Punch-Drunk Love (2002)

Na alle goede recencies hier nog eens goed gelezen te hebben kreeg ik enorme zin om de film te gaan kijken. Dat heb ik gedaan en ik moet zeggen dat ik weer eens erg verrast werd. Adam Sandler speelt hier samen met Reign over Me zijn beste rol in (en Happy Gilmore is ook een leuke rol van hem) Ik had hem eerst op nr. 10 staan in mijn top 10, hij is toen gestegen naar 7, toen naar 4 en na deze kijkbeurt was ik zo vreselijk verrast dat ik hem verhoog naar nr. 1 maar ik vind hem eigenlijk even goed als nummertje 2 (ROM). Een van de beste films ooit gezien in mijn ogen en ook een hele apparte film, dat maakt hem juist zo goed .

Na Magnolia wou ik meteen meer zin van deze regisseur. Iemand gaf me dan ook meteen There Will Be Blood mee en deze Punch-Drunk Love en weer wist Anderson me te verrassen: Het is allemaal zo speciaal en laat een bevredigend gevoel achter. Vooral de kleurenpanorama's die tussendoor in beeld komen waren prachtig. Het grootte probleem van deze film is misschien dat het verhaal allemaal wat te dun is, dat zie je ook een het einde opeens stopt het, zonder enige aanleiding. maar toch blijft het boeien mede ook door het juiste tempo. Soit weer een leuke ervaring rijker met deze Punch-Drunk Love ook mede dankzij een schitterende Sandler

****

Merkwaardige film. Na het zien van Magnolia en recentelijk het magistrale There Will Be Blood ben ik op zoek gegaan naar de overige films van Paul Thomas Anderson. Boogie Nights en Punch-Drunk Love dus, vanavond geheel willekeurig voor laatstgenoemde gekozen.

De lang uitgerekte shots en de typsiche muziek deden me al gauw aan There Will Be Blood denken. Tevens zie ik een gelijkenis tussen de uitgesproken karakters van de hoofdpersonen. Maar dat terzijde.

De film begint sterk, met een reeks aan schitterend in beeld gebrachte scènes die de eigenaardigheid van het karakter van de hoofdpersoon vroeg in de film benadrukken. Barry's onzekerheid en zijn neurotische gedrag worden prachtig in beeld gebracht. Zijn driftbuien als gevolg hiervan illustreren op passende wijze de puinhoop in zijn hoofd. De relatie die Barry en Lena opbouwen is oprecht en geloofwaardig, iets dat tegenwoordig nog maar zeer zeldzaam zo mooi in beeld wordt gebracht. De casting is uitstekend, met een leuke rol van Hoffman. Deze moet ik snel herzien om een definitief oordeel te kunnen vellen.

4,5*

Geen zak aan.

Vantevoren dacht ik dat het twee kanten op kon gaan, of heel goed of heel slecht een midden weg zou er niet zijn vermoedde ik. Dat idee bleek juist en helaas voor mij ging het de slechte kant op, want ik kijk liever een goede film natuurlijk.

Vooral veel wannabe grappig doen, wannabe origineel zijn, irritante muziek, vervelende personages en slecht plot. Veel soorten humor kan ik waarderen, maar hier kon ik echt niks mee. Dan wil PTA ook nog even wat 'vernieuwende' elementen zoals die boys in hun pick-up in de film gooien

Sandler speelt matig, maar Emily Watson is echt een ramp.. net als het irritante liefdesgedoe tussen de twee

Het camera werk (shots) was misschien het enige pluspunt, maar echt bijzonder is dit ook niet. Kon hier niet zoveel mee. Hopelijk wordt Boogie Nights beter

1.0*

Opzet geslaagd: punch- drunk love it is!
Het bizarre, naïeve maar vooral ook charmante personage van Sandler roept gevoelens van plaatsvervangende schaamte en tegelijkertijd medeleven op. Knappe vertolking.

Watson zie ik niet graag spelen maar is uitermate geschikt voor de rol van Lena. Wel mooi hoe ze ondanks de vreemde trekjes van Barry toch voor hem blijft kiezen, ze ziet daar echt dwars doorheen.

Naast de love-story zijn ook de zijsprongetjes de pudding en call girl service in de film wel leuk.

Ik geef hem 3,5*

Prachtige film

De verschillende kleuren waren het eerste wat me opviel in de film, en dat was al onmiddelijk een pluspunt. En tijdens de ontmoeting op Hawaï wordt dat nog eens extra in de verf gezet, prachtig!
Wanneer Barry problemen blijft opstapelen kreeg ik toch te doen met hem, goed geacteerd van Sandler dus, heel goed zelfs. Emily Watson daarentegen vond ik veel minder goed, zij verdween in de schaduw van Sandler. Maar toch maakte dat de film niet minder goed. Dit is nu eens een film die ik 'kunst' zou kunnen noemen. Het hele plaatje is enorm verfrissend en het klopt helemaal.

gaat egt helemaal nergens over

Heerlijke, soms best vreemde, romcom met een prima Sandler.

