War of the Worlds (2005)

Nogal matige blockbuster. Veel actie en visueel ook zeker aardig, maar het verhaal is behoorlijk zwak. Spannend wordt het dan ook niet echt, op de scène in de kelder na. Verder weet de film maar matig te boeien. Het einde is bovendien behoorlijk teleurstellend, met name de gekunstelde familiereünie en het nogal plotselinge einde van de aliens.

Ik heb deze film destijds in de bioscoop gezien, en ik moet zeggen het is en blijft zeker een goede film.

Het hoe en waarom ontbreekt wel vindt ik, meneer Spielberg had daar wat wel meer tijd in mogen steken wat mij betreft, de mysterie rondom de aliens blijft een vraagteken.

En wat betreft die aliens, wat zijn ze toch naïef!

Als je de film gezien hebt snap je waarom, iets met virussen / ziektes die dankzij mensen zijn ontwikkeld.

“Lightning never strikes in the same place twice.”

Aliens willen de wereld overnemen, maar spannend wil het niet worden. Dat klinkt als een contradictie, maar War of the World krijgt het toch voor elkaar. Op één of twee scènes na blijft het allemaal erg braaf en het is jammer dat Spielberg geen keuze heeft kunnen maken tussen een kindvriendelijke alienfilm, of een brute en volwassen film over aliens.

Nu is het allemaal net niet en blijft er een sfeervolle, maar ook wat smaakloze film over. Cruise is opvallend vlak en Fanning en Chatwin zijn de meest irritante kinderen die ik ooit in een film heb zien rondlopen. Met voorsprong. Robbins heeft een aardige rol, maar beklijven wil het niet. De scènes in die schuilkelder behoren wel tot de beste in de film. De aliens maken een angstaanjagend geluid en zien er best goed uit. Het einde is wat abrupt en het happy end is Spielberg optima forma, maar ook wat ongeloofwaardig hier. Sfeervol is het allemaal wel, maar er had wat meer ingezeten.

En zo bleven ook wij er wat in hangen, waar is de spanning? En die kinderen, dat geschreeuw! Als die van ons waren geweest, waren ze gelijk afgevoerd richting .......

Eerlijk gezegd waren misschien onze verwachtingen te hoog. Laten we eerlijk blijven; 'War of the worlds' heeft een naam! De allereerste uitvoering (waren toen erg jong) maakte meer indruk.

Ik denk dat alleen Spielberg, of in ieder geval weinig anderen, dit soort films kan schieten, omdat op de een of andere manier zelfs de CGI er toch levensecht uit ziet. Het werd tijd dat het boek van H.G. Wells nog een keer op film gezet werd in deze tijd met de technieken van nu.

Deze War of the Worlds mag gezien worden maar er had meer uitgehaald kunnen worden zoals de militaire strijd die wat op de achtergrond kwam van het gezinnetje van Cruise. Vanaf de eerste aanval van de tripods met de laserstralen wordt je met de neus op de feiten gedrukt en zit je wel in een adrenaline stoot tot het wat saaie tussenstuk in de schuilkelder. Het einde wint daarna weer wat vaart.

Mooie visuele film vooral met hoog adrenaline effect.

Film verdient wel een betere score dan de magere 3.15 vind ik.

Kijkt goed weg maar het mist spanning. Dakota Fanning is ook ronduit vervelend, wat een krijskind. Nu moet ik al helemaal niks hebben van de gezusters Fanning maar hier was het echt erg.

Spielberg maakt er hier een standaard blockbuster van die wel deftig wegkijkt maar die zo ontzettend clichématig eindigt. Gelukkig is er die hemelse Tom Cruise die het hier wat serieuzer neemt als gewoonlijk. Een beetje spijtig vind ik persoonlijk maar de toestand geeft weinig ruimte voor grappen en grollen.

