Punch-Drunk Love (2002)

Heeel anders dan ik had verwacht! (wel in positieve zin)

De film is, vooral in het begin, erg vreemd. daar hou ik wel van

Adam Sandler is inderdaad niet het type acteur dat je in deze film zou verwachten, maar ik vind dat ie een mooie rol heeft neergezet. There Will Be Blood is natuurlijk ook al een erg sterke film van Paul Thomas Anderson, Magnolia moet ik nog steeds kijken (al weet ik eigenlijk al dat ik die goed ga vinden). Ben benieuwd naar de andere films van deze regisseur!

Prachtig klein filmpje. Oprecht neergezet door de acteurs met hier en daar scheuten humor. Iets te kort alleen, de personages hadden iets meer uitgediept mogen worden.

Flinke tegenvaller.

Voor mijn tweede PT Anderson had ik redelijk hoge verwachtingen, door zijn prachtwerk 'Magnolia', maar hier vond ik vrij weinig aan. Adam Sandler, die normaal alleen in 13-in-een-dozijn-komedies speelt, heeft ook hier de hoofdrol, en hij doet het zeker beter dan in de komedies, maar een echt sterke rol vond ik het niet. Zijn personage was natuurlijk erg triest, en soms voel je wel met hem mee (zoals bij z'n zussen), maar op een gegeven moment is het wel weer mooi geweest. Emily Watson's personage was ook niet helemaal overtuigend. Nog een tegenvaller was dat Philip Seymour Hoffman's rol zo klein was, wel een leuke rol trouwens. Waar het verhaal dan uiteindelijk heen gaat, was ook alles behalve boeiend. Op visueel gebied was het een afwisseling van prima(de ontmoeting in Hawaii was erg mooi zelfs) en vervelend (vaak overbelicht of gewoon raar kleurgebruik). De humor lag mij ook niet zo, een paar grappige momenten maar over het algemeen flauw. En die muziek erbij paste er totaal niet bij, het maakte de film erg druk en irritant.

2*

Ik heb 'm op tv gezien in 4:3, is het eigenlijk breedbeeld en zijn de randen er van af gesneden, of is dit de originele versie?

dat heb ik meer gehoord! dat kan ook makkelijk denk ik. miss heb ik een te beperkt beeld van sandler: maar hij spreekt me niet aan de films die ik hem gezien met hem. heb punch-drunk love pgenomen, dus zal het zien. ben wel benieuwd.

Dat is een enorme verkrachting van dit visuele meesterwerk.

Dit is toch heel stiekem wel een klein meesterwerkje vind ik. Ik baalde er ongelofelijk van dat ze de film in 4:3 hebben uitgezonden. Gedurende de hele film had ik de neiging om iemand van RTL in zijn gezicht te slaan voor deze visuele verkrachting. Ik kan niet eens beschrijven hoe apart/bijzonder dit filmpje is. Het begint bij het sterke en ongewone script, de ADHD-geluidjes en de mooie regie. De scene waarin zijn zus (of zusje) Watsom meeneemt naar zijn werk is echt meesterlijk, een totaal claustrofobische ADHD-trip waar ik het benauwd van kreeg. En van die oplichters kreeg ik gewoon een hoge hartslag (adrenaline-kick), heel erg sterk opgebouwd. Ik vond Sandler erg goed, van alle films die ik van hem heb gezien vond ik hem in deze film het beste.

Waarom heb ik me laten misleiden door de titel, poster, en sandler en de voor mij destijds onbekende watson?

Wat een verrassing, deze film! Goede muziek, goeie acteurs.

Sandler is idd ok hier! Wat is-ie naïef, maar dat maakt ie op het eind helemaal goed. En Hoffman, I love him!

En de dialogen dan, geniaal! Barry:It really looks like Hawaii here.


Geweldig dat die 2 mensen elkaar gevonden hebben!

Weer een film met 4 *


Idd raar waarin het formaat, maar je kan je er aan storen, of niet....