Tsja, het begin van de film was toch wel even wennen. Dit was erg bizar en het had bijna niks te maken met het verhaal. Een auto crasht, er wordt een mini piano op bij Sandler op de stoep gezet en die neemt hij uiteindelijk mee naar binnen... Huh!? Maar daarna wordt het een zeer genietbaar filmpje.

Sandler doet het uitstekend als Barry Egan, een simpele ziel met een hart van goud. Hij bedoelt alles goed maar het komt er altijd net op de verkeerde manier uit. En zijn vijf zussen helpen hem er niet bepaald mee om zijn leven wat beter te maken. Hij wordt enorm gekleineerd en daardoor raakt hij enorm gefrustreerd, iets wat zijn zussen niet begrijpen maar de kijker doet dat al te goed. Prachtig is die scène in het restaurant, wanneer Watson het heeft over het gevalletje met de hamer toen hij klein was. Het moment dat hij heel dat toilet aan gort slaat is echt zo leuk. En Barry krijgt zo nog een aantal erg vervelende problemen. Als kijker krijg je enorm veel medelijden met die arme Barry, het is gewoon pijnlijk om te zien hoe hij in de ene genante situatie en de andere terecht komt. Sandler speelt hier daarnaast ook zo aandoenlijk die onzekere Barry dat je nog meer met hem gaat meeleven. Maar gelukkig is Punch-Drunk Loveniet alleen maar zielig en dramatisch. Er is nog genoeg overtuigende romantiek en fantastische humor. De liefde is tussen Sandler en Watson is erg mooi en geeft je echt een goed gevoel. Vooral omdat je het zo fijn vindt voor Barry. Maar de humor is het beste van de hele film. Ik heb meerdere malen dubbel gelegen en tijdens een scène (de "I wanna smash your face" scène) heb ik even de pauzeknop ingedrukt omdat ik niet meer bij kon komen van het lachen. En het is allemaal heel zielig maar aan het einde heb je een heel fijn gevoel over de film. Vooral het moment wanneer Barry zich afreageert op de vier broers in plaats van op meubels, toiletten enz. gaf me een super goed gevoel.

De muziek vond ik soms wat vervelend, met al die tikjes en piepjes, het leidde me nogal af. Het camerawerk van Elswitt is mooi maar ik vond het allemaal een beetje eentonig worden. Maar er zaten een paar prachtige shots tussen. Het acteerwerk naast de prestatie van Sandler is ook goed. Vooral Philip Seymour Hoffman, die doet het zoals altijd: Schitterend. Een erg goede Sandler, een mooie regie en een vleugje absurdheid maken de film helemaal af.

4*

Die woedeaanvallen van Sandler zijn erg grappig.

Maar de mooiste scenes zijn die met Seymour Hoffman.

Shut the fuck up..!!

Viel helaas net als There Will Be Blood een beetje tegen, in tegenstelling tot de parels Boogie Nights en Magnolia.

Visueel is de film zoals we gewend zijn van Anderson: Geweldig. Helaas vond ik het verhaal niet zo boeiend en ook niet grappig.

Wel pluspunt voor de acteurs die erg goed spelen, en zeker Sandler die gelukkig niet irritant is en wel degelijk laat zien dat hij in serieuzere films kan spelen.

3.0*

Boutfilm, Sandler speelt zwaar iritant

Dit is zo'n film waarvan ik denk dat de rating een pak lager zou liggen als het onbekend zou zijn dat Anderson hem gemaakt heeft. Toegegeven, ik ben ook fan van deze regisseur, Boogie Nights is magistraal, en ook bij mij krijgt hij een streepje voor en bekeek ik deze film positief. Alleen, de film is toch geen meesterwerk en is toch maar magertjes. Ondanks een fijn rolletje van Hoffman, vind ik overigens Sandler zijn acteerprestaties ook niet zo sterk. We zien hem wel in een rol dat we van hem niet gewoon zijn, maar als professioneel acteur verdient dat niet zo'n groot applaus, want je moet nu eenmaal verschillende rollen aankunnen. De vraag is of hij het dan wel echt goed doet? Het is geen prestatie zoals ik Jim Carrey bewonderde in "Eternal..." (Toegegeven, Eternal vergelijken met deze Punch Drunk is bij de haren getrokken, maar ik hoop dat iedereen mijn punt snapt)

Ben nu op de helft (Ga nu slapen) maar ik kan er nog niet echt in komen.

