The Fountain (2006)

Ja die essays van Kobus en Beitel geven de film meer waarde en maken een herziening tot een must

Mooie film, met erg goed acteerwerk van Rachel Weisz. Een film die meer aandacht verdiende en zeker een oscarnominatie voor Rachel Weisz.

Ik vind deze poster persoonlijk ook wel iets hebben:

http://www.foxfilm.nl/content/fox_films/31835/images/fountain_large.jpg

Ik vind de vorige reacties met de intrepetaties erg interessant. Ik heb er namelijk een heel ander gevoel aan overgehouden. Ik had namelijk het gevoel dat deze film wil laten zien dat wij als mens teveel bezig zijn met dingen te verbeteren, te zoeken en misschien uiteindelijk te vinden. De hoofdpersoon is constant bezig met het zoeken naar een geneesmiddel voor zijn vrouw, uiteindelijk zul je zien dat de zoektocht voor niets is geweest, waardoor hij eigenlijk al die tijd beter met haar had kunnen doorbrengen. Hierom denk ik dat de bedoeling van de film is, dat we van het leven moeten proberen te genieten, al zijn de omstandigheden er soms niet naar.

Ook hier is de zoektocht naar het eeuwige leven een voorbeeld, de hoofdpersoon in de inca-tijd is ook op zoek naar het eeuwige leven en wijdt daar zijn leven ook aan. Op het moment dat hij het bijna dacht te hebben, bleek het toch niet te zijn wat hij ervan verwacht had, sterker nog, hij sterft...

Ik weet dat deze theorie lang niet zo diepgaand is als die van Beitel bijvoorbeeld, toch spreekt dit idee mij meer aan, hoewel dit natuurlijk ook niet alles verklaart. Ik zit namelijk nog steeds na te denken over wat de film nu precies wil zeggen met de tocht van de boom naar de stervende ster. Ik weet dat de boom de vrouwelijke hoofdrolspeelster voorstelt en dat dit haar laatste reis zal zijn, voordat ze volgens haar herboren wordt. Tommie neemt steeds stukjes van haar schors (wellicht karakter), om haar verhaal af te kunnen maken, zodat hij er ook eindelijk vrede mee kan hebben dat hij de dood niet in de hand heeft...

Hoe dan ook, ik vond het een geweldige film, magistrale muziek, geweldige beelden, een verhaal, die je kunt intrepeteren zoals je wilt, maar onmogelijk slecht kan worden genoemt en geweldig acteerwerk...

Tot nu toe de beste film die ik heb gezien denk ik....

5*

Dat is nou het briljante van The Fountain. Iedereen mag een andere interpretatie hebben van de gebeurtenissen, uiteindelijk komt het op ongeveer hetzelfde uit. Wat voor de één niet zo duidelijk is of niet zo relevant lijkt kan voor de ander juist de sleutel zijn tot de kern van het verhaal. Elke interpretatie is op z'n eigen manier mooi, en wat eerst een ontzettend persoonlijke emotionele reis is kan bij de volgende kijkbeurten een perfecte gelegenheid zijn om alles op een nét iets andere manier te zien. Ik denk dat deze film een lange levensduur te wachten staat.

Mij is intussen wel het één en ander ietsje duidelijker geworden:
Da Prophet, jouw woorden "Ik had namelijk het gevoel dat deze film wil laten zien dat wij als mens teveel bezig zijn met dingen te verbeteren, te zoeken en misschien uiteindelijk te vinden." maakten me wel iets duidelijk. Met name de laatste woorden maakten iets duidelijk over iets dat me altijd al wel dwarszat: dat Tommy uiteindelijk het serum wel vond toen Izzie dood was. Waarom vond hij het serum nou juist wel?

Het is me nu pas duidelijk dat we als mensen uiteindelijk wel ontdekkingen doen die het leven voor ons langer laten duren. Maar de zoektocht er naar toe kan, net zoals jij zegt Da Prophet, wel betekenen dat je datgene verliest dat je op die zoektocht brengt. Daarnaast zal elke uitvinding het leven aangenamer maken, maar de dood blijft onvermijdelijk.

Daarnaast krijgt het eten van de boomschors ook wat meer betekenis. Izzie is de basis geweest voor de boom, zij is daar onderdeel van. Via de boomschors wordt zij ook weer onderdeel van Tom, en samen worden ze weer herenigd in een andere vorm van leven.

Misschien past dit niet totaal bij hoe ik het in het begin heb ervaren, maar op deze manier blijft iedere rit door deze film fris en interessant. Mijn waardering voor deze film blijft maar stijgen.

Helemaal mee eens, dat is DE kwaliteit van deze film, die natuurlijk gepaard gaat met de uitstekende sfeer, muziek, acteerwerk en de beelden. Deze film laat alle intrepetaties toe, zonder dat de ene intrepetatie de ander kan uitsluiten, alles kan. Dat maakt deze film echt geweldig.