Interessant verhaal en - film.

Wat mij het meeste bij blijft is de moraal: hoe sterk maakt de liefde.

Het plot schrijft een gedrag voor waarbij ik de acteur Dustin Hofman beter bij de rol van Barry vind passen, maar Sandler heeft er toch een redelijke invulling aan gegeven.

Ik vond het jammer dat de zussen zo karikaturaal werden neergezet. Iets minder zwart/wit had gekund. Daardoor zou het geheel winnen aan realiteitsgehalte en herkenbaarheid.

De muziek vond ik af en toe storend. Het schijnt dat die amerikanen toch maar aan het idee kunnen wennen dat stiltes soms beter werken dan muziek.

Beslist een plus vond ik de komische momenten in de film. De hele reis die hij maakte met de telefoonhoorn in zijn hand, of het telefoongesprek terwijl er een muziekband langs trekt......hilarische momenten.

3,5

Dus het is eigenlijk breedbeeld? Dacht ik al, want vaak waren mensen maar half te zien en zo. Maar een visueel meesterwerk? Wat felle kleurtjes gebruiken en...?

...mise-en-scène, camerawerk, editing.

De Trommel-geluiden zijn erg vervelend, en echt geweldig vond ik de film al zowieso niet.. Toch was Adam Sandler wel leuk in zijn rol, en Emily Watson ook.

Zowat alles eigenlijk. Elk shot is een lust voor het oog, dit is visueel veruit de meest opvallende film in het repertoire van Paul Thomas Anderson. En idd, flink verkracht door 4:3. Het viel mij meteen op.

Tegenvallertje van een van mijn favoriete regisseurs.

Vooral het plot stelde erg weinig voor. Het personage van Sandler is opzich best interessant en Sandler speelt hier zeker zijn beste rol maar die hele romance wist me totaal niet te boeien. Komt ook zeker door Emily Watson en haar superduffe personage.

Regie is wat anders dan we van Anderson gewend zijn. Vooral leuk hoe hij met kleur omspringt in de film. Lijkt wel of er in elk shot weer allemaal kleuren voorzichtig naar binnen sluipen. Camerawerk was ook zeer aardig maar heb me toch wel wat gestoord aan de muziek.

Film die toch wel 3* verdient maar ben toch wel wat teleurgesteld...

ik ook, vandaar dat ik er nog een halfje afdoe...

het personage van sandler is bij vlagen erg grappig, vooral dat stuk met die "onbreekbare steel" en al zijn woedeaanvallen

maar verder vond ik het eigenlijk maar een duf verhaaltje, de romance is een van de stijfste die ik ooit in een film heb gezien, dat komt vooral idd door die ongeloofelijk irritante vrouw die zo raar doet dat ik me afvraag of ze niet lichtelijk geshuffeld is. verder heb je dan nog die vreselijke muziek die maar doorgaat, en doorgaat, en doorgaat, en doorgaat.

2,5* met een flinke neiging tot verlagen naar 2*

Tot mijn verbazing bleef deze flauwe film enigszins boeien. Waarschijnlijk speelt de geringe duur van de film hierbij een rol. Bij Barry had ik steeds het gevoel dat werkelijk alles in zijn leven mislukt. Ik vond het dan ook niet geloofwaardig dat iemand verliefd wordt op hem. Mijn verklaring is, dat zij waarschijnlijk ook flink gestoord is. Zo zei ze op Hawaï dat ze dankzij hem eindelijk eens uit haar hotelkamer is gekomen. Ze zal dus op zoek zijn naar een soort steunpilaar. Niet echt romantisch in mijn optiek.
Toch nog tweeënhalve ster vanwege de absurdistische elementen en de soms aardige pogingen tot humor zoals de sekslijnformaliteiten.