Vaag verhaal, vaag personage, nog geen humor tegen gekomen.

Verder is de muziek die tijdens de dialogen er doorheen klinkt (raar getrommel enzo) erg irritant. Ik word er gewoon zenuwachtig van!

Morgen maar weer verder kijken of het nog wat wordt.

Best een grappige film. Echter wel een vreemde film, al is dit geen slecht gegeven. Normaal als je de naam "Adam Sandler" hoort, heb je al enig idee wat voor film het is, maar bij deze was het anders.

Mooie film van een andere Adam Sandler. Barry Egan gaat totaal niet zelfverzekerd door het leven. Zijn zussen zijn echte bitches en maken zijn leven er niet makkelijker op. De rol van Barry Egan is vertolkt door niemand minder dan Adam Sandler, voor mij één van de leukste komieken. In deze film speelt hij helemaal anders en ik wist niet dat hij dit in zich had. Hij speelde zijn rol als vreemde, zenuwachtige en onzelfverzekerde man dan ook erg goed! De rest van de cast was ook wel aardig maar Sandler was toch het hoogtepunt.

Als kijker leef je helemaal mee met Barry en krijg je echt medelijden. De situaties waarin hij terecht komt en die hij over zijn eigen laat komen zijn soms echt te erg. In de scene waarin zijn zus, Lena aan hem voorstelt, het werk op de achtergrond helemaal fout gaat en hij constant gebeld wordt door de sexlijn die hij eerder had gebeld werd ik zelf zenuwachtig. Dat was ook te danken aan de muziek die een goede sfeer creërde op dat moment. Sommige vonden dit misschien storend, ik vond het wel sterk. In de rest van de film was de muziek soms wat minder.

Wat ik vooral mooi vond om te zien was, hoe Barry veranderde door de liefde die hij voelde voor Lena. De mooiste scene van de film is dat Barry en Lena bijna bij Barry thuis zijn en worden aangereden door de vier broertjes. Barry stapt uit, slaat er drie tegen de grond en maakt de vierde bang. Het zelfvertrouwen straalde toen van hem af. Geweldige scene die me nog wel even bij zal blijven.

Kortom, prima film met een zeer sterke Sandler!

4,0*

I have love in my life..

Adam Sandler, nooit echt een goede acteur naar mijn bescheiden mening (op wat enkele positieve verrassingen na).

Punch-Drunk Love is een fijn, mooi en lief filmpje van regisseur Anderson (van wie ik al There will be Blood en Magnolia mocht zien).

Punch-Drunk Love heeft fijne momenten en een paar sterke acteurs tot zijn beschikking, en red het om die reden tot dezelfde 4* die ik in het begin aan There will be Blood heb mogen geven.

Romantiek is mijn ding, en zeker uitgevoerd zoals ik het hier zag.

Ik weet niet goed wat ik met Punch-Drunk Love moet doen.

Ik heb hem denk ik 3-4 weken geleden voor het eerst gezien en tijdens het kijken kreeg ik een vaag/vervelend gevoel (wat niet perse negatief hoeft te zijn).

Binnenkort nog maar eens kijken en zal dan hopelijk mijn stem kunnen uitbrengen.

`Rare film kon er totaal niet om lachen en is zeker geen komedie.

Er zit wel drama in maar wist me niet te boeien, Adam speelt een heel onzeker mannetje waar ik totaal geen hoogte van kon krijgen heb deze film met moeite afgekeken.

2.5*

Indrukwekkende film waarbij je gedwongen wordt om bijna in de huid te kruipen van iemand die aan een aan autisme verwante stoornis lijdt. Dit gaat wel wat verder dan naiviteit of "onderdrukking" door zusters. De obsessies die daar mee gepaard gaan worden voortreffelijk in beeld gebracht. Watson speelt heel knap de vrouw die op de één of andere wijze daar ook nog mee weet om te gaan.

Dit is zeker geen lief filmpje of komedie (ondanks de liefdesrelatie en een aantal komische momenten). Wel een film die ook na het kijken nog regelmatig door je hoofd speelt.

Wel ik heb tal van films gezien in mijn korte leven,van de raarste tot de mooiste tot de slechtse tot de grootste...

Maar dit is toch wel een van de meest bizarre films die ik ooit gezien heb. Vanaf het begin dacht dat ik een soort David Lynch-film was terechtgekomen ofzo, heel typerend.

Adam Sandler speelt een rol die hem eigenlijk goed past, en het was even verschieten hem in een toch wel serieuzere film mee te zien spelen.

Dus niet direct mijn genre qua film, maar toch ben ik op de een of andere geïntrigeerd door de stijl van Paul Thomas Anderson, die met There Will be Blood ook een grauwe unieke en bizarre prent regisseerde. Toch wel films die op een of andere manier nog voor een aantal dagen in je hoofd blijven hangen....