De manier waarop de Tripods uiteindelijk ten onder gaan is nogal onduidelijk want de mens had helemaal geen verhaal ertegen. Toch beginnen ze plots te zwalpen. Hoe komt dit? Waarom was hun schild neer? Er wordt weinig uitleg gegeven (je weet evenveel als Cruise). Erg vind ik dat niet omdat het logisch is, maar soms springt de film van de hak op de tak en dat is nooit goed. Niks speciaal, Spielberg kan beter.

In elk opzicht – van special effects tot psychologische en dramatische ontwikkeling – goed gemaakte (want Spielberg) maar toch wat tegenvallende film omdat hij nogal clichématig is en er weinig science fiction is: het is eigenlijk een apocalypsfilm die oogt als een rampenfilm en zich ontwikkelt als een zombiefilm (we leren immers niets over de aliens en men had dus net zo goed op de vlucht kunnen zijn voor zombies). De film weet aldus weinig indruk te maken maar biedt evengoed prima vermaak.

Fraaie opbouw, erg ambachtelijk in beeld gebracht. Cruise deed het goed zonder te overacten. Leuk dat dit een soort kleine reunie was vanwege de aanwezigheid van Tim Robbins. Eind deed me erg denken aan de finale die gebreid werd aan Independence Day, met een afdronk in de vorm van een voice-over door eminence grise Morgan Freeman alsof Deep Impact ook nog eens overgedaan moest worden.

Wat een heerlijke film!

Totaal niet verwacht! zelden vind ik een film zo leuk en geniet ik er zo van. Het licht aan smaak maar als de film beklemmend genoeg is voor 116 minuten, then count me in. Cruise is niet aan het overacten en maakt het leuker. Fanning mag dan veel schreeuwen, ik vond het juist realistischer.

De "Tripods" stelen de show, elke keer als ze in beeld zijn veranderd de film in een bijzonder beklemmend spektakel. Vooral het begin en de bootscene zijn hier een voorbeeld van. Dit is precies wat ik me overigens voorstel van de mensen als hun planeet in een gevaar zoals dit is (autoscene).

Spannend en vermakelijk van begin tot aan het eind. Special effects zien er erg fraai uit en het is ook nog eens redelijk duister. moment waarop Fanning naar de sloot kijkt en een hele horde dode mensen voorbij drijven zijn toch wel een rilling over je rug. geen 5,0* door het matige einde, maar daarbuiten echt een heerlijke film.

War of the worlds is een herziening voor mij. Hoewel ik redelijk genoten heb van de film ben ik bij blockbusters steeds op mijn hoede. Ik hecht namelijk veel belang aan de "geloofwaardigheid binnen de context", een goed einde en het feit of het niet allemaal wat te melodramatisch is. Jammer genoeg gaat Spielberg ook bij War of the worlds af en toe uit de bocht.

De film is gebaseerd op het boek van H.G. Wells over buitenaardse wezens die de wereld wilden veroveren. Het basisidee is best goed en ook de uitwerking en gevolgen van de invasie zitten goed. Je ziet dat er met Spielberg een vakman is bezig geweest. Neem nu het menselijke gedrag tijdens de chaos en de drang om te overleven. Ray en zijn kinderen worden haast gedood om toch maar die auto in beslag te kunnen nemen. Het oerinstinct van de mens drijft dan bij sommigen boven. Maar tegelijkertijd wordt ook empathie en zorgzaamheid getoond wanneer Ray's dochter haar vader opwacht aan de boom in volle geweld.

Technisch goede film met prima special effects. Ook cruise deed het meer dan behoorlijk. Het is eveneens fijn om Tim Robbins nog eens aan het werk te zien, in een beperkte rol weliswaar. De vernietiging van de aliens vond ik vrij goedkoop en vooral vrij snel afgehaspeld. Hier had ik graag wat meer diepgang gehad. Voor je het wist, was het probleem opgelost en was de film gedaan. De hereniging met de andere familieleden was erg melodramatisch en melig. Jammer alvast. Hier en daar ook wat onlogische dingen, net als het vergezochte idee dat die metalen constructies al gigantisch lang onder de grond zaten. Waarop hebben die aliens dan zolang gewacht? Konden ze toen niet vaststellen dat ze eigenlijk niet zo goed bestand waren tegen de aardse bacteriën? Ook de transfer met de bliksemschichten vond ik maar zo zo. Vermoedelijk zal dit in het boek van Wells ook wel zo zijn. Al bij al redelijke film, net geen voldoende voor mij.