2,5*

óf alleen zijn óf samen niet-romantisch zijn....

en daar komt bij dat 2 'mislukte' mensen samen juist wél romantisch kunnen zijn. miss omdat ze elkaar snappen, herkennen in elkaar. je hoeft je niet beter/minder voor te doen.

zo even een gedachte mijnerzijds op deze zondagmorgen.

Echt een hele aparte film. In het begin moet je er echt wel even inkomen hoor. Het karakter Barry is heel bizar maar je herkent in hem verschillende vervelende eigenschappen in mensen die je in je eigen omgeving of in de media of misschien zelf bij jezelf soms best herkent. Natuurlijk wel in mindere mate. Dat vond ik wel een heel sterk punt aan deze film.

Een keer een niet zo sympatiek hoofdpersoon is eigenlijk wel eens verfrissend. Ik heb een keer niet meegeleefd toen hij werd bedreigd door die broers en de telefoondame. Ik moest er eigenlijk best om lachen terwijl je het bij een sympatiek persoon best een beetje zielig vind.

Het is voor het eerst dat ik een pluim geef aan Adam Sandler. Ik vond hem echt een sterke rol neerzetten. Helaas heb ik dit hierna niet meer van hem gezien. Hij zet vaak steeds dezelfde rol neer en behoorlijk middelmatig. Met deze film laat hij wel zien dat hij dus toch kan acteren.

Een minpunt vond ik dat er af en toe hinderlijke achtergrondmuziek of achtergrongeluiden waren. Bijvoorbeeld toen Barry zijn vriendin voor het eerst ontmoette was er zulk irritant drumgeluid op de achtergrond. Dat vond ik wat minder.

Je moet er even doorheen prikken maar het is echt wel een leuke film om naar te kijken. In ieder geval geen dertien in een dozijn film.

Dat kan zeker. Maar de basis moet wel zijn dat ze elkaar lief vinden, en niet een steunpilaar zoeken om zich staande te houden in deze harde wereld. In de film was ik niet helemaal overtuigd van de oprechtheid van de liefde van de (gestoorde) dame.

Maar ach, wat weet ik van de liefde. Misschien zie ik de mooiste love story ever over het hoofd.

Ooh dat klinkt wel heel dramatisch, ik zeg niets over wat jij van de liefde weet

Mmijn inziens is die liefde er wel. herken je deze intieme scene nog? quote van IMDb:
Barry: I'm lookin' at your face and I just wanna smash it. I just wanna fuckin' smash it with a sledgehammer and squeeze it. You're so pretty.
Lena: I want to chew your face, and I want to scoop out your eyes and I want to eat them and chew them and suck on them.
[pause]
Barry: OK. This is funny. This is nice.

Nou, het is iig geen geijkte romance. Maar als jij dat gevoel hebt, dan is nog altijd jouw gevoel.

Dat was het wel weer!

Ik vond deze scène niet echt romantisch, zelfs een beetje griezelig, alsof er achter deze ogenschijnlijk onschuldige woorden een zekere waanzin schuilgaat.
Wat ook nog kan: een love story tussen twee redelijk geflipte mensen kan heel romantisch zijn in hun beleving, maar is niet altijd fijn om naar te kijken. Ik begrijp wel dat sommigen het aandoenlijk vinden, maar zo beleefde ik het niet.
Misschien is het zoiets als de romance tussen twee vliegen, die wil ik ook liever niet zien. Of tussen bepaalde spinnen, waarbij na de daad het vrouwtje delen van het mannetje daadwerkelijk opvreet.

De romance in deze film heeft iets dierlijks, iets instinctiefs, waarbij het ook gaat om overleven omdat ze zich in hun eentje niet staande kunnen houden.

Bij nader inzien is de film interessanter dan ik aanvankelijk vermoedde..!

@Fuentes: ik snap wel wat je bedoelt, maar ik voelde het niet zo.

