle cast (behalve Knightley) bakt er eigenlijk weinig van, met als dieptepunt die rol van Choco.. ging echt helemaal nergens over. De lange speelduur helpt aan dit alles overigens ook niet mee.

Kortom, de actiescenés en de visuals zijn genieten, alleen moet je je dan wel regelmatig door totaal onboeiende ''verhalende'' scenes heen worstelen. Dat doet een film als Natural Born Killers dan toch een stuk beter. Desalniettemin wel een nipte voldoende. 2,5*.

Blits, levendig filmpje verpakt in veelal jachtig, swingend camerawerk, harde, felle kleuren en uitermate bedrijvige montage. Scott gooit visueel bijna alle remmen los, dit zal wat dat betreft z'n meest gedurfde worp zijn. Ik hou wel van zijn aanpak, probleem is alleen dat het gros van z'n films een ietwat vluchtige indruk achterlaten en daar ontkomt deze Domino ook niet aan.

Verhaaltje is maf genoeg om er iets leuks van te maken en vanaf sort of hoef je het niet meer serieus te nemen. Dan kan ik wel glimlachen om onzin als de muntjes en de goudvis. Wat warrig lijkt, lost zichzelf uiteindelijk vanzelf op. Jerry Springer, dat Beverly Hill 90210 gedoe, de First Ladies, Tom Waits die even langs komt lullen, allemaal best toffe ideetjes die prima werken.

De onderwaterkoepel is zelfs erg lollig en je wilt toch weten hoe die arm eraf is gegaan. Walken is lekker op dreef. Rourke en Ramirez, nou ja, oké, maar Knightley als stoere chick gaat er bij mij niet in en op ca. driekwart van de film is het ook wel zo'n beetje door z'n beste materiaal heen en raakt de puf er wat uit. Zo mist het toch weer wat stootkracht voor een échte knaller.