Mijn vader had vroeger de cd War of the Worlds van Jeff Wayne. Ik herinner me nog dat ik als kind dat bekende creepy muziekje en het bijbehorende artwork altijd heel erg eery en eng vond. De film komt daar niet echt bij in de buurt, daarvoor is het toch te mainstream uitgewerkt, maar er zitten zeker wel sfeervolle momenten en shots in die wat aan dat album doen denken. Ook de algehele grainy look van de film werkt wel aardig, maar de echt artistieke momentjes zijn toch net iets te spaarzaam aanwezig. Het was mooi geweest als de film net wat meer 'artsy' was uitgewerkt. Niet alleen qua cinematografie, maar ook qua verhaal. Een blockbuster met Tom Cruise kan ook best leuk zijn, maar dat is dan ook direct weer de andere kant van het spectrum. Ben benieuwd wat een andere regisseur met wat andere keuzes hier mee had gedaan.

Maar goed, voor wat het is is het best entertaining en goed gedaan, de effecten kunnen anno nu ook nog wel door de beugel, en heel de speelduur blijft de vaart en spanning er ook wel in. Misschien een inkakmomentje bij Andy Dufresne met zijn tunnel, eehh die gast in die schuilkelder.

Dakota Fanning verdient overigens in retrospect al die haat en irritatie niet. Ja, ze gilt soms veel, maar het was toch een goede prestatie voor die leeftijd.

3,5*

Als je Spielbergs War of the Worlds in een grafiek zou moeten weergeven, dan zie je een grafiek die met een rechte lijn naar beneden loopt. Zelden zie je een film die sterk begint zo afdalen naar een bedenkelijk niveau. Het hoogtepunt van de film is zonder meer de eerste 30 minuten. De personages zijn weliswaar niet heel boeiend, maar het gedeelte rondom de storm en de komst van de eerste tripod is erg sterk gedaan. Visueel interessant en de tripod met zijn duistere hoorn is een imponerend ding. Het levert een hoop uitstekend spektakel op, en ik vond vooral het stukje mysterie rondom die storm goed uitgevoerd. Je voelt erg goed de dreiging en de paniek, dat heeft Spielberg goed weten te vangen.

Maar dan gaat de film langzaamaan bergafwaarts richting de tweede akte. Het spektakel en de spanning steken af en toe nog zeker de kop op, maar het familiedrama lijkt steeds belangrijker te worden, waarbij koste wat kost moet worden aangetoond dat Cruise een slechte vader is. In een paar kleine momenten - waaronder in de keuken als hij broodjes wil smeren voor zijn kroost - is dit nog best aardig, maar het wordt allemaal steeds vervelender. Gaandeweg in alle paniek zien we hoe Cruise - aan de hand van een medaille en wat slaapliedjes - zijn dochtertje niet goed kent. En ook zijn zoon blijft maar opmerken dat hij 'er nooit is'. Je bent telkens blij als er weer chaos ontstaat door de tripods en buitenaardse wezens, want het drama begint snel te vervelen. De film komt zelfs tot stilstand als Cruise gaat schuilen bij Tim Robbins; die sequenties duren allemaal veel te lang.

Zo goed als het eerste half uur wordt het nooit meer, maar gelukkig kent ook de tweede akte nog genoeg spannende en goed uitgevoerde scènes. Maar rond het einde gaat de film echt flink de mist in. Het boeit me niet dat het ook in het bronmateriaal zit, maar elk script waarin bijna letterlijk staat "en toen gingen alle aliens dood door een bacterie. Einde." is gewoonweg slecht. Een tikkeltje meer creativiteit was wel prettig geweest, dit voelt als een enorme anti-climax. En alsof dat nog niet genoeg is doet Spielberg er zelf ook nog een flinke schep bovenop door die zoon aan het einde nog te laten leven en hem zijn vader in de armen te vallen. Oef! Pijnlijk en enorm jammer dat een film die zo hoopgevend begon zo moet aflopen. Spielberg bewijst met War of the Worlds dat hij prima in staat is goede actie en spannende sequenties neer te zetten, maar hij moet echt nodig stoppen met al die ellendige zoetigheid.

