Punch-Drunk Love (2002)

Waarom? Waarom niet? Alles in deze film zorgt er voor dat ik met een smile zit te kijken. "Vreemde" mensen die de perfecte liefde vinden, hoe ze daar op reageren, de kracht die de liefde hen geeft, de prachtige manier waarop deze emoties in beeld worden gebracht... werelds.

Ben ik het mee eens. Sinds lange tijd weer eens een meesterwerk gezien wat inderdaad dicht bij de prestatie van Amelie komt.

Het verhaal is hartverwarmend, de karakters zijn echt (die zussen zijn echt bitches zeg!), het spel van Adam Sandler is zo verrassend goed en eindelijk eens een film waar de muziek een toegevoegde waarde heeft. Fantastisch allemaal en dan heb ik het nog niet eens over het verbluffende artwork c.q. animaties en het orginele verhaal.

Zijn obsessie met die pudding sprak me trouwens erg aan. Deed me denken aan die keer dat de Super de Boer teveel rocks weggaf bij de Cruesli. Damn! Had ook vet moeten inslaan en vervolgens mijn rocks inwisselen voor t.v.'s en koelkasten enzo.

Ik kwam bij deze film niet heel vrolijk de bioscoop uit. Wél stil en onder de indruk met pas opgedroogde plasjes zout langs mijn wangen.

Laat die peper-en-zout-stelletjes dan een keer staan, Renske.

Volgens mij is de kracht van zowel Magnolia als Punch Drunk Love dat de hoofdpersonages zo nadrukkelijk anti-helden zijn.

Het hele verhaal over de pudding en het gezeik met dat orgeltje is allemaal een prachtige afleidingsmanoeuvre om de allermooiste love story van het witte doek te vertellen. Vind ik dan.

Inderdaad, Redlop

Antihelden, dat zijn ze inderdaad. Allemaal eenzaten, gegijzeld door hun gedachten, hun hoofden isoleercellen (zelfs in "Hard Eight", vind ik). Vervolgens komt er iemand langs in hun leven die de illusie wekt de deur van de isoleercel te openen (ik denk nu aan John C. Reilly in "Magnolia" - héhé, ik kan het niet laten).

In ieder geval ken ik weinig films die zich zo als een cocon om je heen spinnen, je naar binnen zuigen en gaandeweg in een (weliswaar aangename) wurggreep krijgen. Weinig films, behalve die van P.T. Anderson

Ja inderdaad, zo'n soort gevoel Zachary.

Gelukkig ook nergens te theatraal of sentimenteel en juist daarom groeien deze films in je.

Leuke film met grappig, af en toe ontroerend verhaal. De meerwaarde zit hem vooral in Watson en Sandler die de juiste chemie vertonen en de welhaast perfecte regie van Anderson (die een erg slimme keuze maakt door deze bescheiden niet-pretentieuze film te gaan maken).

Voorlopig 3.5* maar een film met groeipotentie.

Leuke FEEL GOOD MOVIE, meer niet. Ik bedoel Amelie

M'n handen beginnen te jeuken....

Maar wat vind je nou van Punch Drunk Love?

GEEN FLAUW IDEE!!!

Damn...damn...wat baal ik ervan dat ik Punch Drunk Love op dvd heb gezien en niet "toen" in de bioscoop. Ware eye-candy.
Ik ga dus maar eens flink zeuren om hem eens in ons eigen pret-bioscoopje te draaien...:)
Zoals al eerder vermeld tillen de muziek en geluidseffecten de film nog verder de hoogte in - met name de scenes waarbij Barry teveel "input" van buitenaf krijgt zijn te gek. Je krijgt het idee de buitenwereld op de zelfde manier te ervaren zoals Barry dat doet......chaotisch...:)
De scene waarbij hij in het restaurant de hele inboedel van het toilet molesteert maar dat verdomde zeephoudertje er niet afgerost krijgt heeft de rest van de film nog door mijn hoofd gespookt - hilarisch
Tja....verder is het meeste al vermeld over deze film : fijne chaos, pure romantiek, "gezonde" obsessies...must see!
Ik wacht nog even met de film vierenhalve ster te geven totdat ik 'm ook in het "echt" (lees: in de bioscoop) gezien heb - tot zolang vier sterries....

heel erg raar, ik vind de film niet zo best.

John, John, John. Waar is toch je gevoel voor romantiek en liefde gebleven?

Je wordt toch geen chagerijnige bejaarde die om de tien minuten de jeugd vervloekt he

Wordt??

wilt u ook even kijken naar het tijdstip van schrijven?

dank u blieft

Euh.. Hobbes schrijft het gewoon goed toch?

na 'je' komt toch alleen de stam?

Nee, Hobbes. Als na het werkwoord 'je' staat dat je door 'jij' kan vervangen (dus niet je broer) is het stam.

edit - ter verduidelijking: Je hebt een fiets. Je loopt op straat.

Loop je (jij) op straat? Loop je met me mee? Loopt je broer ook mee?

En tot zover de les nederlands van stephan

dus Petey zat mij dus om niks af te zeiken?

In de volgende zin kan je na 'je' wel stam zetten:

Zeg Dick, wil je Stam wel of niet voor de rust wisselen dan kan Stam plus thee ook koffie zetten.

Omdat je het dus ook kan vervangen door 'jij'. Zie wat Stephan schreef.

Makkelijkste vind ik zelf om bij twijfel even het werkwoord te evrvangen door een verbuiging van 'lopen'.

Misschien had je er even een smiley achter moeten zetten Redlop.

Of ik ook.

Hij was ook een beetje flauw Cornelis. Volgende keer zal ik bij twijfel maar niet op 'plaats bericht' duwen. Daar komt ie...:)

Ach, als we niet meer flauw mogen zijn...

En een paar spellingsregeltjes herhalen is altijd leerzaam, zeker voor de mensen die herhaaldelijk 'ik vondt' en 'hij werdt' in hun post zetten. Misschien een apart spelling-topic Jordy?

of u wordt allen lid van het leuke blad "onze taal".

staat vol met taalfeitjes, onderzoekjes en ook vragen en antwoorden over spelling.

Ik bedoel dat John al een oude man is en niet wordt , had niets met jouw voortreffelijke Nederlands te maken