@Beitel, blij dat ik je beeld van de film toch enigzins heb kunnen beinvloeden net zoals jou post mijn beeld ook enigzins heeft beinvloed

ik heb net 45 minuten gezien, en tot nu toe snap ik er nog niks van

Bij deze film moet ik eigenlijk echt geen uitleg lezen. Ik vind het ook niet boeiend, ik vind dat deze film geen uitleg nodig heeft, hij is gewoon mooi zonder dat je alles probeert te snappen. Dus Love__x, je moet niet teveel proberen te snappen, en alles wordt wel duidelijk in het tweede deel. Probeer er gewoon van te genieten.

Wat een prachtige film. Ik ben het eens met Donnie dat ik hier geen uitleg voor nodig heb. Liefde raakt je, dat voel je, dat kun je niet uitleggen, dat hoeft ook niet. Als de beelden je het nog niet kunnen uitleggen, doet de muziek dat wel, want Clint Mansell overdreft zichzelf weer eens hoor, niet normaal. - Ik luister nu al 2 dagen intensief naar de soundtrack.

Ik kan hier ook wel mijn frustratie gaan uiten over het feit dat men DIT als saai durft te bestempelen, maar dat heeft geen nut. Ik snap het ook wel, maar ik persoonlijk kan zo'n puur verhaal toch moeilijk niet prachtig vinden.

Over de uitwerking ben ik ook vol lof, dit zijn nou special effects waar mijn bek van openvalt. Wat een cinematographie ook!

Verdient de volle 5*.

true lykathea. Ik snap die drang om alles te begrijpen ook niet helemaal. Het voelt gewoon lekker. Ik heb mijn eigen ideeen maar ik ga deze film niet helemaal lopen analyseren.

Een film die zichzelf helemaal uitlegt is hetzelfde als een een zanger die zingt welke akkoorden en ritmes de band speelt; hij houdt zich dan duidelijk met de verkeerde dingen bezig.

Het zijn juist de dingen die niet uitgelegd worden die een film mooi maken

prachtige film. van mij is het een van de mooiste die ik heb gezien.

qua verhaal, beeld, geluid en acteerprestaties(van Hackman en Weisz) Dikke 5*

Het mooie van de film is inderdaad dat het op een ander vlak werkt dan slechts een verhaal: de verbanden die je legt zijn altijd persoonlijk, dat is het briljante van de film.

Het analyseren ervan is naar mijn idee echter wel onderdeel van het genieten ervan, en het briljante. De film leidt je gedachten langs verschillende paden, maar jij beslist welk pad je ingaat. Dat maakt de film zo persoonlijk: er wordt briljant gebruik gemaakt van symboliek en metaforen. Ik analyseer het om alles een plaatsje te kunnen geven, om mijn gevoelens te kunnen plaatsen. Discussie over de betekenis van het verhaal zorgt daardoor telkens voor meer inzicht: het is evenveel voer voor je hersenen als voor je hart, en wanneer je de ervaring met anderen deelt leer je de film alleen maar meer te waarderen.

Ik had eigenlijk bij deze film toch echt een hoger gemiddelde verwacht. Ik dacht dat dit zeker top 250 materiaal zou worden.

Berichten verplaatst naar Film > Toplijsten en favorieten > top-lijsten (centraal topic)

Een goede film die je achterlaat met vraagtekens. Heb de film twee keer moeten zien om het verband tussen de drie verhalen te leggen. Al moet ik zeggen dat iedereen dat natuurlijk op zijn eigen wijze moet invullen.
De drie verhalen zijn voor mij eigenlijk geen drie verhalen, maar één verhaal. Het is één verhaal, dat ook nog eens wordt weergegeven vanaf haar en vanaf zijn beleving.
Haar beleving beschrijft zij in haar boek, waarin ze langzaam afscheid neemt van het leven. Spanje staat in deze symbool voor Izzy. Spanje wordt stukje bij beetje veroverd en staat op het punt om helemaal overgenomen te worden. Hierin beschrijft zij haar ziekte die langzaam maar zeker vreet aan haar leven. Terwijl zij op een bepaald punt de dood heeft geaccepteerd, blijft haar man zoeken naar een oplossing omdat hij het niet kan accepteren.

Het tweede verhaal(in de toekomst) staat symbool voor het onbewuste van haar man. Op een bepaald punt in de film wordt hij naast haar wakker, en fluistert in haar oor dat ze er bijna zijn. Dat wijst er op dat hij dat droomt, en onbewust haar dood niet kan accepteren.

Opmerkelijk hoe deze film constant balanceert tussen kunst en kitsch maar dat de balans toch elke keer weer naar kunst overslaat. Al is het soms maar net.