3 sterren.

Prima vermaak dit. Ik heb deze ooit op jonge leeftijd in de bioscoop gezien en toen vond ik het natuurlijk helemaal geweldig. Gisteren was deze op televisie en ik moet wel toegeven dat ik pas na een uur heb ingepikt. Ik heb dus nog een uur naar deze film gekeken en dat vond ik redelijk goed. De scenes waardat die grote wezens mensen opjagen zijn redelijk indrukwekkend. Ook de kleren die uit de lucht kwamen vallen vond ik angstwekkend. Daarnaast was het stuk in de kelder heel erg spannend. Het leegzuigen van de mensen en het daarna terug verspreiden over de aarde waren dan ook wat luguber. Heerlijk eigenlijk. Nee, een gezonde mix van spanning, drama en horror. Daarnaast waren de special effects heel erg in orde voor een film van bijna 15 jaar geleden.

P.s.: mijn vriendin merkte op dat Dakota Fanning mee doet. Dat had ik nog niet eens gemerkt en dat vond ik eigenlijk best wel leuk om een redelijk bekende actrice in haar beginjaren te zien. Jammer genoeg was haar rol wel wat aan de irritante kant.

Maar weer een keer bekeken na lange tijd blijft een spectaculaire film naar het boek van H.G.Wells uit 1898.

Ik moest wel weer glimlachen in het begin van de film. Alles staat in brand en iedereen is gillend in rep en roer maar de garage houder doet net of er niks aan de hand is "kom uit die auto Ray ik heb een drukke dag voor de boeg " ?

Gisterenavond laat er nog maar even snel door heen gedraaid, mede omdat ik het boek van Orson Wells gisteren uit had gelezen. Ik dacht; als er een moment is om de film nog eens te herzien en te beoordelen qua gelijkenissen met het boek, is dat nu.

De film begint sterk, hoewel, ik irriteer me dan meteen alweer dat zo'n hoofdpersoon zo goed is in zijn werk cq de beste. Spielberg moet gezegd hebben dat hij 'het verhaal' vanuit de optiek van een standaard Amerikaans gezin wilde brengen maar ik denk niet dat iedere Amerikaanse man de beste is in zijn werk. Vind daar dan meteen weer zo'n fout aura van flinkheid en stoerheid om heen hangen. Dat Ray verder behalve het hebben van een mooie wagen een lul is met een motorblok in zijn woonkamer en totaal niet met zijn kinderen over weg kan zegt wel weer genoeg. Dit is dus kennelijk het typische beeld van een Amerikaans gezin volgens Spielberg.

Fijn, de film begint visueel en qua spanning prachtig. Het ziet er allemaal even goed uit, ook wanneer de Marsbewoners hun intrede doen. Even lijkt er een bepaalde wisselwerking met die kinderen op gaan te komen wanneer ze op de vlucht slaan. De irritaties tussen Ray en de kinderen krijgen al snel weer onderweg de overhand en dit houd niet meer op. Waar het boek uitblinkt in een prachtig beeld qua wat er met Engeland en London gebeurt en op klinische wijze bijna gezuiverd wordt, richt de film zich toch meer op de nogal haperende band tussen Ray en zijn kinderen. Een wrijving die als kijker alleen maar irriteert. Waar het boek dan vervolgens verder gaat en de ontaarding en de chaos van de mens laat zien en hoe iedereen opeens op zich zelf gericht is, doet de film daar kleine stapjes naar toe om weer de focus op het 'gezin' te krijgen. De manier waarop ze uit de auto gehaald worden en de anderen elkaar vermoorden om een plek in de auto is prachtig gebracht, op het rauwe en apocalyptische af. Zo ook de wegen vol met mensen en de aanloop met de situatie naar de veerpont. Mooi, prachtig, schokkend zelfs. Zo ook de overview vanaf de heuvels op de slachting die de tripods aanrichten. De loop door de stille bossen terwijl de kleren neerdalen vind ik wauw! Dan denk ik, verdomme wat was hier meer uit te halen geweest. Het gejammer van dat joch die zo graag met die militairen meewil aanvaard ik dan weer met een grote zucht om de angst en paranoia van Tim Robbins in de kelder van het huis wel weer goed te vinden. Een gebeurtenis overigens die ook in het boek plaats vind. Daar zit de hoofdpersoon twee weken onder een kapot huis samen met een niet voor rede vatbare pastoor die hij uiteindelijk dood, en ook daar komt bezoek van een tentakel die alles na zoekt.

