Pocketful of Miracles (1961)

Na de zeer succesvolle jaren ’30 en ’40 werd het langzaam wat minder met de films van Frank Capra, die in zijn gouden periode met een tiental verrukkelijke films het publiek op uitzonderlijke wijze wist te vermaken. Maar met deze film, een remake van zijn eigen Lady for a Day (1933), heeft Capra op waardige wijze afscheid genomen, mede dankzij de uitgekiende rolbezetting. Het is een kostelijke komedie, zoals die tegenwoordig schijnbaar niet meer gemaakt kunnen worden. Lachen, gieren, brullen. Tijdloos. Heerlijk.

Aardige film over een arm vrouwtje die appels op de straat verkoopt en geluk brengt aan een gangster. Niet echt een origineel verhaal, maar de personages zijn leuk (de cast draagt hier zeker aan bij). Wel nogal uitgerekt waardoor de film echt te lang duurt. Deze laatste film van Frank Capra is verre van zijn beste, maar nog redelijk vermakelijk.

Regisseur Frank Capra was naar verluidt zo teleurgesteld na de opnamen (vooral door de voortdurende strijd op de set tussen hoofdrolspelers Glenn Ford en Bette Davis) dat hij de handdoek in de ring gooide en nooit meer een film maakte. De film zelf is overigens zo slecht nog niet, hoewel flink te lang en sporadisch aan de overdreven en flauwe kant. De plot is leuk maar de grappen en grollen worden te lang uitgemolken, waardoor de boel halverwege vastloopt in klucht-achtige toestanden. Afgezien daarvan hebben de personages wel de nodige charme en zijn de dialogen en situaties vaak erg grappig. De film is overigens een remake van Capra's eigen Lady For A Day.