Ben je nu een halve punt omhoog gegaan?! goed ja! Interessante film he

Veel te vaag om hoger te krijgen.Wel een bijzonder prettige sandler eindelijk. Ook de onderkoeldheid en onnozelheid is mooi, maar in totaal is het toch echt te lang niks. ik zou eigenlijk 3.25 willen geven. (mooiste scene is die tussen sandler en hofman).

De absolute onverklaarbaarheid van zowat iedereens gedrag zou het sterke punt moeten zijn maar is ook meteen zijn zwakte

Hoezo onverklaarbaar gedrag? Adam Sandler komt uit een groot gezin, waar de frustraties geregeld hoog op moeten zijn gelopen, waardoor zijn zussen stuk voor stuk min of meer chagrijnige feeksen zijn geworden en Sandlers zelfvertrouwen compleet is weggevaagd, uiteindelijk maar troost zoeken in enige neuroses. De achtergrond van Watsons personage kennen we niet echt, maar het mag duidelijk zijn dat ze een zwak heeft voor ietwat vervreemde types en dat ze gewoon liefde zoekt. Ik vond het gedrag van de personages juist vrij eenvoudig te verklaren, en ze staken dan ook allemaal stuk voor stuk prima in elkaar.

Welnee. Heel dat bedrijf van sandler en zijn personeel dat maar wat rondhangt, dat telefoonbedrijf dat maar wat doet, die zussen die dan weer aardig dan weer niet zijn, die watson die zo gek als een deur is.. Het doet allemaal maar wat zonder reden. Kijk dat sandler totaal mesjokke wordt van zijn zussen dat snap ik.

Dat het telefoonbedrijf maar wat doet, vind ik niet gek: 't waren een stelletje overmoedige amateurs die opereerden vanuit het achterkamertje van een matrassenwinkel, of iets dergelijks. Van de andere personages zou ik het niet meer zo heel zeker kunnen zeggen; daarvoor ligt de film niet meer vers genoeg in mijn geheugen. Ik kan me in ieder geval niet herinneren dat ik iets tegen ben gekomen dat ik zo onlogisch vond dat het me begon te storen, maar daar verschillen wij blijkbaar dus van mening over.

Onlogisch is niet, de personages worden gewoon neergesmakt en doen maar wat, dat bedoel ik. Tis niet echt onlogisch, alleen t lijkt dus een beetje toevalsgebeuren allemaal. Zonder begin of eind.

Wat een geweldige film dit!!

Ik heb een vaak erg hard moeten lachen. Ook is het een mooi verhaal.

Zeer mooi opgenomen, mooie sfeer en goed geacteerd (Sandler is geweldig! niet de standaard 'Sandler-rol')

Ik was verrast! Flinke aanrader!

Inderdaad een erg goede film, een typische sfeer, maar ook op sommige momenten erg grappig. Sandler in de rol van een man met zoveel zussen, die zich allemaal om hem bekommeren, maar hem, of eigenlijk zijn personage alleen maar blokkeerd, en daarbij de onbeholpenheid in de "romance", welke toch best wel grappig is.

Ik weet niet precies wat ik van deze film moet vinden.

Mijn algemene ervaring over Punch-Drunk Love is vreemd, maar wel lekker vreemd.

Niks is standaard aan dit werkje, de personages, het gebruik van de camera, de muziekscore.

Alles is vreemd, maar om de 1 of andere reden klopt het allemaal.

Nergens is het rare, innovatieve gebruik van de personages, kleuren, camerahoeken en achtergrondmuziek storend.

Daarbij is Sandler echt in topvorm als verlegen man die ze niet allemaal 100% op een rijtje heeft.

Tel daarbij de degelijke rol van Emily Watson erbij op en je hebt een oordegelijke romantische komedie die het beste combineert van beide kanten.

Nergens wordt het te sentimenteel, er zitten goede grappen in, maar nergens te veel dat je overdaad aan grappen krijgt.

Het is allemaal precies goed.

Zeer leuk om is een keer gezien te hebben en ik zal hem zeker nog wel vaker kijken.

Vreemd, maar wel lekker

4*