Uiteindelijk wijkt de film op een paar lijnen na toch best wel van het boek af, en waar het boek juist heel duidelijk is over wat het met de mens doet, verzand Spielberg zijn versie voornamelijk in de haperende gezinschemie. Iets dat blijft broeien en sudderen en wat mij betreft een grote irritatie is al kijker. Dat gejengel en dwarse gedrag van die kinderen.

Ik las trouwens nog op het internet dat verschillende cineasten en critici de film als meesterwerk betitelden toen hij uitkwam, maar waar die mensen dat op baseren is me een raadsel, hoewel ik moet zeggen dat het er bij tijden en wijlen wel prachtig uitziet. Visueel en qua speciale effecten is het echt prachtig, plus bepaalde bijna apocalyptisch aandoende beelden. Toch gaat de film ten onder aan zijn mattige script een invalshoek.

Gezien en dat was het dan voorlopig ook wel weer.

Oppervlakkige maar vlotte actiefilm, die ergerlijk kan zijn maar wel vermakelijk is als je het verstand even op nul zet. Dankzij een paar sterke actie-scènes blijft het vlotjes boven een onvoldoende. Spielberg is een klassenbak en weet wel genoeg trucjes om de aandacht van de kijker erbij te houden, zelfs als de film niet zo geweldig is. Acteerprestaties zijn redelijk belabberd en ook dat Amerikaans patriottisme is cliché, plus het einde is in feite te stom voor woorden. Maar daar moet verder ook niet te veel over nagedacht en gezeverd worden; het is een simpele actiefilm met een aantal heel effectieve en spectaculair in beeld gebrachte actie-scènes, en het wordt nergens saai, en dat was exact het opzet van deze film neem ik aan.

Dit jaar zijn er enkele films van Tom Cruise netjes op 4K gezet. Top Gun, Days of Thunder en ook War of the Worlds. Allemaal schitterende uitgaves geworden kan niet anders zeggen. Beeld en geluid zijn subliem! Wat me trouwens altijd opvalt bij Tom Cruise dat veel van zijn films gepaard gaan met een heerlijke soundtrack. Top Gun met Berlin "Take me breath away, Days of Thunder met Maria McKee "Show me Heaven" en War of the Worlds Jeff Wayne met War of the Worlds al is het vreemd dat dit prachtige instrumentale nummer niet voorkomt in de film zelf.