Gisteren nogmaals herzien..

En het was prachtig! Heel fijne acteerprestaties van Adam Sandler en Emily Watson. Beiden hadden een erg goede rol en met name de eerste weet hier zichzelf te overtreffen.

Het personage Barry Egan werd perfect neergezet door Sandler. Een rol wat hem zeker op het lijf geschreven is. De gevoelens van Barry zijn erg sterk, en vooral op het einde naderende werd het erg boeiend. In ieder geval ik verplaatste me echt in hem. De film kent Humor-trekjes al zijn die wel wat zwart, de Romantiek is gewoon daar zoals in elke romcom maar wel erg goed uitgevoerd.

De Muziek : opzicht vond ik het wel mooi. Velen ergeren zich aan de trommel-deuntjes maar ik vind dat persoonlijk nog wel meevallen. Ook de telefoon-gesprekken waren erg leuk (soms wel grappig hoe Sandler de lijn wegdrukt). De auto-crash scene in het begin is echt geniaal trouwens, de kijker wordt voledig opgewekt.

Over het einde en speelduur heb ik helemaal niks kwaads te zeggen. Het einde is niet erg voorspelbaar maar wel erg goed, het speelduur is wat aan de korte kant maar dat boeide me eigenlijk helemaal niks. Deze film is misschien wel een van de beste films die ik ooit heb gezien.. Het heeft een bepaalde 'apparte' sfeer en die spreekt mij enorm aan. Ook maar eens wat meer van Paul-Thomas Anderson kijken, want volgens mij heeft hij nog meer goede films op zijn naam staan. Deze film krijgt toch van mij de dik verdiende 1e plek in de top 10. Deze blijft echter wel even goed als nummer 2.

5,0*

Vanavond zeker kijken. ik heb één PT Anderson gezien, Magnolia, die vond ik erg goed. Alleen kan ik die Adam Sandler niet uitstaan, maar gelukkig is Philip Seymour Hoffman er ook. Ben benieuwd!

Nooit willen zien ivm Sandler, maar ga er toch aan geloven. Watson is cool. Hoffman helemaal. En dan hebben we het nog niet over de regisseur gehad. Miss valt Sandler wel mee....

Sandler valt absoluut mee. Sterker nog; het is met afstand zijn beste acteerprestatie.

Paul Thomas Anderson heeft (zoals gewoonlijk) wel heel veel vreemde middelen nodig om een uiteindelijk simplistisch verhaal te vertellen. Het mag echter niet baten want ook diens Punch-Drunk Love liet me onveroerd achter met een leeg gevoel. Adam Sandler speelt prima, de sfeer is netjes maar het gaat uiteindelijk nergens om. Ik had totaal geen affiniteit met de liefde van de twee en het enige leuke element vond ik Anderson’s (terugkerende) interesse in de bizarre formaliteiten van de seksindustrie. Punch-Drunk Love was een fikse tegenvaller.

Dank jullie allen voor jullie "recensies" ik ga dus niet kijken. Er is nog meer te zien (en te doen) vanavond. Ik hou zoveel van Hard Eight, Boogie Nights, Magnolia en een beetje van There Will Be Blood dat ik het zo maar laat. Ondanks Hoffman!

Doe het toch maar zou ik zeggen. Lang geleden dat ik zo een wtf-film heb meegemaakt. Of je nu voorstander of hater bent, ik was alvast verrast, en laat je niet afleiden door Sandler. Die speelt idd een betere rol hier.

Anderson benaderd het Romkom genre op een heel originele wijze, maar dat maakt dit nog geen goede film. Hoewel de personages uitstekend worden neergezet kan het me eigenlijk allemaal vrij weinig schelen wat er nou allemaal gebeurd.

Aardige film.

Een beetje een wazig begin, maar langzaam komt er een verhaal.

Zelfs Adam Sandler speelt een keer een goede (serieuse) rol.

Al vond ik wel dat elk deel van het verhaal, behalve de relatie wat te kort schoot (Zijn geestelijke achterstand en telefoonprobleempjes).

De muziek was apart, maar ik ergerde me er niet aan.

Vreemde film, maar zeker wel aan te raden.

Vreemd,al die hoge cijfers voor deze film.

Het zal helaas mijn smaak niet zijn. Niets aan te doen.

Ik vind het een onvoorstelbaar onbenullig pulpfilmpje.

Vanavond gezien en wat was ik blij dat die afgelopen was.

Ik zal,omdat ik een andere smaak voor films heb, zo sportief zijn geen cijfer te geven. Als velen hem zo enorm goed vinden moet er toch iets aangenaams in de film zitten. Ik zag het helaas niet.