Prachtig ontroerend verhaal en prachtig mooi gefilmd. Meer kan ik er eigenlijk niet over zeggen, ik ben er stil van.

4,5*

Waardering van deze film na het nogmaals zien omhoog gedaan naar 5*. Het verhaal en de betekenis van deze film zijn voor mij onovertroffen.

Zag dat mensen deze film deprimerend vonden wat precies het tegenovergestelde voor mij was. Heeft natuurlijk ook met persoonlijke ervaringen en je kijk op sommige dingen te maken.

Eindelijk! Heb erg lang gewacht op deze film.

Ga morgen kijken of The Fountain binnen is gekomen bij de Moviemax!

zeer mooie film, zeker als je van mooie beelden houd! voor een verhaal als dit moet je wel open staan. niet iedereen zal het leuk vinden of begrijpen. maar ik denk ook dat mensen die het verhaal niet helemaal snappen wel de gevoelens op pikken die de film probeerd over te brengen. goeie acteurs, zeer mooie beelden met een niet echt voor iedereen begrijpelijk verhaal. wel de moeite waard! knappe film! een dikke 4*

http://www.youtube.com/watch?v=c5Mry8RhBJM

radio interview met hugh jackman, rachel weisz en darren aronofsky..

helpt misschien de film beter te begrijpen..

interview is trouwens in drie delen..

wat een super mooie film btw...blijft ijzersterk!!

het is een prachtige film. zeer poetische beeldtaal. goede acteurs. zeer mooie muziek.

Enigzins bevreesd begon ik aan The Fountain. Op basis van de twee eerdere films van Aronofski moets dit welhaast een meesterwerk worden. Dat werd het helaas nog niet. Maar het is zeker een hele mooie poetische film. Zelden heb ik in een film de treurnis zo sterk gevoeld, helaas waren die scenes te sporadisch. De verhalen in het verleden en de toekomst deden mij te weinig. Als geheel was het zeker een mooie en bijzondere kijkervaring. Aronofski blijkt wederom een uitzonderlijk regisseur wiens filmzich laten kijken als een symfonie met tal van zich herhalende leidmotiefjes en een cresendo op het eind.

De Tweede van Aronofski (De Tragische) blijft voorlopig zijn magnum opus. Voor nu 4* voor zijn Derde (De Romantische) met kans op verhoging nu het (te) hoge verwachtingspatroon is geslecht.

Bij mij is het 1. Pi 2. The Fountain 3. Requiem for a Dream

Ik had het gevoel dat hier veel meer had kunnen in zitten, er zit een mooi verhaal in en sterke scènes, helaas worden die teveel afgewisseld met scènes die niks toevoegen aan het verhaal. Vooral de stukjes over het verleden blijven voor mij een mysterie en ik snap ook de bedoeling ervan niet. zoals ik het zie is het ook alles uit haar boek vermengd met werkelijkehid wat we zien, en de strijd van de man om haar te redden, ook als het al te laat isHet hele gedoe met de boom en de ster, daarvan begreep ik de bedoeling wel maar het was soms toch te lang uitgerekt, ik begrijp dat mensen het saai vonden.
Ik hoef een film niet helemaal niet begrijpen maar het moet me wel blijven raken, en daarin slaagt deze toch niet genoeg
3*

Kom, kom... Ik ken weinig films die zo plat, drammend en doorzichtig zijn als deze nieuwe film van Aronofsky.

Ik heb ook een hele vreemde kijkervaring gehad: vol bewondering voor de prachtige visuals en effecten, erg genoten van de prachtige soundtrack (op wat bombastische momentjes na), maar tegelijkertijd enorm verbaasd over het totale gebrek aan inhoud. De film is plat, de karakters zijn leeg, de emoties opgelegd, de plot doorzichtig en de New Age rommel/metaforen werkten me letterlijk op de lachspieren. Aronofsky behandelt de volwassen thema's op een onvolwassen manier en daardoor kreeg ie geen greintje emotie uit me. Ik voelde niets en in plaats daarvan kreeg ik (onbedoeld) humor voorgeschoteld. Hugh Jackman's schaduw die in een prachtig shot, kung fu beoefent voor een sterrenachtergrond... Pure camp! Alleen bedoelde Aronofsky dit serieus. Ik kan hier weinig mee.

Excuses naar de hoogstemmers toe, maar ik vind dit enkel schitterend vormgegeven troep. Omdat ik niet om de schitterende visuals en dito muziek heen kan geef ik 2*, anders was het zeker op een 0,5* uitgekomen.

Take a break.

Ach ergens heeft Ramon K wel een punt. de boom scenes en de maja scenes konden mij ook allerminst overtuigen. Al kom ik wel een stuk hoger uit.