Afijn War of the Worlds is natuurlijk al eens eerder gefilmd in 1953. Meer bekend is de schrijver zelf H.G. Wells waarvan een prachtig hoorspel zo werd vertolkt door de radio (1938), dat mensen echt dachten dat ze werden aangevallen. Anno 2005 wilde Spielberg er een nieuwe film van maken. Hij staat nu op 6.5 punt bij IMDB. Nooit echt een topper geweest, maar nu ik hem weer heb gezien valt ie me zeker niet tegen. Vind 'm wel vrij deprimerend overkomen. Zeker als je dat vergelijkt met zijn eerdere werk zoals E.T. dat meer een kinderfilm is geworden. Maar War of the Worlds is best wel chilly geworden. Koud en kil grauw en beangstigend, al zijn de monsters meer indrukwekkend groot dan angstig. Hij begint trouwens ijzersterk met een mooie introductie van Morgan Freeman die met zijn zware stem gelijk de toon zet. De monsters komen eigenlijk net te snel om van een goede opbouw te spreken. Na bijna 25 minuten is het dan zo ver. Het eerste gevaarte komt eraan met een prachtig geluid dat door merg en been heen gaat. Daarna is het vooral vluchten naar waarheen? Het zoontje speelt puberaal en eigenwijs het meisje is oprecht angstig en zoekt vooral toevlucht bij haar gescheiden vader. Van Tom kan ik nooit zeggen dat hij een wereld acteur is. Het zijn vooral zijn looks die het hem moeten maken, maar hij springt er nooit uit in zijn rollen. Dat zijn wel vaak de figuren erom heen zoals dit fantastische meisje Dakota Fanning. Ja die van Once Upon a time in Hollywood in 2019, maar even voor the War schitterde in Man on Fire, maar het meest bekend werd misschien met I am Sam uit 2001 en die heb ik helaas nog nooit gezien. Afijn het is voor mij weer een verademing om haar te zien spelen. Zo flikt Spielberg dat toch steeds weer.

The basement scene vond ik ook schitterend weergegeven. Vooral die scene waar het monster even haar stoel liften naar voren liften. The Basement Scene in War of the Worlds (2005) - YouTube even na 7 minuten. Wat een heerlijke scene is dit zeg.

En dan begint zo langzamerhand het einde. Vaak een vet probleem bij dit soort films, dat het vooral moet hebben van special effects geluid en opbouwende spanning. Dat happy end zit er natuurlijk aan te komen bij Spielberg dus bepaald niet verassend. Het zij zo. Zo ook de familiereünie. Wat wel een leuke easter egg in deze film is zijn de grootouders die ook meededen in 1953. En ik zag nog iets voorbij komen. We zien ergens onderweg de plaatsnaam Van Buren. Jawel de hoofactrice uit 1953 Ann Robinson die Sylvia van Buren speelde. 91 inmiddels!! Waarom ze die naam toen kreeg is mij overigens een raadsel. Zag namelijk nog een Nederlandse naam voorbij komen.

De poster van deze film heb ik altijd indrukwekkend mooi gevonden.

Film 3.5

Beeld 4.5 (4K)

Geluid Dolby Atmos 4.5

Extra's 4.5

Alhoewel het verhaal leuk en interessant klinkt, is de uitwerking en de film zelf een stuk minder. Je komt we wel vlot en makkelijk doorheen en de beelden zijn prima. Was overigens blij dat het buitenaardse er vrij realistisch uit zag in plaats van een totaal zelf bedacht en nergens opslaand gebeuren.

2*

Ik begrijp wel dat Scary Movie hier (oa) een parodie van maakt. Tom Cruise is daar namelijk uitermate geschikt voor, die is bijna een karikatuur van zichzelf, maar over de andere personages valt ook ongeveer hetzelfde te zeggen. Positief is dat de film heel boeiend begint in een hoog tempo en de duistere sfeer draagt daar zeker aan bij. Onbegrijpelijk is het waarom er op een gegeven moment wordt gekozen voor een ellenlange scene in een kelder. Daar kakt de film even goed in, waarna de film bijna eindigt met ‘hey, het geld is op en de tijd is om dus bij dezen; het einde’.

Vandaag weer eens herbekeken, wist niet meer precies hoe de film ging, maar het blijft een heel spektakel.

Vanaf de dreigende lucht tot het einde volop spanning en spektakel.

Vond vooral de scene in de kelder het spannendst, het einde was ook goed uitgevoerd al had het wel iets spectaculairder gekund.

al met al volop vermaak!

Heel spannende en huiveringwekkende film. Het eind waarin de aliens worden verslagen door bacteriën werkt in de film wat minder goed dan in het boek. Maar toch ben ik blij dat ze dit eind zo hebben overgenomen, en daarmee recht doen aan het oorspronkelijke verhaal van Wells. Wel vond ik het einde in het boek nog iets geheimzinniger, met de beschrijving van een desolate aarde waarin een alien eenzaam en alleen schalt om hulp totdat hij uiteindelijk stilvalt.

Vroeger de plaat van Jeff Wayne grijsgedraaid met het memorabele intro van Richard Burton, monumentale muziek die ik nog steeds graag luister. Toen in 2005 deze film uitkwam waren de verwachtingen dan ook hoog gespannen. Eigenlijk viel de film gigantisch tegen, in grote lijnen is het verhaal hetzelfde maar dan vanuit een andere invalshoek. Tom Cruise die met zijn gezin, een blèrende dochter en opstandige zoon, op de vlucht slaan niet helemaal wat je zou verwachten. En het gemis aan de muziek van Jeff Wayne.

Na vele jaren toch nog eens bekeken op de inmiddels flink gegroeide thuisbios. Wat opvalt is het groezelige uiterlijk van de film, waarschijnlijk een bewuste keuze maar het ziet er in het begin niet uit. Als je bedenkt dat het originele verhaal al uit einde 19 eeuw stamt dan doen die tripods misschien wel oubollig aan maar eigen was H.G. Wells zijn tijd ver vooruit. Alles vergaat alleen Tom Cruise fietst overal tussendoor, anders was het geen film.

En daar zien we dan toch de meesterhand van Steven Spielberg. Hoewel dit zeker niet zijn meesterwerk is valt na zoveel jaren des temeer op waarom de man op een voetstuk staat. Het is wat betreft scene opbouw, cameravoering, verhaalvertelling, spanningsopbouw zoveel beter dan bijvoorbeeld de Marvel-shit waarmee we de laatste jaren overspoeld worden. De beste scene is wel die met Tim Robbins, Dakota Fanning is dan ook uitgeschreeuwd, in de kelder waar de wezens zich openbaren. Het einde lijkt wat afgeracheld ineens leggen de indringers het lootje, daar had meer ingezeten. Spielberg houdt zich aan het originele verhaal en weet de speelduur van de film binnen de perken te houden. Een film die ik zeker nog wel eens 'weer uit de kast zal trekken'.

Deze remake blijft een fantastische film.

Ook de rol van de toen nog jonge Dakota Fanning is een sterk en uitstekend gespeelde rol.

En natuurlijk ook weer van Tom Cruise die ook hiermee in deze rol een spectaculaire science fiction film aflevert.

Blijft genieten deze film.

Van de week op TV. Vond het 20 jaar geleden niet geweldig maar was tijd voor een 2 poging. Maar ik blijf het een oplezierige film vinden. Wat vooral opvalt is het continue geschreeuw naar elkaar hoewel niemand naar elkaar luistert. Maar goed dit was destijds vaak de manier van acteren. En de horders mensen reageren zo vreemd in veel scenes. Bijvoorbeeld het moment dat iedereen 'zombie' wordt en probeert de auto te stelen van onze helden. Of de rare scene dat zoonlief niet tegengehouden kan worden omdat hij naar het schietende leger wilt. Samen met nog heel veel mensen.

Als actie/horror/thriller doet deze gemoderniseerde versie van de geweldige roman van H.G. Wells me niet zo veel, en de subtext van Cruise die zijn verantwoordelijkheden als vader en gezinshoofd moet nemen boeit me ook niet. Ook de grote momenten zoals het door het asfalt heen omhoogkomen van de machines, de ferry die omslaat of het bezoek van de aliens aan de kelder van Tim Robbins raken me niet. Wat deze film voor mij z'n impact geeft zijn de bijna achteloze vignetten: de bliksemstorm zonder donder, het neergestorte vliegtuig, de lijken die in de rivier drijven, de "overval" op de auto bij de ferry, de brandende trein, de kleren die uit de nachtelijke hemel omlaag dwarrelen -- allemaal "kleine" momenten die vanuit het niets lijken te verschijnen en daardoor des te harder aankomen. Uitstekend gespeeld door de drie gezinsleden, maar Tim Robbins is een rare en onbevredigende keuze voor de rol van Harlan Ogilvy.